چلسی

باشگاه فوتبال چلسیاز ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزادچلسیChelseaنام کامل باشگاهباشگاه فوتبال چلسیChelsea Football Clubلقب(ها)آبی‌هابازنشستگانتاریخ تأسیس۱۴ مارس ۱۹۰۵نام ورزشگاهاستمفورد بریج، لندن(گنجایش: ۴۱٬۸۴۱[۱])مالک رومن آبراموویچمدیرعامل بروس باکمربی ژوزه مورینیولیگلیگ برتر انگلستان۲۰۱۲ – ۲۰۱۳۳لباس اوللباس دوملباس سوم
باشگاه فوتبال چلسی (به انگلیسی: .Chelsea F.C)‏ یک باشگاه فوتبال انگلیسی در غرب لندن است که در سال ۱۹۰۵ بنا نهاده شد.[۲] این باشگاه در لیگ برتر انگلستان بازی می‌کند و همواره در رده‌های بالای فوتبال انگلیس قرار داشته‌است. چلسی چهار دوره قهرمان لیگ برتر انگلستانشده‌است و همچنین هفت قهرمانی در جام حذفی فوتبال انگلستان و چهار قهرمانی در جام اتحادیه فوتبال انگلیس را در کارنامهٔ خود دارد. این تیم در مسابقات اروپایی نیز توانسته‌است دو قهرمانی در جام در جام اروپا،[۳] یک قهرمانی در سوپر جام اروپا[۴] و یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا۲۰۱۲[۵]به دست آورد.
چلسی نخستین مقام قهرمانی خود را در سال ۱۹۵۵ میلادی و در لیگ دسته اول انگلستان به دست آورد. این باشگاه چند جام نیز در دهه‌های۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به دست آورد، اما تا سال ۱۹۹۷ نتوانست جام مهم دیگری را کسب کند. دهه ابتدایی قرن بیست و یکم درخشان‌ترین و موفقیت‌آمیزترین دوره تاریخ باشگاه چلسی به واسطهٔ قهرمانی در لیگ برتر جزیره در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ و رسیدن به فینال لیگ قهرمانان اروپا در ۲۰۰۸ بوده‌است. بخش عمده‌ای از این افتخارات توسط ژوزه مورینیو کسب شده‌است.[۶][۷]
این باشگاه به‌همراه ورزشگاه استمفورد بریج که با ظرفیت ۴۱٬۸۴۱ نفر[۱] در همسایگی منطقه فولام (منطقه SW6 1HS لندن) قرار دارد،[۸] در سال ۲۰۰۳ توسط رومن آبراموویچ تاجر، به مبلغ ۱۴۰ میلیون پوند خریداری شد.[۹]
باشگاه چلسی از فصل ۱۹۶۴ - ۱۹۶۵ اقدام به استفاده از پیراهن و شورت ورزشی آبی روشن و جوراب‌های سفید رنگ کرد و تا امروز نیز غالباً این رویه ادامه داشته‌است. تا پیش از آن هیچ‌گاه لباس و شورت بازیکنان این باشگاه یک‌رنگ نبوده‌است.[۱۰]
نماد باشگاه چندین بار تغییر پیدا کرده‌است که از دههٔ ۱۹۵۰ تا کنون، نماد شیر به عنوان نماد اصلی باشگاه برگزیده شده‌است.[۱۱] این باشگاه به طور میانگین در جایگاه پنجم پایدارترین تیم‌های فوتبال انگلیس قرار دارد.[۱۲] همچنین این تیم با میانگین ۴۱٬۴۰۳ تماشاگر در فصل ۲۰۰۹ – ۲۰۱۰ لیگ برتر انگلیس در رده ششم قرار گرفته‌است.[۱۳]
محتویات  [نهفتن] ۱ تاریخچه۲ استمفورد بریج۳ آرم و نماد باشگاه۴ لباس تیم۵ طرفداران و رقابت‌ها۶ رکوردها۷ چلسی در فرهنگ عامه۸ تیم فوتبال زنان چلسی۹ بازیکنان۹.۱ ترکیب اصلی۹.۲ بازیکنان خارج شده به صورت قرضی۹.۳ تیم آکادمی باشگاه چلسی۹.۴ بهترین بازیکنان باشگاه (۲۰۱۳–۱۹۶۷)۱۰ بهترین مربیان تاریخ باشگاه۱۱ کادر فنی کنونی۱۲ افتخارات۱۳ پانویس۱۴ پیوند به بیرون
تاریخچه[ویرایش]اولین تیم باشگاه فوتبال چلسی در سپتامبر ۱۹۰۵
باشگاه فوتبال چلسی در مارس ۱۹۰۵ رسماً بنیان نهاده شد[۱۴] و در مدت زمان کوتاهی به مسابقات فوتبال انگلیس راه یافت. در سال‌های نخستین، این باشگاه دستاوردهای اندکی به‌دست آورد که می‌توان به رسیدن به فینال جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۱۵ اشاره کرد. در بازی پایانی پس از باخت در برابر باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد قهرمانی را از دست داد ولی با این وجود برای بازیکنان خود شهرت فراوان کسب کرد.[۱۵]
تد دریک بازیکن سابق باشگاه فوتبال آرسنال و انگلیس در سال ۱۹۵۲ میلادی[۱۶] به عنوان سرمربی به چلسی آمد و شروع به نوسازی باشگاه کرد. وی توانست باشگاه فوتبال چلسی را در فصل ۵۵–۱۹۵۴ قهرمان لیگ دسته اول انگلستان کند.[۱۷] فصل بعد یوفا، جام باشگاه‌های اروپا را راه‌اندازی کرد اما با اعتراض تیم‌های لیگ برتر و فدراسیون فوتبال، چلسی پیش از شروع بازی‌ها، از جام کنار گذاشته شد.[۱۸]نمودار نتایج تیم چلسی از فصل ۰۶ - ۱۹۰۵ تا فصل ۰۸ - ۲۰۰۷
چلسی در دهه ۱۹۶۰ به رقابت با حریفان در لیگ دسته اول، جام اتحادیه و جام حذفی پرداخت که در فصل ۶۵–۱۹۶۴ توانست قهرمان جام اتحادیه فوتبال انگلیس شود.[۱۹] چلسی در سال ۱۹۷۰، پس از پیروزی با نتیجه ۲–۱ مقابل باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، قهرمان جام حذفی فوتبال انگلیس شد،[۲۰] همچنین توانست نخستین قهرمانی اروپایی خود را در جام در جام اروپا با پیروزی مقابل باشگاه فوتبال رئال مادرید در آتن به دست آورد.[۲۱]
اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی و اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی دوران نابسامانی برای چلسی بود، باشگاه دچار مشکلات مالی بسیاری شده بود،[۲۲] فروش ستارگان، باشگاه را با افت شدیدی مواجه کرد.[۲۳] در سال ۱۹۸۲ باشگاه توسط کن بیتس خریداری شد.[۲۴] چلسی در مسابقات بخت کمی برای نتیجه‌گیری داشت و برای نخستین بار در حال سقوط به لیگ دسته سوم بود ولی جان نیل توانست چلسی را در فصل ۸۴–۱۹۸۳ به لیگ بالاتر برساند. این تیم که در سال ۱۹۸۸ بار دیگر به لیگ دسته دوم سقوط کرده بود، بلافاصله در فصل ۸۹–۱۹۸۸ به لیگ دسته اول بازگشت.[۲۵]مراسم اهدای مدال پس از اولین قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا توسط تیم چلسی - ۲۰۱۲
بعد از یک نبرد طولانی مدت قانونی، کن بیتس به مالکیت مطلق بر ورزشگاه باشگاه در سال ۱۹۹۲ رسید.[۲۶] چلسی در سال ۱۹۹۴ به فینال جام حذفی فوتبال انگلستان راه یافت اما نتوانست قهرمانی این مسابقات را به دست آورد.[۲۷] در سال ۱۹۹۶ رود گولیت به عنوان بازیکن - مربی هدایت باشگاه چلسی را به دست گرفت،[۲۸] وی در سال ۱۹۹۷ جام حذفی فوتبال انگلستان را تصاحب کرد.[۲۹] گولیت در سال ۱۹۹۸ جای خود را جان لوکا ویالی داد.[۳۰] او نیز به نفع یک ایتالیایی دیگر یعنی کلودیو رانیری برکنار شد. رانیری از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ سرمربی باشگاه چلسی بود.[۳۱]
در ژوئن ۲۰۰۳ میلادی، بیتس باشگاه فوتبال چلسی را به مبلغ ۱۴۰ میلیون پوند، به یک میلیاردر روس‌تبار به نام رومن آبراموویچ فروخت که این رویداد به بزرگ‌ترین خرید و فروش باشگاه در تاریخ فوتبال انگلستان تبدیل شد.[۹] این در حالی بود که رانیری قادر به نتیجه‌گیری مناسب نبود به همین دلیل ژوزه مورینیو جایگزین او شد که توانست چلسی را به جایگاه بهتری برساند.[۳۲] چلسی با مورینیو دو قهرمانی در لیگ برتر انگلیس در فصل‌های (۰۵-۲۰۰۴[۳۳] و ۰۶–۲۰۰۵[۳۴]) به دست آورد.
همچنین مورینیو قهرمانی جام حذفی (۲۰۰۷[۳۵]) و جام اتحادیه (۲۰۰۵[۳۶] و ۲۰۰۷[۳۷]) را به افتخارات باشگاه اضافه کرد. در سپتامبر ۲۰۰۷ آورام گرانت جایگزین مورینیو شد.[۳۸] در همان فصل چلسی برای اولین بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد اما در ضربات پنالتی، بازی را به تیم منچستر یونایتد واگذار کرد،[۳۹] در پی این نتیجه گرانت اخراج شد.[۴۰]
مربی بعدی فیلیپه اسکولاری بود که در ژوئیه ۲۰۰۸ به چلسی پیوست.[۴۱] اسکولاری نیز به دلیل نتایج ضعیف تیمی از کار برکنار شد.[۴۲] گاس هیدینگ مربی هلندی به عنوان سرمربی جدید باشگاه چلسی انتخاب شد[۴۳] و توانست این تیم را در سال ۲۰۰۹ قهرمان جام حذفی فوتبال انگلیس کند.[۴۴] اما مربی سابق باشگاه آث میلان کارلو آنچلوتی به عنوان مربی جدید باشگاه چلسی برگزیده شد.[۴۵] وی در اولین فصل حضورش موفق به کسب قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و جام حذفی فوتبال انگلیس موسوم به دوگانه انگلیس شد.[۴۶] آنجلوتی در ماه مه ۲۰۱۱ از چلسی جدا شد و آندره ویلاس-بوآس مربی سابق تیمپورتو جایگزین وی شد.[۴۷]
آندره ویلاس-بوآس که با قراردادی ۱۵ میلیون یورویی (۱۳٬۳ میلیون پوند) در ژوئن ۲۰۱۱ به عنوان سرمربی باشگاه چلسی انتخاب شده بود[۴۸] در ۴ مارس ۲۰۱۲ به دلایل نتایج ضعیف از کار برکنار شد.[۴۹] پس از برکناری ویلاس بوآس، روبرتو دی ماتئو که به عنوان دستیار در باشگاه چلسی فعالیت می‌کرد به صورت موقت سرمربی تیم شد.[۵۰] دی ماتئو توانست چلسی را به مقام قهرمانی جام حذفی فوتبال انگلستان ۲۰۱۲[۵۱]و همچنین برای اولین بار به قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۲ با نتیجه ۴ بر ۳ در ضربات پنالتی مقابل باشگاه فوتبال بایرن مونیخ برساند.[۵]. با این حال در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳، باخت سه بر هیچ چلسی مقابل یوونتوس در جام قهرمانان اروپا باعث اخراج وی شد و سرمربی‌گیری این تیم تا پایان فصل به رافائل بنیتز رسید.[۵۲][۵۳][۵۴] تنها موفقیت باشگاه چلسی به همراه بنیتز قهرمانی در لیگ اروپا ۲۰۱۳ با نتیجه دو بر یک مقابل تیم بنفیکا بود.[۵۵]استمفورد بریج[ویرایش]نوشتار اصلی: استمفورد بریج
چلسی در مقابل وست برومویچ آلبیون در ۲۳ سپتامبر ۱۹۰۵؛ چلسی ۱ – ۰ برنده شد.
استمفورد بریج تنها ورزشگاه باشگاه چلسی از ابتدا تاکنون بوده که رسماً از تاریخ ۲۸ آوریل ۱۸۷۷ افتتاح شده‌است.[۵۶] در ۲۸ سال اول تاسیس،استمفورد بریج مورد استفاده دیگر ورزش‌ها به غیر از فوتبال مانند ورزش دو و میدانی نیز قرار داشته.[۵۷] در سال ۱۹۰۴ میلادی برادران گاس میرس وجوزف میرس ورزشگاه را خریداری کرده‌اند تا فقط بازی‌های تیم چلسی در آن برگزار شود.[۵۶]
خانواده میرز برای طراحی جدید ورزشگاه، آرشیبالد لیتش که یکی از برجسته‌ترین معماران اروپا بود را انتخاب کردند که طرح اصلی ورزشگاه کنونی را طراحی و اجرا کند.[۵۸]
آنها پیشنهاد اجاره باشگاه را به باشگاه فوتبال فولهام دادند اما این پشنهاد رد شد بنابراین صاحبان باشگاه تصمیم به استفاده از زمین در موارد دیگر گرفتند.[۵۹]
طراحی و تهیه نقشه اصلی ورزشگاه شروع شد به طوری که جایگاه تماشاگران در حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر برآورد شده بود.[۵۶] در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی ساخت جایگاه جنوبی ورزشگاه که دارای سقف بود انجام شد. این ورزشگاه به خانه هواداران باشگاه چلسی تبدیل شد که وفادارترین و پورشورترین تماشاگران در دهه‌های ۱۹۶۰، ۷۰ و ۸۰ میلادی بودند.[۶۰]نمایی از غرب ورزشگاه استمفورد بریج
در سال‌های پایانی دهه ۱۹۶۰ میلادی و اوایل ۱۹۷۰ میلادی طرح جدید ورزشگاه با ظرفیت ۵۰۰۰۰ نفر را اجرا کردند که تماماً دارای صندلی بود.[۵۶] ساخت قسمت شرقی ورزشگاه در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد که هزینه‌ای بسیاری برای باشگاه به همراه داشت که منجر به فروختن ورزشگاه به توسعه‌دهندگان آن شد و تا اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی یک جنگ طولانی مدت قانونی را ایجاد کرد.[۵۶] قسمت‌های شمال، شرق و بخش‌هایی از جنوب ورزشگاه که تماماً دارای صندلی بود تا سال ۲۰۰۱ به طور کامل تکمیل شد.[۵۷]آرم و نماد باشگاه[ویرایش]
از ابتدای تأسیس باشگاه چلسی تا کنون چهار نماد و آرم در تاریخ باشگاه چلسی مورد استفاده قرار گرفته و همه تحت تغییرات جزئی انتخاب شده بودند.[۶۱] در سال ۱۹۰۵ اولین آرم باشگاه انتخاب شد که نمادی از یک بازنشسته باشگاه بود. لقب بازنشستگان به مدت نیم قرن در باشگاه چلسی مورد استفاده قرار گرفت[۶۲] در سال ۱۹۵۲ میلادی تد دریک در راستای تغییر و تحول در باشگاه اصرار به حذف نام بازنشسته داشت به همین دلیل نماد جدید انتخاب شد.[۶۳]
نماد شیر آبی رنگ نماد بعدی باشگاه چلسی بود به مدت سه دهه مورد استفاده قرار گرفت[۶۴] این آرم از سه گل رز قرمز به نمایندگی از کشور انگلستان و دو توپ فوتبال در حاشیه‌ها تشکیل می‌شد که در سال ۱۹۶۰ میلادی با تصویب نهایی مورد استفاده قرار گرفت.[۶۳]
در سال ۱۹۸۶ میلادی کن بیتس مالک باشگاه چلسی برای ایجاد تغییر و تحول نماد آرم باشگاه را تغییر داد.[۶۳] آرم جدید شامل دایره‌ای آبی رنگ بود که شیر زرد رنگ و کلمات C.F.C در میان آن قرار گرفته بودند، این نماد با مدت ۱۹ سال به عنوان آرم اصلی باشگاه چلسی به کار برده می‌شد.[۶۱] با روی کار آمدن مدیریت جدید در رأس باشگاه آرم باشگاه بار دیگر تغییر کرد و دومین نماد تاریخ باشگاه چلسی یعنی نماد شیر آبی رنگ با اندکی تغییر دوباره مورد استفاده قرار گرفت.[۱۱]
آرم باشگاه چلسی از سال ۱۹۵۳–۱۹۰۵ 
آرم باشگاه چلسی از سال ۱۹۸۶–۱۹۵۳ 
آرم باشگاه چلسی از سال ۲۰۰۵–۱۹۸۶ 
آرم باشگاه چلسی از سال ۲۰۰۵-تاکنونلباس تیم[ویرایش]نخستین لباس تیم چلسی - سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۲
تیم چلسی همیشه لباس آبی بر تن کرده‌است البته در ابتدا رنگ آبی لباس روشن‌تر از لباس کنونی بوده‌است. همچنین رنگ جوراب‌ها در ابتدا آبی تیره بوده اما اکنون از رنگ سفید استفاده می‌شود، شورت ورزشی نیز از سفید به آبی تغییر رنگ داده‌است. این تغییرات در سال ۱۹۱۲ انجام شده‌است.[۶۵] در دهه ۱۹۶۰ میلادی تامی دوچرتی که مربی چلسی بود خواهان تغییر شورت آبی و جوراب سفید برای تغییر و تحول شده بود که این تغییر در فصل ۱۹۶۵ - ۱۹۶۴ لحاظ شد.[۶۶]
در دهه ۱۹۶۰ در یک بازی تیم چلسی لباس راه راه سفید و مشکی همانند لباس تیم اینتر میلان بر تن کرده‌است.[۶۷] از دیگر لباس‌های به یاد ماندنی چلسی می‌توان به لباس با راه راه سبز در دهه ۱۹۸۰، لباس با راه راه‌های سفید و قرمز در اوایل دهه ۱۹۹۰ و لباس با راه راه‌های سربی و نارنجی در اواسط دهه ۱۹۹۰ اشاره کرد.[۶۸]
شرکت آدیداس حامی و تأمین‌کننده لباس‌های ورزشی باشگاه چلسی است که بر اساس قرارداد سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ میلادی اسپانسر این باشگاه بوده‌است. پیش از این شرکتآمبرو در سال‌های (۸۱–۱۹۶۸)، Le Coq Sportif در سال‌های (۸۶–۱۹۸۱)، مجموعه باشگاه چلسی در سال‌های (۸۷–۱۹۸۶) و همچنین شرکت آمبرو در سال‌های (۲۰۰۶–۱۹۸۷) پشتیبان و اسپانسر لباس‌های ورزشی باشگاه چلسی بوده‌اند. باشگاه در اواسط فصل ۸۴–۱۹۸۳ با شرکت گلف ایر به عنوان اسپانسر باشگاه و تبلیغات بر روی پیراهن‌های ورزشی تیم به توافق رسیدند. پس از آن باشگاه با شرکت گرانگ فارمس و بای لین تی و کمپانی ایتالیایی سیمود قبل از قرارداد طولانی مدت با شرکت سازنده کامپیوتر کمودور اینترنشنال در سال ۱۹۸۹ قرارداد همکاری امضاء کرده‌اند. اسپانسرهای بعدی باشگاه شرکت‌های کورس در سال‌های (۹۷–۱۹۹۵)، اتوگلس در سال‌های (۲۰۰۱–۱۹۹۷) و هواپیمایی امارات در سال‌های (۲۰۰۵–۲۰۰۱) بوده‌اند. شرکت سامسونگ اسپانسر فعلی باشگاه چلسی است[۶۹] که در فصل ۰۸–۲۰۰۷ میلادی به تبلیغات در زمینه گوشی موبایل پرداخته‌است.[۷۰]طرفداران و رقابت‌ها[ویرایش]طرفداران تیم چلسی در بازی چلسی و تاتنهام - ۱۱ مارس ۲۰۰۶
هواداران باشگاه چلسی به طور متوسط در رده پنجم حضور مداوم در ورزشگاه‌های خود قرار دارند.[۷۱] همچنین این تیم با داشتن ۴۰٬۰۰۰ تماشاگر به طور ثابت در هر بازی در ورزشگاه استمفورد بریج در رده پنجم تیم‌های انگلیسی قرار دارد. میانگین تماشاگران چلسی نیز ۴۱٬۴۲۳ نفر است.[۱۳] چلسی با داشتن هواداران بسیار در نقاط مختلف لندن و انگلیس اعم از اقشار کارگر و ثروتمند از تیم‌های محبوب در کشور انگلستان و جهان محسوب می‌شود.[۷۲]
شهرآورد غرب و شمال لندن از مهم‌ترین بازی‌های چلسی در شهر لندن است. براساس نظرسنجی سال ۲۰۰۴ توسط سایت Planetfootball.com نشان می‌دهد که هواداران تیم چلسی تیم‌های آرسنال، تاتنهام و منچستر یونایتد را مهم‌ترین رقیبان تیم خود می‌دانند.[۷۳] رقابت چلسی و تاتنهام از فینال جام اتحادیه فوتبال انگلیس در سال ۱۹۶۷ شروع شده‌است که اولین فینال مابین این دو تیم لندنی بوده. همچنین بازی‌های دو تیم چلسی و لیدز یونایتد در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از حساسیت‌های زیاد برخوردار بوده‌است، مخصوصاً فینال بحث برانگیز جام اتحادیه در سال ۱۹۷۰.[۷۴] رقابت با تیم لیورپول نیز پس از بازی نیمه‌نهایی این دو تیم در لیگ قهرمانان اروپا و انتقال فرناندو تورس از لیورپول به چلسی شدت گرفته‌است.[۷۵]رکوردها[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست سوابق و آمارهای باشگاه فوتبال چلسیفرانک لمپارد بازیکن حال حاضر چلسی و رکورددار بیشترین بازی و بیشترین گل‌زده در بین بازیکنان تیم
بیشترین حضور و بازی برای تیم چلسی در اختیار رون هریس کاپیتان سابق چلسی با ۷۹۵ بازی مابین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۰ می‌باشد که بعید است به‌زودی این رکورد شکسته شود.[۷۶] فرانک لمپارد با بیش از ۵۰۰ بازی رکورددار بیشترین بازی در بین بازیکن حال حاضر باشگاه‌است.[۷۷] در بین دروازه‌بانان نیز پیتر بونتی با ۶۰۰ بازی (۷۹–۱۹۵۹) یکی از رکورداران تاریخ باشگاه چلسی است.[۷۸]
فرانک لمپارد (–۲۰۰۱) با ۲۰۳ گل زده و بابی تامبلینگ (۱۹۷۰-۱۹۵۹) با ۲۰۲ گل‌زده برای چلسی گلزن‌ترین بازیکنان این باشگاه از ابتدا تاکنون بوده‌اند. دیگر بازیکنانی که بیش از ۱۰۰ گل برای باشگاه چلسی به ثمر رسانده‌اند می‌توان به کری دیکسون (۹۲–۱۹۸۳)، دیدیه دروگبا (۲۰۱۲–۲۰۰۴)، روی بنتلی (۵۶–۱۹۴۸)، پیتر آسگود (۷۴–۱۹۶۴ و ۷۹–۱۹۷۸)، جیمی گریوس(۶۱–۱۹۵۷)، جورج میلس (۳۹–۱۹۲۹) و جورج هیلسدون (۱۲–۱۹۰۶) اشاره کرد. گریوس نیز با ۴۳ گل بهترین گلزن تاریخ باشگاه در یک فصل (۶۱–۱۹۶۰) محسوب می‌شود.[۷۷][۷۶]
بیشترین حضور هواداران و تماشاگران در ورزشگاه خانگی چلسی که به صورت رسمی ثبت شده در بازی با تیم آرسنال در مسابقات لیگ دسته اول انگلستان در سال ۱۹۳۵ بوده‌است که ۸۲٬۹۰۵ در ورزشگاه حضور داشته‌اند[۷۹] بازسازی ورزشگاه استمفورد بریج و نصب صندلی در تمام جایگاه‌ها در دهه ۱۹۹۰ میلادی،[۸۰] ظرفیت ورزشگاه را به ۴۱٬۸۴۱ نفر کاهش داد.[۱]
چلسی رکوردهای متعددی در انگلستان و اروپا در اختیار دارد، بیشترین امتیاز کسب شده در یک فصل (۹۵ امتیاز)، کمترین گل خورده در یک فصل (۱۵ گل)،[۸۱] بیشترین پیروزی در یک فصل (۲۹ بازی)[۸۲]، بیشترین بازی بدون گل‌خورده در یک فصل (۲۵ بازی)[۸۳] (تماماً در فصل ۰۵–۲۰۰۴) و بیشترین بازی بدون گل‌خورده از ابتدای فصل (۶ بازی) (در فصل ۰۶–۲۰۰۵) از آن جمله‌است.[۸۴]
این باشگاه با پیروزی ۲۱ بر صفر مقابل باشگاه فوتبال Jeunesse Hautcharage در جام در جام اروپا سال ۱۹۷۱ یک رکورد در مسابقات اروپایی به جا گذاشته‌است.[۸۵] چلسی رکورد ۸۶ بازی بدون شکست در ورزشگاه خانگی خود از ۲۰ مارس ۲۰۰۴ تا ۲۶ اکتبر ۲۰۰۸ را در اختیار دارد. همچنین چلسی ۶۳ بازی بدون شکست مابین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ را به همراه تیم لیورپول در اختیار دارد.[۸۶][۸۷] چلسی رکورد ۱۱ بازی بدون شکست مابین ۲۵ آوریل ۲۰۰۸ تا ۶ دسامبر ۲۰۰۸ را نیز در اختیار دارد.[۸۸]
چلسی در فهرست رکوردداران «اولین‌ها» به همراه تیم آرسنال برای اولین بار در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۲۸ در بازی مقابل سوانسی تاون لباس‌های دارای شماره برتن کرده‌اند.[۸۹] تیم چلسی برای اولین بار در انگلستان در یک مسابقه داخلی با هواپیما برای دیدار با باشگاه فوتبال نیوکاسل در تاریخ ۱۹ آوریل ۱۹۵۷ سفر کرده‌است[۹۰] و برای اولین بار در لیگ دسته اول در روز یک‌شنبه مسابقه داده‌است، این بازی در تاریخ ۲۷ ژانویه ۱۹۷۴ مقابل تیم استوک سیتی بوده‌است. همچنین چلسی در یک بازی مقابل تیم فوتبال ساوت‌همپتون که در سال ۱۹۹۹ برگزار شده‌است بدون بازیکن انگلیسی و ایرلندی به میدان رفته‌است.[۹۱] چلسی در ۱۹ مه ۲۰۰۷ اولین تیم پیروز در ورزشگاه جدید ومبلی و آخرین تیم پیروز در ورزشگاه ومبلی قبل از بازسازی بوده‌است.[۹۲] چلسی در فصل ۱۰-۲۰۰۹ برای اولین بار به رکورد ۱۰۰ گل‌زده در یک فصل در تاریخ لیگ برتر رسیده‌است.[۴۶]چلسی در فرهنگ عامه[ویرایش]جشن بازیکنان تیم چلسی بعد از دو قهرمانی در فصل ۱۰–۲۰۰۹
در سال ۱۹۳۰ فیلم بازی بزرگ با مضمونی فوتبالی ساخته شده[۹۳] که در آن جک کوک بازیکن سابق باشگاه چلسی و بازیکن آن زمان باشگاه میلوال به بازی پرداخته‌است. این بازیکن در صحنه‌های مختلفی از این فیلم مانند سکانس‌هایی که در ورزشگاه استمفورد بریج ساخته شده‌است حضور پیدا کرده، همچنیناندرو ویلسون، جورج میلس و سام میلینگتون به عنوان بازیگر مهمان نیز در این فیلم حضور داشته‌اند.[۹۴] به دلیل سوابق منفی هواداران باشگاه چلسی در زمینه خشونت‌های فوتبالی در فیلم‌هایی همانند کارخانه فوتبال به این موضوع پرداخته شده‌است.[۹۵]
چلسی تا دهه ۱۹۵۰ رابطه نزدیکی با سالن‌های موسیقی داشت و بازیکنانی مانند جورج روبی در زمینه موسیقی نیز فعال بودند.[۹۶]
تک آهنگ «آبی رنگ است» که برای فینال جام حذفی ۱۹۷۲ انگلستان با صدای تمامی بازیکنان تیم چلسی ساخته شده‌بود توانست در رتبه پنجم موسیقی‌های سال این کشور قرار بگیرد.[۹۷] بعدها آهنگ «سفید رنگ است» با اقتباس از این آهنگ برای تیم ونکوور ویت‌کاپس ساخته شده‌است.[۹۸]همچنین آهنگ «روز آبی» به دلیل رسیدن تیم چلسی به فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۹۷ توسط سوگز و به همراه بازیکنان باشگاه خوانده شد که توانست تا رتبه ۲۲ بهترین آهنگ‌های انگلیس نیز صعود کند.[۹۹] برایان آدامز از هواداران تیم چلسی[۱۰۰] آهنگ «ما برد می‌خواهیم» را برای این تیم خوانده‌است.[۱۰۱]تیم فوتبال زنان چلسی[ویرایش]نوشتار اصلی: باشگاه فوتبال زنان چلسی
باشگاه چلسی در زمینه فوتبال زنان نیز فعالیت دارد که از سال ۲۰۰۴ وابسته به تیم مردان در مسابقات حضور پیدا کرده‌است.[۱۰۲] آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در زمین امپریال فیلدز انجام می‌دهند.[۱۰۳] این تیم در جام سوری کانتی در سال‌های ۲۰۰۳، ۲۰۰۴، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ قهرمان شده‌است[۱۰۴] و برای اولین بار بعد از قهرمانی در لیگ جنوبی فوتبال زنان انگلیس (۲۰۰۵) به لیگ برتر ملی انگلیس صعود کرد. این تیم فصل ۱۰–۲۰۰۹ را با قرار گرفتن در رده سوم به پایان رساند که بهترین رتبه این تیم از ابتدا تاکنون بوده‌است. تیم زنان چلسی یکی از ۸ تیم مؤسس سوپرلیگ فوتبال زنان انگلیس است.[۱۰۵]جان تری کاپیتان فعلی باشگاه مردان چلسی مدیر داخلی تیم زنان باشگاه چلسی است.[۱۰۶]بازیکنان[ویرایش]
بازیکنان باشگاه چلسی و تغییرات آن تا ۲۰ ژانویه ۲۰۱۲.[۱۰۷]ترکیب اصلی[ویرایش]شمارهنقشبازیکن۱دروازه‌بانپیتر چک (کاپیتان سوم)۲مدافعبرانیسلاو ایوانوویچ۳مدافعاشلی کول۴مدافعدیوید لوییز۵هافبکمایکل اسین۷هافبکرامیرس۸هافبکفرانک لمپارد (کاپیتان دوم)۹مهاجمفرناندو تورس۱۰هافبکخوان ماتا۱۱هافبکاسکار۱۲هافبکجان ابی میکل۱۳مهاجمویکتور موسز۱۴مهاجمآندره شورله۱۵هافبککوین ده بروینشمارهنقشبازیکن۱۶هافبکمارکو فن خینکل۱۷هافبکادن آزار۱۸مهاجمروملو لوکاکو۱۹مهاجمدمبا با۲۲هافبکویلیان۲۳دروازه‌بانمارک شوارزر۲۴مدافعگری کیهیل۲۶مدافعجان تری ۲۸مدافعسزار آزپیلیکوئتا۳۳مدافعتوماش کالاس۳۴مدافعرایان برتراند۴۰دروازه‌بانهنریکه هیلاریو۴۶دروازه‌بانجمال بلکمن-مدافعساموئل اتوئوبازیکنان خارج شده به صورت قرضی[ویرایش]شمارهنقشبازیکن۶هافبکاوریول رومئو (به والنسیا تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴)۲۱هافبکمارکو مارین (به سویا تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴)۲۹دروازه‌بانتیبوت کورتویس (به اتلتیکو مادرید تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴)شمارهنقشبازیکن۳۱مهاجمگائل کاکوتا (به ویتس‌آرنهم تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴)۳۵مهاجملوکاس پیازون (به ویتس‌آرنهم تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴)۳۸مدافعپاتریک فن آنهولت (به ویتس‌آرنهم تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴)تیم آکادمی باشگاه چلسی[ویرایش]نوشتار اصلی: آکادمی و تیم دوم باشگاه فوتبال چلسی
آکادمی و تیم دوم باشگاه فوتبال چلسی متشکل از بازیکنان زیر ۲۱ سال و رزرو باشگاه چلسی است. این تیم وظیفه یافتن بازیکنان جوان و با استعداد برای آموزش و پشتیبانی از تیم اصلی باشگاه چلسی را دارد.[۱۰۸]بهترین بازیکنان باشگاه (۲۰۱۳–۱۹۶۷)[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست بازیکنان باشگاه فوتبال چلسیجیان‌فرانکو زولاجان تری
بهترین بازیکنان باشگاه فوتبال چلسی از سال ۱۹۶۷ تا ۲۰۱۳ به شرح زیر است:[۱۰۹]سالبازیکن۱۹۶۷ پیتر بونتی۱۹۶۸ چارلی کوک۱۹۶۹ دیوید وب۱۹۷۰ جان هولینس۱۹۷۱ جان هولینس۱۹۷۲ دیوید وب۱۹۷۳ پیتر آسگود۱۹۷۴ گری لوک۱۹۷۵ چارلی کوک۱۹۷۶ رای ویلکینز۱۹۷۷ رای ویلکینز۱۹۷۸ میکی دروی۱۹۷۹ تامی لانگلی۹۸۰ کلایو واکر۱۹۸۱ پتار بورتا۱۹۸۲ مایک فیلری۱۹۸۳ جوی جونز۱۹۸۴ پت نوین۱۹۸۵ دیوید اسپیدی۱۹۸۶ ادی نیدژویسکی۱۹۸۷ پت نوین۱۹۸۸ تونی دوریگو۱۹۸۹ گراهام روبرتس۱۹۹۰ کن مونکو سالبازیکن۱۹۹۱ اندی تاونسند۱۹۹۲ پائول الیوت۱۹۹۳ فرانک سینکلر۱۹۹۴ استیو کلارک۱۹۹۵ ارلند جانسن۱۹۹۶ رود گولیت۱۹۹۷ مارک هیوز۱۹۹۸ دنیس ویسه۱۹۹۹ جان‌فرانکو زولا۲۰۰۰ دنیس ویسه۲۰۰۱ جان تری۲۰۰۲ کارلو کودیچینی۲۰۰۳ جان‌فرانکو زولا۲۰۰۴ فرانک لمپارد۲۰۰۵ فرانک لمپارد۲۰۰۶ جان تری۲۰۰۷ مایکل اسین۲۰۰۸ جو کول۲۰۰۹ فرانک لمپارد۲۰۱۰ دیدیه دروگبا۲۰۱۱ پیتر چک۲۰۱۲ خوان ماتا۲۰۱۳ خوان ماتابهترین مربیان تاریخ باشگاه[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست مربیان باشگاه فوتبال چلسی
بهترین مربیان تاریخ باشگاه چلسی براساس جام‌های بدست آورده به شرح زیر است:[۱۱۰][۱۱۱]نامتاریخافتخارات تد دریک۱۹۵۲–۱۹۶۱اولین قهرمانی در لیگ انگلستان، جام خیریه انگلیس تامی دوچرتی۱۹۶۲–۱۹۶۷جام اتحادیه دیو سکستون۱۹۶۷–۱۹۷۴جام حذفی، جام در جام اروپا جان نیل۱۹۸۱–۱۹۸۵قهرمانی در لیگ دسته دو انگلیس جان هولینس۱۹۸۵–۱۹۸۸فول ممبرز کاپ بابی کمپل۱۹۸۸–۱۹۹۱قهرمانی در لیگ دسته دو انگلیس، فول ممبرز کاپ رود گولیت۱۹۹۶–۱۹۹۸جام حذفی جان لوکا ویالی۱۹۹۸–۲۰۰۰جام اتحادیه، جام حذفی، جام خیریه انگلیس، جام در جام اروپا، سوپر جام اروپا ژوزه مورینیو۲۰۰۴–۲۰۰۷۲ لیگ برتر انگلستان، ۲ جام اتحادیه، جام حذفی، جام خیریه انگلیس گاس هیدینگ۲۰۰۹جام حذفی کارلو آنجلوتی۲۰۰۹–۲۰۱۱لیگ برتر انگلستان، جام حذفی، جام خیریه انگلیس روبرتو دی‌ماتئو۲۰۱۲جام حذفی، لیگ قهرمانان اروپا رافائل بنیتز۲۰۱۳لیگ اروپاکادر فنی کنونی[ویرایش]ژوزه مورینیوپست[۱۱۲]نامسرمربی ژوزه مورینیومربی-دستیار روی فاریادستیار استیو هلنددستیار سیلوینو لورودستیار ژوزه مورایسمدیر فنی مایکل امنالومربی دروازبان‌ها کریستوف لولیچونمربی بدنساز کریس جونزپزشک باشگاه پاکو بیوشکامدیر تیم جوانان آدریان ویواشافتخارات[ویرایش]
افتخارات و قهرمانی‌های باشگاه فوتبال چلسی به شرح زیر است:[۱۱۳][۱۱۴][۱۱۵][۱۱۶]دوره۱۹۰۶۱۹۰۷۱۹۱۱۱۹۱۲۱۹۱۴۱۹۱۵۱۹۲۹۱۹۳۰۱۹۵۴۱۹۵۵۱۹۵۵۱۹۶۲۱۹۶۳۱۹۶۴۱۹۶۵۱۹۶۶۱۹۶۷۱۹۶۹۱۹۷۰۱۹۷۰۱۹۷۰۱۹۷۱۱۹۷۱۱۹۷۲دسته اول / لیگ برتردسته دومجام حذفی فوتبال انگلستانجام اتحادیه فوتبال انگلیسجام خیریهجام در جام اروپادوره۱۹۷۶۱۹۷۷۱۹۸۳۱۹۸۴۱۹۸۵۱۹۸۶۱۹۸۸۱۹۸۹۱۹۸۹۱۹۹۰۱۹۹۳۱۹۹۴۱۹۹۶۱۹۹۷۱۹۹۷۱۹۹۷۱۹۹۸۱۹۹۸۱۹۹۹۲۰۰۰۲۰۰۰۲۰۰۱۲۰۰۲دسته اول / لیگ برتردسته دومجام حذفی فوتبال انگلستانجام اتحادیه فوتبال انگلستانجام خیریهجام در جام اروپاسوپرجام اروپافول ممبرز کاپدوره۲۰۰۳۲۰۰۴۲۰۰۴۲۰۰۵۲۰۰۵۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۶۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۷۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۰۹۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۰۲۰۱۰۲۰۱۱لیگ برترجام حذفی فوتبال انگلستانجام اتحادیه فوتبال انگلستانجام خیریهلیگ قهرمانان اروپادوره۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۲۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۳۲۰۱۴لیگ برترجام حذفی فوتبال انگلستانجام اتحادیه فوتبال انگلستانجام خیریهلیگ قهرمانان اروپاجام باشگاه‌های جهانلیگ اروپاپان

ریبری

فرانک ریبری

شناسنامه
نام کامل	فرانک ریبری
زادروز	۷ آوریل ۱۹۸۳ ‏(۳۰ سال)
زادگاه	بولونی سور مر، فرانسه
قد	۱۷۰ سانتی‌متر^[۱]
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی	بایرن مونیخ
شمارهٔ پیراهن	۷
پُست	هافبک
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۹–۱۹۹۶ ۱۹۹۳–۱۹۹۹ ۱۹۹۹-۲۰۰۰	کونتی بولونی لیل بولونی
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها	باشگاه‌ها	بازی (گل)
۲۰۰۰–۲۰۰۲ ۲۰۰۲–۲۰۰۳ ۲۰۰۳–۲۰۰۴ ۲۰۰۴-۲۰۰۵ ۲۰۰۵ ۲۰۰۵–۲۰۰۷ ۲۰۰۷-	بولونی آلس استاد برستوا متز گالاتاسرای المپیک مارسی بایرن مونیخ	۲۸ (۶) ۱۹ (۱) ۳۵ (۳) ۲۰ (۱) ۱۴ (۰) ۶۰ (۱۱) ۱۳۶ (۴۶)
تیم ملی
۲۰۰۴-۲۰۰۶ ۲۰۰۶–	زیر ۲۱ سال فرانسه فرانسه	۱۳ (۲) ۶۹ (۱۱)

فرانک ریبری

شناسنامه
نام کامل	فرانک ریبری
زادروز	۷ آوریل ۱۹۸۳ ‏(۳۰ سال)
زادگاه	بولونی سور مر، فرانسه
قد	۱۷۰ سانتی‌متر^[۱]
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی	بایرن مونیخ
شمارهٔ پیراهن	۷
پُست	هافبک
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۹–۱۹۹۶ ۱۹۹۳–۱۹۹۹ ۱۹۹۹-۲۰۰۰	کونتی بولونی لیل بولونی
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها	باشگاه‌ها	بازی (گل)
۲۰۰۰–۲۰۰۲ ۲۰۰۲–۲۰۰۳ ۲۰۰۳–۲۰۰۴ ۲۰۰۴-۲۰۰۵ ۲۰۰۵ ۲۰۰۵–۲۰۰۷ ۲۰۰۷-	بولونی آلس استاد برستوا متز گالاتاسرای المپیک مارسی بایرن مونیخ	۲۸ (۶) ۱۹ (۱) ۳۵ (۳) ۲۰ (۱) ۱۴ (۰) ۶۰ (۱۱) ۱۳۶ (۴۶)
تیم ملی
۲۰۰۴-۲۰۰۶ ۲۰۰۶–	زیر ۲۱ سال فرانسه فرانسه	۱۳ (۲) ۶۹ (۱۱)

فرانک ریبری (تلفظ فرانسوی: [fʁɑk ʁibeʁi])؛ متولد ۷ آوریل ۱۹۸۳ بازیکن فوتبال فرانسوی است که در حال حاضر برای باشگاه بایرن مونیخ در بوندسلیگا بازی می‌کند.

وی سابقه بازی در تیم‌های متز، گالاتاسرای،^[۲] المپیک مارسی^[۳] و بایرن مونیخ^[۴] را دارد. ریبری در سال ۲۰۱۳ به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا انتخاب شد. ریبری ۶۹ بازی و ۱۱ گل ملی در کارنامه خود دارد.

محتویات

  [نهفتن] 

• ۱ آمار
  • ۱.۱ بین‌الملی
    • ۱.۱.۱ گل‌های ملی
• ۲ زندگی خصوصی
• ۳ افتخارات
• ۴ منابع
• ۵ پیوند به بیرون

آمار[ویرایش]

بین‌الملی[ویرایش]

Correct as of 16 October 2012. ^[۵]

تیم ملی	فصل	بازی	گل	پاس گل
فرانسه	۲۰۰۵–۰۶	۱۰	۱	۴
	۲۰۰۶–۰۷	۸	۱	۳
	۲۰۰۷–۰۸	۱۲	۲	۲
	۲۰۰۸–۰۹	۸	۳	۱
	۲۰۰۹–۱۰	۱۰	۰	۱
	۲۰۱۰–۱۱	۴	۰	۰
	۲۰۱۱–۱۲	۱۲	۳	۲
	۲۰۱۲–۱۳	۵	۱	۲
مجموع		۶۹	۱۱	۱۵

گل‌های ملی[ویرایش]

#	تاریخ	ورزشگاه	حریف	گل	نتیجه	رقابت
۱	۲۷ ژوئن ۲۰۰۶	ورزشگاه آ و دی-آرنا, هانوور, آلمان	اسپانیا	۱ – ۱	۱ – ۳	مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶
۲	۲ ژوئن ۲۰۰۷	ورزشگاه استاد دو فرانس, سن-دنی, فرانسه	اوکراین	۱ – ۰	۲ – ۰	مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۳	۲۶ مارس ۲۰۰۸	ورزشگاه استاد دو فرانس, سن-دنی, فرانسه	انگلیس	۱ – ۰	۱ – ۰	دوستانه
۴	۳ ژوئن ۲۰۰۸	ورزشگاه استاد دو فرانس, سن-دنی, فرانسه	کلمبیا	۱ – ۰	۱ – ۰	دوستانه
۵	۱۱ اکتبر ۲۰۰۸	ورزشگاه فارول, کونستانس, رومانی	رومانی	۲ – ۱	۲ – ۲	مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰
۶	۲۸ مارس ۲۰۰۹	ورزشگاه داریوس و گیرناس, کاوناس, لیتوانی	لیتوانی	۰ – ۱	۰ – ۱	مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰
۷	۱ آوریل ۲۰۰۹	ورزشگاه استاد دو فرانس, سن-دنی, فرانسه	لیتوانی	۱ – ۰	۱ – ۰	مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰
۸	۲۷ مه ۲۰۱۲	ورزشگاه استاد دو هاینوت, والنسین, فرانسه	ایسلند	۲ – ۲	۳ – ۲	دوستانه
۹	۳۱ مه ۲۰۱۲	ورزشگاه آگوست دلاون, رنس, فرانسه	صربستان	۱ – ۰	۲ – ۰	دوستانه
۱۰	۵ ژوئن ۲۰۱۲	ورزشگاه‌ام‌ام آرنا, لو مان, فراسنه	استونی	۱ – ۰	۴ – ۰	دوستانه
۱۱	۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲	ورزشگاه استاد دو فرانس, سن-دنی, فرانسه	بلاروس	۳ – ۱	۳ – ۱	مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴

زندگی خصوصی[ویرایش]

او به اسلام گرویده است. او دو دختر به نامهای هیزیا و شاهین و پسری به نام سیف الاسلام دارد.^[۶] زن او اصلیت الجزایری دارد. او پس از گرویدن به اسلام نام بلال یوسف محمد را اختیار کرده است.^[۷]

افتخارات[ویرایش]

گالاتاسرای

• جام حذفی فوتبال ترکیه: ۲۰۰۵

المپیک مارسی

• جام اینترتوتو: ۲۰۰۵

بایرن مونیخ

• بوندس لیگا: ۰۸–۲۰۰۷، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۳–۲۰۱۲
• جام حذفی فوتبال آلمان: ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۳
• سوپر جام فوتبال آلمان: ۲۰۱۰، ۲۰۱۲
• لیگ کاپ آلمان:۲۰۰۷
• لیگ قهرمانان اروپا : قهرمان: ۱۳–۲۰۱۲ نایب قهرمان: ۱۰–۲۰۰۹، ۱۲–۲۰۱۱

ملی

• تیم ملی فوتبال فرانسه: نایب قهرمان جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶

شخصی

• بازیکن جوان سال یوان‌اف‌تی: ۲۰۰۵–۰۶
• زننده گل سال لیگ ۱ فرانسه: ۲۰۰۵–۰۶
• بازیکن ماه فرانسه: آگوست ۲۰۰۴, اکتبر ۲۰۰۵, نوامبر ۲۰۰۵, آوریل ۲۰۰۶
• بازیکن فوتبال سال فرانسه: ۲۰۰۷, ۲۰۰۸
• بازیکن سال اروپا اسپورت مدیا: ۰۸–۲۰۰۷
• بازیکن فوتبال سال آلمان: ۲۰۰۸
• حضور در تیم منتخب یوفا: ۲۰۰۸

رونالدو

مسی

4 قالب وبلاگ مسی و 1 قالب وبلاگ رونالدو

قالب شماره 79

جدول لیگ چند کشور در 92/9/27

• • جدول واليبال ليگ برتر

  • امتیاز
  • بازیها
  •     تیم

  • 19
  • 8
  • متين ورامين
  • 1

  • 18
  • 8
  • باريج اسانس
  • 2

  • 14
  • 8
  • ميزان خراسان
  • 3

  • 12
  • 8
  • پيکان تهران
  • 4

  • 12
  • 8
  • کاله مازندران
  • 5

  • 12
  • 8
  • شهرداري اروميه
  • 6

  • 12
  • 8
  • شهرداري تبريز
  • 7

  • 12
  • 8
  • جواهري گنبد
  • 8

  • 11
  • 8
  • نوين کشاورز
  • 9

  • 9
  • 8
  • آلومينيوم‌المهدي
  • 10

  • 8
  • 8
  • شهرداري‌زاهدان
  • 11

  • 5
  • 8
  • سايپا البرز
  • 12
  
  end-tableجدول جام ملت هاي آسيا مقدماتي-گروه B

• امتیاز
• بازیها
•     تیم

• 13
• 5
• ايران
• 1

• 9
• 5
• كويت
• 2

• 5
• 5
• لبنان
• 3

• 0
• 5
• تايلند
• 4

• جدول انگليس ليگ برتر

• امتیاز
• بازیها
•     تیم

• 35
• 16
• آرسنال
• 1

• 33
• 16
• ليورپول
• 2

• 33
• 16
• چلسي
• 3

• 32
• 16
• منچسترسيتي
• 4

• 31
• 16
• اورتون
• 5

• 27
• 16
• نيوکسل
• 6

• 27
• 16
• تاتنهام
• 7

• 25
• 16
• منچستريونايتد
• 8

• 24
• 16
• ساوتهمپتون
• 9

• 20
• 16
• سوانسي
• 10

• 19
• 16
• استون ويلا
• 11

• 19
• 16
• هال سيتي
• 12

• 18
• 16
• استوك سيتي
• 13

• 18
• 16
• نوريچ
• 14

• 17
• 16
• کارديف
• 15

• 15
• 16
• وست برومويچ
• 16

• 14
• 16
• وستهام
• 17

• 13
• 16
• کريستال پالاس
• 18

• 13
• 16
• فولام
• 19

• 9
• 16
• ساندرلند
• 20

end-table

• جدول ليگ برتر جام خليج فارس

• امتیاز
• بازیها
•     تیم

• 33
• 18
• پرسپوليس
• 1

• 33
• 18
• تراکتورسازي
• 2

• 33
• 18
• نفت تهران
• 3

• 32
• 18
• استقلال
• 4

• 32
• 18
• فولاد
• 5

• 27
• 18
• سپاهان
• 6

• 25
• 18
• سايپا
• 7

• 24
• 18
• ملوان
• 8

• 22
• 18
• داماش گيلان
• 9

• 22
• 18
• استقلال خوزستان
• 10

• 19
• 18
• گسترش فولاد
• 11

• 17
• 18
• راه‌آهن سورينت
• 12

• 16
• 18
• صباي قم
• 13

• 15
• 18
• ذوب آهن
• 14

• 14
• 18
• فجر سپاسي
• 15

• 13
• 18
• مس
• 16

سمیر نصری فرانسه

Lumière sur

Pulp Fiction, ou Fiction Pulpeuse au Québec, est un film de gangsters américain réalisé parQuentin Tarantino et sorti en 1994. Utilisant la technique de narration non linéaire, il entremêle plusieurs histoires ayant pour protagonistes des membres de la pègre de Los Angeles et se distingue par ses dialogues stylisés, son mélange de violence et d'humour et ses nombreuses références à la culture populaire. Sa distribution principale se compose notamment de John Travolta, dont la carrière a été relancée par ce film, Samuel L. Jackson, Bruce Willis et Uma Thurman.

Il a été récompensé par la Palme d'or au Festival de Cannes 1994, ainsi que par l'Oscar du meilleur scénario original l'année suivante, et a été un succès aussi bien critique que commercial, établissant ainsi définitivement la réputation de Tarantino. Il est, selon le classement établi en 2007 par l'AFI, le 94^e meilleur film américain de tous les temps. L'AFI le classe également à la 7^e place de sa liste des meilleurs films de gangsters.

Le film revendique son artificialité et est considéré comme l'un des principaux représentants du cinéma postmoderne. Sa structure et son style non conventionnels en ont fait un film culte dont l'influence s'est ressentie sur de nombreux autres films mais aussi dans d'autres domaines culturels. Il tient son nom des pulp magazines, type de revues très populaires dans la première moitié du xx^e siècle aux États-Unis et connues pour leur violence graphique et leurs dialogues incisifs.

• Lire la suite

Contenus de qualité • Bons contenus • Sélection • Programme

Actualités et événements

• 17 décembre : la justice turque ordonne l'arrestation de plusieurs dizaines de personnes proches de l'AKP et deRecep Tayyip Erdoğan, dans le cadre d'une enquête pour faits de corruption.
• 17 décembre : Angela Merkel est reconduite comme chancelière allemande, formant son troisième gouvernement depuis 2005.

• 15 décembre : Michelle Bachelet (photo) est élue présidente de la République du Chili, par 62,71 % des voix, contre 37,28 à son adversaire Evelyn Matthei.
• 14 décembre : la sonde chinoise Chang’e 3 se pose sur la Lune.
• 13 décembre : un Rapport préconisant la réintroduction du voile à l'école provoque une vive polémique en France.

---

Événements en cours : Manifestations pro-européennes en Ukraine · Mouvement protestataire en Thaïlande ·Troisième guerre civile de Centrafrique · Guerre civile syrienne · Rébellion islamiste au Nigeria · Crise de la dette dans la zone euro · Coupe du monde des clubs de la FIFA · Championnat du monde de handball féminin

---

Morts récentes : Joan Fontaine (15 décembre) · Peter O'Toole, France Roche, John Warcup Cornforth (14 décembre)· Horst Tomayer (13 décembre) · Audrey Totter, Robert Barbault, Zbigniew Karkowski, Jang Song-taek (12 décembre)· Kate Barry, Nadir Afonso (11 décembre)

---

Décembre 2013 • Éphéméride du jour • Wikinews • Modifier

Le saviez-vous ?

• Le stylite (illustration) est un anachorète pratiquant une ascèse extrême au sommet d'une ruine ou d'une colonne.
• En raison d'une panne d'ascenseur de la Grande Arche, le musée du jeu vidéo a fermé dix jours seulement après son inauguration.
• Selon une coutume rouergate, la soupe au fromage est servie aux jeunes mariés dans un pot de chambre, au fond duquel est peint un œil.
• En France, le premier code de la route est adopté en 1921.
• La place Sainte-Justine, citée dans Bruxelles de Jacques Brel, n'a jamais existé. En revanche, les places De Brouckère et Sainte-Catherine existent bien.

Archives • Modifier

Image du jour

Surf sur grosses vagues lors de l'édition 2010 de la Compétition de surf de Mavericks, en Californie.
(définition réelle 3 600 × 2 380)

Archives • Voir les images
Images de qualité sur Wikimédia Commons

Présentation

Wikipédia est un projet d’encyclopédie collective établie sur Internet, universelle, multilingue et fonctionnant sur le principe du wiki. Wikipédia a pour objectif d’offrir un contenu librement réutilisable, objectif et vérifiable, que chacun peut modifier et améliorer.

Le cadre du projet est défini par des principes fondateurs. Son contenu est sous licence Creative Commons by-saet peut être copié et réutilisé sous la même licence — même à des fins commerciales — sous réserve d'en respecter les conditions.

Actuellement, Wikipédia en français compte plus de trois mille articles distingués comme « articles de qualité » ou comme « bons articles ».

À propos de Wikipédia • Guide sur Wikipédia

Participation

Chacun peut publier immédiatement du contenu en ligne, à condition de respecter les règles essentielles établies par la communauté ; par exemple, la vérifiabilité du contenu ou l’admissibilité des articles.

De nombreuses pages d’aide sont à votre disposition, notamment pour créer un article, modifier un article ouinsérer une image. N’hésitez pas à poser une question.

Premiers pas • L’essentiel pour contribuer

Communauté

Au total, 1 712 569 comptes d'utilisateur ont été créés sur Wikipédia, et, parmi eux, 16 737 ont été actifs durant le dernier mois. Tous les rédacteurs des articles de Wikipédia sont bénévoles ; ils constituent une communauté collaborative, sans dirigeant, où les membres coordonnent leurs efforts au sein des projets thématiques et de divers espaces de discussion.

Les débats et remarques sur les articles sont bienvenus. Les pages de discussion servent à centraliser les réflexions et les évaluations permettant d’améliorer les articles.

Accueil de la communauté

Projets frères

	Meta-Wiki Coordination de tous les projets
	Wikimedia Commons Base de données multimédia
	Wiktionnaire Dictionnaire universel
	Wikinews Actualités libres
	Wikibooks Livres et textes didactiques
	Wikiquote Recueil de citations
	Wikisource Bibliothèque universelle
	Wikiversité Communauté pédagogique libre
	Wikivoyage Guide de voyage libre
	Wikispecies Inventaire du vivant
	Wikidata Base de connaissance libre

سمیر نصری عربی

سمير نصري

من ويكيبيديا، الموسوعة الحرة

 غير مفحوصة

سمير نصري
معلومات شخصية
الاسم الكامل	سمير نصري
تاريخ الولادة	26 يونيو 1987 (العمر 26 سنة)
مكان الولادة	مارسيليا، فرنسا
الطول	5 قدم 10 إنش (1.78 متر)
المركز	جناح
معلومات الأندية
النادي الحالي	نادي مانشستر سيتي
الرقم	19
أندية فئة الشباب
	نادي مارسيليا
الأندية الاحترافية*
الأعوام	النادي	الظهور (الأهداف)
2004–2008 2011 - 2008 2011	نادي مارسيليا آرسنال نادي مانشستر سيتي	121 (11) 87 (18)
المنتخب الوطني
2002–2003 2003 2004– 2005 2007–	منتخب فرنسا تحت 15 سنة منتخب فرنسا تحت 16 سنة منتخب فرنسا تحت 17 سنة منتخب فرنسا تحت 18 سنه منتخب فرنسا	18 (8) 18 (8) 4 (0) 10 (5) 15 (2)
* عدد مرات الظهور بالأندية وعدد الأهداف يحسب بالنسبة للدوري المحلي فقط وهو محدث في 25 أبريل،2009. ** عدد مرات الظهور بالمنتخب وعدد الأهداف محدث في 25 أبريل،2009.

سمير نصري (بالفرنسية: Samir Nasri)، لاعب كرة قدم فرنسي من أصل جزائري من مدينة مسكيانة. ولد في 26 يونيو 1987 بمنطقة La Gavotte Peyret in Septèmes-les-Vallons شمال مدينة مرسيليا,كان يلعب في فريق أولمبيك مرسيليا والمنتخب الوطني الفرنسي تعتبره الأوساط الرياضية الأوروبية خليفة زين الدين زيدان على عرش الكرة المستديرة.

محتويات

  [أخف] 

• 1 حياته
• 2 مسيرته الكروية
  • 2.1 آرسنال
  • 2.2 مانشستر سيتي
• 3 مسيرته الدولية
• 4 إنجازاته الشخصية
• 5 وصلات خارجية
• 6 مصادر

حياته[عدل]

تنحدر أمه وسيلة من مدينة بسكرة وقد كانت تعمل مدبرة منزل وأبوه حميد من مدينة قسنطينة وقد كان يعمل كسائق حافلة، قبل أن يصبح المدير الشخصي لابنه سمير. وسمير أكبر أخوته الأربعة وهم سونيا ووليد ومالك. كما أن لسمير علاقة بلاعبة التنس تاتيانا غولوفين.

هاجر جدى سمير نصري من تونس إلى فرنسا تحديدا إلى مدينة الجنوب الفرنسي مرسيليا وهناك كانت بداية سمير نصري في ممارسة كرة القدم، كان سمير نصري غالبا مايلعب الكره في الطرقات وعندها تعلم واتقن الكثير من المهارات في كرة القدم قام أبواه بتسجيله في أحد الأندية المحلية الصغيرة وبعد أن لعب سنتين في هذا النادي وتحديدا في عام 1996 انضم إلى نادي مارسيليا ^[1].

مسيرته الكروية[عدل]

مرسيليا

سمير نصري في أولمبيك مرسيليا

انضم سمير نصري إلى نادي مرسيليا وهو في التاسعة من عمره وتدرج في الفئات السنية إلى ان بلغ الفريق الأول.

لعب سمير نصري أول مبارياته في الدوري الفرنسي في موسم 2004/2005 وكان يبلغ من العمر 17 عاما. وشارك في 13 مباراة كلاعب أساسي و 11 مبارة كلاعب بديل وسجل هدفا واحدا. في الموسم التالي شارك في 30 مباراة في الدوري وسجل هدفا وحيدا، وشارك في 10 مباريات في كأس الاتحاد الأوروبي دون أن يحرز أي هدف. ظهر سمير نصري في موسم 2006/2007 في 37 مباراة مسجلا ثلاثة أهداف وقد ساهم سمير نصري في حصول الفريق على المركز الرابع بعد الانتصار على نادي سوشو الفرنسي قبل نهاية الدوري بأربع مراحل ليضع هذا الانتصار مرسيليا في تصفيات كأس الاتحاد الأوروبي. وفي الموسم الأخير لسمير نصري في مرسيليا لعب 30 مباراة مسجلا 6 أهداف.

كان سمير نصري ضمن تشكيلة مرسيليا التي خسرت نهائي كأس فرنسا في موسمي 2006 ضد باريس سان جرمان و 2007 ضد نادي سوشو.

آرسنال[عدل]

في الحادي عشر من يوليو 2008 وقع سمير عقدا طويل الأمد مع آرسنال قادما من نادي مارسيليا مقابل 12 مليون جنيه استرليني. كان ظهور سمير نصري الأول مع آرسنال في 30 من يوليو ضد نادي شتوتغارت الألماني في مبارة ودية. اما على الصعيد الرسمي فكان ظهوره الأول في الدوري الإنجليزي الممتاز في 16 أغسطس ضد ويست بروميتش ألبيون في الجولة الأولى من الدوري وكانت بداية قوية لسمير نصري عندما استطاع تسجيل أول أهدافه في الدقيقة الرابعة من المباراة ! وفي 27 من أغسطس كان الظهور الأول لسمير نصري في دوري أبطال أوروبا ضد تونتي واستطاع تسجيل هدف في الدقيقة 26 جاعلا بدايته في دوري أبطال أوروبا بنفس الطريقة التي بدأها في الدوري، كما ساهم سمير نصري بفوز آرسنال على مانشستر يونايتد في الدوري عندما قام بتسجيل هدفين مانحا نقاط الفوز لفريقه.

في موسم 2009/2010 تعرض سمير لإصابة في عظمة الساق في معسكر الفريق الاعدادي في النمسا وغاب عن بداية الموسم.

سجل سمير أحد أجمل الأهداف في دوري أبطال أوروبا 2009-2010 ضد نادي بورتو البرتغالي حيث تلاعب بثلاثة مدافعين قبل أن يسجل هدفا من زاوية صعبة.

مانشستر سيتي[عدل]

أعلن مانشستر سيتي الإنجليزي يوم الأربعاء الموافق 25 آب 2011 تعاقده رسميا مع الدولي الفرنسي سمير نصري من مواطنه آرسنال بعقد يمتد لأربعة أعوام. وقال مانشستر سيتي في بيانه "انضم الدولي الفرنسي إلى النادي من آرسنال في عقد يمتد لأربعة أعوام وسيلتقي بزملائه الجدد الخميس. سيرتدي القميص رقم 19". وكان آرسنال أعلن انه توصل إلى اتفاق مبدئي مع مانشستر سيتي المتصدر بشأن انتقال نصري إلى صفوف الأخير، كاشفا في بيانه: "يستطيع النادي أن يؤكد بأنه توصل إلى اتفاق بشأن انتقال سمير نصري إلى صفوف مانشستر سيتي". وكان انتقال نصري الذي كلف مانشستر سيتي 24 مليون جنيه بحسب وسائل الإعلام المحلية، يلوح في الأفق منذ أيام كثيرة خصوصا بعدما استبعد عن مباراتي الدور الفاصل لمسابقة دوري أبطال أوروبا أمام اودينيزي الإيطالي حتى يتمكن من خوض دور المجموعات للمسابقة ذاتها مع مانشستر سيتي.

مسيرته الدولية[عدل]

لعب سمير نصري لجميع الفئات العمرية للمنتخب الفرنسي وكان ضمن مجموعة اللاعبين الذين حققوا كأس امم أوروبا للناشئين عام 2004، وقد سجل الهدف الوحيد في المباراة النهائية. وفي قرار غريب من مدرب فرنسا، لم يستدعى لكأس العالم 2010 حيث قدم منتخب فرنسا أداءً مخيبا وأقصي من دور المجموعات.

سجل سمير هدف التعادل لمنتخب فرنسا في مرمى منتخب إنكلترا خلال مبارة الفريقين ضمن كأس الأمم الأوروبية لكرة القدم 2012.

إنجازاته الشخصية[عدل]

• جائزة أفضل لاعب صاعد بالدوري الفرنسي لعام 2006 - 20000
• اختياره ضمن تشكيلة الدوري الفرنسي لعام 2006 - 2007
• أفضل لاعب في الدوري الإنجليزي لشهر ديسمبر 2010
• أفضل لاعب فرنسي لعام 2010
• أفضل لاعب في الدوري الإنجليزي حسب استفتاء مشجعي الدوري الإنجليزي لأشهر أكتوبر 2010 وديسمبر 2010 ويناير 2011
• اختياره ضمن تشكيلة الدوري الإنجليزي لعام 2010 - 2011
• اختياره ضمن تشكيلة الدوري الفرنسي لعام 2009_ 2008

سمیر نصری انگلیسی

Samir NasriNasri with France at the UEFA Euro 2012Personal informationFull nameSamir Ben Saïd Nasri[1]Date of birth26 June 1987 (age 26)Place of birthMarseille, FranceHeight1.75 m (5 ft 9 in)[2]Playing positionAttacking MidfielderClub informationCurrent clubManchester CityNumber8Youth career1995–1997Pennes Mirabeau1997–2004MarseilleSenior career*YearsTeamApps†(Gls)†2004–2008Marseille121(11)2008–2011Arsenal86(18)2011–Manchester City74(11)National team‡2002–2003France U1616(8)2003–2004France U1716(6)2004–2005France U184(0)2005–2006France U1910(5)2006–2007France U214(0)2007–France41(5)* Senior club appearances and goals counted for the domestic league only and correct as of 14 December 2013.
† Appearances (Goals).‡ National team caps and goals correct as of 10 September 2013
Samir Nasri (born 26 June 1987) is a French international footballer who plays for English club Manchester City in the Premier League and theFrance national team. He primarily plays as an attacking midfielder and a winger, although he has also been deployed in central midfield. Nasri is known for his technical ability, creativity, pace, and ability to read the game.[3][4] Of Algerian heritage, he is described as a player whose "vision and imagination make him an unpredictable opponent".[5] His playing style, ability, and cultural background have drawn comparisons to French legend Zinedine Zidane.[6][7]
Nasri began his football career playing for local youth clubs in his hometown of Marseille. At the age of nine, he joined professional clubOlympique de Marseille and spent the next seven years developing in the club's youth academy at La Commanderie, the club's training center. In the 2004–05 season, Nasri made his professional debut in September 2004 at the age of 17 against Sochaux. In the following season, he became a regular starter in the team and also participated in European competition for the first time after playing in the 2005–06 edition of the UEFA Cup. In the 2006–07 campaign, Nasri won the National Union of Professional Footballers (UNFP) Young Player of the Year award and was also named to the Team of the Year. He finished his career with Marseille amassing over 160 appearances. He played in the teams that reached back-to-backCoupe de France finals in 2006 and 2007.
In June 2008, Nasri joined Premier League club Arsenal agreeing to a four-year contract. He reached prominence with the team in his third season winning the Professional Footballers' Association (PFA) Fans' Player of the Month award on three occasions and being named to the association'sTeam of the Year. In December 2010, he was named the French Player of the Year for his performances during the calendar year.[8] In August 2011, after three seasons with Arsenal, Nasri joined Manchester City on a four-year contract. In his first season with the club, he won his first major honour as a player as the club won the 2011–12 edition of the Premier League.
Nasri is a former French youth international and has represented his nation at every level for which he was eligible. Prior to playing for the senior team, he played on the under-17 team that won the 2004 UEFA European Under-17 Football Championship. Nasri made his senior international debut in March 2007 in a friendly match against Austria. Two months later, he scored his first senior international goal in a 1–0 UEFA Euro 2008 qualifying win over Georgia. Nasri has represented France at two major international tournaments: UEFA Euro 2008 and UEFA Euro 2012.
Contents  [hide] 1 Personal life2 Club career2.1 Early career2.2 Marseille2.2.1 Debut season2.2.2 2005–06 season2.2.3 2006–07 season2.2.4 2007–08 season2.3 Arsenal2.3.1 2008–09 season2.3.2 2009–10 season2.3.3 Breakthrough season2.4 Manchester City3 International career3.1 Youth3.2 Senior4 Style of play5 Career statistics5.1 Club5.2 International5.2.1 International goals6 Honours6.1 Club6.2 International6.3 Individual7 References8 External links
Personal life
Nasri was born in Septèmes-les-Vallons, a northern suburb of the Marseille, to French nationals of Algerian descent.[9][10] His mother, Ouassila Ben Saïd, and father, Abdelhafid Nasri, were both born in France; his father being born and raised in Marseille, while his mother being from nearby Salon-de-Provence.[10][11] Nasri's grandparents emigrated to France from Algeria.[12] His mother is a housewife and his father previously worked as a bus driver before becoming his son's personal manager. At the start of his football career, Nasri initially played under his mother's surname, Ben Saïd, before switching to Nasri, his father's surname, following his selection to the France under-16 team.[13] He is the eldest of four children and is a non-practising Muslim.[14] Nasri has a younger sister named Sonia and twin brothers named Walid and Malik.[10] All four were raised in La Gavotte Peyret. After joining Arsenal in England, Nasri settled in Hampstead, a district of North London.[15]Club careerEarly career
While growing up in La Gavotte Peyret, Nasri grew an attraction to the sport of football at a young age.[7] He regularly played the sport on the streets where he learned many of his skills. Upon noticing his prodigious talent, his parents signed him up to play with the local club in his hometown. Nasri spent one year playing with the club in La Gavotte Peyret before moving to Pennes Mirabeau in nearby Mirabeau at the age of seven. While playing with Pennes, Nasri was discovered by Marseille scout Freddy Assolen who had been informed of the player's talent through localword of mouth.[10][16] After noticing Nasri's skill in person, Assolen recruited the player to travel with a group of other young players to Italy to participate in a youth tournament where they would play against the youth academies of Milan and Juventus. Nasri impressed at the tournament and Assolen was jokingly told by a Milan scout that "he (Nasri) stays here, you leave him".[10] After returning to France, Marseille officials organized a meeting with the player's father and the group agreed to allow Nasri insertion into the club's academy at the age of nine.Marseille
"He could do everything with the ball: stepovers, dribbling, shooting with the right or the left. In fact, I wasn’t even sure whether he was left or right-footed."Freddy Assolen, upon noticing Nasri's skill at the age of nine.[16]
Upon entering the Marseille youth academy, Nasri quickly impressed. Upon moving to Bastide, where the club's youth players reside, his style of play began to take shape. In 2007, Nasri admitted that the move to Bastide really helped his game stating, "That’s where I really started to progress. Training was different and the facilities are beautiful, all of which helps you work well."[16]As a result of his quick progression, Nasri was an integral part of every youth team he was a part of winning several trophies, such as the Championnat de Provence, Coupe de Provence, and the Ligue de la Méditerranée. After spending most of the 2003–04 season playing with the club's under-18 team, for the latter part of the season, the now 16-year old Nasri was promoted to the club's reserve team in the Championnat de France amateur, the fourth division of French football. He appeared primarily as a substitute in a few matches during the campaign as the reserve team failed to rebound from its bad start to the season, which resulted in a 16th place finish and relegation to the Championnat de France amateur 2.[17]Debut season
Ahead of the 2004–05 season, several clubs were reported to be interested in signing Nasri, most notably English clubs Arsenal, Chelsea, Liverpool, and Newcastle.[18] In an effort to decrease the speculation, Nasri was offered a three-year professional contract by Marseille officials led by president Pape Diouf and manager José Anigo. On 13 August 2004, Nasri agreed to the contract. Marseille officials had been eager to sign Nasri to a contract in an attempt to not undergo a situation similar to the departure of Mathieu Flamini, in which the player departed the club without Marseille receiving any compensation.[19] As a result of his professsional contract, Nasri was promoted to the senior team by Anigo and assigned the number 22 shirt. He began the season playing on the club's reserve team and appeared in four matches before earning a call up to the senior team in September 2004.[20] Nasri made his professional debut on 12 September in a 2–0 league defeat to Sochaux appearing as a substitute for Bruno Cheyrou.[21] On 17 October, he made his first professional start playing the entire match in a 1–1 draw with Saint-Étienne.[22] Nasri featured heavily within the team under Anigo and later Philippe Troussier. In the team's first match following the winter break, he scored his first professional goal in a 2–1 away victory over Lille.[23]Nasri finished his rookie campaign with 25 total appearances, one goal, and two assists.2005–06 seasonNasri taking a corner during his time with Marseille.
The 2005–06 season saw Marseille boosted by the arrival of attackers Franck Ribéry and Djibril Cissé; the latter arriving after having a successful loan stint with the club the previous season. Nasri, who was now given a more prominent role within the team by new manager Jean Fernandez, formed impressive partnerships with the two along with lead striker Mamadou Niang.[16] He appeared in 49 total matches, which included appearances in both the UEFA Cupand the UEFA Intertoto Cup. Nasri made his European debut on 16 July 2005 in the first round of the 2005 UEFA Intertoto Cup against Swiss club BSC Young Boys. Marseille won the first leg 3–2. In the second leg, Nasri scored his first European goal in a 2–1 win. Marseille ultimately won the competition after beating Spanish outfit Deportivo de La Coruña 5–3 on aggregate. In the league, Nasri appeared in 30 matches, 25 as a starter. He scored his only league goal of the season on 29 April 2007 in a 4–2 win over Sochaux.[24] In the Coupe de France, Nasri appeared in five matches as Marseille reached the final of the competition where the club faced Le Classique rivals Paris Saint-Germain. Nasri appeared as a substitute in the match as Marseille were defeated 2–1. Following the season, Nasri signed a two-year contract extension with the club until 2009.[25]2006–07 season
Nasri began the 2006–07 season playing under Albert Emon, his fourth different manager in three years. Despite this, Marseille's now heightened popularity saw increased speculation from writers and supporters that the club would finally win its first league title since the 1991–92 season. Nasri began the season on a quick note scoring the second goal in the team's 3–1 win over Paris Saint-Germain in September 2006.[26] On 29 April 2007, Nasri scored a goal in Marseille's 4–2 hammering of Sochaux.[27] Marseille were due to face the same club in the 2007 Coupe de France Final just days later and were, subsequently, heavy favorites as a result of the team's two-goal victory in the previous match. However, Sochaux recorded an upset victory defeating Marseille 5–4 on penalties after the match ended 2–2 following extra time. On the final match day of the season, Nasri converted the only goal in a 1–0 win over Sedan.[28] The victory secured 2nd place for Marseille and was the club's best finish since finishing runner-up to Bordeaux in the 1998–99 season. Nasri finished the season with a career-high 50 appearances, 37 of them in the league. For his efforts, he was awarded the UNFP Young Player of the Yearaward and named to the Team of the Year.[29] Nasri was also voted the Club Player of the Year by supporters, receiving 62% of the votes ahead of the likes of Ribéry and Niang.[29]2007–08 seasonNasri with Marseille in 2008.
Similar to his previous three years at Marseille, Nasri began the new season under new management as the club was now being led by the Belgian Eric Gerets. Due to the departure of Ribéry to Bayern Munich, Gerets installed Nasri as the focal point of the attack and he responding by having his best season at the club. He appeared in 42 total matches scoring a career-high six goals and also assisting on a career-high 15 goals. Nasri formed partnerships in the midfield with winger Mathieu Valbuena and midfielders Lorik Cana and Benoît Cheyrou as Marseille boasted the third-best attack in the league behind champions Lyonand Bordeaux, who finished 1st and 2nd in the league, respectively. Nasri, initially, struggled during the infancy of the campaign due to dealing with the effects of a severely sprained ankle suffered in the pre-season.[30] He failed to score a goal or provide an assist in the team's first eight league matches. On 24 November 2007, he assisted on two goals in a 2–0 victory over Metz.[31] Nasri closed out the fall season by assisting on the equalizing goal in a 2–2 draw with Bordeaux and making the final pass on the game-winning goal against Le Mans.[32][33]
Following the winter break, Nasri's goal-scoring began to take form. In late January, he scored goals in back-to-back matches against Nancy and Caen.[34][35]In European competition, Nasri participated in the UEFA Champions League for the first time in his career, however he failed to make an impact in the four group stage matches he appeared in. He missed the club's upset victory over Liverpool at Anfield due to dealing with a bout of meningitis.[36][37][38][39] Marseille ultimately finished the group in third place, which resulted in the team qualifying for the Round of 32 of the UEFA Cup. The club was defeated in the Round of 16 by Russian club Zenit Saint Petersburg despite being up 3–1 heading into the second leg. Of those three goals Marseille scored in the first leg, Nasri assisted on two of them. On 16 March 2008, Nasri scored a goal in a 3–3 draw with Lens.[40] A month later, he scored the game-winning goal in a 2–1 victory over Metz.[41] In his final match with Marseille against Strasbourg, Nasri scored a goal and assisted on another in a 4–3 victory.[42] Marseille finished the league campaign in 3rd place, which resulted in the club qualifying for the UEFA Champions League for the second consecutive season. On 8 May 2008, with all the transfer speculation surrounding the player, Nasri surprised many by signing a three-year contract extension with the club until 2012.[43]Arsenal2008–09 season
"Samir is a student of football – he lives for the game. He loves training and watches game after game on TV. He uses things he has seen to help correct mistakes in his own game. When you genuinely love football this is what makes the difference."Arsenal scout Gilles Grimandi on Nasri.[44]
A week later, despite signing a contract extension with Marseille, Nasri was linked with a move to Premier League club Arsenal. Arsenal manager Arsène Wenger had been tracking Nasri since watching him play at the 2004 UEFA European Under-17 Football Championship.[44] It was later revealed that the contract extension Nasri signed with Marseille was simply protocol to allow Marseille to get a higher transfer fee for the player. The Bouches-du-Rhône-based club was seeking £14 million for the young midfielder.[45] Ahead of UEFA Euro 2008, both Nasri's agent and Wenger admitted that offers were made for the player and that a move to the English club was imminent.[46][47] The deal was ultimately concluded following the competition on 11 July 2008 with Nasri agreeing to a four-year contract.[48] The transfer fee was undisclosed, but has been purported to be in the region of £12 million.[49] Upon arriving to the club, Nasri admitted that Wenger was one of the primary reasons for him joining the club stating "The fact that Arsène Wenger gives great opportunities to young players is very important for me. Arsène has a great reputation and he is one of the best managers in the world".[29]Nasri preparing to take acorner kick for Arsenal
Nasri was given the number 8 shirt and made his club debut on 30 July 2008 in a friendly match against German club VfB Stuttgart in a 3–1 win.[50][51] He made his Premier League debut in the team's first game of the season on 16 August 2008 against West Bromwich Albion. In the match, Nasri scored his first league goal scoring with a close range effort, after four minutes in a 1–0 victory.[52] As a result of his debut goal, he became the 83rd player in Premier League history to score on his league debut and the 22nd Arsenal player.[53] On 27 August, Nasri scored his second goal for the club in the team's 2008–09 UEFA Champions League third round qualifying second leg tie against Dutch club Twente.[54] Arsenal won the match 4–0 and the tie 6–0 on aggregate.[55] After dealing with injuries for the most of September, Nasri return to form in October scoring his third goal of the season in a 3–1 win over Everton.[56] On 8 November, Nasri scored both of Arsenal's goals in a 2–1 win over Manchester United.[57][58]
Following his performance against Manchester United, Nasri struggled to make an impact with the team statistics-wise failing to score a goal or provide an assist in the team's next four matches. On 21 December, he assisted on the opening goal scored by Robin van Persie in the team's 1–1 draw with Liverpool.[59]Nasri returned to his scoring form in the new year. On 17 January 2009, he scored the second goal in the club's 3–1 win over Hull City at the KC Stadium.[60] It took Nasri another two months to score another goal, which came in Arsenal's 3–1 away win against Newcastle United.[61] He finished his first campaign at Arsenal appearing in 44 matches, scoring seven goals, and providing five assists.2009–10 season
On 21 July 2009, while participating in a training match during pre-season with Arsenal in Bad Waltersdorf, Nasri suffered a broken leg. The injury required two to three months of rest and, as a result, Nasri missed the opening of the 2009–10 Premier League season.[62] He made his debut late in the campaign on 25 October 2009 in a Football League Cup tie against Liverpool. Nasri played the entire match in a 2–1 win.[63] On 4 November, he scored his first goal of the season in the team's Champions League group stage match against Dutch outfit AZ.[64] Three weeks later, Nasri converted another Champions League goal, this time against Belgium club Standard Liège in a 2–0 win.[65] He featured heavily with the team during the winter months and he ended the 2009 calendar year by scoring a goal and providing an assist 4–1 win over Portsmouth away at Fratton Park.[66]Nasri taking a corner kick for Arsenal.
After going nearly two months without scoring a goal, Nasri marked his goal-scoring return in emphatic fashion in the team's 5–0 second leg victory over Portuguese club Porto in the Round of 16 of the Champions League knockout stage. The goal, described by English newspaper The Guardiancolumnist David Lacey as "reminiscent of a lost art in British football", showcased Nasri's dribbling, as well as his individuality.[67] Upon receiving the ball on the right wing from midfielder Abou Diaby, Nasri dribbled through and past three Porto players in a small area of space before bringing the ball past wingback Álvaro Pereira and driving it across the goalkeeper, sending the ball in off the far post. Nasri goal was subsequently compared by the English media to similar goals that occurred in the country.[68][69][70] Three weeks later, after appearing as a substitute in the second half, Nasri scored the opening goal against Birmingham City. Birmingham later equalized through a late goal from Kevin Phillips. The draw ended a string of seven consecutive league victories for Arsenal and Wenger admitted that the draw "was a big blow for our chances (of winning the league)".[71] In the team's final seven league matches, Nasri failed to contribute goals to the team, but did assisted on goals in a 3–2 loss toWigan and a 4–0 home win over Fulham.[72][73] Arsenal ultimately finished the campaign in 3rd place. Nasri concluded his second season at Arsenal appearing 34 games scoring five goals and issuing the same amount of assists.Breakthrough seasonNasri, in the 2010–11 season, delivering a cross.
Ahead of the 2010–11 season, Nasri admitted that he was determined to re-capture his form that resulted in Arsenal signing him two years prior. He also admitted that he did not take missing out on the 2010 FIFA World Cup well stating "When I discovered that I wasn't part of the squad for the World Cup, I got a big slap in the face."[74] However, after speaking to Wenger, who informed him that he should use the non-callup as motivation, he was reassured.[75] Nasri started the campaign well. He was named in Arsenal's starting line-up to play against Liverpool for the first match of the season on 15 August 2010. Nasri played the entire match in a 1–1 draw.[76] After the match, Arsenal confirmed that Nasri had suffered a knee injury that would keep him out for a month.[77] However, the player returned to the team after just three matches helping Arsenal defeat Portuguese outfit Sporting Braga 6–0 in the Champions League on his return.[78] On 21 September, Nasri scored a double in the club's 4–1 extra time victory over North London derby rivals Tottenham Hotspur.[79] Both goals were converted from the penalty spot. Fours days later, Nasri scored another double in a 3–2 home defeat to West Brom.[80]Nasri during the 2010–11 season
Nasri continued his fine form as season wore on. In the club's Champions League group stage tie againstSerbian club FK Partizan, he assisted on a Sébastien Squillaci goal in the team's 3–1 victory.[81] In October 2010, Nasri went on a streak, in which he scored goals in three straight matches. He started the streak by converting a penalty in a 2–1 win over Birmingham City.[82] In the club's following match against Ukrainian competitors Shakhtar Donetsk, Nasri scored on a left-footed volley in a 5–1 victory.[83] He also assisted on a goal in the match. Against Manchester City five days later, he scored the first goal and set up the third in a 3–0 victory.[84] As a result of his performances in October 2010, Nasri was named the PFA Fans' Player of the Month.[85] In November, Nasri was on the score-sheet again netting the opener in a 3–2 defeat to Tottenham.[86] A week later, he scored a volley in a 4–2 win over Aston Villa.[87]
On 4 December, Nasri scored two goals against Fulham to give Arsenal a 2–1 win. The victory placed Arsenal at the top of the league table.[88] The two goals were Nasri's seventh and eighth goals, respectively, in the league and his tenth and 11th overall. Just four days later, Nasri scored a goal in Arsenal's vital last group game against Partizan. Arsenal won the match 3–1.[89] On 13 December, for his performances during the 2010 calendar year, Nasri was named the France Football French Player of the Year beating out Chelsea midfielder Florent Malouda and Lyon goalkeeper Hugo Lloris. He is the first Arsenal player to achieve the honour since Thierry Henry in 2006.[8] Nasri was also rewarded domestically for his performances in December winning the Fans' Player of the Month for the second time in the season and, also, capturing the club's monthly award.[90] He won the award for the second consecutive month in January.[91][92]
Nasri scored his 13th goal of the season in the 3–0 win against Birmingham City on New Year's Day 2011.[93] In the FA Cup, Nasri scored his first-ever goal in the competition in a 3–1 win over Leeds United in the third round.[94] On 30 January 2011, Nasri was forced to leave the team's fourth round FA Cup tie against Huddersfield Town due to a hamstring injury.[95] He, subsequently, missed two weeks and returned to the team ahead of its Champions League knockout round tie with Spanish champions Barcelona. In the first leg, Nasri assisted on the game-winning goal scored by Andrei Arshavin. Arsenal won the match 2–1, but loss the tie 4–3 on aggregate after suffering a 3–1 defeat at the Nou Camp in the second leg.[96][97] On 8 April, Nasri was nominated for both the PFA Players' Player of the Year and PFA Young Player of the Year awards.[98] He lost out on both awards to Tottenham midfielder Gareth Bale and teammate Jack Wilshere, respectively, but was given consolation with an appearance on the association's Team of the Year.Manchester CityNasri (left) and Sergio Agüero parade the Premier League trophy, May 2012.
On 24 August 2011, it was confirmed that Nasri had joined Premier League club Manchester City.[99] The transfer fee was priced in the region of £25 million and the player signed a four-year contract.[100][101] Nasri was assigned the number 19 shirt and made his club debut on 28 August in a league fixture away to Tottenham Hotspur. In the match, he assisted on three goals as Manchester City cruised to a 5–1 win.[102] In the team's next match following the September international break, Nasri assisted on one of Sergio Agüero's three goals in a 3–0 win over Wigan Athletic. On 1 October, he scored his first goal for the club netting the third goal in a 4–0 victory.[103] Nasri also assisted on two goals in the match.[104] After nearly two months without a league goal, on 3 December, Nasri scored his second goal for Manchester City converting a free kick in a 5–1 win against Norwich City.[105] In the following month, Nasri scored his third goal for the club in a 3–2 win against Tottenham Hotspur.[106] On 21 March, he scored the game-winning goal in a 2–1 win over Chelsea after receiving a through ball from teammate Carlos Tévez.[107] On 22 April, he scored in a 2–0 away win againstWolverhampton Wanderers.[108] On 13 May 2012, Nasri won his first Premier League trophy, as Manchester City were crowned Premier League champions for the 2011–12 season after beating Queens Park Rangers 3–2.[109]Samir Nasri during a friendly game between Manchester City and Chelsea F.C. at the Busch Stadium in 2013
At the start of the 2012–13 season, Nasri switched his squad number from 19 to 8. On 12 August, Nasri scored and assisted a goal in the 2012 Community Shield, a 3–2 win against FA Cup winners Chelsea.[110]A week later on the opening day of the 2012–13 Premier League season he scored and assisted again in a 3–2 win, this time against newly promoted Southampton.[111] He then scored against Ajax in a 3–1 loss in the UEFA Champions League. In December 2012, Nasri was criticised for not blocking Robin van Persie's winning goal in the Manchester Derby.[112][113]
In January 2013, Nasri was abused by angry Arsenal fans while walking together with Marouane Chamakh towards the Emirates Stadium. Several Arsenal supporters appeared to insult Nasri and Chamakh, with cuss words and aggressive gestures were hurled especially at Nasri. Things almost turned even nastier as one irate fan got up close and personal. Fortunately, the man was shepherded away by Chamakh and Nasri made it into the ground unscathed.[114]
In March 2013, after a man of the match performance in a 4–0 win against Newcastle United, City manager Roberto Mancini said he "would like to give [Nasri] a punch" due to his inconsistent form.[115] On 14 April, Nasri scored the opening goal as City defeated Chelsea 2–1 in the FA Cup semi-final.[116]
Narsi scored his first goal of the season 2013-2014 in the game against Manchester United in a 4-1 win.[117] On December 1 Narsi scored twice in a 3-0 win over Swansea City.[118]International careerYouth
Nasri has earned caps with all of France's youth teams for which he was eligible. He is a member of the group, commonly known as the Génération 1987, that produced current internationalsHatem Ben Arfa, Karim Benzema, and Jérémy Menez, alongside himself.[44][119] With the under-16 team, Nasri made 16 appearances scoring eight goals. Of the four players, Nasri was the first player to become a regular starter in the team under coach François Blaquart and made his debut in the team's opening match of the campaign against Spain. France won the match 3–0.[120]Nasri scored his first goal for the team on 29 October in its first group stage match against Sweden at the Tournio du Val-de-Marne.[121] On 11 December, Nasri scored the opening goal in the team's 6–1 exhibition thrashing of Greece.[122] At the 2003 Aegean Cup in Turkey, he scored two goals in four matches as France finished the competition in third place. Nasri scored in the team's second group stage match against Israel, a 3–1 win.[123] In the next group stage match, he scored a goal in 5–0 win over the Ukraine.[124] In the third place match against Belgium, Nasri assisted on a goal scored by Ben Arfa.[125] At the Tournio de Montaigu, Nasri scored his only goal in the team's 8–0 win over Gabon in the team's opening group match.[126] France finished the competition runner-up to Italy who defeated France 5–1 in the final match.[127]
At under-17 level, Nasri, Menez, and Ben Arfa were joined by Karim Benzema and tasked with the goal of winning the 2004 UEFA European Under-17 Football Championship on home soil. Nasri made his debut with the team in the opening match of the season against Sweden netting a goal in a 5–2 victory.[128] In the team's second straight yearly appearance at the Tournio du Val-de-Marne, Nasri scored his lone goal in the competition against the United States in a 2–0 win as France were declared champions without conceding a goal.[129] At the 2004 UEFA European Under-17 Football Championship, Nasri contributed to the team by scoring the equalizing goal against Portugal in the competition's semi-finals. France went on to win the match 3–1 to earn a place in the final.[130] In the final match, France faced Spain. In the match, Nasri scored the game-winning goal just a minute from time to give France its first-ever title in the competition.[131] In total with the under-17s, he made 16 appearances and scored six goals. Due to increased playing time at his parent club Marseille, Nasri stint with the under-18 team was uneventful appearing in only four matches.
The foursome of Nasri, Ben Arfa, Benzema, and Menez returned to international play together for under-19 duty. The four were joined by Issiar Dia, Blaise Matuidi, and Serge Gakpé with the objective of winning the 2006 UEFA European Under-19 Football Championship. The team opened the campaign with two friendly matches against Norway. Over the course of the two matches, Nasri scored two goals: one in a 4–0 win and another in a 5–0 victory.[132][133] In the first round of qualification for the tournament, Nasri assisted on two goals in the team's 3–1 win overWales.[134][135] In the team's next group stage match against San Marino, he scored the third goal in a 3–0 victory.[136][137] In the final group match against Austria, Nasri scored the opening goal and provided the assist on a Benzema goal in a 2–0 win.[138][139] In the final round of qualification, Nasri went scoreless. However, despite finishing the round undefeated, France were eliminated after being beaten on points by Scotland. Nasri earned his first call up to the under-21 team under coach René Girard in the team's first match following the 2006 UEFA European Under-21 Football Championship against Belgium. He started the match and was replaced at half-time by Florent Sinama Pongolle.[140] He featured in qualification matches for the 2007 UEFA European Under-21 Football Championship and appeared as a substitute in both legs of the team's surprising defeat to Israel in the qualifying playoffs.[141][142] Despite still being eligible to represent the team until 2009, his appearance in the second leg defeat to Israel was Nasri's last with the team.Senior
On 15 March 2007, Nasri was called up to the senior team for the first time by coach Raymond Domenech for UEFA Euro 2008 qualifying match against Lithuania and a friendly againstAustria.[143] Nasri admitted that he was "very happy and very proud" to be called into the national team and revealed that the fact that he was called up for an important European championship qualifier made the selection more rewarding.[144] He appeared on the bench in the match against Lithuania, but failed to make an appearance. Nasri made his international debut on 28 March against Austria at the age of 19. He started the match and assisted on the only goal after delivering a free kick low into the box that youth international teammate Benzema converted.[144] Nasri returned to the team in June for matches and, on 6 June, scored his first international goal in a 1–0 Euro qualifying win over Georgia.[145] On 16 November, Nasri scored his second international goal in a friendly match against Morocco.[146] As a result of his performances domestically and with the national team, he was named to the 23-man squad to participate in UEFA Euro 2008. Nasri made his debut in the tournament on 9 June 2008 in the team's opening group stage match against Romania appearing as a substitute.[147] He did not appear in the team's 4–1 loss to theNetherlands, but did appear in the team's final group stage match against Italy. Nasri appeared as a substitute for the injured Franck Ribéry in the tenth minute. Following defender's Éric Abidal'sred card in the 24th minute, Nasri was taken out of the match in order for defender Jean-Alain Boumsong to take Abidal's spot in the lineup.[148]
"When I started out in the French national side, Henry had been out with a back injury and I had been sitting in a place on the coach which, on his return, turned out to be where he sat. As soon as I discovered that I got up and let him sit down. Many people were looking for excuses because we had done badly in the Euros but I certainly don't think you can blame that on the fact that I sat in Thierry Henry's seat."Nasri on the issue brought up by Gallas.[149]
In November 2008, Nasri, among several other young players in the team, was accused of being insolent during the team's campaign at the European Championship. The accusation came from domestic teammate William Gallas who inserted the charge in his autobiography. Though the accused was unnamed in the book, following its release, the player became widely identified as Nasri.[150][151][152] Gallas used an example of Nasri's insolence for when the young player sat in Thierry Henry's seat on the team bus and refused to move, which, according to Gallas, was undermining the striker's seniority. The incident ultimately led to a verbal exchange between Nasri and Gallas during a training session.[7] In response, Nasri played down the incident stating that Gallas was overreacting to a problem that did not exist.[7] In 2010, after failing to make the World Cup squad, he opened up about the situation stating that during Gallas' final year at Arsenal, he was one of "four or five" Arsenal players who did not speak to the defender.[153] The feud culminated on 20 November 2010 when Nasri lived up to a pledge that he would not shake the hand of Gallas, who was now playing for Tottenham, during the pre-match festivities.[154][155]Nasri dribbles past a Sweden defender at UEFA Euro 2012.
In the 2008–09 season, Nasri appeared in only three matches with the national team. After playing against Lithuania on 28 March 2009, the midfielder failed to represent France for the almost a year and a half. During the 2009–10 season, after constant failed selections, Nasri grew weary of his chances of appearing with the team at the 2010 FIFA World Cup.[156] In the end, he didn't appear with the team failing to make the 23-man squad or even the preliminary squad.[157] Nasri admitted that he took the non-call up hard recalling "Not being one of those 23 names, it was difficult." The player also viewed the non-invite from a positive perspective stating "But maybe it was for the best in the end, and not just because France had a horrible World Cup. It helped me as a person. I told myself I need to work harder, to make sure I don’t miss the next one."[7]
Nasri returned to the national team under the reign of new coach Laurent Blanc for the team's friendly against Norway on 11 August 2010.[158] He missed the September call ups due to injury before returning to the team in October for UEFA Euro 2012 qualifying matches against Romania and Luxembourg. On 25 March 2011, Nasri captained the national team for the first time in its 2–0 Euro qualification win over Luxembourg. He provided the assist on the opening goal scored by Philippe Mexès.[159] In the team's final Euro qualifier againstBosnia and Herzegovina, Nasri scored the equalizing goal, converting a penalty in a 1–1 draw. The point gained from the stalemate secured a UEFA Euro 2012 qualifying spot for France.[160] After appearing regularly in qualifying for UEFA Euro 2012, on 29 May 2012, Nasri was named to the squad to participate in the competition.[161] In the team's opening group stage match against England, he scored the equalizing goal in a 1–1 draw.[162]Nasri and Scott Parker at Euro 2012
After France's elimination from UEFA Euro 2012 at the hands of Spain, Nasri was reportedly involved in a row with a French journalist. The reporter asked for his assessment of the match, which Nasri responded with an astonishing foul-mouthed outburst.[163] Following his misbehaviour Samir Nasri has been given a three-match international ban.[164]Style of playNasri attempting a shot in a 2008 UEFA Cup match with Marseille againstSpartak Moscow.
In his early years at Marseille, Nasri was deployed in several positions, most notably as a deep-lying midfielder and a wide midfielder primarily on the right side as he was deemed too small to play in the middle of the park.[165] After two years of developing his physical traits, in the 2006–07 season, manager Albert Emon inserted Nasri into the playmaker role, where his vision, technical skill, and ability to read and understand the game suited him.[165] Since that season, Nasri has been primarily deployed in the position or as a central attacking midfielder at both club and international level.[165] The player has personally admitted that playing centrally is his preference.[156][166][167] However, as a result of his versatility, Nasri can also function on the wing and spent the majority of his career at Arsenal occupying the role in the team's 4–3–3 formation.[168][169] His close control with the ball, speed, dribbling, crossing, and ability to use both feet suits the position well, which has resulted in former manager Arsène Wenger deploying Nasri in the role during the player's four-year stay at the club. Nasri often featured centrally for Arsenal in the absence of former club captain Cesc Fàbregas.
In 2009, in order to accommodate the arrival of Russian attacker Andrei Arshavin, it was recommended by both Wenger and former national team coach Raymond Domenech that Nasri revert to his role as a deep-lying midfielder so the player could showcase his underrated defensive abilities.[170] Nasri is also an underrated direct free kick and penalty kick taker. The player had previously developed a superstition with regards to taking spot kicks, but conquered the issue after successfully converting two penalties in the team's Carling Cup victory over Tottenham in 2010.[171] Wenger describes Nasri as a "young, quick and technically outstanding player".[49] He is described in a similar fashion by club scout Gilles Grimandi who states that Nasri is "a fantastic athlete, he's quick, flexible and good with his feet".[44] Nasri's playing style, ability, and cultural background have drawn comparisons to French legend Zinedine Zidane.[6] After joining Arsenal and excelling on the wing, the English media began comparing him to former club player and compatriotRobert Pirès.[172] Nasri has often attempted to disassociate himself from the two players, particularly the former player stating "There's only one Zidane, just as there was only one Platini".[173]Career statisticsClubAs of 14 December 2013.[174][175][176][177]ClubSeasonLeagueCup[178]EuropeTotalAppsGoalsAppsGoalsAppsGoalsAppsGoalsMarseille2004–0524110002512005–06301501414922006–0737370605032007–083064080426Total1211117028116612Arsenal2008–09296501014472009–1026220633452010–113010838246152011–1210000010Total861815324612527Manchester City2011–1231551904562012–1327232613852013–141640041205Total74118319210316Career Total2814040671939455InternationalAs of 10 September 2013[179]National teamSeasonAppsGoalsFrance2006–07312007–08912008–09302009–10002010–11702011–121322012–13002013–1431Total385International goals#DateVenueOpponentScoreResultCompetition16 June 2007Stade de l'Abbé Deschamps, Auxerre, France Georgia1–01–0UEFA Euro 2008 qualifying216 November 2007Stade de France, Saint-Denis, France Morocco2–12–2Friendly311 October 2011Stade de France, Saint-Denis, France Bosnia and Herzegovina1–11–1UEFA Euro 2012 qualifying411 June 2012Donbass Arena, Donetsk, Ukraine England1–11–1UEFA Euro 2012510 September 2013Central Stadium, Gomel, Belarus Belarus2–32–42014 FIFA World Cup qualificationCorrect as of 10 September 2013Honours

سمیر نصری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سمیر نصری

Nasri with تیم ملی فوتبال فرانسه at the جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
شناسنامه
نام کامل	سمیر نصری Samir Ben Saïd Nasri^[۱]
زادروز	۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۲۶ سال)
زادگاه	مارسی, France
قد	۱٫۷۵ متر (۵ پا ۹ اینچ)^[۲]
پست	هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی	باشگاه فوتبال منچستر سیتی
شمارهٔ پیراهن	۸
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵–۱۹۹۷	Pennes Mirabeau
۱۹۹۷–۲۰۰۴	باشگاه فوتبال المپیک مارسی
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها	باشگاه‌ها	بازی^†	(گل)^†
۲۰۰۴–۲۰۰۸	باشگاه فوتبال المپیک مارسی	۱۲۱	(۱۱)
۲۰۰۸–۲۰۱۱	باشگاه فوتبال آرسنال	۸۶	(۱۸)
۲۰۱۱–	باشگاه فوتبال منچستر سیتی	۶۲	(۸)
تیم ملی^‡
۲۰۰۲–۲۰۰۳	France U۱۶	۱۶	(۸)
۲۰۰۳–۲۰۰۴	France U۱۷	۱۶	(۶)
۲۰۰۴–۲۰۰۵	France U۱۸	۴	(۰)
۲۰۰۵–۲۰۰۶	France U۱۹	۱۰	(۵)
۲۰۰۶–۲۰۰۷	تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه	۴	(۰)
۲۰۰۷–	تیم ملی فوتبال فرانسه	۳۸	(۵)

ژاوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ژاوی

شناسنامه
نام کامل	ژاویر هرناندز کروز
زادروز	۲۵ ژانویه ۱۹۸۰ (۳۲ سال سن)
زادگاه	تراسا، اسپانیا
قد	۱٫۷۰ متر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی	بارسلونا
شمارهٔ پیراهن	۶
پُست	هافبک میانی
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۱–۱۹۹۷	بارسلونا
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها	باشگاه‌ها	بازی (گل)
۱۹۹۷–۱۹۹۹ ۱۹۹۸–تاکنون	بارسلونا (ب) بارسلونا	۶۱ (۴) ۴۴۲ (۵۳)
تیم ملی
۲۰۰۰ تاکنون ۱۹۹۸ تاکنون	اسپانیا  کاتالونیا	۱۲۰ (۱۲) ۱۳(۲)

ژاویر هرناندز کروز (به اسپانیایی: Xavier Hernández Creus)‏ (زادهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۸۰ در تراسا)، معروف به ژاوی بازیکن باشگاه فوتبال بارسلونا و تیم ملی فوتبال اسپانیا است. او در تیم ملی اسپانیا و تیم بارسلونا نقش هافبک مرکزی را دارد. ژاوی که از سن ۱۱ سالگی در بارسلونابوده است. اولین بازی خود برای تیم بارسلونا را در ۱۸ آگوست ۱۹۹۸ و مقابل مایورکا انجام داده است. او از آن زمان در ۶۷۳ مسابقه رسمی شرکت کرده و ۸۰ گل و بیش از ۱۸۰ پاس گل برای بیش از ۵۰ بازیکن داده است. ژاوی اولین بازیکن بارسلونا است که بیش از ۱۵۰ بازی بین‌المللی را در کارنامه دارد. از سال ۲۰۰۰ تاکنون ژاوی ۱۱۹ بازی ملی داشته و به همراه تیم یورو ۲۰۰۸، جام جهانی ۲۰۱۰ و یورو ۲۰۱۲ را از آن خود کرده است. در یورو ۲۰۰۸ او بهترین بازیکن جام خوانده شد. ژاوی ۵ بار نامزد بهترین فوتبالیست جهان شده و ۳ بار در سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ عنوان سومی بهترین بازیکن جهان را دریافت کرده است. او ۴ بار توسط فدراسیون بین‌المللی تاریخ فوتبال (IFFHS)به عنوان بهترین بازی ساز فوتبال شناخته شده است. ژاوی ۵ بار در تیم سال اروپا حضور داشته ۲۰۰۸،۲۰۰۹،۲۰۱۰،۲۰۱۱،۲۰۱۲. در ۲۰۱۱ او دومین بازیکن برتر اروپا شد.

محتویات

  [نهفتن] 

• ۱ اوایل زندگی
• ۲ تیم‌های باشگاهی
  • ۲.۱ بارسلونا
• ۳ تیم‌ملی
  • ۳.۱ یورو 2008
  • ۳.۲ جام جهانی 2010
  • ۳.۳ یورو 2012
• ۴ سبک بازی
• ۵ جوایز و افتخارات
  • ۵.۱ رده ی باشگاهی
  • ۵.۲ تیم ملی
• ۶ منابع

اوایل زندگی[ویرایش]

ژاوی که در تراسا، بارسلونا، کاتولونیا به دنیا آمده، محصولی از آکادمی فوتبال بارسلونا، لاماسیا است که از سن ۱۱ سالگی جز ثابتی در تیم بارسلونا بوده است. پدرش گواگیم بازیکن اسبق تیم فوتبال سابادل بوده است. ژاوی که در تیم آکادمی راه خود را مشخص کرده عضوی کلیدی از تیم یوردی گونزالو در بارسونا ب بود که از به دستهٔ دومی راه یافتند.

تیم‌های باشگاهی[ویرایش]

بارسلونا[ویرایش]

تیم‌ملی[ویرایش]

ژاوی توانایی زیادی در پاس دهی و بازی خوانی دارد و در تیم ملی هم در تورنمنت های زیادی شرکت کرده است:المپیک 2000،جام جهانی 2002،یورو 2004،جام جهانی 2006،یورو 2008 ،جام جهانی 2010 و یورو 2012 .

یورو 2008[ویرایش]

بعد از بازی فینال که با برتری 1-0 اسپانیا بر آلمان همراه بود،ژاوی برترین بازیکن ایت تورنمنت انتخاب شد.ژاوی در این تورنمنت برترین هافبک بود،دفاع و تکل،شکل دهی حمله و پاس های زیاد او منجر به دومین قهرمانی اسپانیا در این تورنمنت بعد از قهرمانی در یورو 1964 بود. اندی روکسبورگ رئیس کمیته ی تاکتیکی و تکنیکی یوفا در مورد انتخاب ژاوی گفت:"ما ژاوی را برگزیدیم چونکه کلمه ای به نام سبک فوتبال اسپانیا را مشخص کرد.او در بازی روان بود و با کنترل،پاس دهی و بازکردن فضا برای اسپانیا زمینه را برای قهرمانی اسپانیا فراهم کرد".

• در نیمه نهایی او گل اول اسپانیا را به روسیه زد بازی که در نهایت با برتری 3-0 اسپانیا به پایان رسید.
• در فینال هم او توپ را هدایت کرد و به سمت زمین آلمان ها برد و با پاس به فرناندو تورس بازی را بر آلمان ها تمام کرد.

جام جهانی 2010[ویرایش]

ژاوی جزئی از لیست 23 نفره ی تیم ملی اسپانیا بود و این تورنمنت با قهرمانی اسپانیا به پایان رسید.ژاوی در این تورنمنت 669 پاس داد که از این میان 599 پاس سالم داشت یعنی 90 درصد پاس سالم. ژاوی در این تورنمنت 80.02 کیلومتر دوید یعنی در هر مسابقه 11.5 کیلومتر و در فینال 15 کیلومتر دوید.

• در یک شانزدهم نهایی و در مقابل پرتغال ژاوی پاس گل را به داوید ویا داد و در دقیقه ی 63 سبب برتری 1-0 مقابل پرتغال شد.داوید ویا توپ را با پای چپ زد و توپ پس از برخورد به ادواردو با شوت پای راست خود داوید ویا وارد دروازه شد.
• در نیمه نهایی و در مقابل آلمان ژاوی ضربه ی کرنری را زد که با ضربه ی سر پویول به گل تبدیل شد.بازی که با پیروزی 1-0 مقابل آلمان به پایان رسید.

یورو 2012[ویرایش]

"پم،پم،پم"ژاوی صدای پاس بین او اینیستا را این گونه توصیف کرده است.

• در بازی های گروه ی C،و در مقابل ایرلند ژاوی رکورد بیشترین پاس رد و بدل شده در این تورنمنت ها را شکست.136 پاس (127 پاس صحیح و 94درصد پاس درست).رکورد قبلی مربوط به رونالد کومان بود که در یورو 1992 و در بازی هلند و دانمارک به ثبت رسیده بود.ژاوی و اینیستا 229 پاس دادند که بیشتر از پاس های رد و بدل شده ی 11 نفر ایرلندی ها بود.
• در فینال که با برتری 4-0 مقابل ایتالیا بود،ژاوی 2 پاس گل داد یکی به یوردی آلبا و دیگری به فرناندو تورس و به این ترتیب تنها بازیکنی لقب گرفت که در دو فینال یورو پاس گل داده است.با قهرمانی در این تورنمنت ژاوی موفقترین بازیکن تاریخ تیم ملی اسپانیا شد،افتخاری که قبلاً مشترکاً بین ژاوی و پویول بود و چون پویول این جام را به خاطر مصدومیت از دست داد، ژاوی به پر افتخارترین بازیکن تاریخ اسپانیا تبدیل شد.

سبک بازی[ویرایش]

ژاوی یکی از بهترین بازیسازهای نسل خود و یا شاید بهترین بازیساز در طول تاریخ فوتبال باشد. توانایی ژاوی متکی بر پیدا کردن و بهره وری از فضا است. خود ژاوی در این مورد می‌گوید"این چیزی است که من انجام می‌دهم، نگاه برای پیدا کردن فضا. هر روز. من همیشه نگاه می‌کنم تا فضایی پیدا کنم". ژاوی دید و بازی خوانی عالی، پاس‌های دقیق نقطه‌ای و توانایی کنترل توپ در سطح جهانی است که به او این اجازه را می‌دهد که در جریان بازی توپ از دست نرود. توانایی ژاوی در کنترل بازی به او لقب عروسک استاد را داده است. توانایی منحصربه‌فرد دیگر در بازی ژاوی چرخش های هوشمندانه و زیبای اوست که مداوما تکرار می شود و بازی را از روزنه های بسته به فضاهای بازتر منتقل می کند.

جوایز و افتخارات[ویرایش]

رده ی باشگاهی[ویرایش]

• لالیگا(7):99-1998، 05-2004 ،06-2005 ،09-2008 ،10-2009 ،11-2010 ،13-2012;
• سوپر کاپ اسپانیا(5):2005، 2006 ،2009، 2010، 2011 ;
• جام قهرمانان باشگاه های اروپا(3):06-2005، 09-2008، 11-2010 ;
• جام حذفی اسپانیا(2):09-2008، 12-2011 ;
• سوپرکاپ اروپا(2):2009 ،2011 ;
• جام قهرمانی باشگاه های جهان:2009 ،2011 ;

تیم ملی[ویرایش]

• جام قهرمانی جوانان جهان:1999
• مدال نقره ی المپیک تابستانی: 2000
• جام قهرمانی یوفا:2008 ،2012
• جام جهانی 2010:

ژاوی مقابل تیم ملی سوئد در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸

لیونل مسی عربی

ليونيل ميسيمن ويكيبيديا، الموسوعة الحرةليونيل ميسي معلومات شخصيةالاسم الكاملليونيل أندريس ميسي كوكسيتيني[1]الجنسيةقالب:معطيات بلد الأرجنتين أرجنتينيتاريخ الولادة24 يونيو 1987 (العمر 26 سنة)[2]مكان الولادةروساريو،  الأرجنتين[2]الطول1.69 م (5 قدم 7 إنش)[2]المركزمهاجم (جناح)معلومات الأنديةالنادي الحاليقالب:معطيات بلد إسبانيا برشلونةالرقم10أندية فئة الشباب1995–20002000–2003قالب:معطيات بلد الأرجنتين نيولز أولد بويزقالب:معطيات بلد إسبانيا برشلونةالأندية الاحترافية*الأعوامالناديالظهور (الأهداف)20032004–20052004–قالب:معطيات بلد إسبانيا برشلونة جـقالب:معطيات بلد إسبانيا برشلونة بقالب:معطيات بلد إسبانيا برشلونة10 (5)22 (10)235 (202)المنتخب الوطني200520082005–قالب:معطيات بلد الأرجنتين الأرجنتين تحت-20قالب:معطيات بلد الأرجنتين الأرجنتين تحت-23قالب:معطيات بلد الأرجنتين الأرجنتين16 (11)5 (2)75(31)
* عدد مرات الظهور بالأندية وعدد الأهدافيحسب بالنسبة للدوري المحلي فقطوهو محدث في 27 يناير 2013.** عدد مرات الظهور بالمنتخب وعدد الأهداف محدثفي 1 ديسمبر 2012.
ليونيل "ليو" أندريس ميسي كوتشيتيني (بالإسبانية: Lionel Andrés "Leo" Messi)؛[3] مواليد 24 يونيو 1987، هو لاعب كرة قدم يلعب حاليا لنادي برشلونة والمنتخب الأرجنتيني كمهاجم وجناح. يعتبر أحد أفضل لاعبي كرة القدم في جيله إن لم يكن أفضلهم،[4][5][6] حيث ترشح عدة مرات لجائزة الكرة الذهبية وأفضل لاعب كرة قدم في العالم وهو بسن 20 و 21 وفاز بهما بسن 22. [7][8][9][10] قورنت طريقة لعبه ومهاراته بتلك الخاصة بدييغو مارادونا والذي أعلن بنفسه إن ميسي "خليفته".[11][12]
بدأ ميسي بلعب كرة القدم في سن مبكرة وسرعان ما تم اكتشاف قدراته على يد برشلونة. وغادر روساريو القائمة على فريق شباب نيولز أولد بويز في عام 2000 وانتقل مع عائلته إلى أوروبا، كما عرض برشلونة له العلاج لنقص هرمونات النمو. في أول ظهور له في موسم 2004-05، حطم رقماً قياسيًّا مسجلاً باسم فريقه لأصغر لاعب يسجل هدفاً في الدوري. وتم تكريمه، ولكن التكريم الأكبر بالنسبة له كان فوز برشلونة بالدوري في أول موسم له معه، إذ حصل على كأس الدوريوكأس السوبر الإسباني وكأس دوري أبطال أوروبا في سنة 2006. بدأت انطلاقته في موسم 2005-2006 بانضمامه للفريق الأول، وفي موسم 2006-07 سجل ثلاثة أهداف (هاتريك) في الكلاسيكو، وأنهى الموسم برصيد 14 هدفاً في 26 مباراة. وربما كان موسم 2008-09 من أنجح مواسمه، حيث أن ميسي سجل فيه 38 هدفاً ولعب دوراً أساسياً في الحصول على الثلاثية: كأس الدوري وإسبانيا ودوري الأبطال. وفي الموسم التالي 2009-10، سجل ميسي 47 هدفا في جميع المسابقات، ليتمكن من معادلة رقم رونالدو السابق مع برشلونة. وتفوق على هذا الرقم في موسم 2010-11 بثلاثة وخمسون هدفاً في جميع المسابقات.
بحلول عام 2011، كان ميسي قد فاز مع برشلونة بخمسة ألقاب دوري أسباني، وثلاثة ألقاب دوري الأبطال، وسجل في نهائيين، ضد مانشستر يونايتد في نهائي دوري أبطال أوروبا عاميّ 2009 و2011. وعلى الرغم من أنه لم يكن متواجداً على أرضية الملعب حينما فاز برشلونة على آرسنال في نهائي دوري أبطال أوروبا لعام 2006، إلا أنه تسلم ميدالية الفائزين بالبطولة. بعد تسجيله 12 هدفاً في دوري أبطال أوروبا 2010–2011، استحال ميسي ثالث لاعب (بعد جيرد مولر وجان بيير بابان) يعتلي صدارة الهدافين في ثلاث مواسم متتالية من حملات كأس الأندية الأوروبية البطلة. ومع ذلك، يُعتبر ميسي أول من فاز بلقب هداف دوري أبطال أوروبا لمدة ثلاث سنوات متتالية بعد تغيير دوري الأبطال في عام 1992.[13]
وكان ميسي هداف كأس العالم للشباب تحت 20 سنة 2005 برصيد ستة أهداف، من بينهم اثنان في المباراة النهائية. بعد ذلك بوقت قصير، أصبح لاعب مهم وأساسي في المنتخب الأرجنتيني. في عام 2006، أصبح أصغر أرجنتيني يلعب في بطولة كأس العالم لكرة القدم وحصل على الميدالية الفضية في بطولة كوبا أمريكا في العام التالي. في عام 2008، في بكين، فاز بأول ألقابه الدولية، وهي الميدالية الذهبية الأولمبية، مع المنتخب الأرجنتيني الأولمبي. على الصعيد الدولي سجل ميسي 23 هدفا في 68 مباراة.
محتويات  [أخف] 1 نشأته2 مسيرته الكروية2.1 برشلونة2.1.1 موسم 2005-062.1.2 موسم 2006-072.1.3 موسم 2007-082.1.4 موسم 2008-092.1.5 موسم 2009-102.1.6 موسم 2010-112.1.7 موسم 2011-122.1.8 موسم 2012–133 المنتخب3.1 كأس العالم 20063.2 كوبا أمريكا 20073.3 الألعاب الأولمبية الصيفية 20083.4 كأس العالم 20103.5 كوبا أمريكا 20114 خارج كرة القدم4.1 حياته الشخصية4.2 الأعمال الخيرية4.3 الثروة4.4 الإعلام5 إحصاءات المهنة5.1 برشلونة بي5.2 النادي الأول5.3 الدولية5.4 الأهداف الدولية5.4.1 تحت-205.4.2 تحت-235.4.3 الفريق الأول6 الجوائز والإنجازات6.1 النادي6.2 الأرجنتين6.3 الفردية7 مصادر8 وصلات خارجية
نشأته
ولد ميسي في 24 يونيو سنة 1987 جنوب مدينة روساريو، في مقاطعة "سانتا في"، بالأرجنتين، لوالدين هما خورخي هوراسيو ميسي (مواليد 1958)، عامل في أحد المصانع، وسيليا ماريا كوتشيتيني، عاملة نظافة،[14][15][16] وتنحدر عائلة والده من أصول إيطالية، وبالتحديد إلى مدينة أنكونا، التي هاجر منها جده، أنجيلو ميسي، سنة 1883.[17][18] لديه شقيقين أكبر منه سنًا هما رودريغو وماتياس وكذلك أخت، تُدعى ماريا سول.[19] في سن الخامسة، بدأ ميسي لعب كرة القدم لنادي محلي يدربه والده خورخي يسمى غراندولي.[20] في عام 1995، انتقل ميسي إلى نيولز أولد بويز في مدينة روساريو، مسقط رأسه.[20] اكتشف في ربيعه الحادي عشر أنه يعاني من نقص هرمونات النمو،[21] وأظهر نادي ريفر بليترغبته في ضم ميسي، لكن إدارته افتقرت إلى المال الكافي لدفع تكاليف علاج حالته، البالغة 900$ شهريًا.[16] استقطب ميسي انتباه كارلوس ريكساش، المدير الرياضي لنادي برشلونة، الذي سمع بموهبته عبر اتصال من أقارب ميسي فيلاردة، كتلونيا، فحصلت عائلة ميسي على فرصة لتعرضه على نادي برشلونة، فانتقل مع والده إلى إسبانيا،[16] حيث عرض موهبته على إدارة النادي، فأذهلهم إلى درجة أنهم عرضوا على عائلة ميسي الانتقال إلى إسبانيا مقابل التكفل بمصاريف علاجه.[20] بناءً على هذا، انتقلت العائلة إلى أوروبا وبدأ ميسي يلعب في فرق الشباب في النادي.[22]مسيرته الكرويةبرشلونة
يمكن اعتبار يوم 14 ديسمبر 2000 يوماً تاريخاً في تاريخ نادي برشلونة؛ ففي هذا اليوم نجح السكرتير الفني للنادي في توقيع أول عقد مع الفتى الأرجنتيني ابن الاثنا عشر ربيعاً، حيث تم الأتفاق المبدئي بينهما وتم تدوينه على منديل طعام، لعب ميسي أول مباراة رسمية له مع الفريق الأول في مباراة ودية ضد جوزيه مورينيو عندما كان يدرب بورتو في 16 نوفمبر 2003 (بعمر 16 سنة و 145 يوم).[23][24] بعد أقل من عام، استدعاه المدرب فرانك ريكارد ليلعب لأول مرة في الدوري ضد إسبانيول في 16 أكتوبر 2004 (بعمر 17 سنة و 114 يوم)، ليصبح ثالث أصغر لاعب يلعب مع صفوف الفريق الأول وأصغر لاعب يلعب مع برشلونة في الدوري الأسباني (رقم قياسي حطمه زميله بويان كركيتش في سبتمبر 2007). يرجح الكثيرين أن بداية ليونيل ميسي الحقيقية كانت عندما سجل هدفه الأول أمام الباسيتي، وذلك بعد تمريرة من قبل اللاعب رونالدينيو ليسددها ميسي كرة ساقطة فوق حارس المرمى، وبهذا الهدف استحال ميسي أصغر لاعب في تاريخ برشلونة يسجل هدفاً في الدوري الأسباني، وهو بعمر 17 سنة و 10 أشهر و 7 أيام،[25] واستمر يحمل هذا اللقب حتى عام 2007 عندما حطم بويان كركيتش هذا الرقم القياسي.[26] قال ميسي عن مدربه السابق ريكارد: «لن أنسى أبدا حقيقة أنه وراء بدء مسيرتي، وأنه وضع ثقته بي حين كنت في السابعة أو السادسة عشرة فقط».[27]موسم 2005-06مقارنة بيليه ومارادونا ستنتهي.—دييغو مارادونا، في إجابته حول ما إذا فاز ميسي بكأس العالم لسنة 2010.[28]
في 16 سبتمبر، أعلن برشلونة، للمرة الثانية في غضون ثلاثة أشهر، تجديده لعقد ميسي حتى شهر يونيو من عام 2014؛ وفي هذه المرة حُسبت أجرته كأجرة لاعب أساسي في الفريق الأول.[20] حصل ميسي على الجنسية الإسبانية في 26 سبتمبر سنة 2005،[29] ليتمكن أخيراً من اللعب لأول مرة في أول موسم له في الدوري الإسباني. جرت أول مبارة لميسي على أرض ملعب الكامب نو في دوري أبطال أوروبا بتاريخ 27 سبتمبر من نفس العام، ضد نادي أودينيزي الإيطالي.[23] لوحظ مدى إعجاب المشجعين بميسي، عندما قاموا بالتصفيق له بحفاوة بالغة لحظة استبداله، على ما قدمه في المباراة وانسجامه مع رونالدينيو، مما أدى إلى فوز لبرشلونة.[30]
أحرز ميسي ستة أهداف في 17 مباراة في الدوري الإسباني، وسجل هدف واحد في دوري أبطال أوروبا في ستة مباريات. انتهى موسمه مبكراً في 7 مارس 2006، عندما تعرض لتمزق عضلي في فخذه الأيمن خلال مباراة الإياب من الدور الثاني لدوري أبطال أوروبا ضد تشلسي.[31] ومع ذلك أنهى برشلونة هذا الموسم كبطل لإسبانيا وأوروبا.[32][33]موسم 2006-07ميسي في مباراة ضد نادي رينجرز في سنة 2007.
في موسم 2006-07، فرض ميسي نفسه كلاعب أساسي للفريق الأول، بتسجيله 14 هدفاً في 26 مباراة.[34] في 12 نوفمبر، وخلال مباراة ضد نادي ريال سرقسطة، أصيب ميسي بكسر في مشط القدم، أبعده عن الملاعب طيلة ثلاثة أشهر.[35][36] تعافى ميسي من إصابته في الأرجنتين، وجاءت عودته للعب ضد راسينغ سانتاندر في 11 فبراير،[37] حيث دخل اللقاء كلاعب بديل في الشوط الثاني. في 11 مارس، شهد الكلاسيكو ميسي في قمة مستواه، بإحرازه هاتريك وإهدائه برشلونة التعادل 3-3، وأتى التعادل الأخير في الوقت المحتسب بدل الضائع.[38] وبذلك أصبح أول لاعب، منذ إيفان زامورانو (لريال مدريد في موسم 1994-95)، يسجل هاتريك في الكلاسيكو.[39] كما أصبح أصغر لاعب في التاريخ يحقق هذا الأمر. وبقرب نهاية الموسم بدأ بهز شباك خصومه أكثر فأكثر؛ فتمكن من تسجيل 11 هدفًا من أصل 14 في الدوري للموسم في آخر 13 مباراة.[40]ميسي قبل وقت قصير من تسجيل هدفه الشهير في مرمى نادي خيتافي.
أثبت ميسي أيضاً أنه "مارادونا الجديد"، من خلال تكرار أهداف مارادونا الأكثر شهرة في العالم في موسم واحد.[41] في 18 أبريل 2007، سجل هدفين في بطولة كأس ملك إسبانيا في النصف النهائي ضد خيتافي، وكان أحد تلك الأهداف شبيهًا إلى حد كبير بهدف مارادونا الشهير ضد إنجلترا في نهائيات كأس العالم لسنة 1986 في المكسيك، المعروف باسم هدف القرن.[42] وقامت الصحف العالمية الرياضية بمقارنته بمارادونا، ووصفت الصحف الإسبانية ميسي بأنه "ميسيدونا"،[43] حيث أنه تمكن تقريباً من ركض نفس المسافة، ألا وهي 62 متر (203 قدم)، وتغلب على نفس العدد من اللاعبين (ستة، بما في ذلك حارس المرمى)، وسجل من وضع مماثل للغاية، وركض نحو الراية الركنية مثلما فعل مارادونا في المكسيك قبل 21 سنة.[41] في مؤتمر صحافي بعد المباراة، قال زميل ميسي في الفريق ديكو: "إنه أفضل هدف رأيته في حياتي".[44] سجل ميسي هدفاً آخرًا ضد إسبانيول، كان مماثلاً أيضًا لهدف مارادونا ضد إنجلترا في الدور الربع النهائي من بطولة كأس العالم، إذ قفز نحو الكرة ولامست يده ليركلها داخل شباك الحارس كارلوس كاميني،[45] وقد احتج عدد من لاعبي إسبانيول قائلين بعدم جواز احتساب الهدف بسبب لمس ميسي الكرة، الأمر الذي أكدته لقطات الإعادة، غير أن الهدف احتسب.[45]موسم 2007-08ميسي يقود برشلونة إلى الفوز بنتيجة 2-0 أمامنادي إشبيلية، على ملعب الكامب نو في 22 سبتمبر 2007.
ضمن موسم 2007-08، سجل ميسي خمسة أهداف في غضون أسبوع ليقود برشلونة إلى المراكز الأربعة الأولى في الدوري الأسباني. يوم 19 سبتمبر سجل مرة عندما هزم برشلونةليون بنتيجة 3-0 على أرضه في مباراة دوري أبطال أوروبا.[46] سجل هدفين في مرمى اشبيلية في 22 سبتمبر[47] ثم في 26 سبتمبر، سجل ميسي هدفين آخرين في مباراة الفوز 4-1 على ريال سرقسطة.[48] وجاء الهدف التالي في مباراة الإياب بالفوز 4-1 ضد نادي ليفانتي في 29 سبتمبر 2007. هدفه الثاني في دوري أبطال أوروبا لهذا الموسم جاء ضد نادي شتوتغارت، وفي 27 فبراير، لعب ميسي مباراته الرسمية المئة بقميص برشلونة ضد نادي فالنسيا.[49]
رُشح ميسي لجائزة اتحاد اللاعبين المحترفين تشكيلة العام في فئة الهجوم،[50] وأظهر استطلاع للرأي أجري على الإنترنت لصحيفة ماركا الإسبانية، أن معظم المعجبين صوتوا لميسي كأفضل لاعب في العالم، حيث حصل على 77% من الأصوات.[51] ذكر بعض المحررين من الصحف التابعة لبرشلونة، مثل صحيفتا الموندو ديبورتيفو والسبورت، ذكروا أنه يجب أن تعطى الكرة الذهبية لميسي، وهو الرأي الذي أيده فرانز بيكنباور.[52] كذلك صرّح بعض مخضرمي كرة القدم، مثل فرانشيسكو توتي، أنه يعتقد أن يكون ميسي أحد أفضل لاعبي كرة القدم حالياً في العالم.[53] غاب ميسي لمدة ستة أسابيع عن الملاعب إثر إصابة في 4 مارس، عندما تعرض لتمزق عضلي في فخذه الأيسر خلال مباراة دوري أبطال أوروبا أمام نادي سيلتيك. وكانت هذه هي المرة الرابعة في ثلاثة مواسم يعاني فيها ميسي هذا النوع من الإصابة.[54] بعد عودته من الإصابة سجل ميسي هدفه الأخير في موسم 2007-08 ضد فالنسيا في 4 مايو 2008، ليفوز برشلونة بنتيجة 6-0. عند انتهاء الموسم تمكن ميسي من تسجيل 16 هدفاً وصنع 13 هدف في جميع البطولات.موسم 2008-09
بعد رحيل رونالدينيو عن النادي، ورث ميسي قميصه حامل الرقم 10.[55] في 1 أكتوبر 2008، خلال مباراة دوري أبطال أوروبا ضد شاختار دونيتسك، سجل ميسي هدفين في الدقائق السبع الأخيرة، بعد نزوله بديلاً لتييري هنري، ليقلب نتيجة 0-1 إلى فوز 2-1 لبرشلونة.[56] كانت مباراة الدوري القادمة ضد أتلتيكو مدريد، مباراة وصفت بمثابة معركة ودية بين ميسي وصديقه الحميم سيرجيو أغويرو.[57] سجل ميسي هدفاً من ركلة حرة، وصنع آخر فيما تقدم برشلونة بالفوز بالمباراة 6-1.[58] أحرز ميسي هدفين آخرين مثيرين للإعجاب ضد إشبيلية بتسجليه من تسديدة من 23 متراً (25 ياردة) ومن ثم دحرجة الكرة حول حارس المرمى وتسجيله من زاوية ضيقة للطرف الآخر.[59] في 13 ديسمبر 2008، في أول كلاسيكو لهذا الموسم، سجل ميسي الهدف الثاني في المباراة التي فاز بها برشلونة 2-0 على ريال مدريد،[60] كما حصل على المركز الثاني لجائزة أفضل لاعب في العالم لسنة 2008 بستمائة وثمانية وسبعون نقطة.[9]
سجل ميسي أول هاتريك لعام 2009 في مباراة كأس ملك إسبانيا ضد أتلتيكو مدريد التي فاز بها برشلونة بنتيجة 3-1.[61] سجل ميسي هدفين آخرين مهمين في 1 فبراير 2009، بنزوله بديلاً في الشوط الثاني ليساعد برشلونة في هزيمة راسينغ سانتاندر بنتيجة 1-2، بعد أن كانت 1-0، وكان الهدف الثاني الهدف رقم 5000 لبرشلونة في الدوري.[62] في الجولة الثامنة والعشرون من الدوري الإسباني، سجل ميسي هدفه الثلاثين لهذا الموسم في جميع البطولات، ليساعد فريقه للفوز بنتيجة 6-0 على نادي مالقا.[63] في 8 أبريل 2009، سجل مرتين ضد بايرن ميونيخ في دوري أبطال أوروبا، ليسجل رقماً قياسياً شخصياً بثمانية أهداف في البطولة.[64] في 18 أبريل، حقق ميسي هدفه العشرين في الدوري لهذا الموسم بالفوز على مضيفه خيتافي 1-0، ليسمح لبرشلونة بالحفاظ على فارق الست النقاط في صدارة جدول الدوري عن ريال مدريد.[65]
باقتراب نهاية موسم برشلونة، سجل ميسي هدفين، ليتوج بالفوز 6-2 على ريال مدريد في ملعب سانتياغو برنابيو،[66] وقد اعتبرت هذه الهزيمة الأقسى لريال مدريد منذ عام 1930،[67] وبعد تسجيل كل هدف، كان ميسي يركض نحو الجماهير وآلات التصوير ويرفع قميصه وليعرض قميص آخرى كتب عليه Síndrome X Fràgil، أي "مرض متلازمة أكس الهشة"، لإظهار دعمه للأطفال الذين يعانون من هذا المرض.[68]
شارك ميسي في صناعة هدف أندريس إنيستا في الوقت المحتسب بدل الضائع ضد نادي تشيلسي في دوري أبطال أوروبا في الدور قبل النهائي ليرسل برشلونة مباشرة لمواجهة مانشستر يونايتد في النهائي. فاز ميسي في أول بطولة كأس ملك إسبانيا في 13 مايو، وأحرز هدفاً وصنع اثنين آخرين، في الفوز بنتيجة 4-1 على أتلتيك بيلباو.[69] وساعد فريقه بالحصول على الثنائية من خلال الفوز بالدوري الإسباني. في 27 مايو ساعد برشلونة في الفوز بدوري أبطال أوروبا بتسجيله الهدف الثاني في الدقيقة 70، الأمر الذي منح الفريق فارق هدفين؛ أيضاً أصبح الهداف الأول في دوري أبطال أوروبا، وأصغرهم سناً في تاريخ البطولة، برصيد تسعة أهداف،[70] وفاز أيضاً بجائزة أفضل مهاجم وأفضل لاعب للأرقام، مختتمًا سنة مذهلة في أوروبا.[71] جعل هذا الانتصار برشلونة تتربع على عرش بطولة كأس ملك إسبانيا، والدوري الأسباني ودوري أبطال أوروبا في موسم واحد،[72] وقد كانت هذه المرة الأولى التي فاز فيها نادي إسباني بالثلاثية.[73]موسم 2009-10ميسي في قيادة هجمة في مباراة ضمن بطولة كأس جوان غامبر بين برشلونة ومانشستر سيتيعلى ملعب الكامب نو.
بعد الفوز بكأس السوبر الأوروبي لعام 2009، أكد مدرب برشلونة جوسيب غوارديولا بأن ميسي أفضل لاعب رآه في حياته.[74] يوم 18 سبتمبر، وقع ميسي عقداً جديداً مع برشلونة، جاري حتى عام 2016 مع وضع بند بشرط جزائي بقيمة 250 مليون يورو، ليكون ميسي، إلى جانب زلاتان إبراهيموفتش، أعلى اللاعبين أجراً في الدوري الإسباني، حيث أنهما يحصلان على 9.5 مليون يورو سنوياً.[75][76] بعد أربعة أيام، في 22 سبتمبر، سجل ميسي هدفين وصنع آخر في فوز برشلونة بنتيجة 4-1 على راسينغ سانتاندر في الدوري الإسباني.[77] سجل هدفه الأوروبي الأول لهذا الموسم في 29 سبتمبر بالفوز 2-0 على دينامو كييف،[78] ورفع رصيده من الأهداف إلى ستة أهداف في سبع مباريات في الدوري الإسباني، عندما قاد برشلونة للفوز على ريال سرقسطة بنتيجة 6-1 على ملعب الكامب نو.[79][80]
توّج ميسي بجائزة الكرة الذهبية، في 1 ديسمبر 2009، بسحق أقرب منافسيه، ألا وهو الوصيف كريستيانو رونالدو، بفارق كبير لم يحدث في تاريخ هذه الجائزة، وهو أربعمائة وثلاثة وسبعون صوتاً مقابل 233 صوتاً.[81][82][83] بعد ذلك، نقلت مجلة فرانس فوتبول قول ميسي: «أهدي هذه الجائزة لعائلتي، والتي كانت حاضرة دائماً عندما كنت بحاجة لها وشعرت أحياناً أنهم أكثر عاطفة مني».[84]ميسي في كأس العالم للأندية سنة 2009.
يوم 19 ديسمبر، سجل ميسي هدف الفوز في المباراة النهائية لكأس العالم للأندية لعام 2009 ضد نادي إستوديانتيس دو لا بلاتا في أبو ظبي، ليمنح النادي لقبه السادس لهذا العام.[85] وبعد ذلك بيومين، حصل على جائزة أفضل لاعب كرة قدم في العالم، ليهزم كل من كريستيانو رونالدو وتشافي هيرنانديز وريكاردو كاكا وأندريس إنيستا للحصول على الجائزة. وكانت هذه هي المرة الأولى التي يفوز بها ميسي، ليُصبح أول أرجنتيني يحصل على هذا الشرف منذ ابتكار الجائزة.[86] في 10 يناير 2010، سجل ميسي أول هاتريك له في عام 2010 وأول هاتريك في هذا الموسم ضد تينيريفي بالفوز بنتيجة 0-5،[87] وفي يوم 17 يناير سجل هدفه المئوي مع النادي في مباراة الفوز 4-0 على نادي إشبيلية.[88]
ثم بدأ ميسي في مسار رائع بتسجيله 11 هدفا في خمس مباريات. أولاً سجل في الدقيقة 84 أمام نادي مالقا بالفوز 2-1،[89] ثم سجل هدفين ضد ألميريا في مباراة التعادل 2-2.[90] تابع تألقه بأسبوع مثير للإعجاب حيث سجل ثمانية أهداف؛ بدأ بتسجيله هاتريك أمام نادي فالنسيا بفوز الذهاب 3-0، ثم سجل هدفين في مرمى شتوتغارت، في مباراة الفوز 4-0 التي ضمنت لبرشلونة التأهل إلى الدور ربع النهائي من دوري أبطال أوروبا،[91] وأخيراً سجل هاتريك آخر ضد ريال سرقسطة في الفوز بنتيجة 4-2 إياباً،[92] ليصبح أول لاعب لبرشلونة يسجلهاتريك بشكل متتالٍ في الدوري الإسباني.[93] لعب مباراته الرسمية رقم 200 مع برشلونة ضد أوساسونا يوم 24 مارس 2010.[94]لا يمكن إيقاف ميسي بمجرد أن يبدأ انطلاقته. إنه اللاعب الوحيد الذي يستطيع تغيير اتجاهه وهو ينطلق بنفس السرعة.
إنه أفضل لاعب في العالم بفارق جيد. إنه مثل البلاي ستيشن. يمكنه الاستفادة من كل خطأ نرتكبه.—أرسين فينغر بعد فوز برشلونة 4-1 علىآرسنال.[95][96]
في 6 أبريل 2010، سجل ميسي أربعة أهداف في مباراة واحدة للمرة الأولى في مسيرته، في مباراة الفوز على الأرض 4-1 على آرسنال في دوري أبطال أوروبا خلال الربع النهائي، مباراة الإياب.[97][98][99] وشهدت هذه المباراة أيضاً تجاوزه لريفالدو ليصبح الهداف التاريخي لبرشلونة في بطولة دوري أبطال أوروبا.[100] في 10 أبريل، سجل ميسي هدفه الأربعين لهذا الموسم عندما أحرز الهدف الأول في الفوز بنتيجة 2-0 خارج أرضه ضد غريمه التقليدي ريال مدريد في الكلاسيكو.[101] في 1 مايو، لعب ميسي مباراته الخمسين لهذا الموسم وسجل هدفي الفوز 4-1 خارج الأرض ضد نادي فياريال.[102] بعد ثلاثة أيام فقط، وبالتحديد في 4 مايو، سجل ميسي هدفين في فوز آخر بنتيجة 4-1 على الأرض أمام نادي تينيريفي.[103] سجل ميسي هدفه الثاني والثلاثين لهذا الموسم في الدوري الإسباني في 8 مايو، في مباراة الفوز خارج الأرض أمام إشبيلية،[104] وفي المباراة النهائية ضد بلد الوليد، سجل هدفين في الشوط الثاني ليعادل رقم رونالدو السابق بأربعة وثلاثون هدفاً، الذي حققه في موسم 1996-97 بقميص برشلونة،[105][106] ولينتهي بفارق أربعة أهداف خلف الرقم القياسي السابق المسجل باسم تيلمو زارا (38).[107] يوم 3 يونيو 2010، حصل على جائزة أفضل لاعب في الدوري الإسباني للسنة الثانية على التوالي.[108]موسم 2010-11
في 21 أغسطس 2010، سجل ميسي هاتريك في أولى بدايته لهذا الموسم في الفوز بنتيجة 4-0 على إشبيلية في كأس السوبر الإسباني، ليساعد برشلونة على تأمين أول ألقاب هذا الموسم بعد خسارة مباراة الذهاب بنتيجة 1-3.[109] كما بدأ موسمه في الدوري بهدف، سجله بعد مرور ثلاث دقائق فقط ضد راسينغ سانتاندر في 29 أغسطس 2010. ثم تابع تألقه في مباراة مرحلة المجموعات بدوري أبطال أوروبا ضد باناثينايكوس حيث سجل هدفين، وصنع اثنين آخرين كما كان بإمكانه تسجيل هدفين أيضاً.
في 19 سبتمبر 2010، تعرض ميسي لإصابة في الكاحل بسبب تتدخل متعمد من مدافع أتلتيكو مدريد توماش أويفالوشي في الدقيقة 92 من مباراة الجولة الثالثة على ملعب فيسينتي كالديرون. لأول وهلة كان يخشى أن ميسي تعرض لكسر في الكاحل التي كان يمكن أن تبعد لاعب نجم عن الملاعب لمدة لا تقل عن ستة أشهر، لكن أظهر التصوير بالرنين المغناطيسي في اليوم التالي أنه تعرض لالتواء في الأربطة الداخلية والخارجية لكاحله الأيمن فقط.[110] وقال زميله ديفيد فيا بعد مشاهدة اللقطة: "التدخل على ميسي كان وحشيًا"، وأضاف أيضاً أنه يعتقد أن مدافع أتليتيكو "لم يتدخل لإيذاء ميسي".[111] وتسبب الحادث باهتمام وسائل الإعلام على نطاق واسع وطرح المناقشة من المساواة في حماية جميع اللاعبين في المباريات.
بعد عودة ميسي، سجل هدف التعادل 1-1 ضد نادي ريال مايوركا، ثم سجل هدفين آخريين في دوري أبطال أوروبا ضد نادي كوبنهاغن وساعد الفريق بالفوز بنتيجة 2-0 على ملعبه.[112] تابع تسجيله للأهداف المثيرة للإعجاب بثنائيات ضد سرقسطة، وإشبيلية. بعد شهر أكتوبر المثمر، بدأ بالتهديف في نوفمبر في مباراة التعادل 1-1 خارج الأرض أمام كوبنهاغن ومباراة الفوز ضد خيتافي خارج الأرض،[113] وفي المباراة التالية ضد فياريال، سجل هدفاً رائعا جمع بينه وبين بيدرو، أعطى برشلونة التقدم بنتيجة 2-1، قبل أن يسجل هدفًا آخر ليفوز برشلونة بنتيجة 3-1. وكانت هذه المباراة السابعة على التوالي التي يسجل بها ميسي، ويكسر رقمه القياسي السابق الخاص. كما حقق انجازًا بتسجيله 50 هدفاً في السنة التقويمية لعام 2010 مع الهدف الأول، بينما مع الهدف الثاني، حقق هذا الإنجاز ذاته مرة أخرى، هذه المرة نظراً لأنه سجل الأهداف وهو يرتدي قميص برشلونة في عام 2010. سجل ميسي الهاتريك الثاني له لهذا الموسم ضد نادي ألميريا، ليقود برشلونة إلى فوز مثير بثمانية نقاط مقابل لا شيء خارج الأرض، وقد كان هدفه الثاني هو الهدف رقم 100 له في الدوري الإسباني.[114] وسجل في مباراته التاسعة على التوالي (المباراة العاشرة تشمل الودية ضد البرازيل) في الفوز خارج الأرض 3-0 على باناثينايكوس.[115]ميسي يلعب ضد ريال مدريد في مباراة دوري أبطال أوروبا.
توقف تهديف ميسي المستمر يوم 29 نوفمبر في الكلاسيكو، غير أن برشلونة تمكن من الفوز بنتيجة 5-0.[116] وفي المباراة التالية سجل ميسي هدفين وصنع واحدًا ضدأوساسونا،[117] ثم تابع بثنائيتين في مرمى ريال سوسيداد.[118] فاز برشلونة بالمباراة بنتيجة 5-1، في الدربي حامل اسم المدينة، حيث عاون ميسي زملائه بيدرو وفيا على تسجيل هدف لكل منهما.[119] وجاء هدفه الأول في سنة 2011 ضد ديبورتيفو لاكورونيا من ركلة حرة، ففاز فريقه بنتيجة 4-0 خارج الأرض، وفي هذه المرة أيضًا تعاون مع لبيدرو وفيا.[120]
فاز ميسي بجائزة الكرة الذهبية عام 2010، متفوقاً على زملاءه ببرشلونة تشافي وإنيستا.[121] وقد ترشح ميسي للجائزة للعام الرابع على التوالي.[122] بعد يومين فقط من حصوله على الجائزة سجل أول هاتريك في السنة والثالث لهذا الموسم ضد ريال بيتيس.[123] وبدأ الجولة الثانية من الدوري بهدف، بتسجيله ركلة الجزاء الثانية له ضدراسينغ سانتاندر.[124] بعد أن سجل ركلة الجزاء، كشف ميسي عن رسالة كتبها على القميص الداخلي تقول، "عيد ميلاد سعيد، مامي".[125] وتابع تألقه التهديفي بهدفين ضد ألميريا في الدور قبل النهائي بكأس ملك إسبانيا،[126] وتابعها بهدفين آخريين في أقل من أسبوع لاحق ضد إيركوليس.[127] في 5 فبراير، حطم برشلونة الرقم القياسي للانتصارات المتتالية في الدوري بستة عشر انتصار، بعد أن هزم أتلتيكو مدريد بنتيجة 3-0 على أرض ملعب الكامب نو.[128] سجل ليونيل ميسي هاتريك ليضمن الفوز لفريقه وبعد المباراة صرح: «إنه لشرف أن تكون قادرًا على تجاوز رقم قياسي مسجل باسم عظيم مثل دي ستيفانو»، و«إذا كان الرقم المسجل دام لفترة طويلة، فذلك لأنه من الصعب جدًا التغلب عليه، ولقد وصلنا إلى ذلك بالفوز على فريق قوي للغاية يمر بوضع سيء، الأمر الذي جعل هذا الإنجاز أكثر صعوبة حتى».[129]
بعد مباراتين بالتعادل السلبي، سجل هدف الفوز ضد أتلتيك بيلباو ليفوز برشلونة بنتيجة 2-1.[130] في الأسبوع التالي، سجل أول هدف بالرأس له لهذا الموسم ضد ريال مايوركا، ليفوز فريقه بنتيجة 3-0 خارج الأرض.[131] وكان هذا الانتصار معادلة للرقم القياسي المسجل باسم النادي الباسكي ريال سوسييداد بالدوري الإسباني في موسم 1979-80 بعدم الخسارة خارج الأرض طيلة 19 مباراة. وقد حطم الرقم القياسي بعد مرور ثلاثة أيام عندما سجل ميسي هدف المباراة الوحيد على مضيفه نادي فالنسيا.[132] في 8 مارس، سجل ميسي هدفين في مرمى آرسنال في مباراة دوري أبطال أوروبا على الكامب نو، وليساعد برشلونة بالفوز 3-1 والتأهل إلى الدور ربع النهائي من البطولة.[133] بعد فشله في التسجيل لمدة شهر سجل هدفين ضد ألميريا؛ وكان الهدف الثاني هدفه السابع والأربعين لهذا الموسم، معادلاً رقمه القياسي من الموسم السابق.[134] عاد ميسي وتجاوز رقمه القياسي في 12 أبريل 2011 عندما سجّل هدف الفوز ضد شاختار دونيتسك في مباراة دوري أبطال أوروبا، الأمر الذي وضعه في كتاب الأرقام القياسية لأكثر اللاعبين تسجيلاً للأهداف في تاريخ برشلونة بموسم واحد.[135] سجل الهدف الثامن له فيالكلاسيكو في مباراة التعادل 1-1 على ملعب سانتياغو بيرنابيو. في 23 أبريل سجل ميسي هدفه الخمسين لهذا الموسم بالفوز بنتيجة 2-0 على المضيف أوساسونا، حيث دخل كبديل في الدقيقة 60.[136]
في مباراة الذهاب من النصف النهائي لدوري أبطال أوروبا قدم أداءاً لا ينسى، بتسجيله هدفين ضد ريال مدريد في مباراة الفوز 2-0، وقد أُُشيد بالهدف الثاني باعتباره أحد أفضل الأهداف في هذه المرحلة من البطولة.[137] في نهائي دوري أبطال أوروبا على ملعب ويمبلي، سجل ميسي هدف الحسم في المباراة ليعطي برشلونة لقبه الثالث في ست سنوات، والرابع بالإجمالي.[138]موسم 2011-12ميسي وبرشلونة يحتفلون بفوزهم بكأس العالم للأندية لعام 2011.
بدأ ميسي هذا الموسم برفع كأس السوبر الإسباني مع برشلونة، بتسجيله ثلاثة أهداف وصنع هدفين في الفوز 5-4 ضد ريال مدريد.[139] استمرت أدواره الكبيرة في المباراة الرسمية التالية التي لعبت ضد بورتو عندما سجل مرة أخرى بعد تمريرة خلفية خاطئة من فريدي جوارين قبل أن يصنع هدف لسيسك فابريغاس ليمنح برشلونة الفوز بنتيجة 2-0، وكأس السوبر الأوروبي،[140] البطولة الرسمية الوحيدة التي لم يسجل بها من قبل.[141] بدأ ميسي حملة الدوري الأسباني بهدفين في مرمى فياريال،[142] وأكملها بهاتريك في مباراتي الإياب ضدأوساسونا،[143] وأتليتيكو مدريد.[144]
أظهر ميسي في مباراة بالدوري امام أوساسونا في 17 سبتمبر، لماذا يعتبر هو أفضل لاعب كرة قدم في العالم، داخل وخارج الملعب. بعد تسجيل هدفه الأول من هاتريك في الفوز 8-0، أنجز ميسي احتفالية خاصة من أجل سفيان، طفل مغربي ذو العشر سنوات والذي يعاني من متلازمة لورين ساندرو، حالة طبية نادرة التي يمكن أن تؤدي في النهاية إلى فقدان الأطراف السفلى. في حين عادة ما يشير ميسي إلى السماء بعد تسجيل أي هدف، لكنه لمس ميسي ساقيه كإهداء من أجل سفيان.[145]
في أغسطس، أصبح ميسي ثاني أعلى هداف متجاوزاً لاديسلاو كوبالا بمئة وأربعة وتسعين هدفا، ولم يتفوق عليه إلا سيزار رودريغيز الفاريز بمئتين وخمسة وثلاثين هدفا في جميع المسابقات الرسمية.[146]ميسي أثناء مباراة برشلونة مع ريال مدريد فيكأس ملك إسبانيا 2011–12.
في 28 سبتمبر، سجل ميسي أول هدفين له لهذا الموسم في دوري الأبطال ضد باتي بوريسوف،[147] ليصبح ثاني الهدافين في تاريخ برشلونة، بمعادلته للاديسلاو كوبالا، بمائة وأربعة وتسعين هدفا في جميع المسابقات الرسمية.[148] وقد تجاوز هذا الرقم حين سجل هدفين في مرمى رسينغ سانتاندر.[149] فكان ميسي على بعد هدف لتخطي حاجز 200 هدف بعد هاتريك آخر على ملعب الكامب نو ضد ريال مايوركا وأصبح حينها ثاني أفضل هداف في تاريخ برشلونة في الدوري بمائة واثنين وثلاثين هدف، بفارق هدف واحد امام كوبالا.[150] سجل هدفه رقم 200 مع برشلونة واثنين آخرين جزءًا من الهاتريك في مباراته التالية ضد فيكتوريا بيلزن في دوري ابطال أوروبا.[151] سجل أول أهدافه في السان ماميس بالوقت المحتسب بدل الضائع لتنتهي المباراة بنتيجة 2-2 مع أتلتيك بيلباو،[152] ثم تبعها بهدف في مرمى ريال سرقسطة،[153] سُجل من ركلة جزاء ليفوز برشلونة بنتيجة 3-2 خارج الأرض أمام ميلان في مرحلة المجموعات من دوري أبطال أوروبا 2011-12.[154] سجل أيضا للمرة الأولى ضد رايو فاليكانو ليفوز فريقه بنتيجة 4-0 على ملعب الكامب نو[155] وتلاه بهدف في مرمى ليفانتيليحقق فوزًا آخر بنتيجة 5-0 على أرضية الكامب نو.[156]
سجل ميسي هدفين في نهائي كأس العالم ضد نادي سانتوس وكان قد اقر بأنه رجل المباراة وحصل أيضا على جائزة الكرة الذهبية لأدائه خلال البطولة.[157]
توّج ميسي بجائزة أفضل لاعب في أوروبا 2011، بتفوقه على كل من زميله في الفريق تشافي هيرنانديز وكريستيانو رونالدو لاعب ريال مدريد. وتوّج أيضاً بجائزة كرة فيفا الذهبية 2011 بتفوقه مجددا على زميله في الفريق تشابي وكريستيانو رونالدو. و بفوزه بكرة الفيفا الذهبية مجددا، أصبح ميسي رابع لاعب يحرز ثلاث كرات ذهبية، بعد يوهان كرويف، ميشيل بلاتيني وماركو فان باستن وثاني لاعب يفوز بكرة الفيفا الذهبية للمرة الثالثة على التوالي، بعد ميشيل بلاتيني (ومع ذلك، اثنتين من جائزة الكرة الذهبية التي حصل عليهما هي كرة الفيفا الذهبية، التي فاز بهما على التوالي).
في 20 مارس 2012 أصبح ميسي الهداف التاريخي لبرشلونة بعد أن أحرز هاتريك في مرمى غرناطة في بطولة الدوري الإسباني متجاوزاً سيزار الفاريز صاحب 232 هدف مع النادي.[158] وفي الثالث من أبريل، سجَّل ميسي هدفين بركلات الترجيح ضد نادي ميلان خلال ربع نهائي إياب دوري أبطال أوروبا، كاسرًا رقمه القياسي الخاص، ليكون بذلك اللاعب الوحيد إلى جانب رود فان نيستلروي الذي سجَّل 12 هدفًا خلال موسم واحد لدوري أبطال أوروبا، كما سمحت له هذه الأهداف أن يُعادل رقم جوزيه ألتافيني الذي سبق وسجَّل 14 هدفًا خلال بطولة أوروبيَّة واحدة خلال موسم 1962–63.[159] لم يتمكن ميسي من التسجيل خلال النصف نهائي، إذ أخطأ ركلة جزاء مهمة خلال مباراة الإياب الثانية، فأصابت كرته عارضة المرمى.[160] في 11 أبريل سجَّل ميسي هدفه الحادي والستين للموسم ضد نادي خيتافي،[161] وفي الثاني من مايو سجَّل هدفًا ضد نادي مالقا ليتفوق بذلك على جيرد مولر ويحطم رقمه القياسي (67 هدفًا خلال موسم 1972–73) بثمانية وستين هدفًا ليُصبح بذلك أفضل مُسجّل أهداف في التاريخ خلال موسم واحد في أوروبا.[162][163] ثمَّ عاد وسجَّل 4 أهداف أخرى في 5 مايو ليرفع رصيده إلى رقم غير مسبوق وهو 72 هدف. وفي 25 مايو عاد ميسي ليُسجل مجددًا في نهائي كأس ملك إسبانيا، مُساعدًا برشلونة على الفوز بكأسهم الإسباني السادس والعشرين، رافعًا ب1 لك رصيد أهدافه في جميع المنافسات إلى 73 هدفًا،[164][165] كما أنهى ميسي هذا الموسم بصفته أفضل مسجلي الاتحاد الأوروبي لكرة القدم للمرة الرابعة على التوالي، بأربعة عشرة هدفًا.[164]موسم 2012–13
خلال مباراة برشلونة الأولى لهذا الموسم ضد ريال سوسيداد، تابع ميسي تسجيل الأهداف حتى أنهى المباراة بنتيجة 5–1، ثمَّ أضاف هدفًا آخر في ركلة جزاء بمباراة ضد ريال مدريد انتهت لصالح برشلونة 3–2، وذلك في 23 أغسطس في مبارة الإياب من كأس السوبر الإسباني 2012.[166] أضاف ميسي إلى رصيده هدفًا آخر في مباراة الإياب الثانية من كأس السوبر الإسباني في ركلة حرَّة، على أنَّ برشلونة انهزمت في هذا اللقاء لصالح ريال مدريد.[167] شكَّل هذا الهدف الهدف الخامس عشر لميسي في مباريات الكلاسيكو، مما جعله أفضل مسجّل في تلك المباريات، ولم يحل إلّا ثانيًا بعد ألفريدو دي ستيفانو، صاحب الأهداف الثمانية عشر.[168][169] حصل ميسي على المركز الثاني في مسابقة جائزة أفضل لاعب بالاتحاد الأوروبي لكرة القدم، بعد كريستيانو رونالدو، على الرغم من أنَّ كلًا منهما حصل على 17 صوتًا. خلال ظهوره الثالث بالدوري، مرر ميسي الكرة إلى زميله أدريانو الذي سجَّل الهدف الوحيد ضد نادي فالنسيا.[170] سجَّل ميسي هدفين إضافيين ضد نادي خيتافي في 15 سبتمبر وأضاف آخر في مباراة ضد سبارتاك موسكو في 20 سبتمبر،[171] مما رفع رصيده في هذا الموسم إلى 10 أهداف.[172]"بقي رصيدي صامدًا مدَّة 40 سنة - 85 هدفًا في السنة - والآن حطَّمه أفضل لاعب في العالم، وإنني مسرورٌ لأجله. إنه لاعبٌ مذهل، لاعبٌ مارد."— —جيرد مولر بعد أن حطَّم ميسي رقمه القياسي.[173]
في 11 نوفمبر، سجَّل ميسي هدفين ضد ريال مايوركا، ليصل رصيد أهدافه إلى 76 هدفًا في سنة 2012، كاسحًا رقم بيليه القياسي البالغ 75 هدفًا في سنة 1958، واقترب مقدار 9 أهداف من رقم الأسطورة الألماني جيرد مولر الذي دخل موسوعة غينيس للأرقام القياسيَّة بفضل عدد أهدافه.[174][175] حقق ميسي هدفيه السابع والسبعين والثامن والسبعين ضد ريال سرقسطة في ملعب الكامب نو، فاقترب مقدار 7 أهداف من رقم مولر.[176] وفي 20 نوفمبر سجَّل هدفين آخرين ضد سبارتاك موسكو، فبلغ رصيد أهدافه 80، واقترب مقدار 5 أهداف من رقم مولر القياسي.[177] تابع ميسي مشوار تسجيله ضد نادي ليفانتي في 25 نوفمبر، حيث سجل هدفه الحادي والثمانين والثاني والثمانين،[178] وفي 1 ديسمبر سجَّل هدفين آخرين ضد نادي أتلتيك بيلباو، فلم يبقى سوى هدف واحد يحول بينه وبين كسر رقم مولر القياسي،[179] وفي 9 ديسمبر سجَّل هدفين آخرين ليكسر بذلك رقمه القياسي.[180][181][182] في 12 ديسمبر رفع ميسي رصيده إلى 88 هدفًا، وفي 16 من ذات الشهر رفع رصيده مجددًا إلى 90 هدف.[183]
بتاريخ 18 ديسمبر 2012، اُعلن عن تجديد إدارة نادي برشلونة لعقد ميسي ليمتد حتى 30 يونيو 2018.[184]المنتخب
ظهر ميسي لأول مرة مع منتخب الأرجنتين تحت-20 سنة في شهر يونيو عام 2004، في مباراة ودية ضد الباراغواي.[185] في سنة 2005 كان جزءاً من الفريق الذي فاز ببطولة كأس العالم للشباب تحت 20 سنة في هولندا، حيث فاز بالكرة الذهبية والحذاء الذهبي،[186] بتسجيله في المباريات الأربع الأخيرة للأرجنتين وإحرازه ما مجموع ستة أهداف في البطولة.
لعب أول مباراة دولية كاملة في 17 أغسطس سنة 2005 ضد منتخب المجر في سن الثامنة عشر. نزل كبديل في الدقيقة 63، لكنه طرد في الدقيقة 65 بعد أن رأى الحكم، ماركوس ميرك، أنه نطح المدافع فيلموس فانتشاك، الذي كان يسحب قميص ميسي. وكان هذا القرار مثير للجدل وادعى مارادونا أيضاً إن هذا القرار متعمد.[187][188] وعاد ميسي للفريق يوم 3 سبتمبر بخسارة الأرجنتين 1-0 ضمن تصفيات كأس العالم خارج أرضه أمام الباراغواي. وقال قبل المباراة: "هذه إعادة لأول ظهور، فالأولى كانت قصيرة قليلاً".[189] ثم خاض أول مباراة له مع الأرجنتين ضد منتخب البيرو، وبعد المباراة وصف بيكرمان ميسي بأنه "جوهرة".[190]
في 28 مارس سنة 2009، في التصفيات المؤهلة لنهائيات كأس العالم ضد فنزويلا، ارتدى ميسي القميص رقم 10 لأول مرة مع الأرجنتين. وكانت هذه المباراة الرسمية الأولى لدييغو مارادونا كمدرب للأرجنتين. فازت الأرجنتين بنتيجة 4-0 في المباراة وبافتتاح ميسي التسجيل.[191]
في 17 نوفمبر 2010، سجل ميسي هدفاً في اللحظة الأخيرة ضد المنافس الأمريكي الجنوبي البرازيل بعد مجهود فردي ليساعد فريقه بالفوز بنتيجة 1-0 في مباراة ودية، لُعبت في الدوحة. وكانت هذه هي المرة الأولى التي يسجل بها أمام البرازيل على مستوى الكبار.[192] سجل ميسي هدفاً آخر في آخر لحظة في 9 فبراير 2011 ضد البرتغال من ركلة جزاء أعطت فريقه الفوز بنتيجة 2-1 في مباراة ودية، لعبت في جنيف، سويسرا.كأس العالم 2006
هددت الإصابة التي أبعدت ميسي عن اللعب لمدة شهرين في نهاية موسم 2005-06 وجوده في كأس العالم لعام 2006. ومع ذلك، تم اختيار ميسي في منتخب الأرجنتين للبطولة في 15 مايو 2006. كما أنه لعب في المباراة الأخيرة قبل كأس العالم ضد المنتخب الأرجنتيني تحت 20 سنة لمدة 15 دقيقة، ومباراة ودية ضد أنغولا لمدة 64 دقيقة،[193][194] كما كان قد شهد فوز الأرجنتين في المباراة الافتتاحية ضد ساحل العاج من مقاعد البدلاء.[195] في المباراة التالية ضد صربيا والجبل الأسود، أصبح ميسي أصغر لاعب يمثل الأرجنتين في كأس العالم عندما دخل كبديل لماكسي رودريغيز في الدقيقة 74. صنع هدف هرنان كريسبو في غضون دقائق من دخوله المباراة وسجل أيضا الهدف الأخير، ليفوز منتخب بلاده بنتيجة 6-0، مما يجعله أصغر هداف في البطولة وسادس أصغر هداف في تاريخ كأس العالم.[196] بدأ ميسي في مباراة الأرجنتين التالية 0-0 أمام هولندا.[197] في المباراة التالية ضد المكسيك، دخل ميسي بديلا في الدقيقة 84، وكانت النتيجة تعادل 1-1، وكاد أن يسجل هدفاً، ولكنه احتسب تسلل في وقت حاجة الأرجنتين إلى هدف في الوقت الاضافي لتمضي قدماً.[198][199] ترك المدرب خوسيه بيكرمان ميسي على مقاعد البدلاء في مباراة الربع النهائي ضد ألمانيا، التي خسرتها الأرجنتين 4-2 في ركلات الترجيح.[200]كوبا أمريكا 2007ميسي في كوبا أمريكا 2007.
لعب ميسي المباراة الأولى له في كوبا أمريكا 2007 في 29 يونيو من نفس العام، عندما هزمت الأرجنتين الولايات المتحدة بنتيجة 4-1 في المباراة الأولى. في هذه المباراة، أظهر قدراته كصانع ألعاب، إذ صنع هدفاً لزميله المهاجم هرنان كريسبو، والعديد من التسديدات على المرمى. دخل تيفيز بديلاً لميسي في الدقيقة 79 وسجل فيما بعد.[201]
كانت المباراة الثانية له ضد منتخب كولومبيا، التي حصل فيها على ركلة جزاء وحولها كريسبو إلى تعادل بنتيجة 1-1. كما لعب دوراً في هدف الأرجنتين الثاني عندما تمت عرقلته خارج منطقة الجزاء، مما أتاح لخوان رومان ريكيلمي بالتسجيل من ركلة حرة، لتصبح غلة الأرجنتين 3-1. وكانت النتيجة النهائية للمباراة 4-2 لصالح الأرجنتين لتضمن لها مكاناً في الدور الربع النهائي في البطولة.[202]
في المباراة الثالثة، ضد الباراغواي، أراح المدرب ميسي بعد التأهل بالفعل لدور الثمانية، ثم دخل من على مقاعد البدلاء مكان استبان كامبياسو في الدقيقة 64، حينما كانت النتيجة لا تزال 0-0. في الدقيقة 79، صنع هدف لخافيير ماسكيرانو.[203] في الدور الربع النهائي، فيما واجهت الأرجنتين البيرو، سجل ميسي الهدف الثاني من المباراة، إثر تمريرة ريكيلمي، لتفوز الأرجنتين بنتيجة 4-0.[204] خلال مباراة الدور نصف النهائي ضد المكسيك، سجل ميسي كرة ساقطة فوق أوسفالدو سانشيز لتصل الأرجنتين إلى المباراة النهائية بعد فوزهها بنتيجة 3-0.[205] وقد خسرت الأرجنتين أمام البرازيل 3-0 في المباراة النهائية.[206]الألعاب الأولمبية الصيفية 2008ميسي في المبارة نصف النهائية ضد البرازيل في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2008.
بعد أن مُنع ميسي من اللعب للأرجنتين في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2008،[207] وافقت إدارة نادي برشلونة على تركه يرحل بعد أن تفاهم مع المدرب المعين حديثاً جوسيب غوارديولا.[208] إنضم ميسي بعد ذلك لتشكيلة الأرجنتين وسجل الهدف الأول في الفوز 2-1 على ساحل العاج.[208] ثم سجل الهدف الأول، وصنع لأنخل دي ماريا في الشوط الثاني ليقود فريقه بالفوز 2-1 في الوقت الإضافي على هولندا.[209] وظهر أيضاً في مباراة الأرجنتين ضد منافسه البرازيل، التي فازت بها الأرجنتين بنتيجة 3-0، وبالتالي تقدمت إلى المباراة النهائية. في مباراة الميدالية الذهبية، صنع ميسي مرة أخرى لدي ماريا هدف المباراة الوحيد في الفوز على نيجيريا 1-0.[210]كأس العالم 2010
لعب ميسي مع الأرجنتين في المباراة الافتتاحية بأكملها، وقاد المنتخب للفوز بنتيجة 1–0 ضد نيجيريا. كانت له عدة فرص للتسجيل لكن تم ايقافها مراراً وتكراراً من قبل فانسون إنياما.[211] بدأ ميسي في مباراة الأرجنتين التالية بالفوز 4-1 على كوريا الجنوبية؛ وقد شارك في جميع أهداف فريقه وساعد غونزالو هيغواين بتسجيل هاتريك.[212] في المباراة الثالثة والأخيرة من مرحلة المجموعات كان ميسي القائد للأرجنتين في مباراة الفوز 2-0 على اليونان، مرة أخرى كان مركز نقطة لعب الأرجنتين وكان رجل المباراة.[213]
في دور الستة عشر صنع لكارلوس تيفيز ليسجل الهدف الأول في مباراة الفوز 3-1 ضد المكسيك. وإحتسب الحكم هذا الهدف على الرغم من أنه كان تسلل واضح.[214] انتهت بطولة كأس العالم للأرجنتين بخسارة 4-0 امام ألمانيا.[215]كوبا أمريكا 2011
شارك ميسي في بطولة كوبا أمريكا 2011 في الأرجنتين، حيث لم يسجل أي هدف ولكنه صنع ثلاث أهداف. وتم اختياره كرجل المباراة في مباراتين ضد بوليفيا (1-1) وكوستاريكا (3-0). خرجت الأرجنتين من الدور الربع النهائي فيركلات ترجيحية ضد الأوروغواي (1-1 وقت إضافي)، وسجل ميسي أول ركلة ترجيح.خارج كرة القدمحياته الشخصية
خاض ميسي أول علاقة غرامية مع ليموس ماكارينا، وهي فتاة من مسقط رأسه في روساريو. ويقال أنه تعرف عليها من جهة والد الفتاة عندما عاد إلى روساريو للتعافي من إصابته قبل أيام قليلة من بدء كأس العالم لسنة 2006،[216][217] كما قيل بأنه ارتبط سابقًا بعارضة الإغراء الأرجنتينية لوسيانا سالازار.[218][219] في يناير 2009، صرّح لبرنامج "هاتريك برسا"، الذي يعرض على "قناة 33" الكتالونية: "لدي صديقة وهي تعيش في الأرجنتين. وأنا مسترخي وسعيد".[219] وقد شوهد مع فتاة، تدعى أنتونيلا روكوزو،[220] في كرنفال في سيدجيس بعد ديربي برشلونة وإسبانيول، والأخيرة مواطنه من روساريو أيضًا.[221]
اثنين من أبناء عمه يلعبون كرة القدم أيضاً، وهما: ماكسي، الذي يلعب كجناح لنادي أوليمبيا من الباراغواي، وإيمانويل بيانكوتشي، الذي يلعب كلاعب خط وسط للنادي الأسباني غيرونا.[222][223] رزق ميسي بمولود من صديقته أنتونيلا روكوزو يوم 2 نوفمبر 2012 وقد أطلق عليه اسم تياجو.الأعمال الخيرية
في عام 2007 أنشأ ميسي مؤسسة ليو ميسي، وهي مؤسسة خيرية تساهم في تأمين التعليم والرعاية الصحية للأطفال.[224][225] في مقابلة مع موقع معجبين، قال ميسي: «إكتسابي القليل من الشهرة الآن أتاح لي الفرصة لمساعدة الناس الذين هم بحاجة لها حقا، وخاصة الأطفال».[226] رداً على صعوبات ميسي الطفولية العلاجية، تدعم مؤسسة ليو ميسي تشخيص الأطفال الأرجنتينين الذين يعانون من ظروف صحية من خلال تقديم العلاج في إسبانيا وتشمل النقل والمستشفيات وتكاليف الشفاء.[227] ويتم دعم مؤسسة ميسي من نشاطه الخاص بجمع التبرعات بمساعدة إضافية من هرباليفي.
في 11 مارس 2010 تم تعيين ميسي سفيراً للنوايا الحسنة لليونيسيف،[228] وذلك بهدف دعم حقوق الطفل. ويتم دعم ميسي في هذا من قبل نادي برشلونة، الذي يتمتع أيضاً بعلاقة قوية مع اليونيسيف.[229]الثروة
في مارس 2010، صنفته مجلة فرانس فوتبول على قمة قائمة أغنى لاعبي كرة القدم في العالم، بتسعة وعشرون مليون جنيه إسترليني في الجمع بين الإيرادات الآتية من الرواتب، المكافآت والأرباح خارج الملعب.[230]الإعلاممثال على شعبية ونفوذ ميسي في جميع أنحاء العالم. صورت في أروناتشال براديش، شمال شرق الهند.ميسي على غلاف لعبة برو إفلوشن سوكر 2011.
ظهر ميسي على غلاف لعبة الفيديو برو إيفولشن سوكر 2009 وبرو إفلوشن سوكر 2011، وشارك أيضاً في الحملات الترويجية للألعاب.[231][232] يُعتبر ميسي، إلى جانب فرناندو توريس،[233] وجها لعبة برو إفلوشن سوكر 2010، وقد شارك أيضا في التقاط الحركات والإعلان.[234][235][236] ومع ذلك، في نوفمبر 2011 قدم ميسي كالوجه الجديد للمنافس الأول للبرو إيفولشن سوكر في مجموعة ألعاب الفيديو لكرة القدم فيفا في أول ظهور له كنجم غلاف لسلسلة القادمة من فيفا ستريت 2012. وترعى ميسي الشركة الألمانية الرياضية أديداس ويظهر في الإعلانات التلفزيونية الخاصة بهم.[237] في يونيو 2010 وقع ميسي أيضاً عقداً لمدة ثلاث سنوات مع هرباليفي،[238] التي تدعم كذلك مؤسسة ليو ميسي.
في أبريل 2011، اختير ميسي في "تايم 100" 2011، قائمة المجلة السنوية لأكثر الأشخاص تأثيراً في العالم.[239] أيضا في أبريل 2011، أطلق ميسي صفحة الفيسبوك وخلال ساعات قليلة حصدت صفحته أكثر من ستة ملايين معجب، صفحة الفيسبوك خاصته لديها أكثر من 37 مليون معجب حتى أغسطس 2012.[239]إحصاءات المهنة
آخر تحديث: 8 نيسان 2012.[240][241]برشلونة بيالناديالموسمالدوريالكأسدوري الأبطالكأس السوبركأس السوبر الأوروبيكأس العالم للأنديةالمجموعالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفبرشلونة سي2003–0485—————85برشلونة بي2004–05226—————226النادي الأولالناديالموسمالدوريالكأسدوري الأبطالكأس السوبركأس السوبر الأوروبيكأس العالم للأنديةالمجموعالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفالظهورالأهدافصنع هدفبرشلونة2004–05710100100———9102005–061763210611000——25842006–0726142221510200100000361732007–08281012300961———4016132008–093123118621295———5138182009–1035341031011801201012205347112010–1133311877313123230——5553242011–1237501673411144232111221739129المجموع21416971321910665114782312441329253102الدوليةالمنتخبالسنةالظهورالأهدافصنع الأهدافالأرجنتين2005500200672220071363200882120091032201010222011134102012130المجموع682321الأهداف الدوليةتحت-20هدفالتاريخمكان اللقاءالخصمالنتيجةالحصيلةالمسابقة[242][243]114 يونيو 2005أركي ستاديون، أنسكيده، هولندا مصر1–02–0كأس العالم للشباب تحت 20 سنة 2005222 يونيو 2005اونايف ستاديون، إيمن، هولندا كولومبيا1–12–1كأس العالم للشباب تحت 20 سنة 2005324 يونيو 2005أركي ستاديون، أنسكيده، هولندا إسبانيا3–13–1كأس العالم للشباب تحت 20 سنة 2005428 يونيو 2005جالجينوارد ستاديون، أوتريخت، هولندا البرازيل1–02–1كأس العالم للشباب تحت 20 سنة 200552 يوليو 2005جالجينوارد ستاديون، أوتريخت، هولندا نيجيريا1–02–1كأس العالم للشباب تحت 20 سنة 200562 يوليو 2005جالجينوارد ستاديون، أوتريخت، هولندا نيجيريا2–12–1كأس العالم للشباب تحت 20 سنة 2005تحت-23هدفالتاريخمكان اللقاءالخصمالنتيجةالحصيلةالمسابقة17 أغسطس 2008ملعب شانغهاي، شانغهاي، الصين ساحل العاج1–02–1الألعاب الأولمبية الصيفية 2008216 أغسطس 2008ملعب شانغهاي، شانغهاي، الصين هولندا1–02–1الألعاب الأولمبية الصيفية 2008الفريق الأولهدفالتاريخمكان اللقاءالخصمالنتيجةالحصيلةالمسابقة11 مارس 2006سانت جاكوب بارك، بازل، سويسرا كرواتيا2–3خسارةودية216 يونيو 2006فيلتينز أرينا، غيلسنكيرشن، ألمانيا صربيا والجبل الأسود6–0فوزكأس العالم 200635 يونيو 2007كامب نو، برشلونة، إسبانيا الجزائر4–3فوزودية58 يوليو 2007متروبوليتانو دي فتبول دي لارا، باركيسيميتو، فنزويلا بيرو4–0فوزكوبا أمريكا 2007611 يوليو 2007بوليدبورتيفو كاتشاماي، بويرتو أورداز، فنزويلا المكسيك3–0فوزكوبا أمريكا 2007716 أكتوبر 2007خوسيه باتشنتشو روميرو، ماراكايبو، فنزويلا فنزويلا2–0فوزتصفيات كأس العالم 2010820 نوفمبر 2007ملعب نيميسيو كاماتشو، بوغوتا، كولومبيا كولومبيا1–2خسارةتصفيات كأس العالم 201094 يونيو 2008ملعب كوالكوم، سان دييغو، الولايات المتحدة المكسيك4–1فوزودية1011 أكتوبر 2008أنتونيو فيسبوكيو ليبرتي، بوينس آيرس، الأرجنتين الأوروغواي2–1فوزتصفيات كأس العالم 20101111 فبراير 2009ستاد فيلودروم، مارسيليا، فرنسا فرنسا2–0فوزودية1228 مارس 2009أنتونيو فيسبوكيو ليبرتي، بوينس آيرس، الأرجنتين فنزويلا4–0فوزتصفيات كأس العالم 20101314 نوفمبر 2009ملعب فيسينتي كالديرون، مدريد، إسبانيا إسبانيا1–2خسارةودية147 سبتمبر 2010أنتونيو فيسبوكيو ليبرتي، بوينس آيرس، الأرجنتين إسبانيا4–1فوزودية1517 نوفمبر 2010ستاد خليفة الدولي، الدوحة، قطر البرازيل1–0فوزودية169 فبراير 2011ملعب جنيف، جنيف، سويسرا البرتغال2–1فوزودية1720 يونيو 2011ستاد أنتونيو فيسبوكيو ليبرتي، بوينس آيرس، الأرجنتينقالب:معطيات بلد ألبانيا ألبانيا0-4فوزودية188 أكتوبر 2011أنتونيو فيسبوكيو ليبرتي، بوينس آيرس، الأرجنتين تشيلي4–1فوزتصفيات كأس العالم 20141915 نوفمبر 2011ستاد بارانكويلا، بارانكويلا، كولومبيا كولومبيا1–2فوزتصفيات كأس العالم 20142029 فبراير 2012دي سويس وانكدورف،برن، سويسرا سويسرا3-1فوزودية2129 فبراير 2012دي سويس وانكدورف،برن، سويسرا سويسرا3-1فوزودية2229 فبراير 2012دي سويس وانكدورف،برن، سويسرا سويسرا3-1فوزوديةالجوائز والإنجازاتالناديجائزة الكرة الذهبية التي حصل عليها ميسي عام 2009.برشلونةالدوري الإسباني: 52004–05، 2005–06، 2008–09، 2009–10، 2010–11كأس ملك إسبانيا: 22008–09، 2011–12كأس السوبر الإسباني: 52005، 2006، 2009، 2010، 2011دوري أبطال أوروبا: 32005–06، 2008–09، 2010–11كأس السوبر الأوروبي: 22010، 2012كأس العالم لأندية كرة القدم: 22009، 2012الأرجنتينكأس العالم للشباب تحت 20 سنة: 12005الميدالية الذهبية الاولمبية: 12008الفرديةكرة الفيفا الذهبية: 42010، 2011، 2012الكرة الذهبية: 42009، 2010، 2011، 2012أفضل لاعب بالعالم: 12009فريق السنة: 32008، 2009، 2010أفضل لاعب اوربي تحت-21: 12007أفضل لاعب في الدوري الإسباني: 32009، 2010، 2011هداف الدوري الإسباني: 22010، 2012هداف كأس ملك إسبانيا: 12011أفضل لاعب أجنبي في الدوري الإسباني: 32007، 2009، 2010أفضل لاعب لاتيني في الدوري الأسباني: 42007، 2009، 2010، 2011الحذاء الذهبي الأوروبي: 22010، 2012هداف دوري أبطال أوروبا: 42009، 2010، 2011، 2012أفضل لاعب في دوري أبطال أوروبا: 12009الويفا أفضل لاعب في أوروبا: 12011أفضل مهاجم في دوري أبطال أوروبا: 12009رجل مباراة نهائي دوري أبطال أوروبا: 12011الجماهير' رجل مباراة نهائي دوري أبطال أوروبا: 22009، 2011فريق السنة: 32008، 2009، 2010أفضل لاعب أرجنتيني: 52005، 2007، 2008، 2009، 2010أفضل لاعب في العالم: 32009، 2010، 2011أفضل لاعب شاب بالعام: 32006، 2007، 2008أفضل لاعب شاب مميز بالعام: 22007، 2008التشكيلة المثالية: 42007، 2008، 2009، 2010كأس العالم للشباب تحت 20 سنة أفضل لاعب: 12005هداف كأس العالم للشباب تحت 20 سنة: 12005كوبا أمريكا أفضل لاعب شاب في البطولة: 12007وورلد سوكرأفضل لاعب في العام: 32009، 2011، 2012أفضل لاعب صاعد بالعام: 32006، 2007، 2008كأس العالم للأندية الكرة الذهبية: 12009فريق السنة: 52005-06، 2007-08، 2008-09، 2009-10، 2010-11جائزة اونز دور: 22009، 2010جائزة برافو: 12007توتوسبورت الفتى الذهبي: 12005جائزة اسطورة ماركا: 12009يويفا أفضل هدف في العام: 12007

لیونل مسی

لیونل مسیاز ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزادلیونل مسیشناسنامهنام کامللیونل آندرس مسی[۱]زادروز۲۴ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۲۶ سال)[۱]زادگاهروزاریو، آرژانتین[۱]قد۱٫۶۹ متر (۵ پا ۷ اینچ) [۱]پستمهاجماطلاعات باشگاهیباشگاه کنونیبارسلوناشمارهٔ پیراهن۱۰باشگاه‌های جوانان۱۹۹۵–۲۰۰۰نیوولز اولد بویز۲۰۰۰–۲۰۰۳بارسلوناباشگاه‌های حرفه‌ای*سال‌هاباشگاه‌هابازی†(گل)†۲۰۰۳–۲۰۰۴بارسلونا سی۱۰(۵)۲۰۰۴–۲۰۰۵بارسلونا بی۲۲(۶)۲۰۰۴–بارسلونا۲۵۷(۲۲۳)تیم ملی‡۲۰۰۴̣–۲۰۰۵زیر ۲۰ ساله‌های آرژانتین۱۸(۱۴)۲۰۰۷–۲۰۰۸زیر ۲۳ ساله‌های آرژانتین۵(۲)۲۰۰۵–آرژانتین۸۳(۳۷)افتخارات[نمایش]*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۳.‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۱۳
لیونل آندرس مسی[۲] (به اسپانیایی: Lionel Andrés Messi)‏ فوتبالیست عضو بارسلونای اسپانیا و تیم ملی آرژانتین است که در پست‌های مهاجم و بالبازی می‌کند. از او می‌توان به‌عنوان بهترین بازیکن نسل خود نام برد. همچنین وی از دیدگاه کارشناسان بزرگ فوتبال و تحقیقاته کالج هلند باهوش ترین بازیکن دنیا به حساب می‌آید. بازیکنی که در یک صدم ثانیه توانایی تصمیم گیری با توپ را دارد.[۳][۴][۵] مسی چهار بار برنده توپ طلای اروپا و جهان و یک‌بار هم به عنوان بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال جهان برگزیده شده است. او هم‌چنین بهترین بازیکن سال فوتبال جهان در سال‌های ۲۰۰۹[۶][۷][۸] ۲۰۱۰،[۹]، ۲۰۱۱[۱۰] و ۲۰۱۲ بوده‌است و از این حیث رکورددار است.[۱۱]شیوهٔ بازی او و توانایی‌هایش باعث شده‌است که وی با دیه‌گو مارادونا مقایسه شود، این درحالی است که، مارادونا مسی را «جانشین» خود می‌داند.[۱۲][۱۳]
مسی بهترین گلزن تاریخ باشگاه بارسلونا در بازی‌های رسمی به شمار می‌آید.[۱۴] او در سال ۲۰۱۲ توانست صاحب رکورد بیشترین گل زده در یک سال با ۹۱ گل شود.[۱۵] البته این رکورد را فیفا ثبت نکرد.[۱۶]
او یکی از اعضای تیم ملی جوانان آرژانتین در جام جهانی جوانان ۲۰۰۵ بود که توانستند قهرمان آن مسابقات شوند. او در آن مسابقات بهترین بازیکن و همچنین بهترین گلزن آن مسابقات شد. مسی در المپیک پکن نیز به همراه تیم المپیک آرژانتین به مقام قهرمانی دست یافت. او تیم ملی کشورش را در تورنمنت‌هایی همچون جام‌های جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ و مسابقات کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ همراهی کرده‌است.
محتویات  [نهفتن] ۱ اوایل زندگی۲ تیم‌های باشگاهی۲.۱ بارسلونا۲.۱.۱ فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶۲.۱.۲ فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷۲.۱.۳ فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸۲.۱.۴ فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹۲.۱.۵ فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰۲.۱.۶ فصل ۲۰۱۰-۲۰۱۱۲.۱.۷ فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲۲.۱.۸ فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳۳ سابقه ملی۳.۱ جام جهانی ۲۰۰۶۳.۲ کوپا آمریکا ۲۰۰۷۳.۳ المپیک تابستانی ۲۰۰۸۳.۴ جام جهانی ۲۰۱۰۳.۵ کوپا آمریکا ۲۰۱۱۴ خارج از زمین فوتبال۴.۱ زندگی شخصی۴.۲ حضور در رسانه‌ها و تبلیغات۴.۳ شایعهٔ مرگ مسی۵ رکورد های خارق العاده مسی۶ آمار۶.۱ باشگاهی۶.۲ ملی۷ جوایز و افتخارات۷.۱ افتخارات فردی۷.۲ افتخارات تیمی۸ منابع۹ پیوند به بیرون
اوایل زندگی[ویرایش]
مسی در روزاریو، سانتا فه به‌دنیا آمد. پدرش خورخه هوراکیو مسی، کارگر کارخانه بود و مادرش سلیا ماریا کوچیتینی٬ یک نظافتچی نیمه‌وقت بود.[۱۷][۱۸][۱۹][۲۰] اصلیت والدین مسی ایتالیایی است و به شهرآنکونا باز می‌گردد. جد او، آنجلو مسی در سال ۱۸۸۳ به آرژانتین مهاجرت کرده‌است.[۲۱][۲۲] او از پنج سالگی فوتبال خودش را در تیم گراندولی آغاز کرد؛ تیمی که پدرش در آن زمان مربیش بود.[۲۳] او در سال ۱۹۹۵ به نیوولز اولد بویز رفت تیمی که در همان شهر روزاریو قرار داشت.[۲۳]در سن12 سالگی تشخیص داده‌شد که او با کمبود هورمون رشد مواجه‌است.[۲۴] ریور پلاته به پیشرفت مسی علاقه نشان داد اما پول کافی برای پرداخت هزینه‌های درمان بیماری مسی که ۹۰۰ دلار در ماه بود، نداشت.[۲۰]کارلس رکساچ، مدیر ورزشی وقت باشگاه بارسلونا، توسط بستگان مسی در لیدا و کاتالونیا، از استعداد او آگاه شده‌بود و مسی وخاله‌اش آماده برای ترتیب دادن مذاکره با او بودند.[۲۰]رکساچ، بدون کاغذی در دست، پیشنهاد قرارداد مسی را بر روی دستمال کاغذی نوشت.[۲۵][۲۶] بارسلونا پیشنهاد برای پرداخت هزینه‌های درمانی را پذیرفت به شرط آنکه مسی حاضر به نقل مکان به اسپانیا باشد. مسی و پدرش به بارسلون نقل مکان کردند، جایی که او در آکادمی جوانان باشگاه ثبت نام کرد.[۲۶][۲۳]تیم‌های باشگاهی[ویرایش]بارسلونا[ویرایش]
مسی اولین بازی رسمیش را در ترکیب اصلی بارسلونا در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۳ زمانی که ۱۶ سال و ۱۴۵ روز داشت در دیداری دوستانه برابر پورتو انجام داد.[۲۷][۲۸][۲۹] کمتر از یک سال بعد، در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۴، فرانک ریکارد، مسی را در بازی مقابل اسپانیول به میدان فرستاد تا اولین بازیش را در لالیگا انجام دهد (در حالی که ۱۷ سال و ۱۱۴ روز سن داشت). او تاکنون سومین بازیکن جوان بارسا است که در لالیگا بازی کرده‌است. جوانترین بازیکنی که در لیگ برای باشگاه به میدان رفته‌است بویان کرکیچ است که این رکورد را در سپتامبر ۲۰۰۷ به‌دست آورد. وقتی لیونل نخستین گل خود را برای باشگاه در برابر آلباسته در تاریخ ۱ مه ۲۰۰۵ به‌ثمر رساند، تنها ۱۷ سال و ده ماه و هفت روز سن داشت و همین هم باعث شد که جوانترین گلزن تاریخ بارسلونا در لالیگا شود.[۳۰] البته تا زمانی که کرکیچ با گل زدن روی پاس گل مسی در سال ۲۰۰۷ این رکورد را بشکند.[۳۱] مسی در مورد سرمربی سابقش، فرانک رایکارد، گفته‌است:واقعیت این است که ریکارد عامل اصلی پیشرفت من بود. اعتمادی که او در موقعی که من فقط شانزده یا هفده ساله بودم به من داشت را هرگز فراموش نخواهم کرد[۳۲]فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶[ویرایش]
در ۱۶ سپتامبر، برای دومین بار در طول سه ماه، بارسلونا اعلام کرد که قرارداد مسی را تمدید کرده‌است: وقت آن رسیده‌است که قرارداد او را که دیگر یکی از بازیکنان ترکیب اصلی به‌شمار می‌آید بهبود ببخشیم؛ ما قرارداد مسی را تا ژوئن ۲۰۱۴ تمدید کرده‌ایم.[۲۳] مسی در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۵ شهروند اسپانیایی شد.[۳۳] او سپس آماده برای انجام دادن اولین بازی خود در فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶ لیگ دسته اول اسپانیا شد. مسی اولین بازی اروپایی‌اش را در تاریخ ۲۷ سپتامبر مقابل تیم ایتالیایی اودینزه در لیگ قهرمانان اروپا انجام داد[۲۷] هواداران در ورزشگاه بارسلونا، نیوکمپ، مسی را به‌خاطر تسلط بر روی توپ و پاس‌های ترکیبی بارونالدینیو که باعث شده‌بود بارسلونا امتیاز لازم را کسب کند، تشویق کردند.[۳۴]
مسی شش گل در هفده بازی لیگ زد و یک گل هم در لیگ قهرمانان در شش مسابقه به ثمر رساند. فصل بازی او قبل از موعد مقرر در ۷ مارس ۲۰۰۶ به‌پایان رسید؛ چونکه در دیدار مقابل چلسی در مرحله دوم لیگ قهرمانان دچار پارگی عضله در پای دومش شد و مصدوم شد.[۳۵] و بارسلونا در پایان با رایکارد قهرمان اسپانیا و اروپا شد.[۳۶][۳۷]فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷[ویرایش]مسی لحظاتی قبل از گل زدن به ختافه
در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷، مسی با زدن ۱۴ گل در ۲۶ بازی جایگاه خود را به عنوان یک بازیکن کلیدی تثبیت کرد.[۳۸] در ۱۲ نوامبر، مسی در بازی مقابل ساراگوسااز ناحیه استخوان پا دچار مصدومیت شد که منجر به دوری ۳ ماهه او از حضور در زمین‌های فوتبال شد.[۳۹][۴۰] پس از پایان مصدومیت، مسی در روز ۱۱ فوریه در مقابل ریسینگ سانتاندر در نیمهٔ دوم بازی به عنوان یار تعویضی به زمین آمد. در ۱۱ مارس، مسی با آمادگی کامل در ال‌کلاسیکو ظاهر شد و موفق به هت‌تریک شد تا نتیجهٔ تساوی ۳-۳ را برای بارسای ۱۰ نفره به ارمغان بیاورد.[۴۱] با هت‌ریک در این بازی، او بعد از ایوان زامورانو–که برای رئال مادرید در فصل ۱۹۹۴-۱۹۹۵ موفق به هت‌تریک شده بود– اولین بازیکنی شد که توانست در ال‌کلاسیکو موفق به انجام این کار شود. او تا انتهای فصل گل‌های بیشتری زد. ۱۱ گل از ۱۴ گلی که او در طی فصل به ثمر رسانده‌بود در ۱۳ بازی آخر به ثمر رسید.[۴۲]
مسی در این فصل توانست یاد بعضی گل‌های ویژه مارادونا را زنده کند.[۴۳]در ۱۸ آوریل ۲۰۰۷، او توانست در بازی مرحله نیمه نهایی کوپا دل ری مقابل ختافه دو گل بزند، که یکی از آن‌ها شباهت بسیاری به گل معروف دیه‌گو مارادونا در بازی مقابل انگلیس در چارچوب جام جهانی ۱۹۸۶ –گلی که با عنوان گل برتر قرن شناخته می‌شود– داشت.[۴۴]خبرگزاری‌های ورزشی به بررسی شباهت بین گل او و گل مارادونا پرداختند و از آن سو رسانه‌های اسپانیایی به او لقب «مسی‌دونا» دادند.[۴۵]او تقریباً به اندازه مارادونا یعنی ۶۲ متر (۲۰۳ فوت) در بازی دوید، تعداد یکسانی بازیکن را از پیش روی برداشت (شش بازیکن با احتساب دروازه‌بان)، از یک منطقه مشابه گل را به ثمر رساند و هم‌چنین از پرچم کرنر آغاز به دویدن کرد. این همانند کاری است که ۲۱ سال پیش مارادونا در مکزیک انجام داد.[۴۳]در کنفرانس خبری بازی، دکو هم‌تیمی مسی گفت: این بهترین گلی بود که در طول زندگی‌ام دیده‌ام.[۴۳]در بازی با اسپانیول نیز مسی گلی زد که شباهت قابل ملاحظه‌ای با گل دست خدای مارادونا در مقابل انگلیس داشت. مسی خود را به توپ رساند و به وسیلهٔ دستش توپ را به پشت سر کارلوس کامنی، دروازه‌بان حریف، هدایت کرد.[۴۶]این گل او باعث اعتراض بازیکنان اسپانیول شد و نمایش دوباره این حرکت، نشان‌دهنده خطای هند لیونل مسی بود.[۴۶]فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸[ویرایش]۲۲ سپتامبر ۲۰۰۷، مسی در حال گل زدن به سویا در ورزشگاه نیوکمپفصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹[ویرایش]فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰[ویرایش]فصل ۲۰۱۰-۲۰۱۱[ویرایش]مسی در حال بازی مقابل رئال مادرید در لیگ قهرمان اروپا
در ۲۱ اوت، مسی در اولین بازی‌اش در فصل، مقابل سویا در چارچوب سوپرکاپ اسپانیا –که با حساب ۴-۰ به سود بارسلونا به پایان رسید– هت‌تریک کرد و باعث شد که تیمش فاتح اولین جامش در فصل شود با وجود این‌که بارسا بازی رفت را ۳-۱ واگذار کرده‌بود.[۴۷] او در روز ۲۹ اوت ۲۰۱۰ لالیگا را با گل مقابل ریسینگ سانتاندر در تنها بعد از سه‌دقیقه از شروع بازی آغاز کرد.[۴۸] او در لیگ قهرمانان نیز نمایش خوبی داشت و در مقابل پاناتینایکو در بازی‌ای که ۵-۱ به سود بارسلونا پایان یافته‌بود دو گل و دو پاس گل داد.[۴۹]
در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۰، مسی در بازی مقابل آتلتیکو مادرید (در چارچوب هفته سوم لالیگا) در دقیقه ۹۲ام بازی، به دلیل تکل خشن توماش اویفالوشی از ناحیهٔ مچ پا مصدوم شد. ابتدا به نظر می‌رسید که مچ پای مسی شکسته و به گفته برخی باید او را ۶ ماه از میادین فوتبال دور نگاه داشت، اما نتایج ام‌آرآی نشان داد که او دچار پیچ‌خوردگی رباط‌های داخلی و خارجی مچ پای راست خود شده‌است.[۵۰]هم‌تیمی مسی، داوید ویا بعد از بازی گفت: تکلی که به مسی زده شد وحشیانه بود؛ این در حالی است که مدافع آتلیتکو مادرید گفت که به منظور مصدوم کردن مسی روی پای این بازیکن نرفته بود.[۵۱]
در بازی با آلمریا، او برای دومین بار در فصل موفق به هت‌تریک شد و توانست تعداد گل‌های خودش در لا لیگا را به عدد ۱۰۰ برساند.[۵۲]
مسی موفق به کسب جایزه بهترین بازیکن سال ۲۰۱۰ جهان شد و توانست بالاتر از هم‌تیمی‌هایش، ژاوی و اینسیتا قرار بگیرد.[۵۳]مسی برای چهارمین بار پیاپی بود که در فهرست نامزدهای دریافت جایزه بهترین بازیکن سال جهان قرار گرفته بود.[۵۴]در ۵ فوریه، بارسا توانست رکورد بیشترین پیروزی پیاپی در لیگ را با برد ۳ بر صفر آتلتیکو مادرید در نیوکمپ بشکند و به رکورد ۱۶ برد متوالی در لالیگا دست یابد.[۵۵]مسی با به ثمر رساندن سه گل در بازی و تثبیت پیروزی برای بارسا، بعد از بازی اظهار داشت:برای من افتخار است که رکوردهای بزرگانی چون دی استفانو را بشکنم.[۵۶]فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲[ویرایش]
او توانست در دیدار سوپرکاپ اسپانیا مقابل رئال مادرید در دو دیدار رفت و برگشت سه گل و دو پاس گل بدهد تا تیمش در مجموع ۵-۴ پیروز شود.[۵۷] او در این فصل به همراه تیم بارسلونا و پپ گوردیولا قهرمان کوپا دل ری شدفصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳[ویرایش]
وی توانست در فصل 2012-2013 برای بارسلونا در لالیگا 46 گل به ثمر برساند و آقای گل آن فصل شود. او همچنین در این فصل کفش طلای اروپا را کسب کرد.سابقه ملی[ویرایش]
در ژوئن ۲۰۰۴، او به تیم ملی زیر ۲۰ ساله‌های آرژانتین برای دیداری دوستانه مقابل پاراگوئه دعوت شد.[۵۸] او در سال ۲۰۰۵ یکی از اعضای تیم ملی جوانان آرژانتین در جام جهانی جوانان بود که در هلند قهرمان آن مسابقات شده‌بودند. او در آن مسابقات بهترین بازیکن و هم‌چنین بهترین گلزن آن مسابقات شد.[۵۹]
مسی اولین بازی خودش را در رده بزرگسالان مقابل مجارستان زمانی که ۱۸ سال داشت در ۱۷ اوت ۲۰۰۵ انجام داد. او در دقیقه ۶۳ به زمین بازی آمد ولی داور بازی، مارکوس مرک او را در دقیقه ۶۵ به‌خاطر ضربه زدن به مدافع مجارستان، ویلموش وانکزاک از زمین بازی اخراج کرد. هر چند مدافع مجارستان پیراهن مسی را می‌کشید. این تصمیم بحث برانگیز بو دو مارادونا نیز ادعا کرد که این تصمیم داور از پیش برنامه‌ریزی شده بود.[۶۰][۶۱] مسی دوباره در روز ۳ سپتامبر در بازی با پاراگوئه در مقدماتی جام جهانی آلمان در ترکیب تیم قرار گرفت و در نهایت بازی با نتیجه ۱-۰ به سود آرژانتین به پایان رسید. او پیش از این بازی گفته بود:مدت حضورم در بازی اول بسیار کوتاه بود، این بازی برای من بازی اول محسوب می‌شود.[۶۲]
او دومین بازی خودظ را برای آرژانتین در برابر پرو انجام داد. پس از این بازی، پکرمن، سرمربی وقت آرژانتین، مسی را «جواهر» نامید.[۶۳]جام جهانی ۲۰۰۶[ویرایش]
او در این جام جهانی توانست ۱ گل بزند.کوپا آمریکا ۲۰۰۷[ویرایش]مسی در کوپا آمریکا ۲۰۰۷
مسی اولین بازی‌اش را در کوپا آمریکا در سال ۲۰۰۷ در مقابل ایالات متحده آمریکا انجام داد، در بازی‌ای که آرژانتین با نتیجهٔ ۴-۱ بر حریفش چیره شد. در آن بازی، مسی توانایی‌های خود را در نقش بازی‌ساز نشان داد؛ او یک پاس گل داد که توسط هرنان کرسپو تبدیل به گل شد و نیز چندین شوت در چارچوب زد. توز در دقیقهٔ ۷۹ به بازی آمد و جای مسی را در زمین بازی گرفت و چند دقیقهٔ بعد او نیز موفق به گلزنی شد.[۶۴]المپیک تابستانی ۲۰۰۸[ویرایش]مسی در مرحله نیمه پایانی در دیدار مقابل برزیل،المپیک ۲۰۰۸
مسی از حضور در بازی‌های آرژانتین در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ منع شده‌بود.[۶۵] بارسلونا با مشورت با مربی تازه منصوب‌شده، جوزپ گواردیولا، اجازه داد که مسی بتواند تیم کشورش را در المپیک همراهی کند.[۶۶]او به تیم ملی المپیک کشورش ملحق شد و توانست گل اول بازی با ساحل عاج را در بازی‌ای که ۲-۱ به سود آرژانتین به پایان رسیده‌بود به ثمر برساند.[۶۶]او در بازی با هلند هم گل اول بازی را به ثمر رساند و پاس گل دوم را هم به آنخل دی ماریا داد. آن بازی نیز در نهایت در پایان وقت اضافه ۲-۱ به سود آرژانتین به پایان رسید.[۶۷] مسی باز هم در مرحله نیمه نهایی بهترین بازیکن میدان لقب گرفت. در دیداری که تیم کشورش با ۳ گل مقابل برزیل پیروز شد و توانست به دیدار فینال راه پیدا کند. مسی با دادن پاس گل به دی ماریا باعث شد که تیمش در دیدار فینال نیز ۱-۰ بازی را از نیجریه ببرد و تیم آرژانتین قهرمان آن مسابقات شود.[۶۸]جام جهانی ۲۰۱۰[ویرایش]
او در این جام جهانی نیز موفق نبودکوپا آمریکا ۲۰۱۱[ویرایش]
مسی کمتر از یک ستاره در مسابقات کوپا آمریکا ۲۰۱۱ حاضر شده‌بود. او در این مسابقات برای تیم ملی آرژانتین هیچ گلی به ثمر نرساند و فقط دو شوت در چارچوب داشت.[۶۹]مسی در سال ۲۰۰۹خارج از زمین فوتبال[ویرایش]زندگی شخصی[ویرایش]
او در مدتی رابطه‌ای عاطفی با ماکارنو لموس- که او هم اهل روزاریو بود- داشت. گفته می‌شود چند روز بعد از بهبود یافتن مسی از بند مصدومیت و چند روز مانده به جام جهانی ۲۰۰۶، این دختر توسط پدرش به او معرفی شده‌است.[۷۰][۷۱]هم‌چنین او رابطه‌ای با مدل آرژانتینی، لوچیانا سالازار داشته‌است.[۷۲][۷۳]هم‌چنین او در ژانویهٔ ۲۰۰۹ در برنامه «هت‌تریک بارسا» کانال ۳۳ گفت که دوست‌دختری دارد که در آرژانتین زندگی می‌کند. من راحت و خوشحال هستم.[۷۳]او دختری با نام آنتونلا روکوتزو را دیده بود. حاصل رابطه لئو با آنتولا، فرزندی به نام تیاگو است.[۷۴] او در مراسم اهدای جوایز بهترین بازیکن سال ۲۰۱۲ جهان در مقر فیفا گفته‌است که این جایزه را به پسرش تقدیم می‌کند.[۱۱]حضور در رسانه‌ها و تبلیغات[ویرایش]
تصاویر او به شکلی برجسته روی جلد بازی‌های فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱[۷۵] و فیفا ۱۳ بوده‌اند.[۷۶]شایعهٔ مرگ مسی[ویرایش]
در روز ۲۷ مهٔ ۲۰۱۲، توییتی از سوی شبکه فاکس اسپورتز آمریکا تنها برای ۵۵ ثانیه در صفحهٔ اختصاصی این شبکه در توییتر قرار گرفت که خبر مرگ مسی را اعلام کرد؛ اما مسوؤلان فاکس بلافاصله این توییت را پاک کردند. متن این توییت این بود:با تاسف باید اعلام کنیم که لیونل مسی در هنگام تمرینات، به دلیل ایست قلبی درگذشته است. خدا مسی را بیامرزد.[۷۷]رکورد های خارق العاده مسی[ویرایش]
لیونل آندره مسی رکورد های دست نیافتنی و خارق العاده زیادی زده است. مسی آنقدر رکورد در گینس ثبت کرده که یک خبرنگار اسپانیایی گم شدن کتاب های گینس در کتابخانه ها را به او ربط داده! ارتباط گم شدن کتاب‌های گینس با لیونل مسی مسی در جدیدترین رکورد خود تا کنون نوزده بازی پی در پی گل زده که رکودی بی سابقه و بی نظیر می باشد.آمار[ویرایش]باشگاهی[ویرایش]
به‌روز شده در ۲۶ مه ۲۰۱۲[۲۹][۷۸][۷۹]باشگاهفصللیگ[۸۰]بازی‌هاگل‌هابارسلونا سی۲۰۰۳–۰۴ ۳ª۸۵بارسلونا بی۲۰۰۳-۰۴ 2ªB۵۰۲۰۰۴-۰۵ 2ªB۱۷۶مجموع۳۰۱۱باشگاهفصللیگجام حذفیلیگ قهرمانانسوپرجامسوپرجام اروپاباشگاه‌های جهانمجموعبازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابارسلونا۲۰۰۴-۰۵۷۱۰۱۰۰۱۰۰———۹۱۰۲۰۰۵-۰۶۱۷۶۳۲۱۰۶۱۱۰۰۰——۲۵۸۴۲۰۰۶-۰۷۲۶۱۴۲۲۲۱۵۱۰۲۰۰۱۰۰۰۰۰۳۶۱۷۳۲۰۰۷-۰۸۲۸۱۰۱۲۳۰۰۹۶۱———۴۰۱۶۱۳۲۰۰۸-۰۹۳۱۲۳۱۱۸۶۲۱۲۹۵———۵۱۳۸۱۸۲۰۰۹-۱۰۳۵۳۴۱۰۳۱۰۱۱۸۰۱۲۰۱۰۱۲۲۰۵۳۴۷۱۱۲۰۱۰-۱۱۳۳۳۱۱۸۷۷۳۱۳۱۲۳۲۳۰——۵۵۵۳۲۴۲۰۱۱-۱۲۳۷۵۰۱۶۷۳۴۱۱۱۴۵۲۳۲۱۱۱۲۲۱۶۰۷۳۲۹مجموع۲۱۴۱۶۹۷۲۳۳۲۰۱۰۶۸۵۱۱۵۷۸۲۳۱۲۴۴۱۳۲۹۲۵۳۱۰۲ملی[ویرایش]به‌روزرسانی در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۳[۸۱][۸۲][۸۳][۸۴]تیم ملیسالبازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هاآرژانتین زیر ۲۰۲۰۰۵۱۶۱۱۳مجموع۱۶۱۱۳آرژانتین زیر ۲۳۲۰۰۸۵۲۲مجموع۵۲۲آرژانتین۲۰۰۵۵۰۰۲۰۰۶۷۲۲۲۰۰۷۱۳۶۳۲۰۰۸۸۲۱۲۰۰۹۱۰۳۲۲۰۱۰۱۰۲۲۲۰۱۱۱۳۴۱۰۲۰۱۲۹۱۲۱۲۰۱۳۶۴۳مجموع۸۲۳۵۲۴جوایز و افتخارات[ویرایش]افتخارات فردی[ویرایش]بهترین بازیکن جوان جهان (۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸)بهترین گلزن جام جهانی زیر بیست سال (۲۰۰۵)بهترین بازیکن جام جهانی زیر بیست سال (۲۰۰۵)بهترین بازیکن لالیگا (۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ ،۲۰۱۲)بهترین گلزن لالیگا (۲۰۱۰ و ۲۰۱۲)کفش طلای اروپا (۲۰۱۰ و2012 و2013)بازیکن سال فوتبال جهان (۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲)بهترین گلزن لیگ قهرمانان اروپا (۲۰۰۹ ،۲۰۱۰، ۲۰۱۱ )بهترین گلزن تاریخ باشگاه بارسلونازدن بیشترین گل در یک سال با ۹۱ گلجایزه آلفردو دی استفانو: (۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱)افتخارات تیمی[ویرایش]قهرمانی در رقابت های فوتبال زیر بیست سال جهان (۲۰۰۵)قهرمانی در سوپرجام اروپا (۰۶-۲۰۰۵، ۰۹-۲۰۰۸ و ۱۱-۲۰۱۰)قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا (۰۶-۲۰۰۵ ۰۹-۲۰۰۸ و ۱۱-۲۰۱۰)قهرمانی در لالیگای اسپانیا (۰۶-۲۰۰۵، ۰۹-۲۰۰۸، ٬۲۰۱۰-۲۰۰۹، ۱۱-۲۰۱۰، ۲۰۱۲-۲۰۱۳)قهرمانی در سوپر جام اسپانیا (۰۶-۲۰۰۵، ۰۹-۲۰۰۸، ۱۰-۲۰۰۹ و ۱۱-۲۰۱۰)قهرمانی در کوپا دل ری (۰۹-۲۰۰۸، ۱۲-۲۰۱۱)قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان (۲۰۰۹ و ۲۰۱۱)

کریستیانو رونالدو انگلیسی

From Wikipedia, the free encyclopedia

Cristiano Ronaldo

Personal information
Full name	Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro
Date of birth	5 February 1985 (age 28)
Place of birth	Funchal, Madeira, Portugal
Height	1.85 m (6 ft 1 in)
Playing position	Striker
Club information
Current club	Real Madrid
Number	7
Senior career*
Years	Team	Apps^†	(Gls)^†
2002-2003 2003-2009 2009-	Sporting Portugal Manchester United Real Madrid
National team
2003-	Portugal
* Senior club appearances and goals counted for the domestic league only. † Appearances (Goals).

Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro (spoken IPA [kɾiʃ'tiɐnu ʁu'naɫdu]), (born 5 February 1985 in Funchal, Madeira), better known asCristiano Ronaldo, is a Portuguese football player. He plays for the Spanish club Real Madrid and the Portugal national team.

In 2003, Cristiano Ronaldo joined Manchester United from Sporting Portugal. He was given the number 7. This number had been worn byGeorge Best, Eric Cantona and David Beckham before him.

In the 2007/08 season, he became the only player in the last 25 years to win both the FIFPro "Player of the Year" and the FIFPro "Young Player of the Year" awards in the same season. In that season, he scored a total of 41 goals and won the European Golden Boot, an award which is given to the top scorer.

Ronaldo is currently the second most expensive professional football player of all time, after moving from Manchester United to Real Madrid for approximately £80m.

Contents

  [hide] 

• 1 Club career statistics
• 2 International career statistics
• 3 Other websites
• 4 References

Club career statistics[change | edit source]

Club performance			League		Cup		League Cup		Continental		Total
Season	Club	League	Apps	Goals	Apps	Goals	Apps	Goals	Apps	Goals	Apps	Goals
Portugal			League		Cup of Portugal		Portuguese League Cup		Europe		Total
2002/03	Sporting Portugal	Portuguese Liga	25	3	3	2	–		3	0	31	5
England			League		FA Cup		Football League Cup		Europe		Total
2003/04	Manchester United	Premier League	29	4	5	2	1	0	5	0	40	6
2004/05			33	5	7	4	2	0	8	0	50	9
2005/06			33	9	2	0	4	2	8	1	47	12
2006/07			34	17	7	3	1	0	11	3	53	23
2007/08			34	31	3	3	0	0	11	8	48	42
2008/09			33	18	2	1	4	2	12	4	51	25
Spain			League		Copa del Rey		Copa de la Liga		Europe		Total
2009/10	Real Madrid	La Liga	29	26	0	0	–		6	7	35	33
2010/11			34	40	8	7	–		12	6	54	53
Country	Portugal		25	3	3	2	–		3	0	31	5
	England		196	84	26	13	12	4	55	16	289	117
	Spain		63	66	8	7	–		18	13	89	86
Total			284	153	37	15	12	4	76	29	409	208

کریستیانو رونالدو انگلیسی

From Wikipedia, the free encyclopedia

Cristiano Ronaldo

Personal information
Full name	Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro
Date of birth	5 February 1985 (age 28)
Place of birth	Funchal, Madeira, Portugal
Height	1.85 m (6 ft 1 in)
Playing position	Striker
Club information
Current club	Real Madrid
Number	7
Senior career*
Years	Team	Apps^†	(Gls)^†
2002-2003 2003-2009 2009-	Sporting Portugal Manchester United Real Madrid
National team
2003-	Portugal
* Senior club appearances and goals counted for the domestic league only. † Appearances (Goals).

Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro (spoken IPA [kɾiʃ'tiɐnu ʁu'naɫdu]), (born 5 February 1985 in Funchal, Madeira), better known asCristiano Ronaldo, is a Portuguese football player. He plays for the Spanish club Real Madrid and the Portugal national team.

In 2003, Cristiano Ronaldo joined Manchester United from Sporting Portugal. He was given the number 7. This number had been worn byGeorge Best, Eric Cantona and David Beckham before him.

In the 2007/08 season, he became the only player in the last 25 years to win both the FIFPro "Player of the Year" and the FIFPro "Young Player of the Year" awards in the same season. In that season, he scored a total of 41 goals and won the European Golden Boot, an award which is given to the top scorer.

Ronaldo is currently the second most expensive professional football player of all time, after moving from Manchester United to Real Madrid for approximately £80m.

Contents

  [hide] 

• 1 Club career statistics
• 2 International career statistics
• 3 Other websites
• 4 References

Club career statistics[change | edit source]

Club performance			League		Cup		League Cup		Continental		Total
Season	Club	League	Apps	Goals	Apps	Goals	Apps	Goals	Apps	Goals	Apps	Goals
Portugal			League		Cup of Portugal		Portuguese League Cup		Europe		Total
2002/03	Sporting Portugal	Portuguese Liga	25	3	3	2	–		3	0	31	5
England			League		FA Cup		Football League Cup		Europe		Total
2003/04	Manchester United	Premier League	29	4	5	2	1	0	5	0	40	6
2004/05			33	5	7	4	2	0	8	0	50	9
2005/06			33	9	2	0	4	2	8	1	47	12
2006/07			34	17	7	3	1	0	11	3	53	23
2007/08			34	31	3	3	0	0	11	8	48	42
2008/09			33	18	2	1	4	2	12	4	51	25
Spain			League		Copa del Rey		Copa de la Liga		Europe		Total
2009/10	Real Madrid	La Liga	29	26	0	0	–		6	7	35	33
2010/11			34	40	8	7	–		12	6	54	53
Country	Portugal		25	3	3	2	–		3	0	31	5
	England		196	84	26	13	12	4	55	16	289	117
	Spain		63	66	8	7	–		18	13	89	86
Total			284	153	37	15	12	4	76	29	409	208

کریستیانو رونالدو

کریستیانو رونالدواز ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزادبرای افراد دیگری با این نام رونالدو (ابهام‌زدایی) را ببینید.کریستیانو رونالدوشناسنامهنام کاملکریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویروزادروز۵ فوریهٔ ۱۹۸۵ ‏(۲۸ سال)زادگاهفونچال، مادیرا، پرتغالقد۱٫۸۶ متر (۶ پا ۱ اینچ)[۱]پستمهاجماطلاعات باشگاهیباشگاه کنونیرئال مادریدشمارهٔ پیراهن۷باشگاه‌های جوانان۱۹۹۳–۱۹۹۵آندورینها۱۹۹۵–۱۹۹۷دیپورتیوو ناسیونال۱۹۹۷–۲۰۰۲اسپورتینگباشگاه‌های حرفه‌ای*سال‌هاباشگاه‌هابازی†(گل)†۲۰۰۲–۲۰۰۳اسپورتینگ۲۵(۳)۲۰۰۳–۲۰۰۹منچستر یونایتد۱۹۶(۸۴)۲۰۰۹–رئال مادرید۱۴۸(۱۶۲)تیم ملی‡۲۰۰۱–۲۰۰۲پرتغال زیر ۱۷ سال۹(۶)۲۰۰۲–۲۰۰۳پرتغال زیر ۲۰ سال۵(۳)۲۰۰۳پرتغال زیر ۲۱ سال۶(۱)۲۰۰۴پرتغال زیر ۲۳ سال۳(۱)۲۰۰۳–پرتغال۱۰۹(۴۷)*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۳.‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳
کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو (به پرتغالی: Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro)‏ (زادهٔ ۵ فوریه ۱۹۸۵)،[۲] که عموماً با نام کریستیانو رونالدوشناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل کشور پرتغال است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال رئال مادرید بازی می‌کند. او در سال ۲۰۰۹ با انتقال ۸۰ میلیون پوندی‌اش (۹۴ میلیون یورو، ۱۳۱٫۶ میلیون دلار) از منچستر یونایتد به رئال مادرید، به گران‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال جهان تبدیل شد. رکوردی که بر اساس گزارش‌های منتشر شده، با انتقال ۱۰۰ میلیون یورویی گرت بیل از تاتنهام به رئال مادرید در سال ۲۰۱۳، شکسته شد.[۳] با حقوق سالیانه ۲۱ میلیون یورو، دارای بالاترین درآمد بین بازیکنان فوتبال جهان است[۴] و رقم قیدشده در قراردادی وی برای جدایی از رئال مادرید، ۱ میلیارد یورو می‌باشد.[۵]
او فوتبالش را در نوجوانی در تیم آندورینها آغاز کرد. بعد از دو سال به باشگاه فوتبال ناسیونال مادیرا پیوست و پس از آن، به باشگاه اسپورتینگ لیسبون ملحق شد. او در این تیم، نظر الکس فرگوسن سرمربی وقت منچستر یونایتد را به خود جلب کرد و در سال ۲۰۰۳ با قراردادی به ارزش ۱۲٫۲۴ میلیون پوند (۱۵ میلیون یورو) به منچستر یونایتد پیوست. او نخستین جامش در منچستر یونایتد را با قهرمانی در جام حذفی سال ۲۰۰۴ به دست آورد.
وی تا سال ۲۰۰۹ با شیاطین سرخ هم‌بازی بود و چندین بار جام حذفی و لیگ برتر انگلستان را با آنان فتح‌کرد. او با شیاطین سرخ قهرمان لیگ قهرمانان اروپا،جام خیریه انگلستان و جام باشگاه‌های جهان و هم‌چنین برندهٔ جایزهٔ انفرادی کفش طلای اروپا شد و آرزوی چهل‌سالهٔ منچستر را برآورده‌کرد.[۶][۷] رونالدو در فصل ۰۸–۲۰۰۷، با ۴۲ گل در طول فصل، رکورد ۴۰ سالهٔ تاریخ باشگاه که دست جورج بست با ۳۳ گل بود را شکست.[۸] در همان سال، کفش طلای اروپا را با هشت امتیاز جلوتر از مهاجم اسپانیایی، دنیل گویزا کسب‌کرد.[۹]
رئال مادرید در تابستان سال ۲۰۰۹ با قراردادی ۹۴ میلیون یورویی، با رونالدو به‌توافق رسید و رکورد گران‌قیمت‌ترین فوتبالیست جهان را شکست. بزرگ‌ترین موفقیت او در باشگاه جدید خود، فتح لا لیگا بوده‌است. او در فصل ۱۱–۲۰۱۰، رکورد ۴۰ گل تلمو زارا و ۳۸ گل هوگو سانچز در یک فصل رئال را شکست. او با به‌ثمر رساندن ۵۱ گل در یک فصل، رکورد تاریخ باشگاه که دست فرانس پوشکاش با ۴۹ گل بوده‌است را شکست.
رونالدو در سال ۲۰۰۳ به تیم ملی پرتغال راه‌یافت و در سال ۲۰۱۰، کاپیتانی تیم ملی‌اش را بر عهده‌گرفت. او ۹۸ بازی در تیم ملی پرتغال بازی‌کرده و ۳۷ گل به‌ثمر رسانده‌است. موفق‌ترین سال‌های حضور او در تیم ملی، سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ بوده‌است که در آن سال‌ها پرتغال نایب قهرمان جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ و چهارم جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان شده‌است. رونالدو آمیزه‌ای از سرعت، قدرت بدنی، شوت‌های پر قدرت و تک‌نیک است، او سریعترین بازیکن جهان است و رکوردار بلندترین پرش در بین فوتبالیست‌های جهان است.[۱۰][۱۱]
محتویات  [نهفتن] ۱ زندگی۲ زندگی حرفه‌ای۲.۱ آغاز۲.۲ اسپورتینگ لیسبون۲.۳ منچستر یونایتد۲.۳.۱ ۲۰۰۵–۲۰۰۳۲.۳.۲ ۲۰۰۷–۲۰۰۶۲.۳.۳ ۲۰۰۸–۲۰۰۷۲.۳.۴ ۲۰۰۹–۲۰۰۸۲.۴ رئال مادرید۲.۴.۱ ۲۰۱۰–۲۰۰۹۲.۴.۲ ۲۰۱۱–۲۰۱۰۲.۴.۳ ۲۰۱۲–۲۰۱۱۲.۴.۴ ۲۰۱۳–۲۰۱۲۳ تیم ملی۳.۱ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴۳.۲ جام جهانی ۲۰۰۶۳.۳ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۳.۴ جام جهانی ۲۰۱۰۳.۵ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۳.۶ ۲۰۱۲–۲۰۰۶۳.۷ گل‌های ملی۴ زندگی شخصی۵ ویژگی و رکورد۶ آمار و ارقام۶.۱ آمار باشگاهی۶.۲ آمار ملی۶.۳ آمار کلی۷ جوایز۷.۱ تیم ملی پرتغال۷.۲ اسپورتینگ لیسبون۷.۳ منچستر یونایتد۷.۴ رئال مادرید۷.۵ انفرادی۸ جستارهای وابسته۹ یادداشت۱۰ پانویس۱۱ پیوند به بیرون
زندگی[ویرایش]
کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو (۵ فوریه ۱۹۸۵، فونچال) کوچک‌ترین فرزند خوزه دینیس آویرو و ماریا دولورس دوس سانتوس آویرو است. او برادری به‌نام هوگو و دوخواهر به‌نام‌های الما و لیلیانا کاتیا دارد.[۲][۱۲]پدرش نام رونالدو را از روی نام رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در آن زمان، رونالد ریگان برگرفته‌است؛ زیرا او بازیگر موردعلاقهٔ پدرش بوده‌است. او هنگامی که ۲۵ سال داشت، حضانت یک پسر آمریکایی را که نام مادرش ذکر نشده‌است، برعهده‌گرفت.[۱۳]زندگی حرفه‌ای[ویرایش]آغاز[ویرایش]
رونالدو برای نخستین‌بار در هشت‌سالگی برای باشگاه فوتبال آندورینها توپ‌زد؛ باشگاهی که پدرش مدیر تدارکات آن بوده‌است. در سال ۱۹۹۵، در ده‌سالگی به باشگاه ناسیونال مادیرا پیوست و موفق به کسب عنوان قهرمانی لیگ جوانان شد.[۱۴] پس از آن با اسپورتینگ لیسبون قرارداد امضاکرد. هیچ اطلاعات دقیقی از مبلغ قرارداد او با اسپورتینگ در دست رهبران باشگاه و عموم مردم نیست.[۱۵]اسپورتینگ لیسبون[ویرایش]
او در آکادمی اسپورتینگ لیسبون پیوست، در مجموعه ورزشی آلکوچته آموزش‌دید. او تنها فوتبالیست پرتغالی است که در رده‌های سنی نوجوانان، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بازی‌کرده و در نخستین حضور خود در «تیم ب» بازی داده‌شد.[۱۶] او در نخستین بازی لیگ خود در ردهٔ زیر ۱۶ سال، دوگل به باشگاه فوتبال موریرنز زد. او در تیم ملی زیر ۱۷ سال نیز به‌خوبی ایفای نقش کرده‌است.
او در ۱۵ سالگی گرفتار بیماری قلبی شد و به‌نظر می‌رسید که باید فوتبال را کنار می‌گذاشت. باشگاه از او و خانواده‌اش پشتیبانی‌کردند و رونالدو زیر یک عمل جراحی با لیزری حساس قرار گرفت و مشکلش حل‌شد و دوباره به فوتبال بازگشت.[۱۷]
او در سال ۲۰۰۳ قصد ورود به باشگاه فوتبال بارسلونا را داشت.[۱۸] اما سرانجام به منچستر یونایتد پیوست و الکس فرگوسن او را به یک اسطورهٔ فوتبالیست تبدیل‌کرد.[۱۹]منچستر یونایتد[ویرایش]۲۰۰۵–۲۰۰۳[ویرایش]رونالدو در بازی مقابل چلسی در آوریل ۲۰۰۶
رونالدو در فصل ۰۴–۲۰۰۳ با مبلغ ۱۲ میلیون پوند به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد پیوست. او نخستین فوتبالیست پرتغالی این باشگاه بود.[۲۰] او قصد داشت در منچستر پیراهن شمارهٔ ۲۸ را بپوشد، اما الکس فرگوسن درخواست او را نپذیرفت و گفت:«تو باید پیراهن شمارهٔ ۷ را بپوشی که پیش از این، بازیکنان افسانه‌ای باشگاه از جمله جورج بست، برایان رابسون، اریک کانتونا و دیوید بکهام آن را می‌پوشیدند و این برای تو یک افتخار است. »[۲۱]
او در نخستین مسابقهٔ خود در منچستر، ۶۰ دقیقه مقابل بولتون واندررز بازی‌کرد. وی نخستین گل خود در این باشگاه در ماه نوامبر، در یک ضربهٔ آزاد مقابلپورتسموث به‌ثمر رساند. پس از ماه نوامبر، رونالدو هزارمین گل تاریخ باشگاه مقابل میدلزبورو به‌ثمر رساند؛ اگرچه منچستر در این بازی به‌شدت شکست‌خورد.[۲۲]۲۰۰۷–۲۰۰۶[ویرایش]رونالدو در منچستر یونایتد در فصل ۰۷–۲۰۰۶
در نوامبر و دسامبر ۲۰۰۶، رونالدو به‌عنوان بازیکن برتر ماه لیگ انگلستان برگزیده‌شد. او پس از دنیس برکمپ و رابی فاولر سومین بازیکن تاریخ لیگ انگلستان است که دوماه متوالی به‌عنوان بازیکن برتر برگزیده شده‌است.[۲۳][۲۴]
در فصل بهار سال ۲۰۰۷، خبر ورود رونالدو به رئال مادرید منتشر گردید. رئال آماده بود تا ۸۰ میلیون یورو برای خرید او پرداخت‌کند.[۲۵] با این حال، او پیشنهاد رئال را نپذیرفت و قراردادی معادل ۱۲۰ هزار یورو به‌شکل هفتگی با منچستر تمدید کرد. او گران‌قیمت‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه منچستر یونایتد بوده‌است.[۲۶][۲۷]
در این فصل، جوایزی از جمله بازیکن جوان سال به او اهدا گردید. طرفداران منچستر، او را بهترین در جهان فوتبال می‌دانستند.[۲۸]۲۰۰۸–۲۰۰۷[ویرایش]رونالدو و ریو فردیناند در حال جشن‌گرفتن پس از گل
در فصل ۰۸–۲۰۰۷، رونالدو با خطایی که بر روی ریچارد هیوز انجام‌داد، کارت قرمز گرفت و از سه‌بازی بعدی منچستر محروم‌شد.[۲۹][۳۰] در بازی منچستر و اسپورتینگ لیسبون در لیگ قهرمانان اروپا ۰۸–۲۰۰۷، هردوگل منچستر را رونالدو به‌باشگاه پیشین خود زد.[۳۱]
در ماه دسامبر همین سال، توپ طلای فوتبال به ریکاردو کاکا داده‌شد و رونالدو بر جایگاه دوم ایستاد؛ اما لیونل مسی را پشت سر گذاشت و او سوم شد.[۳۲][۳۳]
در ۱۲ ژانویه، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد با نتیجه ۰–۶ از منچستر یونایتد شکست‌خورد که گل نخست را رونالدو به‌ثمر رساند.[۳۴] او در این فصل در لیگ قهرمانان اروپا، در ۱۱ بازی، ۸ گل به‌ثمر رساند.[۳۵] در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی این جام میان منچستر و المپیک لیون، شخصی ناشناس از هواداران لیون مداوم بر روی صورت رونالدو و وین رونی لیزر سبز می‌انداخت و یوفا پرونده‌ای علیه لیون درست‌کرد.[۳۶] در نتیجه، لیون را ۵۰۰۰ فرانک سوئیس مجازات‌کرد.[۳۷]
در ۱۹ مارس، رونالدو نخستین‌بار در بازی با بولتون واندررز، بازوبند کاپیتانی منچستر را بر بازو بست. این بازی با پیروزی ۰–۲ منچستر خاتمه‌یافت که هر دو گل را رونالدو به‌ثمر رساند.[۳۸] او با به‌ثمر رساندن ۳۳ گل در این فصل، رکورد جورج بست با ۳۲ گل را شکست.[۳۹]
در پایان فصل، او کفش طلای اروپا را به‌دست آورد و با هشت امتیاز بیشتر نسبت به دنیل گویزا، بر جایگاه نخست ایستاد.[۴۰]
منچستر در دیدار پایانی لیگ قهرمانان اروپا ۰۸–۲۰۰۷ با باشگاه فوتبال چلسی بازی‌کرد. منچستر در آغاز، بازی را به‌دست گرفت و گل نخست را به‌ثمر رساند؛ چلسی گل تساوی را زد و نود دقیقه با تساوی ۱–۱ دو تیم خاتمه‌یافت. سی دقیقهٔ وقت‌های اضافه نیز بدون گل سپری‌شد و بازی به ضربات پنالتی کشیده‌شد. رونالدو نخستین کسی بود که پنالتی را وارد دروازه‌نکرد؛ جان تری و نیکولا آنلکا پنالتی‌هایشان را گل‌نکردند و در پایان، منچستر قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد.[۴۱] در پایان فصل، با حساب همهٔ مسابقات، او ۴۲ گل به‌ثمر رسانده‌است که هنوز هم در زندگی حرفه‌ای او یک رکورد محسوب می‌شود. رکورد بهترین گلزن منچستر در یک فصل، دستدنیس لا است که رونالدو موفق‌نشد این رکورد را بشکند.[۴۲]۲۰۰۹–۲۰۰۸[ویرایش]رونالدو در بازی با لیورپول. مقابل او آلبرت ریرا دیده می‌شود.
اسکای اسپورت در ۵ ژوئن گزارش‌دادند:«رئال مادرید با قیمت سال گذشته باری دیگر به رونالدو پیشنهاد پیوستن به کهکشانی‌های مادریدی را داد. »[۴۳] بنابراین، منچستر یونایتد این درخواست غیرقانونی رئال را به فیفا گزارش‌داد.[۴۴][۴۵] حدس‌ها و گمانه‌زنی‌ها در ۶ اوت به پایان‌رسید؛ هنگامی که رونالدو اعلام‌کرد که تنها یک سال دیگر در منچستر خواهد ماند.[۴۶]
در اوایل سال، او به‌دلیل مصدومیت مچ پا سفر به آمستردام را از دست‌داد.[۴۷] در ۱۷ سپتامبر، مصدومیت او رفع‌شد و در بازی با ویارئال در لیگ قهرمانان اروپا، جایگزینپارک جی سونگ شد.[۴۸] در روز ۲۴ سپتامبر، نخستین گل خود در لیگ را مقابل میدلزبورو به‌ثمر رساند.
در ۱۵ نوامبر، او ۱۰۰مین و ۱۰۱مین گل خود در منچستر را مقابل استوک سیتی به‌ثمر رساند و در پیروزی ۰–۵ منچستر سهیم‌بود و این روز را جشن‌گرفت.[۴۹] او با سه‌رقمی‌شدن تعداد گل‌های خود در این باشگاه، در فهرست ماندگارترین بازیکنان منچستر قرار گرفت.[۵۰] در ۲ دسامبر، توپ طلای اروپا به او تعلق‌گرفت و با کسب ۴۴۶ امتیاز در مجموع و ۱۶۵ امتیاز بالاتر از لیونل مسی، بر جایگاه نخست ایستاد. پیش از او، واپسین کسی که توپ طلای اروپا را به‌دست آورده‌بود، جورج بست بود که این موفقیت را در سال ۱۹۶۸ به‌دست آورده‌بود.[۵۱]
او در روز ۸ ژانویه، با خودروی فراری خود تصادفی جدی داشت و جلوی خودرو به‌کلی از بین رفت؛ اما آسیبی به وی نرسید. چهار روز بعد، او به‌عنوان بازیکن سال فوتبال جهان برگزیده‌شد؛[۵۲] افتخاری که پیش از او واپسین‌بار برای پرتغال، لوئیس فیگو در سال ۲۰۰۱ کسب کرده‌بود.[۵۳]
او نخستین گل خود در این فصل لیگ قهرمانان اروپا را مقابل اینترمیلان در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی به‌ثمر رساند.[۵۴] در مرحلهٔ بعد، از فاصلهٔ ۴۰ متری به پورتو پرتغال گل‌زد و به یکی از بهترین گل‌هایش در زندگی حرفه‌ای تبدیل‌شد و هم‌چنین، جایزه پوشکاش فیفا را دریافت‌کرد.[۵۵][۵۶] منچستر دوباره به مرحلهٔ پایانی رسید؛ اما ۰–۲ ازبارسلونا شکست‌خورد و نایب‌قهرمان شد.[۵۷]
در ۱۱ ژوئن، منچستر یونایتد پیشنهاد بی قید و شرط ۸۰ میلیون پوندی رئال مادرید را پذیرفت و رونالدو به کهکشانی‌های مادریدی پیوست.[۵۸] رونالدو پس از رفتن به رئال مادرید دربارهٔ الکس فرگوسن گفت: «الکس فرگوسن، پدر من در ورزش بوده‌است، یکی از مهم ترین عوامل موثر در زندگی من است. »[۵۹][۶۰]رئال مادرید[ویرایش]۲۰۱۰–۲۰۰۹[ویرایش]رونالدو در شهرآورد مادرید در بازی با اتلتیکو مادرید. مقابل او دیگو فورلان دیده می‌شود.
من چیزی جز ستایش این پسر ندارم که بهترین فوتبالیست جهان است و از ریکاردو کاکا و لیونل مسی بهتر است. او در فوتبال از همه جلوتر است و مشارکت باورنکردنی، گل‌های باورنکردنی و آمار باورنکردنی دارد. او برای گلزنی تلاش می‌کند و به‌سوی آن گام بر می‌دارد. او در کل حیرت‌انگیز است.الکس فرگوسن، سرمربی رونالدو در منچستر یونایتد، در ژوئیه ۲۰۰۹[۶۱]
در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹، باشگاه فوتبال رئال مادرید تأیید کرد که رونالدو در ۱ ژوئیه به این باشگاه خواهد پیوست. رونالدو شش سال با این باشگاه قرارداد امضا کرده‌است.[۶۲] این باشگاه هر فصل ۱۳ میلیون یورو و در مجموع شش سال، ۹۴ میلیون یورو به او پرداخت خواهدکرد و قیمت خروج او از رئال ۱ میلیارد یورو تعیین‌شده که یک رکورد است.[۶۳][۶۴] طی مراسم استقبال از او در ۶ ژوئیه، ۸۰ هزار نفر به ورزشگاه سانتیاگو برنابئو آمدند که این تعداد استقبال‌کننده نیز یک رکورد به‌شمار می‌رود. این تعداد استقبال‌کننده، رکورد ورود دیگو آرماندو مارادونا به باشگاه فوتبال ناپولی را شکست. پیش از این، رکورد استقبال‌کنندگان مادریدی دست خاویر ساویولابوده‌است.[۶۵][۶۶][۶۷][۶۸]
برای آماده‌سازی رونالدو در رئال، یک بازی میان رئال و شامروک روورز انجام‌گرفت. این بازی با گل دقایق پایانی کریم بنزما پایان‌یافت. رونالدو نخستین گلش در باشگاه جدید خود را مقابل باشگاه فوتبال ال‌دی‌یو کیتو در اکوادور به‌ثمر رساند.[۶۹] نخستین گل او در لا لیگا، مقابل باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا بود و گل دوم باشگاهش را به‌ثمر رساند.[۷۰] او فصل خوبی را با رئال در لیگ قهرمانان اروپا ۱۰–۲۰۰۹ تجربه‌کرد و در مرحلهٔ گروهی، دوبار در ضربهٔ آزاد به باشگاه زوریخ گل‌زد و در پایان، رئال بازی را ۲–۵ برد.[۷۱] این دوگل، نخستین گل‌های او در رئال در لیگ قهرمانان اروپا بوده‌است. سپس با به‌ثمر رساندن دوگل مقابل ویارئال، رکورد تعداد گل‌های باشگاه را شکست.[۷۲][۷۳] در بازی بعدی لیگ قهرمانان اروپا، دوگل را مقابل باشگاه فوتبال المپیک مارسی به‌ثمر رساند.[۷۴] سپس دچار آسیب‌دیدگی مچ پا شد و به‌سختی مقابل باشگاه سویا بازی‌کرد.[۷۵]
در ماه اکتبر، در بازی با تیم ملی فوتبال مجارستان در مسابقات مقدماتی جام جهانی، دوباره مچ پای او آسیب‌دید و نتوانست تا ماه نوامبر فوتبال بازی‌کند.[۷۶] او هم‌چنین در بازی ال کلاسیکو که رئال بازی را ۰–۱ به بارسلونا واگذار کرد، از مصدومیت مچ پا رنج می‌برد.[۷۷] رئال در این فصل در لا لیگا به مقام دوم رسید و در یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا از المپیک لیون شکست‌خورد و نتوانست به مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی راه پیداکند.[۷۸]۲۰۱۱–۲۰۱۰[ویرایش]رونالدو در بازی با تاتنهام هاتسپر در لیگ قهرمانان اروپا. مقابل او، گرت بیل دیده می‌شود.
با خروج رائول گونزالس از رئال، پیراهن شمارهٔ ۷ این باشگاه به رونالدو واگذار شد.[۷۹] در ۲۳ اکتبر، او رکورد فردی خود را در بازی مقابل ریسینگ سانتاندر افزایش‌داد و چهار بار گلزنی‌کرد.[۸۰][۸۱] رکورد تعداد گل‌های او در یک ماه، ۱۱ است که سه‌گل را نیز در لیگ قهرمانان اروپا به‌ثمر رسانده‌است. پیش از شکست سنگین ۰–۵ رئال در ال کلاسیکو، او برای دومین بار اتلتیک بیلبائو را هت‌تریک کرد.[۸۲] رئال هم‌چنین در مسابقات کوپا دل ری ۱۱–۲۰۱۰، باشگاه لوانته را ۰–۸ شکست‌داد.[۸۳]
رئال در این فصل، آغاز موفقی‌داشت و چندین رکورد باشگاه را شکست.[۸۴][۸۵] رئال فصل جدید لا لیگا را با پیروزی مقابل ختافه و ویارئال آغاز نمود. رونالدو در بازی مقابل ویارئال، روی پاس ریکاردو کاکا، رئال را به‌گل رساند.[۸۶][۸۷] بعدها، آمار گلزنی او بارها افزایش و کاهش‌یافت.[۸۸] در ۳ مارس، او باشگاه مالاگا را هت‌تریک کرد و طی یک جراحی جزئی، مجبور شد دو هفته فوتبال بازی‌نکند. در ماه آوریل، او باری دیگر به فوتبال بازگشت و در پایان ماه، چهلمین گل فصل خود را به‌ثمر رساند. سپس در مسابقهٔ پایانی جام حذفی اسپانیا، رئال با تک گل رونالدو بارسلونا را شکست‌داد و قهرمان جام حذفی شد.[۸۹] در هر دو وب‌گاه اینترنتی مارکا و رئال مادرید، رأی‌دهندگان او را به‌عنوان برترین گلزن سال برگزیدند.[۹۰][۹۱] رونالدو با به‌ثمر رساندن چهل گل در لا لیگا، رکوردهای تلمو زارا و هوگو سانچز با ۳۸ گل را شکست. در طول این فصل، رونالدو ۵۳ گل در مجموع مسابقات به‌ثمر رساند و رکورد تاریخ باشگاه با ۴۹ گل توسط فرانس پوشکاش را شکست.[۹۲]۲۰۱۲–۲۰۱۱[ویرایش]رونالدو در بازی با آژاکس آمستردام در لیگ قهرمانان اروپا
ژوزه مورینیو، سرمربی رئال مادرید، در ماه مه ۲۰۱۲ گفته‌است:«رونالدو عالی و حیرت‌انگیز است و من او را با لیونل مسی مقایسه نخواهم‌کرد. به نظر من امسال رونالدو بهتر از مسی بوده‌است.[۹۳] »
رئال مادرید در سال‌های گذشته برای آماده‌سازی خود با باشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بازی می‌کرده‌است. رونالدو در هر دو بازی با لس‌آنجلس گلکسی وگوادالاخارا گلزنی‌کرد؛ به‌ویژه این که سه‌بار به گوادالاخارا گل‌زد و هت‌تریک کرد.[۹۴][۹۵] او در ۲۳ و ۲۹ اوت در سوپرجام فوتبال اسپانیا، دوگل مقابل باشگاه فوتبال بارسلونا به‌ثمر رساند.[۹۶] سرانجام لا لیگا در ۲۸ اوت با بازی رئال مادرید و رئال ساراگوسا آغاز گردید.[۹۷]
در ۲۴ سپتامبر، او نهمین هت‌تریک خود در رئال را مقابل رایو والکانو به‌عمل آورد. در ۲۲ اکتبر، باری دیگر مقابل مالاگا هت‌تریک کرد. با پیروزی ۱–۷ رئال مقابلاوساسونا در ۶ نوامبر، ثابت‌شد که گارد سلطنتی نیمه‌راه قهرمانی را رفته‌است.[۹۸] در ۲۶ نوامبر، رونالدو دوبار در دربی مادرید مقابل اتلتیکو مادرید گلزنی‌کرد. او یکی از سه‌نامزد پایانی کسب توپ طلای فوتبال بود، اما در پایان لیونل مسی این توپ را به‌دست آورد. نامزد دیگر این توپ، ژاوی هرناندز بود. رونالدو یک‌صدمین گل رسمی خود در رئال را مقابل لیون به‌ثمر رساند.[۹۹]
رونالدو هم‌اکنون از بهترین و سریع‌ترین فوتبالیست‌های جهان است و قهرمانی در لا لیگا ۱۲–۲۰۱۱ را با رئال مادرید تجربه‌کرد. رونالدو در پایان کار خود در رئال مادرید گفته‌است:«من دوست دارم تا آخر عمرم در رئال مادرید بمانم و ۱۰ سال دیگر با رئال مادرید قرار داد امضا کنم. »[۱۰۰][۱۰۱]۲۰۱۳–۲۰۱۲[ویرایش]
در ۲۳ اوت ۲۰۱۲، رونالدو نخستین گل در فصل را مقابل بارسلونا در ورزشگاه نیوکمپ طی یکی دیگر از بازی‌های ال کلاسیکو به‌ثمر رساند.[۱۰۲] در بازی برگشت که درورزشگاه سانتیاگو برنابئو انجام می‌گرفت، رئال با گل رونالدو بازی را ۱–۲ برد و قهرمان سوپرکوپا د اسپانیا شد. رکورد رونالدو آن‌زمان درمورد گلزنی در پنج بازی متوالی ال کلاسیکو با رکورد ایوان زامورانو برابری می‌کند.[۱۰۳] او جهت کسب جایزه بهترین بازیکن سال اروپا در فصل ۱۲–۲۰۱۱، رقابت تنگاتنگی با لیونل مسی داشت؛ در حالی که آندرس اینیستا این جایزه را به‌دست آورد.[۱۰۴]
در ۲ سپتامبر ۲۰۱۲، رونالدو گلی که مقابل گرانادا به‌ثمر رساند، ۲۰۰مین گل او در لیگ‌های برتر انگلستان، لا لیگا و لیگ برتر پرتغال محسوب می‌شود. وی افزود:«من طی ۱۴۹ بازی که در رئال انجام داده‌ام، ۱۵۰ گل به‌ثمر رسانده‌ام. » او یکی از بهترین گلزنان تاریخ باشگاه فوتبال رئال مادرید در همهٔ مسابقات به‌شمار می‌رود. او در یکی از بازی‌هایش در این فصل، با برخورد به هم‌باشگاهی خود، گونسالو ایگواین، گرفتار مصدومیت جزئی ران شد.[۱۰۵]
پس از بازی، رونالدو ادعا کرد که از موضوع حرفه‌ای‌بودن خود ناخشنود است و به‌دلیل ۱۴۹مین و ۱۵۰مین گل خود در این باشگاه، جشن‌گرفت.[۱۰۶] چند تن از هم‌باشگاهی‌های او ادعا می‌کنند که رونالدو به‌شدت از باشگاه و اعضای آن پشتیبانی می‌کند.[۱۰۷][۱۰۸][۱۰۹] نمایندهٔ او، خورخه مندس، اصرار دارد که رونالدو بازی در رئال مادرید را ناخشنود می‌داند.[۱۱۰] رونالدو این موضوع را رد کرد و ادعا کرد که میل به یک قرارداد جدید با این باشگاه دارد.[۱۱۱] رئیس باشگاه رئال مادرید، فلورنتینو پرز، ادعا کرده‌است که رونالدو قصد ترک باشگاه را ندارد و به دلایلی دیگر ناخشنود است.[۱۱۲] رئیس پیشین بارسلونا، خوآن لاپورتا، اظهار داشت که رونالدو تحت فشار است و پس از انجام بازی‌های ملی، بیشتر بر روی موفقیت‌های خود در باشگاه متمرکز شده‌است.[۱۱۳][۱۱۴][۱۱۵] سرمربی رئال مادرید، ژوزه مورینیو می‌گوید:«اگرچه رونالدو پر از غم و اندوه‌است، اما نقش خود را برای من به‌عنوان یک بازیکن به‌طور کامل بازی می‌کند[۱۱۶] و برگزیدن آندرس اینیستا به‌عنوان بازیکن سال اروپا، یکی از دلایل ناخشنودی او است. »[۱۱۷]
در ۱۵ سپتامبر، رونالدو فرصت مهمی را در بازی مقابل سویا از دست داد و رئال بازی را ۰–۱ به سویا واگذار کرد.[۱۱۸] در ۱۸ سپتامبر، او نخستین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا را مقابل منچستر سیتی به‌ثمر رساند و رئال بازی را ۲–۳ از منچستر سیتی برد.[۱۱۹] در ۳۰ سپتامبر، رونالدو باری دیگر در لا لیگا، این بار مقابل دپورتیوو لاکرونیا هت‌تریک کرد و بازی با پیروزی ۱–۵ رئال به‌پایان رسید.[۱۲۰][۱۲۱] در روز ۴ اکتبر، رونالدو باری دیگر در لیگ قهرمانان اروپا مقابل آژاکس آمستردام هت‌تریک کرد و رئال بازی را ۱–۴ برد.[۱۲۲] در هفتهٔ بعد، رونالدو دوگل در ورزشگاه نیوکمپ به بارسلونا زد و بازی با نتیجهٔ ۲–۲ به‌پایان رسید. دوگل بارسلونا را نیز لیونل مسی به‌ثمر رساند. رونالدو هم‌اکنون تنها بازیکنی است که توانسته‌است در ۶ بازی متوالی ال کلاسیکو، گل بزند.[۱۲۳] در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲، او پنجمین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا را مقابل بروسیا دورتموندبه‌ثمر رساند. این بازی با شکست ۱–۲ رئال مقابل دورتموند به‌پایان رسید.[۱۲۴] در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۲، او در پیروزی ۰–۵ رئال مادرید مقابل رئال مایورکا نیز گل دوم و چهارم رئال را به‌ثمر رساند.[۱۲۵]تیم ملی[ویرایش]
رونالدو در نخستین بازی ملی خود در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۳ در برابر تیم ملی فوتبال قزاقستان بازی‌کرد.[۱۲۶] او در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ پرتغال، دوگل برای تیم ملی خود به‌ثمر رساند: نخستین گل او در بازی‌های گروهی مقابل یونان[۱۲۷] و گل دوم او مقابل هلند در مرحلهٔ نیمه‌نهایی بود.[۱۲۸] با گل او به هلند، پرتغال به مرحلهٔ پایانی راه‌یافت؛ اما در نهایت از یونان شکست‌خورد و نایب‌قهرمان شد.[۱۲۹] در همان سال، با تیم ملی خود در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت‌کرد.[۱۳۰][۱۳۱]جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴[ویرایش]
رونالدو در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴[۱۳۲]، نخستین گل ملی خود را در مرحلهٔ گروهی مقابل یونان به‌ثمر رساند و پرتغال بازی را ۱–۲ از یونان باخت.[۱۳۳] او دومین گل ملی خود را نیز در نیمه‌نهایی این مسابقات مقابل هلند به‌ثمر رساند و پرتغال بازی را ۱–۲ از هلند برد.[۱۳۴] او در ستارگان تیم‌های فینالیست جام ملت‌های اروپا، با به‌ثمر رساندن دوگل از نامزدهای برجسته به‌شمار می‌رفت.[۱۲۹] او هم‌چنین نمایندهٔ پرتغال در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود.[۱۳۵][۱۳۶]جام جهانی ۲۰۰۶[ویرایش]
رونالدو در مقدماتی جام جهانی فوتبال، دومین گلزن برتر اروپا با به‌ثمر رساندن هفت‌گل بوده‌است.[۱۲۹] او نخستین گل خود در جام جهانی فوتبال را در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان مقابل تیم ملی فوتبال ایران در یک ضربهٔ پنالتی به‌ثمر رساند.[۱۳۷]
در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، رونالدو مقابل تیم ملی فوتبال انگلستان و هم‌باشگاهی خود در منچستر یونایتد، وین رونی بازی‌کرد. رونی بر روی مدافع پرتغال، ریکاردو کاروالیو خطاکرد؛ با رونالدو درگیر شد و توسط داور اخراج‌شد. رسانه‌های انگلیسی بر این باورند که رونالدو پس از کارت قرمز گرفتن رونی، به‌داور بازی، هوراسیو الیزوندو اعتراض کرده‌است؛ اما پس از اخراج رونی به نیمکت پرتغال چشمک زده‌است و این مسئله کمی مشکوک به‌نظر می‌رسد. پس از مسابقه، رونالدو اصرار داشت که رونی دوست او بوده‌است.[۱۳۸] در ۴ ژوئیه، الیزوندو اعلام کرد که اخراج رونی به علت درگیری او با رونالدو نبوده‌است.[۱۳۹]
واکنش‌های رسانه‌های انگلیسی سبب شد رونالدو، منچستر را ترک‌کند.[۱۴۰] او در مصاحبه با یک روزنامهٔ ورزشی اسپانیایی به‌نام مارکا گفته‌است که قصد دارد به رئال مادرید بپیوندد.[۱۴۱] فرگوسن دستیار پرتغالی خود، کارلوس کیروش را پیش رونالدو فرستاد تا ذهنیت او را عوض‌کند.[۱۴۲][۱۴۳] سرانجام، رونالدو در آوریل ۲۰۰۷ قراردادی پنج‌ساله با منچستر امضاکرد.[۱۴۴]
پرتغال در نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، از تیم ملی فوتبال فرانسه شکست‌خورد[۱۴۵] و در مرحلهٔ رده‌بندی نیز از میزبان بازی‌ها، آلمان شکست‌خورد و به‌مقام چهارم نائل‌آمد.[۱۴۶] رونالدو شانس کسب جایزهٔ بهترین بازیکن جوان سال را با رایانامههای مبارزاتی انگلیسی‌ها از دست داد. رأی‌گیری آنلاین فقط تحت تأثیر تعداد آرا انجام نمی‌گیرد؛ بلکه، گروه مطالعات فیفا به مطالعات فنی می‌پردازند و آن زمان، لوکاس پودولسکی از تیم ملی فوتبال آلمان را لایق کسب این جایزه دانستند.[۱۴۷]رونالدو در بازی پرتغال و برزیل در ورزشگاه امارات، ۶ فوریه ۲۰۰۷. روزی که او نخستین‌بار بازوبند کاپیتانی پرتغال را بر بازوی خود بست.
رونالدو یک روز پس از تولد ۲۲ سالگی خود، در یک بازی دوستانه میان پرتغال و برزیل، برای نخستین‌بار در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۰۷، بازوبند کاپیتانی تیم ملی خود را بر بازو بست.[۱۴۸] این کاپیتانی به‌شکل مستقیم توسط رئیس کنفدراسیون فوتبال پرتغال، کارلوس سیلوا دو روز پیش از مرگ خود صادر گردیده‌بود. لوئیس فیلیپه اسکولاری می‌گوید:«آقای سیلوا از من خواست تا [رونالدو] را به‌عنوان کاپیتان پرتغال برگزینم... [او] بیش از حد جوان بود، اما آقای سیلوا از من درخواست‌داشت و هم‌اکنون دیگر پیش ما نیست. »[۱۴۹]جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸[ویرایش]
رونالدو هشت گل برای پرتغال در مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ به‌ثمر رساند[۱۵۰] و در پشت فوتبالیست لهستانی، اوزیبیوس اسمولارکجای‌گرفت؛ اما در مسابقات جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸، فقط ۱ گل مقابل تیم ملی فوتبال آلمان در یک‌چهارم نهایی به‌ثمر رساند.[۱۵۱] هنگامی کهکارلوس کیروش به‌عنوان سرمربی جدید پرتغال در ژوئیه ۲۰۰۸ برگزیده‌شد،[۱۵۲] رونالدو را به‌عنوان کاپیتان تیم ملی پرتغال منصوب‌کرد.[۱۵۳]
رونالدو هم‌چنین به‌عنوان مرد بازی پرتغال و جمهوری چک در گروه A جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ برگزیده‌شد.[۱۵۴]جام جهانی ۲۰۱۰[ویرایش]
در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۰، پرتغال در افتتاحیهٔ جام جهانی، مقابل ساحل عاج بازی‌کرد و با انجام یک خطا بر روی گای دمل، از داور کارت زرد گرفت. روز بعد، پرتغال با فیفا تماس‌گرفت و درخواست‌کرد که کارت زرد رونالدو را ببخشد؛ اما درخواست پرتغال توسط فیفا ردشد.[۱۵۵]
رونالدو در هرسه بازی پرتغال در گروه G جام جهانی، به‌عنوان بهترین بازیکن میدان برگزیده‌شد..[۱۵۶][۱۵۷][۱۵۸] او در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۰، فقط یک گل مقابل کره شمالی در ۲۱ ژوئن به‌ثمر رساند.[۱۵۹] این بازی را پرتغال ۰–۷ از کرهٔ شمالی برد. این گل، نخستین گل ملی او پس از ۱۶ ماه بوده‌است.[۱۶۰] سرانجام، پرتغال توسط اسپانیا در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی حذف‌شد.[۱۶۱]جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲[ویرایش]رونالدو در بازی پرتغال و آلمان در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
رونالدو هفت گل برای پرتغال در مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ به‌ثمر رساند؛ از جمله، دو گل مقابل بوسنی و هرزگوین در مرحلهٔ پلی‌آف به‌ثمر رساند. در قرعه‌کشی جام ملت‌های اروپا، پرتغال به‌همراه هلند، دانمارک و آلمان در گروه B موصوف به گروه مرگ قرارگرفت.[۱۶۲] در مصاحبه با مجلهٔ ورزشی کیکر، رونالدو اظهار داشت:«من با این زندگی حرفه‌ای سراسر فوتبالی که دارم، برای پرتغال یک غنیمت محسوب می‌شود. »[۱۶۳][۱۶۴][۱۶۵][۱۶۶]
پس از شکست مجدد پرتغال مقابل آلمان، رونالدو مورد انتقاد قرارگرفت و بر اثر ناامیدی و اشتباهات خود در بازی و پیاده‌روی در زمین، پس از پایان مسابقه، بدون تشکر از هم‌تیمی‌های خود به اتاق‌های پرتغال رفت. هم‌تیمی او، نانی بیان‌کرده‌است:«او خشمگین زمین را ترک‌کرد و نیاز به درمان دارد. او به‌خوبی کار تیمی را انجام‌داد و به‌شدت تحت فشار بوده‌است و به‌زودی منتقدان خود را ساکت خواهدکرد. » لوئیس فیگو باتوجه به انتقاد از رونالدو و رفتار او، بیان‌کرد:«او باید همیشه کاپیتان موفقی برای تیم ملی خود باشد؛ اگرچه این نتیجه حاصل شده‌است. »[۱۶۷]
در طول مسابقهٔ پرتغال و دانمارک، هرگاه توپ به‌پای رونالدو می‌رسید، طرفداران دانمارک شعار می‌دادند و نام لیونل مسی را تکرار می‌کردند. او دو فرصت عالی و یک فرصت معمولی را ازدست‌داد و ناامید شد.[۱۶۸] در پاسخ به پرسش دربارهٔ شعارهای مسی، رونالدو گفت:«آیا می‌دانید که لیونل مسی در این زمان، سال گذشته کجا بوده‌است؟ آیا می‌دانید؟ او با کشور خود در کوپا آمریکا ۲۰۱۱ بازی می‌کرد و از این جام حذف‌شد. مگر سرنوشت آرژانتین بهتر از پرتغال بود؟ مردم فکر می‌کنند که او بهترین بازیکن جهان است؛ این برای یک بازیکن بزرگ فوتبال جهان طبیعی‌است.[۱۶۹] »
فرصت‌ها و گل‌های رونالدو مشخص‌است. او می‌خواهد با تیم ملی خود به مسابقهٔ پایانی راه پیداکند و ثابت‌کند که بهترین بازیکن جهان است.[۱۷۰][۱۷۱]دیه‌گو آرماندو مارادونا، در فرصت رونالدو برای رساندن پرتغال به بازی پایانی.
در واپسین مسابقهٔ گروهی میان، رونالدو دو گل مقابل هلند به‌ثمر رساند و صعود پرتغال به مرحلهٔ بعدی را تضمین‌کرد. این بازی با پیروزی ۱–۲ پرتغال مقابل هلند به‌پایان رسید. او هم‌چنین دوبار در مسابقات گروهی، به‌عنوان بهترین بازیکن میدان شناخته‌شد.[۱۷۲][۱۷۳]
رونالدو برای عملکرد خود مقابل جمهوری چک در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی، مورد تقدیر قرارگرفت. روی ارسال توپ ژوآئو موتینیو و ضربهٔ سر رونالدو، پرتغال بازی را ۰–۱ مقابل جمهوری چک برد و به نیمه‌نهایی راه‌یافت. او پس از به‌ثمر رساندن گل، جلوی دوربین دوید و ریش‌خندان شعار مسی را داد.[۱۷۴][۱۷۵]
او شانس‌های متعددی را برای پرتغال مقابل اسپانیا در نیمه‌نهایی ازدست‌داد؛ اما، سه‌بار شوت او به تیر دروازه برخورد کرد[۱۷۶] و بهترین شانس خود را در دقیقهٔ ۹۰ ازدست‌داد.[۱۷۷] این بازی با ضربات پنالتی به‌سود اسپانیا خاتمه‌یافت. رونالدو نامزد شده‌بود تا پنجمین ضربهٔ پنالتی پرتغال را بزند و پرتغال با شوت او به مسابقهٔ پایانی برسد؛ اما، نوبت به او نرسید و پرتغال در ضربات پنالتی از اسپانیا شکست‌خورد.[۱۷۸]سرمربی پرتغال، پائولو بنتو گفت:«این طرح من بوده‌است که رونالدو پنجمین ضربه را بزند و پرتغال با ضربهٔ او، به مسابقهٔ پایانی برسد. »[۱۷۹][۱۸۰]
رونالدو پیش از مسابقات و در طول آن، بارها و بارها به‌خصوص توسط دیه‌گو آرماندو مارادونا مورد ستایش قرارگرفت. مارادونا گفته‌است:«رونالدو بهترین بازیکن بر روی این سیاره‌است و هم‌میهنان او، باید برای او یک بنای تاریخی در لیسبون بسازند. »[۱۷۱][۱۸۱] رونالدو به‌همراه پنج بازیکن دیگر، جزء بهترین گلزنان مشترک این جام با سه گل قرارگرفت؛ اگرچه فرناندو تورس، کفش طلای اروپا را به‌دست آورد.[۱۸۲]۲۰۱۲–۲۰۰۶[ویرایش]گل‌های ملی[ویرایش]گلتاریخورزشگاهکشورگل چندمنتیجه بازیجام یا نوع بازی۱۱۲ ژوئن ۲۰۰۴ورزشگاه دراگائو، پورتو، پرتغال یونان۱۲–۱جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴۲۳۰ ژوئن ۲۰۰۴ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال هلند۱۱–۲جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴۳۴ سپتامبر ۲۰۰۴ورزشگاه اسکونتو، ریگا، لتونی لتونی۱۲–۰مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان۴۸ سپتامبر ۲۰۰۴ورزشگاه دکتر ماژلان پسوآ، لییرا، پرتغال استونی۱۴–۰مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان۵۱۳ اکتبر ۲۰۰۴ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال روسیه۲۱–۷مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان۶۱۳ اکتبر ۲۰۰۴ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال روسیه۴۱–۷مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان۷۱۷ نوامبر ۲۰۰۴ورزشگاه جوسی بارتل، لوکزامبورگ، لوکزامبورگ لوکزامبورگ۲۵–۰مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان۸۴ ژوئن ۲۰۰۵ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال اسلواکی۲۲–۰مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان۹۸ ژوئن ۲۰۰۵ورزشگاه آ. لی کوک آرنا، تالین، استونی استونی۱۱–۰مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان۱۰۱ مارس ۲۰۰۶ورزشگاه اسپریت آرنا، دوسلدورف، آلمان عربستان سعودی۱۳–۰دوستانه۱۱۱ مارس ۲۰۰۶ورزشگاه اسپریت آرنا، دوسلدورف، آلمان عربستان سعودی۳۰–۳دوستانه۱۲۱۷ ژوئن ۲۰۰۶ورزشگاه کومرتسبانک آرنا، فرانکفورت، آلمان ایران۲۰–۲جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان۱۳۷ اکتبر ۲۰۰۶ورزشگاه بسا، پورتو، پرتغال جمهوری آذربایجان۱۰–۳مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۱۴۷ اکتبر ۲۰۰۶ورزشگاه بسا، پورتو، پرتغال جمهوری آذربایجان۳۰–۳مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۱۵۱۵ نوامبر ۲۰۰۶ورزشگاه سیدید د کویمبرا، کویمبرا، پرتغال قزاقستان۲۰–۳مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۱۶۲۴ مارس ۲۰۰۷ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال بلژیک۲۰–۴مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۱۷۲۴ مارس ۲۰۰۷ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال بلژیک۴۰–۴مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۱۸۲۲ آگوست ۲۰۰۷ورزشگاه هنراپتاکن، ایروان، ارمنستان ارمنستان۱۱–۱مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۱۹۸ سپتامبر ۲۰۰۷ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال لهستان۲۲–۲مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۲۰۱۷ اکتبر ۲۰۰۷ورزشگاه مرکزی آلماآتی، آلماآتی، قزاقستان قزاقستان۲۱–۲مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۲۱۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ورزشگاه ژنو، ژنو، سوئیس جمهوری چک۲۳–۱جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸۲۲۱۱ فوریه ۲۰۰۹ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال فنلاند۱۰–۱دوستانه۲۳۲۱ ژوئن ۲۰۱۰ورزشگاه کیپ تاون، کیپ‌تاون، آفریقای جنوبی کره شمالی۶۰–۷جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی۲۴۸ اکتبر ۲۰۱۰ورزشگاه دراگائو، پورتو، پرتغال دانمارک۳۱–۳مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۲۵۱۲ اکتبر ۲۰۱۰ورزشگاه لوگاردال‌اسوولار، ریکیاویک، ایسلند ایسلند۱۳–۱مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۲۶۹ فوریه ۲۰۱۱ورزشگاه ژنو، ژنو، سوئیس آرژانتین۱۱–۲دوستانه۲۷۱۰ آگوست ۲۰۱۱ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال لوکزامبورگ۲۰–۵دوستانه۲۸۲ سپتامبر ۲۰۱۱ورزشگاه جی‌اس‌پی، نیکوزیا، قبرس قبرس۱۴–۰مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۲۹۲ سپتامبر ۲۰۱۱ورزشگاه جی‌اس‌پی، نیکوزیا، قبرس قبرس۲۴–۰مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۳۰۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ورزشگاه پارکن، کپنهاگ، دانمارک دانمارک۱۱–۲مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۳۱۱۵ نوامبر ۲۰۱۱ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال بوسنی و هرزگوین۱۲–۶مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۳۲۱۵ نوامبر ۲۰۱۱ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال بوسنی و هرزگوین۳۲–۶مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۳۳۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ورزشگاه متالیست، خارکوف، اوکراین هلند۱۱–۲جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۳۴۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ورزشگاه متالیست، خارکوف، اوکراین هلند۲۱–۲جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۳۵۲۱ ژوئن ۲۰۱۲ورزشگاه ملی ورشو، ورشو، لهستان جمهوری چک۱۰–۱جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲۳۶۱۵ اوت ۲۰۱۲ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال پاناما۲۰–۲دوستانه۳۷۷ سپتامبر ۲۰۱۲ورزشگاه جوسی بارتل، لوکزامبورگ، لوکزامبورگ لوکزامبورگ۱۱–۲مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیلزندگی شخصی[ویرایش]
هنگامی که رونالدو ۲۰ سال داشت، پدر الکلی او در ۵۲ سالگی درگذشت؛ اما رونالدو الکل نمی‌نوشد و سیگار نمی‌کشد.[۱۸۳][۱۸۴][۱۸۵] در ماه مارس سال ۲۰۰۹، او صد هزار پوند به بیمارستانی اهدا کرد که سرطان مادرش را درمان کرده بود.[۱۸۶]
در سال ۲۰۰۷، زندگی‌نامهٔ او در کتابی به‌نام لحظات منتشر شد.[۱۸۷] یک فروشگاه پوشاک با نام CR۷ (مخفف Cristiano Ronaldo و شمارهٔ پیراهن ۷) افتتاح‌شد.[۱۸۸] شعبهٔ دوم این فروشگاه نیز افتتاح‌شده و هم‌اکنون دو شعبه در لیسبون و مادیرا وجود دارد. او برای قربانیان زمین‌لرزه‌ای که در مادیرا رخ‌داد، در تیم منتخب مادیرا مقابل ماریتمو، پورتو و ناسیونال مادیرا بازی‌کرد.[۱۸۹] رونالدو در دنیای مد هم از مشهورترین‌ها است. او از سهام‌داران (نایک)، (پیپ جینز)، (اکسترا جاس) (نوشیدنی انرژی‌زای اندونزی) و اتومبیل سوزوکی است. رونالدوبا زنی به نام (مرچه رومرو) مجری اسپانیایی تلویزیون پرتغال آشنا شد. هر چند اصلیت اسپانیایی دارد ولی در پرتغال به دنیا آمده و رشد کرده است. او با آشنایی خود با رونالدو تنفر خیلی‌ها را برانگیخت زیرا بسیاری از طرفداران رونالدو او را شایسته نامزدی فوتبالیست محبوب خود نمی‌دانستند و سایت‌های اینترنتی علیه او ایجاد کردند.(مرچه) نه سال از کریستیانو بزرگ‌تر بود و از همسر اولش طلاق گرفته بود. او در حال حاضر با ایرینا شایک رابطه دارد. رونالدو با فروش کفش طلایش به کودکان غزه کمک چندین میلیون دلاری کرد.[۱۹۰]رونالدو در بازی مقابل با دورتموند ۲۰۰۸
رونالدو از سال ۲۰۰۸ تا به حال نماد بازی PES بوده است.ویژگی و رکورد[ویرایش]
رونالدو تکنیک بالایی دارد و او را استاد رقص پا می دانند و در ضد حملات سرعت رونالدو بسیار زیاد است. رونالدو در ضربات ایستگاهی دارای سبک است، رونالدو ساق‌های قوی و محکمی که دارد و دارای قدرت بدنی بالایی دارد و ضربات سر را دقیق می‌زند.[۱۹۱] رونالدو در دیدار مقابل سویا و اتلتیکو مادرید ۹۶ متر را در عرض ۱۰ طی کرد.[۱۹۲] رونالدو پس از گل دیدنی اش به منچستر یونایتد، چندین کارشناس ورزشی تحقیقات را روی پرش او آغاز نمودند. و درباره میزان پرش کریستیانو رونالدو اعلام کردند که این مهاجم پرتغالی قادر است بدون کمک دستانش یک متر و ۱۱ سانتیمتر بالا بپرد و قد رونالدو در هنگام این پرش به ۲ متر و ۹۳ سانتیمتر برسد، کمی بزرگ تر از قد یک بازیکن در لیگ بسکتبال، نیروی که کریستیانو رونالدو صرف می‌کند پنج برابر بیشتر از وزن بدن خود است.[۱۹۳]آمار و ارقام[ویرایش]آمار باشگاهی[ویرایش]به‌روزرسانی در ۶ نوامبر ۲۰۱۲.رونالدو لباس دوم خود را در فصل ۱۰–۲۰۰۹ رئال مادرید پوشیده‌است.باشگاهفصللیگ[الف]جام حذفیجام یوفالیگ قهرمانان اروپادیگر بازی‌ها[ب]مجموعبازیگلبازیگلبازیگلبازیگلبازیگلبازیگلاسپورتینگ پرتغال۲۰۰۲–۰۳۲۵۳۳۲–۳۰۰۰۳۱۵مجموع۲۵۳۳۲–۳۰۰۰۳۱۵منچستر یونایتد۲۰۰۳–۰۴۲۹۴۵۲۱۰۵۰۰۰۴۰۶۲۰۰۴–۰۵۳۳۵۷۴۲۰۸۰۰۰۵۰۹۲۰۰۵–۰۶۳۳۹۲۰۴۲۸۱–۴۷۱۲۲۰۰۶–۰۴۳۴۱۷۷۳۱۰۱۱۳–۵۳۲۳۲۰۰۷–۰۸۳۴۳۱۳۳۰۰۱۱۸۱۰۴۹۴۲۲۰۰۸–۰۹۳۳۱۸۲۱۴۲۱۲۴۲۱۵۳۲۶مجموع۱۹۶۸۴۲۶۱۳۱۲۴۵۵۱۶۳۱۲۹۲۱۱۸رئال مادرید۲۰۰۹–۱۰۲۹۲۶۰۰–۶۷–۳۵۳۳۲۰۱۰–۱۱۳۴۴۰۸۷–۱۲۶–۵۴۵۳۲۰۱۱–۱۲۳۸۴۶۵۳–۱۰۱۰۲۱۵۵۶۰۲۰۱۲–۱۳۳۱۳۱۶۶–۱۱۱۲۲۲۵۰۵۱مجموع۱۳۲۱۴۳۱۹۱۶–۳۹۳۵۴۳۱۹۶۱۹۹مجموع۳۵۳۲۳۰۴۸۳۱۱۲۴۹۷۵۱۷۴۵۱۷۳۲۰آمار ملی[ویرایش]به‌روزرسانی در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲[۱۹۴]رونالدو در بازی با آرژانتین در ۹ فوریه ۲۰۱۱تیم ملیسالبازیگلپرتغال۲۰۰۳۲۰۲۰۰۴۱۶۷۲۰۰۵۱۰۲۲۰۰۶۱۴۶۲۰۰۷۱۰۵۲۰۰۸۸۱۲۰۰۹۷۱۲۰۱۰۱۱۳۲۰۱۱۹۷۲۰۱۲۱۳۵۲۰۱۳۹۱۰مجموع۱۰۹۴۷آمار کلی[ویرایش]به‌روزرسانی در ۱۶ نوامبر 2014مسابقاتبازیگلمیزان گل در هر بازیباشگاهی۴۸۳۲۸۷۰٫۵۹ملی10747۰٫۳۷المپیک۳۱۰٫۳۳مجموع۵۸۶۳۲۵۰٫۵۵جوایز[ویرایش]جوایز زیر، تنها بخشی از جوایز کریستیانو رونالدو است.رونالدو (چپ) و مسی (راست) در بازی پرتغال و آرژانتین، ۹ فوریه ۲۰۱۱ترکیب پرتغال در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴. رونالدو کنار دروازه‌بان، ادواردو کاروالیو و پپه دیده می‌شود. تیم ملی پرتغال[ویرایش]جام ملت‌های اروپا:نایب‌قهرمانی (۱): ۲۰۰۴جام جهانی:مقام چهارم (۱): ۲۰۰۶ اسپورتینگ لیسبون[ویرایش] سوپرجام پرتغال:قهرمانی (۱): ۱۹۹۸ سوپرجام پرتغال: منچستر یونایتد[ویرایش]لیگ برتر:قهرمانی (۳): ۰۷–۲۰۰۶، ۰۸–۲۰۰۷، ۰۹-۲۰۰۸نایب‌قهرمانی (۱): ۰۶-۲۰۰۵ جام حذفی:قهرمانی (۱): ۰۴–۲۰۰۳نایب‌قهرمانی (۲): ۰۴–۲۰۰۵، ۰۷-۲۰۰۶ کارلینگ کاپ:قهرمانی (۲): ۰۶–۲۰۰۵، ۰۹–۲۰۰۸ جام خیریه:قهرمانی (۲): ۲۰۰۷، ۲۰۰۸نایب‌قهرمانی (۱): ۲۰۰۴ لیگ قهرمانان اروپا:قهرمانی (۱): ۰۸–۲۰۰۷نایب‌قهرمانی (۱): ۰۹–۲۰۰۸ جام باشگاه‌های جهان:قهرمانی (۱): ۲۰۰۸ رئال مادرید[ویرایش]تندیس رونالدو با عنوان پلازا رونالدو در مادرید لا لیگا:قهرمانی (۱): ۱۲–۲۰۱۱نایب‌قهرمانی (۲): ۱۰–۲۰۰۹، ۱۱–۲۰۱۰ کوپا دل ری:قهرمانی (۱): ۱۱-۲۰۱۰سوپرکوپا د اسپانیا:قهرمانی (۱): ۲۰۱۲نایب‌قهرمانی (۱): ۲۰۱۱انفرادی[ویرایش]جایزه براوو (۱): ۲۰۰۶کفش طلای اروپا (۲): ۲۰۰۸، ۲۰۱۱توپ طلای اروپا (۱): ۲۰۰۸بازیکن سال فوتبال جهان (۱): ۲۰۰۸جایزه پوشکاش فیفا (۱): ۲۰۰۹جایزه پیچیچی (۱): ۲۰۱۱جایزه آلفردو دی استفانو (۱): ۲۰۱۲
مسابقات دوستانهجام سانتیاگو برنابئو (۳): ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱جام فرانس بکن باوئر (۱): ۲۰۱۰جستارهای وابسته[ویرایش]الکس فرگوسنژوزه مورینیولیونل مسیتیم ملی فوتبال پرتغالباشگاه فوتبال رئال مادرید

رونالدو برزیلی

رونالدو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

برای افراد دیگری با این نام رونالدو (ابهام‌زدایی) را ببینید.

رونالدو

شناسنامه
نام کامل	رونالدو لوییز نازاریو د لیما
زادروز	۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ (سن:۳۷ سال)
زادگاه	ریو دو ژانیرو،  برزیل
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی	بازنشسته
پُست	مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها	باشگاه‌ها	بازی (گل)
۱۹۹۳-۱۹۹۴ ۱۹۹۴-۱۹۹۶ ۱۹۹۶-۱۹۹۷ ۱۹۹۷-۲۰۰۲ ۲۰۰۲-۲۰۰۷ ۲۰۰۷-۲۰۰۸ ۲۰۰۹-۲۰۱۱	کروزیرو پی‌اس‌وی آیندهوون بارسلونا اینتر میلان رئال مادرید آث میلان کورینتیانس	۴۷ (۴۴) ۵۷ (۵۴) ۴۹ (۴۷) ۹۹ (۵۹) ۱۷۷ (۱۰۴) ۲۰ (۹) ۶۹ (۳۵)
تیم ملی
۱۹۹۴-۲۰۰۶	برزیل	۹۸ (۶۲)

رونالدو (متولد ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ در ریو دو ژانیرو) بازیکن سابق فوتبال اهل برزیل می‌باشد. رونالدو «پدیده» (Phenomenon) لقب داده شده‌است. پله وی رادر میان ۱۲۵ نفر از بهترین فوتبالیست‌های زنده جهان در سال ۲۰۰۴ قرارداده‌است. رونالدو جام جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ را برای کشورش به ارمغان آورد و سه بار در سال‌های ۱۹۹۶، ۱۹۹۷ و ۲۰۰۲ جایزه بهترین بازیکن جهان را به خود اختصاص داد. رونالدو و زین الدین زیدان بازیکنانی هستند که سه بار جایزه بهترین بازیکن را از طرف فیفا دریافت کرده‌اند؛ و پس ازلیونل مسی که چهار بار این جایزه را دریافت کرده است، در جایگاه دوم قرار دارند. رونالدو اولین بازی ملی خود را در ۱۷ سالگی برای برزیل انجام داده‌است و در ۱۸ سالگی به مقام برترین بازیکن فوتبال جهان دست یافته‌است.تیم دوستان رونالدوهرسال باتیم دوستان زین الدین زیدان بازی می کند در تیم رونالدو کاکا ورونالدینیو بازی می کنند

وی با مُدل برزیلی دانیلا چیکارلی ازدواج کرد که بعدها این ازدواج به جدایی انجامید.وی هم اکنون یکی از مسئولان برگذاری جام جهانی 2014 در کشورش میباشد.

زندگینامه لیونل مسی جادوگر فوتبال

زندگینامه لیونل مسی جادوگر فوتبال

مجموعه: ورزشکاران

 

 

 

لیونل آندره مسی ۲۴ ژوئن سال ۱۹۸۷ در شهر روساریو آرژانتین دیده به جهان گشود. وی عضو تیم ملی بزرگسالان آرژانتین و تیم بارسلونا اسپانیا است. بسیاری از مطبوعات به وی لقب مارادونای جدید داده اند. لقب وی که توسط خودش انتخاب شده "جانشین" است. لیونل در سن ۵سالگی بازی را در تیم گراندولی آغاز کرد. تیمی که پدرش به عنوان مربی در آن جا مشغول به کار بود. در سال ۱۹۹۵ مسی به تیم نیوولز اولدبویز آرژانتین پیوست.

 

وی ۱۱ سال داشت که پزشکان تشخیص دادند دچار کمبود هورمون رشد است. باشگاه ریور پلاته علاقه خود را برای به خدمت گرفتن مسی نشان داد اما آنها پول کافی برای خرج معالجه وی نداشتند. کارلوس ریساچ مدیر ورزشی باشگاه بارسلونا اسپانیا، از استعداد بی ظیر مسی آگاه شد. ریساچ پس از تماشای بازی وی به نمایندگی از باشگاه بارسلونا با مسی قراردادی امضا کرد. آنها پیشنهاد کردند تمام مخارج پزشکی لیونل را قبول می کنند به شرطی که وی برای شروع زندگی جدید به اسپانیا نقل مکان کند. خانواده مسی نیز به همراه این بازیکن جوان به اروپا منتقل شدند و لیونل کارش را در تیم جوانان بارسلونا آغاز کرد.

 

جانشین به زودی توانست در ترکیب تیم دوم بارسلونا جایگاه ثابتی به دست آورد. در آن فصل وی رکورد جالبی برجای گذاشت. میانگین بیش از یک گل در هر بازی. مسی در آن فصل توانست در ۳۰ بازی ۳۷ گل به ثمر برساند. لیونل مسی در اکتبر ۲۰۰۴ توانست اولین بازی رسمی اش را برای بارسلونا برابر اسپانیول انجام دهد. با این بازی وی عنوان سومین بازیکن جوان تاریخ باشگاه بارسلونا را به خود اختصاص داد.

 

زمانی که در تاریخ ۱ می ۲۰۰۵ مسی توانست اولین گل رسمی اش را برای بارسا در مقابل تیم الباسته بالومپایه به ثمر برساند تنها ۱۷ سال و ۱۰ ماه و ۷ روز سن داشت. وی با این گل توانست خود را به عنوان جوان ترین گلزن بارسلونا در لا لیگا مطرح کند. به مسی این شانس را دادند تا بتواند به عضویت تیم ملی اسپانیا دربیاید اما وی این پیشنهاد را رد کرد. در ژوئن سال ۲۰۰۴ مسی در بازی دوستانه بین دو تیم فوتبال زیر ۲۰ ساله هایآرژانتین و پاراگوئه به میدان رفت. در ژوئن ۲۰۰۵ توانست همراه با تیم زیر ۲۰ ساله های آرژانتین به مقام قهرمانی مسابقات جام جهانی جوانان دست یابد. لیونل با زدن ۶ گل کفش طلایی مسابقات و توپ طلایی بهترین بازیکن تورنمنت را نیز تصاحب کرد. با وجود این که لیونل بسیار جوان بود همیشه وی را با دیگو مارادونا مقایسه می کردند.

 

در تاریخ ۲۷ ژوئن باشگاه بارسلونا قرارداد جدیدی با مسی تا سال ۲۰۱۰ منعقد کرد. در این قرارداد یک ماده وجود دارد که در آن آمده است هر تیمی می تواند با پرداخت مبلغ ۱۵۰ میلیون یورو، مسی را به خدمت بگیرد. این مبلغ ۳۰ میلیون یورو بیشتر از مبلغ فروش رونالدینیو است. در سال ۲۰۰۵ خوزه پکرمن، لیونل مسی را به تیم ملی بزرگسالان آرژانتین دعوت کرد. وی اولین بازی اش را برابر مجارستان انجام داد. مسی در دقیقه ۶۳ وارد میدان شد اما به فاصله ۴۰ ثانیه از زمین مسابقه اخراج شد. پس از این مسابقه، مسی اولین بازی واقعی خود را برای تیم ملی آرژانتین برابر پاراگوئه انجام داد.

 

وی اولین بازی خود را در جام باشگاه های اروپا در تاریخ ۲۷ سپتامبر و در برابر اودینسه انجام دهد. در دسامبر همان سال روزنامه ایتالیایی توتو اسپورت جایزه پسر طلایی ۲۰۰۵ را که به بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال اروپا داده می شود، به لیونل مسی داد. جانشین توانست بالاتر از وین رونی، لوکاس پودولسکی و کریستیانو رونالدو قرار بگیرد. مصدومیت شدید باعث شد مسی به مدت دو ماه از کلیه فعالیت های ورزشی دور بماند. به خاطر این مصدومیت حضور وی در جام جهانی ۲۰۰۶ در هاله ای از ابهام فرو رفت. با این وجود نام لیونل مسی را به عنوان بازیکن تیم ملی آرژانتین برای حضور در جام جهانی تحویل مقامات برگزاری مسابقات دادند. مسی پس از روماریو (فصل ۹۳-۹۴) اولین بازیکن بارسلونا بود که توانست در معروف ترین دربی اسپانیا هت تریک کند.

 

در این فصل مسی گلی به ثمر رساند که همگان دوباره وی را با مارادونا مقایسه کردند. جانشین همانند مارادونا در بازی با انگلستان توپ را دریافت کرد، ۶۲ متر با توپ حرکت کرده ۶ نفر از بازیکنان حــریــف را پـشــت ســر گــذاشــت و دروازه خـتــافـــــــــه را گـشــــــــــود. تمام کارشناسان ورزشی جهان این گل را مشابه گل قرن مارادونا دانسته و پس از این گل، مطبوعات اسپانیا به وی لقب "مسیدونا" دادند. لیونل مسی در فصل ۲۰۰۷ -۲۰۰۸ توانست در یک هفته ۵ گل به ثمر برساند تا تیم بارسا به صدر جدول رده بندی صعود کرده و خودش نیز یک شروع رویایی را تجربه کند. فرانتس بکن بائر و یوهان کرایف ستارگان سابق جهان فوتبال، از لئو به عنوان بهترین بازیکن جهان نام برده اند.

منبع:روزنامه آفتاب یزد 

ورزشی

• 

  محرومیت مادام‌العمر تماشاگران توهین کننده به قرآن در انگلیس

  فوتبال جهان - باشگاه میدلزبورو انگلیس دو هوادار خود را برای همیشه از حضور در ورزشگاه‌ این تیم محروم کرد.
• 

  قلعه‌نویی:تا وقتی که در استقلال باشم پول نیست / آیندگان درباره ما قضاوت می کنند

  لیگ برتر - سرمربی استقلال در پایان تمرین این تیم گفت که وظیفه اش کار کردن در مستطیل سبز است و او تمام تلاشش را می کند تا هواداران این تیم خوشحال باشند.
• 

  سیامند رحمان رکورد شکنی کرد و قهرمان شد

  دیگر ورزشها - قوی ترین مرد دارای معلولیت جهان 5 کیلوگرم رکورد دنیا را جابجا کرد.
• 

  پس از خداحافظی از دنیای کشتی/صادق گودرزی:دارم فلج می شوم

  کشتی - ایسنا نوشت:
• 

  نبی: ما کی گفتیم با اسپانیا و ایتالیا بازی می‌کنیم؟/ کرانچار خودش فنی است،او به تیم ملی کمک می‌کند

  مدیریت ورزش - دبیر فدراسیون فوتبال تاکید کرد با توجه به تفاهم نامه همکاری دو فدراسیون فوتبال ایران و ایتالیا، امیدواریم که یک روز با تیم ملی ایتالیا بازی کنیم.
• 

  جلالی: کریمی می‌تواند در جام جهانی به تیم ملی کمک کند

  لیگ برتر - رقابت‌های لیگ برتر روز به روز حساس‌‌تر می‌شود و این در حالی است که پنج، شش تیم بالای جدول شانس خود را برای قهرمانی امتحان می‌کنند.
• 

  ابقای هاشم اسکندری در سمت نایب رئیسی فدراسیون بیلیارد و اسنوکر غرب آسیا

  دیگر ورزشها - هاشم اسکندری، رئیس فدراسیون بولینگ و بیلیارد کشورمان و همچنین نایب رئیس فدراسیون بیلیارد و اسنوکر غرب آسیا با کسب حداکثر آراء در مجمع عمومی سالانه فدراسیون بیلیارد و اسنوکر غرب آسیا بر سمت نایب رئیسی خود ابقاء شد.
• 

  جمشید مشایخی برای دلجویی از مسی به بارسلون می رود

  فوتبال ملی - سایت باشگاه استقلال نوشت:
• 

  هاشمی طبا: علی آبادی به خیالش هر کاری می کند تا من نامزد کمیته المپیک نشوم/شکایت می کنم

  مدیریت ورزش - مصطفی هاشمی طبا می گوید آیین نامه برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک یک تخلف آشکار است.
• 

  مظلومی:عدد 4 مودبانه ترین واکنش به توهین پرسپولیسی ها بود/اینبار داوری خوب بود و الم شنگه نمی خواست؟

  لیگ برتر - پرویز مظلومی می گوید برایش عجیب است که دایی برای یک پنالتی داور بازی تیمش با سپاهان را متهم به غش کرد اما چطور داوری بازی تیمش با مس را که یک پنالتی برای کرمانی ها نگرفت و دو گل قرمزها را به اشتباه پذیرفت را بهترین داور فصل می داند !
• 

  حیدری: دلیل نیامدن تماشاگران، خداحافظی مجیدی است/ در جام‌جهانی‌ باید منتظر معجزه کروش باشیم

  لیگ برتر - خسرو حیدری می‌گوید استقلال با این سبک بازی در آسیا با مشکل مواجه می‌شود.
• 

  مظفری زاده: عابدینی دارد فدراسیون را متهم به فساد و تبانی می کند/ من روی خطم و منتظر؛چرا نمی آیید؟

  لیگ برتر - سعید مظفری زاده روی خط برنامه 90 رفت و از عابدینی خواست بیاید حرف هایی بزند که او دیگر رویش نشود داوری کند.
• 

  رضا مهماندوست:اشک هایم فقط به خاطر مردم ایران بود/ حرفی ندارم که درباره ساعی و بقیه بزنم

  دیگر ورزشها - مهماندوست می گوید بعضی از مسئولان ما روی مدیریت خودشان تجدید نظر کنند.
• 

  بحث دایی و رئیس کمیته استیناف درباره قرارداد بالاتر از سقف امیرقلعه نویی!

  لیگ برتر - علی دایی و علیرضا صالحی رئیس کمیته استیناف فدراسیون فوتبال در بحث بر سر محرومیت سرمربی پرسپولیس به تشریح جزئیات حکم شکایت امیر قلعه نویی از تراکتورسازی پرداختند.

==-+-+*/>=": نصری÷-*/.-==-=--+-**/

من سیتی فنز – تیم فوتبال منچسترسیتی موفق شد در یک دیدار خانگی میهمانش سوانسی سیتی را با نتیجه ۳-۰ از پیش روی بردارد.

در هفته سیزدهم لیگ برتر انگلستان، منچسترسیتی موفق شد با گل های آلوارو نگردو و سمیر نصری ( ۲ بار ) حریف خود را شکست دهد و به رده سوم جدول صعود کند.

در همان ابتدای کار و در دقیقه ۸ آلوارو نگردو مهاجم آماده این روزهای سیتی موفق شد از روی یک ضربه آزاد دیدنی دروازه حریف را برای بار اول باز کند.دو تیم در نیمه نخست فرصت های زیادی را از دست دادند تا کار در این نیمه با همین نتیجه به پایان برسد.

در نیمه دوم سمیر نصری دو بار برای سیتی گلزنی کرد تا سیتیزن ها با روحیه خوب آماده دو دیدار خارج از خانه اشان مقابل وست بروم و ساوتهمپتون شوند.

در دقیقه ۵۸ نصری توانست روی حرکت و پاس خوب یایا توره برای بار دوم دروازه سوانسی را باز کند.این پایان کار نبود و بار دیگر نصری این بار روی پاس پابلو زابالتا توانست گلزنی کند و پیروزی تیمش را قطعی کند.

منچسترسیتی با پیروزی در این دیدار توانست رکورد پیروزی های ۱۰۰% بازی های خانگی اش را حفظ کند.

Tweet

digg

‹ قبلیبعدی ›

مطالب مشابه

• 

  نوجوانان سیتی ۳ – ۲ نوجوانان لیورپول؛ ادامه صدرنشینی سیتی در لیگ زیر ۱۸ ساله ها

• 

  پلگرینی: عالی بازی کردیم اما هنوز جای کار داریم

• 

  من سیتی ۶ – ۳ آرسنال؛ صدرنشین هم شش تایی شد!

• 

  تاتنهام، جدید ترین مشتری ژکو

عنوان ندارد

روز یکشنبه بازیکن فرانسوی زننده آخرین گل سیتی دربرد 4 بر 1 تیمش مقابل منچستر یونایتد در استادیوم اتحاد بود.

عرش نیوز :سمیر نصری ستاره جوان و فرانسوی منچسترسیتی در صحبت هایی اعلام کرد که پیروزی ۴ بر ۱ سیتی در مقابل حریف دیرینه ای به نام یونایتد در روز یکشنبه براساس یک میل آتشین انتقام جویانه صورت گرفت.

دو گل از سرخیو آگوئرو و گلهای یایا توره و نصری که هرکدام یک گل زدند، به منزله ضربه ای کاری از سوی مردان مانوئل پیگرینی به پیکره یونایتدی ها بود که در استادیوم اتحاد رقم خورد و از سوی دیگر وین رونی با زدن یک گل دیر هنگام کمی به تسلی خاطر تیمش کمک کرد.

در واقع این نتیجه از به خروش آمدن غیرت بازیکنان سیتی پس بازی فصل گذشته دو تیم نشئت گرفته بود. در آن بازی گل دیر هنگام یونایتد روبین فان پرسی از روی ضربه ی آزاد باعث برد یونایتد شده بود. در پایان آن بازی هواداران سیتی به شدت از نصری انتقاد کرده بودند، چرا که هنگام زده شدن ضربه، نصری که در دیواره ی دفاعی قرار داشت جا خالی داده بود و همان حرکت باعث تبدیل شدن موقعیت فان پرسی به گل شده بود.

حالا و درپایان بازی یکشنبه، نصری به خبرنگاران گفت: "این احساس با احساس سال قبل فرق می کند. من هم خودم احساس متفاوتی دارم. سال گذشته من در به ثمر رسیدن گل سوم ...

منبع خبر پایگاه خبری تحلیلی عرش نیوز است و تی نیوز در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد

نصری

عرش نیوز :سمیر نصری ستاره جوان و فرانسوی منچسترسیتی در صحبت هایی اعلام کرد که پیروزی ۴ بر ۱ سیتی در مقابل حریف دیرینه ای به نام یونایتد در روز یکشنبه براساس یک میل آتشین انتقام جویانه صورت گرفت.

دو گل از سرخیو آگوئرو و گلهای یایا توره و نصری که هرکدام یک گل زدند، به منزله ضربه ای کاری از سوی مردان مانوئل پیگرینی به پیکره یونایتدی ها بود که در استادیوم اتحاد رقم خورد و از سوی دیگر وین رونی با زدن یک گل دیر هنگام کمی به تسلی خاطر تیمش کمک کرد.

در واقع این نتیجه از به خروش آمدن غیرت بازیکنان سیتی پس بازی فصل گذشته دو تیم نشئت گرفته بود. در آن بازی گل دیر هنگام یونایتد روبین فان پرسی از روی ضربه ی آزاد باعث برد یونایتد شده بود. در پایان آن بازی هواداران سیتی به شدت از نصری انتقاد کرده بودند، چرا که هنگام زده شدن ضربه، نصری که در دیواره ی دفاعی قرار داشت جا خالی داده بود و همان حرکت باعث تبدیل شدن موقعیت فان پرسی به گل شده بود.

حالا و درپایان بازی یکشنبه، نصری به خبرنگاران گفت: "این احساس با احساس سال قبل فرق می کند. من هم خودم احساس متفاوتی دارم. سال گذشته من در به ثمر رسیدن گل سوم ...

منبع خبر پایگاه خبری تحلیلی عرش نیوز است و تی نیوز در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد

سمیر نصری

سمیر نصری و تبریک عید فطر (عکس)

ورزش 3 -  سمير نصري، بازيکن مسلمان منچسترسيتي پس از زدن گل برتري اين تيم مقابل ساوتهمپتون پيام «عيد مبارک» را روي پيراهنش به همه نشان داد تا عيد فطر را به مسلمانان دنيا تبريک بگويد.

سيتي با گلي که نصري زد سه بر دو پيروز شد.

برای خواندن سایر خبرهای ورزشی کلیک کنید

سمیر نصری

سمیر نصری (زاده ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ - مارسی) بازیکن فوتبال فرانسوی است، او اصلیتی الجزایری دارد. او تاکنون در تیمهای المپیک مارسی وآرسنال بازی کرده است در حال حاضر او در تیم منچستر سیتی انگلستان بازی می‌کند. وی ۳۲ بازی ملی در کارنامه خود دارد.

سمیر نصری

Nasri with تیم ملی فوتبال فرانسه at the جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
شناسنامه
نام کامل	سمیر نصری Samir Ben Saïd Nasri^[۱]
زادروز	۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۲۶ سال)
زادگاه	مارسی, France
قد	۱٫۷۵ متر (۵ پا ۹ اینچ)^[۲]
پست	هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی	باشگاه فوتبال منچستر سیتی
شمارهٔ پیراهن	۸
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵–۱۹۹۷	Pennes Mirabeau
۱۹۹۷–۲۰۰۴	باشگاه فوتبال المپیک مارسی
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها	باشگاه‌ها	بازی^†	(گل)^†
۲۰۰۴–۲۰۰۸	باشگاه فوتبال المپیک مارسی	۱۲۱	(۱۱)
۲۰۰۸–۲۰۱۱	باشگاه فوتبال آرسنال	۸۶	(۱۸)
۲۰۱۱–	باشگاه فوتبال منچستر سیتی	۶۲	(۸)
تیم ملی^‡
۲۰۰۲–۲۰۰۳	France U۱۶	۱۶	(۸)
۲۰۰۳–۲۰۰۴	France U۱۷	۱۶	(۶)
۲۰۰۴–۲۰۰۵	France U۱۸	۴	(۰)
۲۰۰۵–۲۰۰۶	France U۱۹	۱۰	(۵)
۲۰۰۶–۲۰۰۷	تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه	۴	(۰)
۲۰۰۷–	تیم ملی فوتبال فرانسه	۳۸	(۵)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۴۴, ۱۶ September ۲۰۱۳ (UTC). ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ September ۲۰۱۳

سمیر نصری

سمیر نصری (زاده ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ - مارسی) بازیکن فوتبال فرانسوی است، او اصلیتی الجزایری دارد. او تاکنون در تیمهای المپیک مارسی وآرسنال بازی کرده است در حال حاضر او در تیم منچستر سیتی انگلستان بازی می‌کند. وی ۳۲ بازی ملی در کارنامه خود دارد.

سمیر نصری

Nasri with تیم ملی فوتبال فرانسه at the جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
شناسنامه
نام کامل	سمیر نصری Samir Ben Saïd Nasri^[۱]
زادروز	۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۲۶ سال)
زادگاه	مارسی, France
قد	۱٫۷۵ متر (۵ پا ۹ اینچ)^[۲]
پست	هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی	باشگاه فوتبال منچستر سیتی
شمارهٔ پیراهن	۸
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵–۱۹۹۷	Pennes Mirabeau
۱۹۹۷–۲۰۰۴	باشگاه فوتبال المپیک مارسی
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها	باشگاه‌ها	بازی^†	(گل)^†
۲۰۰۴–۲۰۰۸	باشگاه فوتبال المپیک مارسی	۱۲۱	(۱۱)
۲۰۰۸–۲۰۱۱	باشگاه فوتبال آرسنال	۸۶	(۱۸)
۲۰۱۱–	باشگاه فوتبال منچستر سیتی	۶۲	(۸)
تیم ملی^‡
۲۰۰۲–۲۰۰۳	France U۱۶	۱۶	(۸)
۲۰۰۳–۲۰۰۴	France U۱۷	۱۶	(۶)
۲۰۰۴–۲۰۰۵	France U۱۸	۴	(۰)
۲۰۰۵–۲۰۰۶	France U۱۹	۱۰	(۵)
۲۰۰۶–۲۰۰۷	تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه	۴	(۰)
۲۰۰۷–	تیم ملی فوتبال فرانسه	۳۸	(۵)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۴۴, ۱۶ September ۲۰۱۳ (UTC). ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ September ۲۰۱۳

روبن

آرین روبن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آرین روبن

شناسنامه
نام کامل	آرین روبن
زادروز	۲۳ ژانویهٔ ۱۹۸۴ ‏(۲۹ سال)
زادگاه	بدوم، هلند
قد	۱۸۳ سانتی متر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی	بایرن مونیخ
شمارهٔ پیراهن	۱۰
پُست	مهاجم، بال
باشگاه‌های جوانان
	بدوم گرونینگن
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها	باشگاه‌ها	بازی (گل)
۲۰۰۰–۲۰۰۲ ۲۰۰۲-۲۰۰۴ ۲۰۰۴-۲۰۰۷ ۲۰۰۷-۲۰۰۹ ۲۰۰۹-	گرونینگن آیندهوون چلسی رئال مادرید بایرن مونیخ	۵۰(۸) ۵۶(۱۷) ۶۷(۱۵) ۵۰(۱۱) ۴۴(۳۲)
تیم ملی
۲۰۰۳–	هلند	۵۲(۱۵)

آرین روبن (به هلندی: Arjen Robben)‏‏ (۲۳ ژانویه ۱۹۸۴) فوتبالیست هلندی باشگاه بایرن مونیخ می‌باشد. او در تورنومنت‌هایی همچون یورو ۲۰۰۴، جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶، یورو ۲۰۰۸ و جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ و یورو ۲۰۱۲ حضور داشت.

آرين به عنوان بهترين بازيکن جوان هلند ، هنگامی که برای PSV بازی می کرد ،برگزيده شد و همچنين در نوامبر 2005 توانست جايزه ی بهترين بازيکن ماه ليگ برتر انگليس را تصاحب کند . توانايی او در کنترل توپ و کار با توپ او را به يک بازيکن ارزشمند تبديل کرده است. او همراه دوستش "ماتيا کژمان" در آيندهوون جوری درخشيد که هواداران آنها را "بتمن و رابين" ناميدند.(لقب کژمان بتمن بوده و تلفظ روبن هم مانند رابين مي باشد)

- آرين را سلطان سمت چپ زمين می ناميدند، جايی که خط کشی سفيد پايان زمين را در قسمت چپ را نشان می دهد. گروهی از کارشناسان از جمله : يوهان کرايف، مارکو ون باستن ، رانک رايکارد ، مارتين يول و گاس هيدينک او را به عنوان مستعد ترين فوتباليست هلند وقتی فقط 17 سال داشت ، برگزيدند.

- آرين را می توان يک قهرمان شطرنج ناميد که در تنيس و واليبال نيز فوق العاده بوده و کلا مستعد در ورزش های گوناگون است. او در سنين نوجوانی از بين فوتبال و تنيس ، فوتبال را برگزيد.

- آژاکس قصد امضای قرارداد با روبن را داشت، اما از آنجا که لئوبين هاکر در آن زمان برای " هانس روبن"(پدر و مدير برنامه های روبن) خيلی محبوب نبود و همچنين به اين دليل که بين هاکر مادر آرين را با لفظ دخترک مورد خطاب قرار داد و اسم آرين را اشتباها آريان نوشت، اين قرارداد هيچ گاه به امضا نرسيد.

- روبن درPSV درگيری هايی هم داشت . او پس از ابتلا به سرطان و پشت سر گذاشتن آن با موفقيت ، درگيری های شديدی با گاس هيدينک داشت. هيدينک که رفتار های بچه گانه ی او در هنگام بازی ، تمارضها و درخواست هايش از داور به ستوه آمده بود، اين موضوع را با مديران باشگاه در ميان گذاشت.

ون رای (رييس باشگاه PSV) کلا همواره از رودررويی با روبن و پدرش خودداری می کرد. در بيوگرافيش با گله از هانس آورده است:"هانس روبن حتی بعد از انتقال فرزندش به چلسی، مدام بابت پاداش های پسرش درPSV غر می زده است."

باشگاه فوتبال بایرن مونیخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مختصات: ۴۸°۶′۶.۶۴″ شمالی ۱۱°۳۴′۲۲.۰۰″ شرقیبایرن‌مونیخنام کامل باشگاهباشگاه فوتبال بایرن‌مونیخلقب(ها)اف سی هالیوود، مردان باواریایی،ستاره جنوب،سرخ هاتاریخ تأسیس۲۷ فوریه ۱۹۰۰ (۱۲۸۸ شمسی)نام ورزشگاهآلیانز آره‌نا(گنجایش: ۷۱٬۱۳۷ نفر)مدیرعامل اولی هوینسسرمربی پپ گواردیولالیگبوندسلیگا2013-2012بوندسلیگا:قهرمان لیگ قهرمانان اروپا:قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان:قهرمانآدرس اینترنتیوب‌گاه رسمیلباس اوللباس دوملباس سوم
باشگاه فوتبال بایرن مونیخ (به آلمانی: Fußball-Club Bayern München)‏ باشگاه فوتبال آلمانی است که در مونیخ پایتخت ایالت باواریا قرار دارد. بایرن به عنوان موفق‌ترین باشگاه فوتبال در آلمان و هم اکنون در جهان شناخته شده است، که موفق به کسب ۲۳ قهرمانی بوندسلیگا و ۱۶ قهرمانی جام حذفی شده است. بایرن در سال ۱۹۰۰میلادی به رهبری فرانتز یوهن تاسیس شد. اگرچه بایرن برای اولین بار در سال ۱۹۳۲ قهرمان آلمان شد، در اولین دوره بوندسلیگا که در سال ۱۹۶۳ آغاز شد بایرن برای مسابقات انتخاب نشد.بهترین دوران تاریخ باشگاه به اواسط دهه ۷۰ میلادی بر می گردد که بایرن تحت کاپیتانی فرانتس بکن‌باوئر موفق به ۳ قهرمانی پشت سر هم(۱۹۷۶-۱۹۷۴) در لیگ قهرمانان اروپا شدند. در مجموع بایرن ۱۰ بار به فینال لیگ قهرمانان رسیده هست که موفق به قهرمانی در ۵ تای آن شده است. آخرین قهرمانی باشگاه در سال ۲۰۱۳ است که با فتح سه گانه همراه شد.بایرن همچنین موفق به یک قهرمانی در لیگ اروپا و یک قهرمانی درجام برندگان جام اروپا و دو قهرمانی درجام باشگاه های جهان شده است که به عنوان یکی از پر افتخارترین تیم اروپایی در سطح جهان مطرح شده است. از زمان تاسیس بوندسلیگا بایرن موفقترین تیم بوده و با قهرمانی در ۲۳ تای آن که ۵ قهرمانی آن مربوط به یک دهه قبل است. رقبای سنتی باشگاه عبارنتد از: باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰،باشگاه فوتبال نورنبرگ و باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند.
بایرن بیش از ۱۴۷٫۰۰۰ عضو دارد.[۱] و نیز بیش از ۲،۴۰۰باشگاه رسمی دارد، ودر این باشگاه‌های حدود ۱۷۷٫۰۰۰ عضو دارد. بایرن علاوه بر فوتبال باشگاه‌های شطرنج، هندبال، بسکتبال، ژیمناستیک، بولینگ، و تنیس روی میز را نیز اداره می‌کند و در فوتبال حرفه‌ای بیش از ۱،۱۰۰ عضو فعال دارد.[۲] این تیم با ۵ قهرمانی و ۵ نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، پرافتخار ترین تیم فوتبال در اروپا پس از رئال مادرید و میلان است.
باشگاه بایرن مونیخ هم اکنون با ارزش ششصد و هشتاد و سه میلیون یورو در جایگاه ثروتمندترین باشگاه جهان شناخته می‌شود.[۳]
محتویات  [نهفتن] ۱ تاریخچه۱.۱ ۶۵–۱۹۰۰ (سالهای ابتدایی)۱.۲ ۷۹–۱۹۶۵ (دوره طلایی)۱.۳ ۹۸–۱۹۷۹ (از اف سی برایتنیگه تا اف سی هالیوود)۱.۴ اکنون–۱۹۹۸ (موفقیت‌های مجدد بین‌المللی)۲ ورزشگاه۳ نمادها۴ تیم فوتبال زنان بایرن مونیخ۵ فرانک ریبری جواهر فرانسوی بایرن مونیخ۶ افتخارات۶.۱ افتخارات۶.۲ بین‌المللی۷ بازیکنان فعلی۸ بازیکنان برتر۹ کاپیتان‌ها۱۰ منابع۱۱ پیوند به بیرون
تاریخچه[ویرایش]۶۵–۱۹۰۰ (سالهای ابتدایی)[ویرایش]مسابقه بایرن مونیخ مقابل اف سی نورنبرگ،۱۹۰۱
بایرن مونیخ در سال ۱۹۰۰ توسط یازده بازیکن فوتبال و به رهبری فرانتس یوهن تاسیس شد.[۴] و در مدت چند ماه موفق شد که در برابر تمام رقبای محلی پیروزی به دست بیاورد و به نیمه نهایی رقابتهای قهرمانی جنوب آلمان راه پیدا کند[۵] در سال ۱۹۰۷ شیرازه یک تیم واقعی شکل گرفت و بایرن مونیخ به زمین اختصاصی خود در مونیخ و در خیابان لئوپولد رفت و تیم رقیب محلی یعنی اف ث واکر را در روز افتتاحیه هشت بر یک شکست داد. بایرن مونیخ در سطح شهر مونیخ به یک تیم پرطرفدار تبدیل شد و در سال ۱۹۱۰ قهرمان لیگ منطقه ای باواریا شد. در سال پس از آن نیز بایرنی‌ها بدون شکست از عنوان خود دفاع کردند[۶]
در سال ۱۹۱۴ با آغاز جنگ جهانی اول، کلیه فعالیتهای فوتبال آلمان تعطیل شد[۷]
در سالهای پس از جنگ جهانی اول، بایرن چند عنوان محلی دیگر را کسب کرد و در سال ۱۹۲۶ موفق شد رقابتهای قهرمانی جنوب آلمان را فتح کند، این دستاور دو سال بعد نیز تکرار شد[۸] بایرن مونیخ در سال ۱۹۳۲ نخستین قهرمانی اش در آلمان را جشن گرفت، آنها در فینال مسابقات قهرمانی کشور آن سال موفق شدند اینتراخت فرانکفورت را با نتیجه دو بر صفر شکست دهند و قهرمان آلمان شوند[۹]
با ظهور حزب نازی توسعه بایرن مونیخ متوقف شد، رئیس باشگاه و سرمربی تیم که هر دو یهودی بودند از کشور خارج شدند و بسیاری دیگر از اعضای باشگاه نیز پاکسازی شدند و بایرن مجدداً به یک باشگاه فوتبال آماتوری تبدیل شد، در سالهای پس از این اتفاقات بایرن هرگز در سطح ملی مدعی نبود و رتبه‌های میانه جدول لیگ محلی را کسب می‌کرد[۱۰]
پس از جنگ جهانی دوم، بایرن مونیخ یکی از اعضای ((اوبر لیگای جنوبی)) (لیگ محلی دسته اول جنوب آلمان) شد، در سال ۱۹۵۵ آنها با کسب نتایج ضعیف به لیگ پایینتر سقوط کردند اما یک سال بعد موفق شدند به اوبرلیگای جنوبی بازگردند و سال ۱۹۵۷ نیز موفق شدند برای اولین بار قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان بشوند[۱۱]
در سال ۱۹۶۳ لیگ ملی ِ بوندس‌لیگا تشکیل شد و قرار شد پنج تیم از اوبرلیگای جنوبی در آن شرکت کنند، با این که بایرن مونیخ عنوان سوم لیگ محلی را کسب کرده بود اما تیم دیگر شهر مونیخ، یعنی باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ عنوان قهرمانی را به دست آورده بود و فدراسیون فوتبال آلمان ترجیح داد دو تیم از یک شهر در بوندس لیگا شرکت نکنند و بنا بر این بایرن مونیخ برای بوندس لیگا انتخاب نشد[۱۲] بایرنی‌ها دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۵ با یک تیم جوان شامل استعدادهایی مثل فرانس بکن‌باوئر، گرد مولر و سپ مایر به بوندس لیگا راه یافتند[۱۳] این دوران تازهٔ بایرن مونیخ با نام فرانس بکن‌باوئر عجین بود. البته بازیکنان بزرگ دیگری مثل گرد مولر و سپ مایر و اولی هوینس نیز در او را یاری می‌دادند ولی هسته مرکزی تفکر و راهبردی بایرن مونیخ او بود.[۱۴]۷۹–۱۹۶۵ (دوره طلایی)[ویرایش]سپ مایر (چپ) و گرد مولر (راست)، دو بازیکن از نسل طلایی بایرن مونیخ
بایرن مونیخ اولین فصل حضورش در بوندس‌لیگا را با رتبه سوم به پایان رساند و در همان فصل نخست (۶۶–۱۹۶۵) موفق شد جام حذفی فوتبال آلمان را نیز فتح کند، سال بعد یعنی فصل ۶۷-۱۹۶۶ آنها در یک فینال دراماتیک با پیروزی مقابل باشگاه فوتبال رنجرز اسکاتلند در وقت اضافه قهرمان جام در جام اروپا شدند و این اولین افتخار قاره‌ای آنها بود، بایرن مونیخی‌ها سالهای ۱۹۶۷ جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کردند و سال ۱۹۶۹ موفق شدند برای اولین بار به طور همزمان قهرمان بوندس‌لیگا و جام حذفی فوتبال آلمان بشوند[۱۵] آنها با اختلاف هشت امتیاز نسبت به آلمانیا آخن به مقام قهرمانی بوندس لیگا رسیدند و در دیدار نهایی جام حذفی نیز شالکه ۰۴را شکست دادند[۱۶]
در سال ۱۹۷۰ اودو لاتیک، سرمربی گری بایرن مونیخ را بر عهده گرفت[۱۷]و در اولین فصل موفق شد جام حذفی فوتبال آلمان را برای بایرن مونیخ به ارمغان بیاورد، پس از آن در سالهای ۱۹۷۲، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ موفق شد سه بار پیاپی با بایرن مونیخ فاتح بوندس‌لیگا شود[۱۸] سال ۱۹۷۴ بایرن مونیخ برای اولین بار همراهباشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید، در تاریخ ۱۵ مه ۱۹۷۴ مسابقه فینال با با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید، اما در بازی تکراری بایرن مونیخ موفق شد با نتیجه ۴ بر صفر پیروز شود و برای اولین بار فاتح جام باشگاه‌های اروپا شود[۱۹] آنها یک سال بعد نیز به فینال رسیدند و با غلبه برباشگاه فوتبال لیدز یونایتد موفق شدند برای دومین بار پیاپی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شوند،[۲۰] سال ۱۹۷۶ برای سومین بار و این بار با پیروزی مقابلباشگاه فوتبال سن‌اتین قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شدند[۲۱] بایرن مونیخ در پاییز ۱۹۷۶ به عنوان قهرمان اروپا به جام بین‌قاره‌ای راه یافت و موفق شد در مجموع دو بازی رفت و برگشت با دو گل کروزیروی برزیل را شکست دهد و جام بین قاره‌ای را نیز به افتخاراتش اضافه کند[۲۲]
ادامه دهه ۱۹۷۰ برای بایرن مونیخ زمان تغییر بود و پس از قهرمانی جام بین‌قاره‌ای ۱۹۷۶ هیچ عنوانی در سطح ملی یا بین‌المللی کسب نکردند، نسل طلایی بایرن کم کم پا به سن می‌گذاشتند، سال ۱۹۷۷فرانس بکن‌باوئر به نیویورک کاسموس پیوست و اواخر دهه ۱۹۷۰ نیز سایر ستارگان این نسل طلایی مانند سپ مایر و گرد مولر و اولی هوینس یا بازنشسته شدند یا سالهای آخر فوتبالشان را در تیمهای دیگری گذراندند[۲۳]۹۸–۱۹۷۹ (از اف سی برایتنیگه تا اف سی هالیوود)[ویرایش]بایرن مونیخ مقابل هامبورگ،۱۹۸۱
در خارج از زمین فوتبال، دهه هشتاد برای بایرن مونیخ دوره‌ای همراه با آشفتگی بود، باشگاه در این سالها تعداد زیادی از پرسنلش را تغییر داده بود و از مشکلات مالی نیز رنج می‌برد، اما در داخل زمین فوتبال درخشش پل برایتنر و رومنیگه باعث شده بود که بایرن مونیخ به اف سی برایتنیگه معروف شود، این دو با درخشش در مسابقات، بایرن را در فتح دو بوندس لیگای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ یاری کردند بایرنی‌ها در ادامهٔ این دهه در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کردند و سال ۱۹۸۵ موفق شدند بوندس‌لیگا را فتح کنند، فصل ۸۶-۱۹۸۵ برای بایرن فصل خوبی بود و آنها دوگانه فوتبال آلمان (بوندس لیگا و جام حذفی) را فتح کردند، سال ۱۹۸۷ نیز موفق شدند از قهرمانی خود در بوندس لیگا دفاع کنند[۲۴]
بایرن در این سالها دو بار به فینال جام باشگاه‌های اروپا راه یافت اما هر دو بار در فینال شکست خورد و چیزی بیش از نایب قهرمانی عایدش نشد، سال ۱۹۸۲استون ویلا با یک گل بایرن مونیخ را شکست داد[۲۵] و سال ۱۹۸۷ نیز پورتوی پرتغال موفق شد بایرن مونیخ را در فینال با نتیجه دو بر یک شکست دهد[۲۶]
سال ۱۹۸۷ یوپ هینکس سرمربی بایرن مونیخ شد، بایرن ِ تحتِ هدایتِ یوپ هینکس پس از یک فصل ناکامی موفق شد بوندس لیگا را در دو فصل متوالی (۸۹–۱۹۸۸ و ۹۰–۱۹۸۹)فتح کند، بایرنیها پس از فتح بوندس لیگای ۱۹۹۰ مدتی در کسب جام ناکام بودند، اما در ژانویه سال ۱۹۹۴ فرانس بکن‌باوئر سرمربی تیم شد و بایرن مونیخ را در فتح بوندس لیگای ۹۴-۱۹۹۳ رهبری کرد، بنا بر این بایرن مونیخ پس از چهار سال ناکامی موفق به کسب جام شد. پس از این قهرمانی، جووانی تراپاتونی و اتو رهاگل هر کدام تقریباً یک فصل سرمربی بایرن مونیخ شدند، در این دوره ستاره‌های بایرن به جای صفحات ورزشی در صفحات شایعات و حاشیه‌ای مطبوعات بودند و بنا بر این بایرن مونیخ به ((اف سی هالیوود)) مشهور شد[۲۷]
اواخر فصل ۹۶-۱۹۹۵ فرانس بکن‌باوئر مجدداً سرمربی بایرن مونیخ شد، بایرن مونیخ موفق شد در این فصل جام یوفا را با درخشش ستارگانی مثل یورگن کلینزمن و مهمت شول و لوتار ماتئوس فتح کند. در فینال آن مسابقات بایرن مونیخ در مجموع دو بازی رفت و برگشت با نتیجه پنج بر یک بوردوی فرانسه را شکست داد[۲۸]
جووانی تراپاتونی از ابتدای فصل ۹۷-۱۹۹۶ مجدداً سرمربی بایرن مونیخ شد و در سال اول بوندس لیگا را برای بایرن به ارمغان آورد، در فصل ۹۸-۱۹۹۷ بایرن مونیخ پس از دوازده سال جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کرد اما در رقابت برای فتح بوندس لیگای آن فصل ناکام بود و بوندس لیگای ۹۸-۱۹۹۷ را کایزرسلاوترن فتح کرد و بنا بر این تراپاتونی برای دومین بار بایرن مونیخ را ترک کرد[۲۹]اکنون–۱۹۹۸ (موفقیت‌های مجدد بین‌المللی)[ویرایش]اوتمار هیتسفیلد
اوتمار هیتسفلد از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ سرمربی بایرن مونیخ بود و در این دوره با ستارگانی مثل اشتفان افنبرگ، الیور کان، جیوانی البر، مهمت شول و بیسنته لیزارازو موفق شد عناوین متعددی را کسب کند، بایرن در اولین فصل حضور هیتسفید(۹۹–۱۹۹۸) بوندس لیگا را فتح کرد و به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز راه یافت، در مسابقه فینال در حالی که بایرن مونیخ تا واپسین لحظات با یک گل از منچستر یونایتد پیش بود، ناگهان در چند دقیقه دو گل دریافت کرد و با حساب ۲ بر ۱ شکست خورد تا یکی از تلخترین شبهای تاریخ باشگاه رقم بخورد، فصل بعد بایرن مونیخ دو گانه فوتبال آلمان را فتح کرد اما در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا مغلوب رئال مادرید شد، در فصل ۰۱–۲۰۰۰ بایرن مونیخ برای سومین فصل پیاپی فاتح بوندس لیگا شد[۳۰]
بایرنی‌ها در لیگ قهرمانان ۰۱–۲۰۰۰ در مرحله یک چهارم نهایی موفق شدند منچستر یونایتد را حذف کنند و تا حدی انتقام شکست دو سال قبل را از آنها بگیرند، آنها در مرحله نیمه نهایی رئال مادرید را حذف کردند و در فینال موفق شدند با درخشش الیور کان باشگاه فوتبال والنسیا را در ضربات پنالتی شکست دهند و پس از بیست و پنج سال قهرمان جام باشگاه‌های اروپا بشوند[۳۱]بایرن مونیخ، فاتح لیگ قهرمانان ۰۱–۲۰۰۰
بایرن مونیخ در نوامبر ۲۰۰۱ به عنوان قهرمان اروپا در جام بین‌قاره‌ای شرکت کرد و با شکست دادن بوکا جونیورز آرژانین و تک گل ساموئل اوسی کفوور مدافع متعصب و غنایی خود در دقیقه 111 برای دومین بار عنوان قهرمانی جام بین قاره‌ای را کسب کرد.[۳۲]
در فصل ۰۲–۲۰۰۱ بایرن برای اولین بار پس از سه سال در فتح بوندس لیگا ناکام ماند و در لیگ قهرمانان نیز در مرحله نیمه نهایی حذف شد اما بایرنی‌ها در فصل ۰۳–۲۰۰۲ موفق شدند ناکامی در بوندس لیگا را جبران کنند و بوندس لیگا را فتح کردند، پس از این فصل، بایرن یک فصل را بدون جام سپری کرد و وردر برمن فاتح بوندس لیگای ۰۴–۲۰۰۳ شد، بنا بر این هیتسفیلد پس از شش فصل بایرن را ترک کرد و فیلیکس ماگات سرمربی بایرن مونیخ شد، ماگات در هر دو فصل اول حضورش در بایرن مونیخ موفق شد، بوندس لیگا و جام حذفی را فتح کند[۳۳]
بنا بر این شمار قهرمانی‌های بایرن مونیخ در بوندس لیگا به بیست رسید، با این حال بایرن با روزهای اوجش فاصله داشت و در لیگ قهرمانان اروپا مدعی نبود، اواسط فصل ۰۷–۲۰۰۶ فیلیکس ماگات به دنبال نتایج ضعیفی که در آن فصل کسب کرده بود از کار برکنار شد و اوتمار هیتسفلد مجدداً هدایت بایرن را بر عهده گرفت، در آن فصل، بایرن مونیخ در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان موفق شد توسط روی ماکای سریعترین گل تاریخ رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا را مقابل رئال مادرید به ثمر برساند[۳۴] اما در مجموع برای بایرن فصل خوبی نبود و آنها نه تنها نتوانست جامی تصاحب کنند که در گرفتن سهمیه فصل بعد لیگ قهرمانان اروپا نیز ناکام ماندند[۳۵]
بایرن در فصل ۰۸–۲۰۰۷ موفق شد بار دیگر جام حذفی و بوندس لیگا را فتح کند، در پایان این سال هیتسفیلد برای دومین بار از بایرن رفت و الیور کان نیز برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد، بایرن فصل ۰۹–۲۰۰۸ در کسب جام ناکام ماند و یورگن کلینزمن پس از یک سال سرمربیگری ِ بایرن مونیخ از این باشگاه رفت.[۳۶].[۳۷]
از ابتدای فصل ۱۰–۲۰۰۹ لوئی فان خال هدایت بایرن را بر عهده گرفت، در این سال بایرن موفق شد در مرحله گروهی لیگ قهرمانان با نتیجه چهار بر یک باشگاه فوتبال یوونتوس را که از جانلوییجی بوفون درون دروازه سود می‌برد شکست دهد و به مرحله حذفی راه پیدا کند. پس از این پیروزی، بایرنی‌ها نتایج خوبی کسب کردند و موفق شدند در آن سال بوندس لیگا و جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کنند و به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز راه پیدا کنند، اما در فینال با دو گل از اینتر میلان شکست خوردند و نایب قهرمان شدند[۳۸] ، فصل بعد برای بایرن فصل بدی بود و آنها در کسب جام ناکام ماندند و لوئی فان خال نیز پس از حذف بایرن از لیگ قهرمانان از کار برکنار شد[۳۹] فصل ۱۲–۲۰۱۱ یکی از تلخ ترین فصلهای بایرن مونیخ بود، بایرن در این سال یوپ هینکس را روی نیمکت خود داشت و تا اواخر فصل به کسب هر سه جام امید داشت اما آنها رقابت برای فتح بوندس لیگا را به دورتموند واگذار کردند و در فینال جام حذفی نیز با نتیجه سنگین پنج بر دو مغلوب دورتموند شدند، در نهایت در فینال لیگ قهرمانان اروپا با وجود ارائه یک بازی هجومی در ضربات پنالتی از چلسی شکست خوردند و فصل را با سه نایب قهرمانی به پایان رساندند[۴۰]
بایرن مونیخ پس از سپری کردن فصل کابوس وار ۱۲–۲۰۱۱ در فصل ۱۳–۲۰۱۲ موفق شد به ناکامی های قبلی پایان دهد،این تیم در بوندسلیگا عملکرد عالی داشت و با بیست و پنج امتیاز برتری نسبت به بروسیا دورتموند قهرمان بوندسلیگا شد،بایرن مونیخ رکوردهای زیادی در این فصل جا به جا کرد،از جمله کسب بیشترین امتیاز در یک فصل،سریعترین قهرمانی تاریخ بوندس لیگا با مسجل کردن قهرمانی در هفته ی بیست و ششم،بیشترین پیروزی در یک فصل با بیست و نه برد،کمترین گل خورده با هجده گل،بهترین شروع بوندس لیگا با هشت پیروزی متوالی،بیشترین تعداد کلین شیت با بیست و یک بازی و...[۴۱] بایرن در لیگ قهرمانان نیز پس از غلبه بر تیمهای آرسنال و یونتوس و بارسلونا موفق شد در فینال بروسیا دورتموند را شکست بدهد و پس از دوازده سال قهرمان لیگ قهرمانان اروپا بشود[۴۲] در نهایت بایرن موفق شد در فینال جام حذفی فوتبال آلمان با نتیجه سه بر دو باشگاه فوتبال اشتوتگارت را شکست دهد تا فصل ۱۳–۲۰۱۲ را با فتح کلیه جامهای ممکن به پایان برساند[۴۳].بایرن مونیخ هم چنین در سوپر جام باشگاهای اروپا در سال 2014-2013 مقابل چلسی انگلستان قرار گرفت و دو تیم در وقتهای اضافه به نتیجه 2-2 دست یافتند و در پنالتی ها بایرن مونیخ 4-5 توانست چلسی را شکست داده و برای اولین بار فاتح این جام شود.ورزشگاه[ویرایش]ورزشگاه آلیانز آره‌نا
از آغاز فصل۰۶- ۲۰۰۵، مونیخی‌ها بازی‌های خانگی را در آلیانز آره‌نا انجام دادند. قبلاً این تیم برای ۳۳ سال در ورزشگاه المپیک مونیخ بازی کرده بود.نمادها[ویرایش]
رنگ تیم قرمز و سفید، و وسط پرچم تیم پرچم ایالت باواریا است.[۴۴]تیم فوتبال زنان بایرن مونیخ[ویرایش]نوشتار اصلی: باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ
باشگاه بایرن در زمینه فوتبال زنان نیز فعالیت دارد سرمربی این تیم توماس وورل است. تعدادی از بازیکنان جوان تیم ملی زنان آلمان در این تیم حضور دارند. این تیم در فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ نایب قهرمان بوندسلیگا زنان شد. این تیم در سال ۱۹۷۰ تاسیس شد. بزرگترین موفقیت آنها قهرمانی چمیونز لیگ یوفا در سال ۱۹۷۶ بوده است.[۴۵]فرانک ریبری جواهر فرانسوی بایرن مونیخ[ویرایش]
فرانک ریبری که در فصل 2013-2012 در کسب 3گانه به همراه بایرن مونیخ نقش بسزایی ایفا کرده بود مزد زحماتش را گرفت و به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا انتخاب شد.در این مراسم، 53 ژورنالیست مطرح اروپایی می‌بایست از بین کریستیانو رونالدو، لیونل مسی و فرانک ریبری، یک بازیکن را به عنوان برترین بازیکن قاره سبز انتخاب کنند. بر همین اساس فرانک ریبری به عنوان برترین بازیکن اروپا، با رای سردبیرهای خبرگزاری‌ها و مجلات معتبر اروپا انتخاب شد.نمایندگان روزنامه ها از هر کشور کسانی بودند که در این رأی گیری تصمیم گرفتند، که طبق آن بازیکن فرانسوی با 22 رأی بیشتر از مسی نفر اول شد و کریستیانو رونالدو تنها 3 رأی را به خود اختصاص داد. و در نهایت فرانک ریبری با کسب 36 رای به عنوان بهترین بازیکن اروپا انتخاب شد.افتخارات[ویرایش]افتخارات[ویرایش] بوندس لیگا
۲۳ قهرمانی (رکورد دار): ۳۲–۱۹۳۱، ۶۹–۱۹۶۸، ۷۲–۱۹۷۱، ۷۳–۱۹۷۲، ۷۴–۱۹۷۳، ۸۰–۱۹۷۹، ۸۱–۱۹۸۰، ۸۵–۱۹۸۴، ۸۶–۱۹۸۵، ۸۷–۱۹۸۶، ۸۹–۱۹۸۸، ۹۰–۱۹۸۹، ۹۴–۱۹۹۳، ۹۷–۱۹۹۶، ۹۹–۱۹۹۸، ۲۰۰۰–۱۹۹۹، ۰۱–۲۰۰۰، ۰۳–۲۰۰۲، ۰۵–۲۰۰۴، ۰۶–۲۰۰۵، ۰۸–۲۰۰۷، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۳-۲۰۱۲
۱۰ نایب قهرمانی: ۷۰–۱۹۶۹، ۷۱–۱۹۷۰، ۸۸–۱۹۸۷، ۹۱–۱۹۹۰، ۹۳–۱۹۹۲، ۹۶–۱۹۹۵، ۹۸–۱۹۹۷، ۰۴–۲۰۰۳، ۰۹–۲۰۰۸، ۰۲–۲۰۱۱ جام حذفی فوتبال آلمان
۱۶ قهرمانی (رکورد دار): ۱۹۵۷، ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۹، ۱۹۷۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۳
۳ نایب قهرمانی: ۱۹۸۵، ۱۹۹۹، ۲۰۱۲لیگاپوکال
۶ قهرمانی (رکورد دار): ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۷
۱ نائب قهرمانی: ۲۰۰۶سوپر جام فوتبال آلمان
۵ قهرمانی (رکورد دار): ۱۹۸۲(غیر رسمی)، ۱۹۸۷، ۱۹۹۰، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲
4 نایب قهرمانی: ۱۹۸۹، ۱۹۹۴، ۲۰۰۸ ، 2013بین‌المللی[ویرایش] لیگ قهرمانان اروپا
۵ قهرمانی: ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶، ۲۰۰۱، ۲۰۱۳
۵ نایب قهرمانی: ۱۹۸۲، ۱۹۸۷، ۱۹۹۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲سوپر جام اروپا
۱ قهرمانی: ۲۰۱۳*جام در جام اروپا
یک قهرمانی: ۱۹۶۷لیگ اروپا
یک قهرمانی: ۱۹۹۶ جام بین قاره‌ای (اروپا-آمریکای جنوبی)
۲ قهرمانی: ۱۹۷۶، ۲۰۰۱بازیکنان فعلی[ویرایش]
این ترکیب در تاریخ ۳ آگوست ۲۰۱۲ نوشته شده‌است و مطابق با سایت رسمی باشگاه بایرن مونیخ آلمان می‌باشد.[۴۶]شمارهنقشبازیکن۱دروازه‌بانمانوئل نویر۴مدافعدانته۵مدافعدانیل ون بویتن۷هافبکفرانک ریبری۸هافبکخاوی مارتینز۹مهاجمماریو ماندژوکیچ۱۰هافبکآرین روبن۱۱هافبکژردان شقیری۱۳مدافعرافینیا۱۴مهاجمکلودیو پیزارو۱۵مدافعیان کیرشهوف۱۷مدافعژرومه بواتنگ۱۹هافبکماریو گوتسه۲۰مهاجمپاتریک وایراوخ۲۱مدافعفیلیپ لام (کاپیتان اول)۲۲دروازه بانتام اشتارک۲۳هافبکمیچل وایزر۲۴دروازه بانمکسیمیلین ریدمولر۲۵هافبکتوماس مولرشمارهنقشبازیکن۲۶مدافعدیگو کنتنتو۲۷هافبکدیوید آلابا۲۸مدافعهولگر بادشتوبر۳۰هافبکلوئیس گوستاوو۳۱هافبکشواین اشتایگر (کاپیتان دوم)۳۲دروازه‌بانلوکاس ریدر۳۳مهاجمماریو گومز۳۶هافبکامره چن۳۹هافبکتونی کروسبازیکنان برتر[ویرایش]
دهه ۷۰ بکن باوئر (مدافع) پل برایتنر (هافبک) اولی هوینس (مهاجم) سپ مایر (دروازه‌بان) گرد مولر (مهاجم) هانس گئورگ شوارتزنبک (مدافع)
دهه ۸۰ کلاوس اوگنتالر (مدافع) دیتر هوینس (مهاجم) رومنیگه (مهاجم) رونالد وولفارس (مهاجم)
دهه ۹۰ اشتفان افنبرگ (هافبک) لوتار ماتئوس (هافبک) اولیور کان (دروازه‌بان) جیوانی البر (مهاجم) لیزارازو (مدافع)[۴۷] ویلی سانیول (مدافع) مهمت شول (هافبک)کاپیتان‌ها[ویرایش]فرانس بکن‌باوئرلوتار ماتئوسسالکاپیتان۱۹۶۵–۷۰ ورنر اولک (مدافع)۱۹۷۰–۷۷ فرانس بکن‌باوئر (مدافع)۱۹۷۷–۷۹ سپ مایر (دروازه بان)۱۹۷۹ گرد مولر (مهاجم)۱۹۷۹–۸۰ هانس گئورگ شوارتزنبک (مدافع)۱۹۸۰–۸۳ پول برایتنر (هافبک)۱۹۸۳–۸۴ کارل هاینس رومنیگه (مهاجم)۱۹۸۴–۹۱ کلاوس اوگنتالر (مدافع)۱۹۹۱–۹۴ رایموند آمان (دروازه بان)۱۹۹۴–۹۶ لوتار ماتئوس (هافبک)۱۹۹۷–۹۹ توماس هلمر (مدافع)۱۹۹۹–۰۲ اشتفان افنبرگ (هافبک)۲۰۰۲-۰۸ الیور کان (دروازه بان)۲۰۰۸-۱۱ مارک ون بومل (هافبک)اکنون-۲۰۱۱ فلیپ لام (مدافع)

عنوان ندارد

مسی و رونالدو

دایناسور ها

دایناسوراز ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاددایناسوراسکلت سوارشدهٔ آپاتوسور (راست) و تیراناسور (چپ) در موزهٔ تاریخ طبیعی آمریکا.وضعیت بقامنقرض‌شده (IUCN 3.1)طبقه‌بندی علمیفرمانرو:جانورانشاخه:طنابدارانزیرشاخه:مهره‌دارانرده:خزندگانزیررده:دوکاوانفرورده:شاه‌سوسمارریختانبالاراسته:دایناسورانراسته‌ها و زیرراسته‌هاپرنده‌کفلان †شاخ‌پایان[پ ۱] †زره‌پوشان[پ ۲] †خزنده‌کفلانسوسمارپاشکلان[پ ۳] †ددپایان
دایناسورها، (به انگلیسی: dinosaur)‏ گروهی از خزندگان مهره‌داری بودند که برای بیش از ۱۶۰ میلیون سال حاکم اکوسیستم‌های زمین بودند. قبل از دورهٔتریاس (حدود ۲۳۰ میلیون سال پیش) تا آخر دورهٔ کرتاسه (حدود ۶۵ میلیون سال پیش) بیش‌تر آن‌ها در رویداد انقراض دوران سوم کرتاسه[پ ۴] منقرض شدند.[۱]
بررسی بازمانده‌های نیاپرنده (آرکئوپتریکس) در ۱۸۶۱ نشان دهندهٔ یک رابطه بین دایناسورها و پرندگان است. صرف نظر از حضور اثرهای سنگواره شده، نیاپرنده خیلی مانند کامپسوناتوس (دایناسور درنده کوچک) است.[۱]
تحقیقاتی که حدود سال ۱۹۷۰ انجام شد نشان می‌دهد دایناسورهای دَدپا Theropoda به احتمال زیاد نیاکان پرندگان هستند؛ در واقع، بسیاری از دیرین‌شناسان پرندگان را مانند دایناسورهای بازمانده درنظر می‌گیرند و بر این باورند که دایناسورها و پرندگان باید با هم زیر یک ردهٔ زیست‌شناسی قرار داده شوند. امروزه ۱۰۰۰۰ گونه از پرندگان به این گروه تعلق دارند.[۱]
حدوداً نیمهٔ نخست قرن ۲۰ دانشمندان دایناسورها را جانورانی تنبل، خنگ و خون‌سرد در نظر می‌گرفتند. با این وجود تحقیقات گسترده‌ای در سال ۱۹۷۰ انجام شد این نظریه را پشتیبانی می‌کند که آنها حیواناتی با دگرگونی‌های بدنی زیاد بودند و اغلب خود را با واکنش‌های متقابل اجتماعی سازگار می‌کردند. مدرکی از پرندگانی مربوط به دسته ددپایان شدیداً این تغییر نظریه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.[۲]
از زمانی که اولین فسیل‌های دایناسور در سده نوزدهم شناخته شدند اسکلت آن‌ها زیبنده موزه‌ها در سراسر دنیا شده‌اند و دایناسورها یک بخش از فرهنگ جهانی شده‌اند و میان بچه‌ها و بزرگسال‌ها باقی خواهند ماند. آنها در پرفروش ترین کتاب‌ها و فیلم‌ها (مثلاً پارک ژوراسیک)، چهره بوده‌اند و هر یافته تازه‌ای از دایناسورها از رسانه‌ها پوشش داده می‌شوند.[۱]
بعضی اوقات به طور غیررسمی هرگونه خزندهٔ ما قبل تاریخ نظیر دیمترودون، پتروسور بالدار و ایکتیوسور آبزی، پلسیوسارو و موساسور را نیز دایناسور می‌نامند در حالی که در معنای دقیق کلمه هیچیک از جانوران یادشده دایناسور نیستند.[۱]
از آنجا که پستانداران در مقایسه‏ با خزندگان امروزی هوشیارتر و فعال‌ترند، این پرسش پیش می‌آید که چرا آن‌ها برای مبارزه‌جویی با دایناسورها زودتر از این به مناطق تحت فرمانروایی دایناسورها نیامدند. یکی از دلایل محتمل آنست که خود دایناسورها فعال، هوشیار و خونگرم‏ بوده‌اند. وضع خاص بدن دایناسورها حاکی از چابکی آن‌هاست، استخوان‌های آنها در مقایسه با استخوان‌های چهارپایان خونگرم و خونسرد امروزی، دارای مجراهایی است‏ که نشان‌دهندهٔ خونگرمی آن‌هاست، و سنگواره‌هایی که نسبت شکارچی به شکار را نشان‏ می‌دهد، از این حکایت می‌کند که دایناسورها، هم‌چون پستانداران خونگرم و برخلاف‏ خزندگان خونسرد به مقادیر زیادی غذا نیاز داشته‌اند.[۳]
اگر دایناسورها خونگرم بوده باشند، این موضوع به توضیح چیرگی درازمدت‏ آنها کمک می‌کند. دایناسورها بزرگتر از پستانداران همزمان خود بوده‌اند؛ حتی بچه‏ دایناسورهایی که تازه از تخم خارج می‌شدند از بیشتر پستانداران بزرگتر بوده‌اند. واضح است که پستانداران نقش جانوران کوچک و دایناسورها نقش جانوران بزرگ‏ را ایفا می‌کردند. حتی هنگامی که انقراض‌های مکرر گوناگون دایناسورها را کاهش‏ داد، دایناسورهای بازمانده هنوز هم بزرگتر از پستانداران بودند و قادر بودند که‏ موقعیت خود را حفظ کنند و آن دودمان‌های اصلی را فراهم آورند که تکامل دوباره‏ از آن‌ها جانوران بزرگ را به‌وجود می‌آورد.[۴]
هنگامی که دایناسورها از میان رفتند، پستانداران به داخل مناطق مسکونی خالی‏ راه یافتند تا به نوبهٔ خود بر محیط خشکی چیرگی یابند.[۵]
محتویات  [نهفتن] ۱ نام۲ ریخت‌شناسی۲.۱ دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیز خوار۲.۱.۱ تعادل۲.۲ گیاهخواران۲.۳ گوشتخواران۲.۴ جانوران همه‌چیزخوار۲.۵ عجیب و غریب‌ها۳ مطالعه تغذیه دایناسورها۴ چند نوع دایناسور۵ رفتارشناسی۵.۱ گله۵.۲ لانه‌سازی۵.۳ جفت‌گیری۵.۴ طرز جابه‌جایی۶ جانداران هم‌دوره۷ تاریخچهٔ مطالعهٔ دایناسورها۸ طبقه‌بندی دایناسورها۹ موزه‌ها۱۰ انقراض۱۰.۱ واقعه۱۰.۲ اتفاقات بعد از برخورد۱۰.۳ تاریخ دقیق برخورد۱۱ جستارهای وابسته۱۲ معادل‌های انگلیسی۱۳ منابع۱۴ پیوند به بیرون
نام[ویرایش]اسکلت یک آلوسور در کنار یک استگوسور
طبقه‌بندی دایناسوریا رسماً در سال ۱۸۴۲ توسط دیرین‌شناس انگلیسی ریچارد اوون[پ ۵] نامیده شده بود، که برای اشاره کردن به «تبار جدا یا از زیرراسته خزندگان سوسماری» استفاده کرد، در نتیجه در انگلستان و سراسر دنیا به رسمیت شناخته شد.[۶] این اصطلاح از کلمهٔ یونانی δεινός (دنیوس به معنی وحشت‌ناک، نیرومند یا شگفت‌انگیز) و کلمهٔ یونانی σαύρα (سورا به معنی مارمولک یا حیوان خزنده) مشتق شده‌است.[۷] با این وجود نام طبقه‌بندی اغلب به دندان، چنگال‌های و دیگر مشخصات ترسناک دایناسورها اشاره دارد، ریچارد اوون صرفاً قصد داشته به اندازه و عظمتشان برگردان کند.[۸] در زبان عامیانه انگلستان دایناسور بعضی اوقات برای شرح دادن کهنه یا ناموفق بودن یک چیزی یا شخصی، بکار گرفته می‌شود با وجود این‌که دایناسورها ۱۶۰ میلیون سال روی کرهٔ زمین حکومت می‌کردند و فراوانی و تنوع آن‌ها و تنوع وارثانشان (پرندگان) زیاد بوده‌است. این کاربرد تا موقعی که دایناسورها به عنوان موجوداتی خون‌سرد و تنبل تلقی می‌شدند متداول شد.[۹]ریخت‌شناسی[ویرایش]دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیز خوار[ویرایش]
بعضی از دایناسورها گوشتخوار بودند. اما بیشتر دایناسورها گیاهخوار بودند. در هر زنجیرهٔ غذایی، باید موجودات زنده بیشتری در سطح‌های پایین تر زنجیره غذایی وجود داشته باشد وگرنه انتقال انرژی غذا کافی نخواهد بود. شمار زیادی از گیاهان (تولید کنندگان یا آنها که خودبخود تغذیه می‌کنند) غذای تعداد کمتری از گیاهخواران (مصرف کنندگان اولیه نامیده می‌شوند) را تأمین می‌کنند. این گیاهخواران به وسیله تعداد کمتری از گوشتخواران (مصرف کنندگان ثانویه نامیده می‌شوند) خورده می‌شوند. برای مثال صدها جریب گیاه لازم بوده تا گروه کوچکی از تریکراتوپ‌ها تغذیه شوند. این گروه تریکراتوپ‌ها می‌توانستند غذای تنها یک تی رکس را تأمین کنند تا تی رکس به زندگیش ادامه دهد. اگر شما به انواع دایناسورها نگاه کنید، می‌بینید که ۶۵ درصد دایناسورها گیاهخوار بودند و تنها ۳۵ درصد آنها گوشتخوار بودند. اگر به فسیل‌های پیدا شده هم نگاه کنید می‌بینید که درصد گیاهخواران حتی بیش از این افزایش می‌یابد. چون که فسیل‌های زیادی از بعضی از دایناسورهای گیاهخوار پیدا شده. برای مثال بیش از صد فسیل پروتوسراتوپ‌ها پیدا شده، در حالی که در مقابل تنها چند فسیل تی رکس پیدا شده‌است.[۱۰]تعادل[ویرایش]
هنگامی که در یک جامعه تعداد گوشتخواران افزایش می‌یابد، آنها تعداد بیشتر و بیشتری از گیاهخواران را می‌خورند و جمعیت گیاهخواران کاهش می‌یابد. پس برای گوشتخواران سخت تر و سخت تر می‌شود تا گیاهخوارانی پیدا کنند و بخورند و در نتیجه تعداد گوشتخواران به ناچار کاهش پیدا می‌کند. به خاطر همین جمعیت گوشتخواران و گیاهخواران در حالت تعادل نسبتاً باثباتی می‌ماند. چون که اگر جمعیت گیاهخواران کاهش یابد، جمعیت گوشتخواران را هم محدود می‌کند. تعادل مشابهی بین گیاهان و گیاهخواران نیز وجود دارد. یعنی اگر میزان گیاهان کاهش یابد تعداد گیاهخواران نیز کاهش می‌یابد.[۱۰]گیاهخواران[ویرایش]
گیاه‌خواران معمولاً دندان‌های کند و بی نوکی دارند که برای کندن گیاهان (برگ‌ها، شاخه‌های کوچک و...) مناسب است. همچنین بعضی‌ها دندان‌های تخت و صافی دارند که برای خرد و آسیاب کردن فیبرهای گیاهی سخت مناسب است. بسیاری از گیاهخواران هم یک کیسه لب دارند که می‌توانند برای مدتی غذا را در آن ذخیره کنند. گیاهخواران معمولاً باید نسبت به گوشتخواران حجم خیلی بزرگ تری از مواد غذایی را بخورند تا همان مقدار کالری را به دست آورند (چون که برگ‌ها، شاخه‌های کوچک و ریشه‌ها کالری کمتری دارند. گیاهخواران معمولاً دستگاه‌های گوارش بزرگ‌تری هم نسبت به گوشتخواران دارند. در بعضی از دایناسورها سنگها (که گاسترولیت نامیده می‌شود) به خرد کردن فیبرها در احشا کمک می‌کرد. بعضی از انکیلوسوروس‌ها حتی محل‌های تخمیر (مثل اتاقک‌هایی) داشتند که فیبرهای گیاهی در آنها تجزیه می‌شد. تنها راه دقیق برای فهمیدن این که کدام گیاهان را کدام دایناسوری می‌خورده، پیدا کردن بقایای معده فسیل شده یا مدفوع فسیل شده دایناسور است که در آن مواد گیاهی گوارده یافت می‌شود. اما باقی مانده‌های معده فسیل شده بی نهایت نادر پیدا می‌شود و به سختی می‌توان فهمید مدفوع پیدا شده هم مال کدام دایناسور است. با این محدودیت‌ها نوع غذای یک دایناسور را تنها می‌توان بر اساس نوع دندان‌هایی که دایناسور داشته (می‌توانسته مواد گیاهی سخت یا نرم را بخورد)، محلی که در آن زندگی می‌کرده (آب و هوا و محل سکونت و... آن چه بوده که معمولاً شناخته شده نیست) و این که کدام گیاهان در طول دوره زمانی ویژه‌ای در آن حوالی بودند، فهمید. احتمال دارد که در طول دوره میانه‌زیستی گیاهانی شامل سرخسها، سرخس‌های نخلی، دم‌اسبی‌ها، سرخس‌های تخم ریز، درخت معبد و خزه‌ها بیشتر وجود داشته‌اند. بنابراین دایناسورها در دوره میان‌زیستی بیشتر از این گیاهان تغذیه می‌کردند. گیاهان گلدار هم در طول دوره کرتاسه تکامل پیدا کرده و به وجود آمده‌اند.[۱۰]گوشتخواران[ویرایش]
گوشتخواران یا ددپایان نیاز داشتند تا راهی برای به دست آوردن گوشت پیدا کنند. دایناسورهای گوشتخوار معمولاً پاهای قوی بلندی داشتند که با استفاده از آنها می‌توانستند سریع بدوند تا شکارشان را به چنگ آورند. آنها همچنین به فک‌های قوی بزرگ و دندان‌های تیز و چنگال‌های مرگبار نیاز داشتند تا بتوانند شکارشان را پاره پاره کنند و بکشند. دید خوب، حس بویایی تیز و یک مغز بزرگ برای این که استراتژی‌های شکار را طرح ریزی کنند هم خیلی برای شکار موفق مهم بوده. بسیاری از گوشتخواران (مثل سهمگین‌پنجه Deinonychus و تهی‌پیکر Coelophysis) ممکن است به شکل گله‌ای شکار می‌کرده‌اند. به طوری که همکاری جمعی برای یک شکار خوب لازم بوده. حیواناتی که در درجه اول لاشخورند (حیواناتی که گوشت می‌خورند بدون این که خودشان حیوانی را بکشند) برای دریدن گوشت و شکستن استخوان‌ها برای به دست آوردن مغز مغذی استخوان به دندان‌های خیلی تیز و فک‌های قوی نیاز داشتند. البته بیشتر گوشتخواران اگر فرصتی دست دهد لاشخورند. بعضی از دایناسورها ماهی‌خوار بودند که شامل سنگین‌پنجه Baryonyx وتمساح‌وَش Suchomimus می‌شوند. بعضی از دایناسورها ممکن است حتی همنوع‌خوار بوده‌اند و همنوع خودشان را می‌خورده‌اند.[۱۰]جانوران همه‌چیزخوار[ویرایش]
تنها چند دایناسور شناخته شده همه چیزخوار بوده‌اند (یعنی هم گیاهان و هم جانوران را می‌خورده‌اند). بعضی مثال‌ها از همه چیزخوارها پرنده‌وَشان Ornithomimid و خاگ‌دزد Oviraptor هستند که گیاهان، تخم‌ها،حشرات و... را می‌خوردند. همچنین بیشتر گیاهخواران، همه چیزخوار اتفاقی بودند. چون که موقعی که گیاهان را می‌خوردند تعداد خیلی زیادی از حشرات و جانوران کوچک را هم می‌بلعیدند.[۱۰]عجیب و غریب‌ها[ویرایش]
مرغ‌وش Gallimimus دایناسوری پرنده‌وش بوده‌است که ذرات ریز غذای الک شده (مثل سخت‌پوستان ریز) را می‌خورده. یعنی با استفاده از صفحات شانه‌مانند در دهانش از لجن و گل و لای و آب رودها این جانداران را می‌گرفته.[۱۰]مطالعه تغذیه دایناسورها[ویرایش]
راه‌های خیلی متفاوتی برای مطالعه نوع تغذیه دایناسورها وجود دارد که شامل این هاست
۱. مدفوع فسیل شده: مدفوع فسیل شده به تشخیص رفتارهای غذایی دایناسور کمک می‌کند. اخیراً در کانادا یک مدفوع بزرگ پیدا شده که شاید به یک تی رکس تعلق داشته باشد. مدفوع، استخوان‌های خرد شده در خود دارد که نشان می‌دهد که تی رکس استخوان‌های شکارش را خرد می‌کرده و همه چیزها را کامل نمی‌بلعیده.
۲. مواد فسیل شده داخل معده: این مواد خیلی به ندرت پیدا می‌شود. اما بعضی چیزها پیدا می‌شوند. از جمله محتوای معده یک سنگین‌پنجه (باریونیکس) که موجوداتی در مقیاس ماهی و سینوسوروپتریکس، یک دایناسور پرنده مانند در خود دارد. این دایناسور تنها دایناسوری است که معده اش بخش‌های بدن یک پستاندار کوچک ناشناخته را در خود دارد.
۲. دندان‌ها: ساختمان دندان یک دایناسور هم به ما می‌گوید که دایناسور چه غذایی می‌خورده. گوشتخواران به دندان‌های تیز برای دریدن و فروکردن یا به دندان‌های قوی برای خرد کردن جانوران نیاز داشته‌اند. گیاهخواران دندان‌هایی داشته‌اند که با آنها می‌توانسته‌اند برگ‌ها و شاخه‌های کوچک را بکنند و بجوند.
۳. سنگ‌های معده: سنگ‌های سنگدان‌ها (که به گوارش یاری می‌رساند) همراه با فسیل‌های بعضی از دایناسورها پیدا شده‌اند. این سنگ‌ها اطلاعاتی درباره تغذیه دایناسورها می‌دهند.
۴. قطر شکم: اندازه احشاء هم نشانه نوع تغذیه است. گیاهخواران بزرگ به مقدار زیادی کالری نیاز داشتند تا وزنشان را حفظ کنند. برای به دست آوردن انرژی بسیار زیاد از مواد گیاهی، باید مقدار خیلی زیادی از گیاهان را می‌گواردند. برای این کار باید دستگاه گوارشی بزرگی در بدنشان وجود می‌داشته.[۱۰]چند نوع دایناسور[ویرایش]
۱. تیرانوسور رکس:ازددپایان یا دایناسورهای چهارپا بود. ۲. دوتیرکی Diplodocus:از سوسمارپایان بود. ۳. سه‌شاخ‌چهره:ازجمله دایناسورهای شاخ‌دار بود. ۴. استگوسور: جانوری با پشت برآمده و سقف شیروانی بود.رفتارشناسی[ویرایش]
بازسازی چگونگی رفتار دایناسورها معمولاً بر اساس سنگواره‌های یافته شده، محیط زیست، شبیه‌سازیهای زیست‌مکانیکی که توسط رایانه انجام می‌گیرند و نیز مقایسه با گونههای مدرن صورت می‌گیرد. بنابراین بسیاری از نظریه‌های کنونی در رابطه با رفتارشناسی دایناسورها براساس فرضیه‌هایی است که ممکن است برای مدتی طولانی موضوعی برای مباحثه و انتقاد باقی بمانند. با این وجود، گمان می‌رود که بعضی رفتارها که در برخی سوسمارها و پرندگان (که بیش‌ترین خویشاوندی را نسبت به دایناسورها دارند) مشترک است، در دایناسورها نیز رواج داشته‌است.[۱۱]گله[ویرایش]
اولین اثبات زندگی گلهای دایناسورها در سال ۱۸۷۸ در بلژیک رخ داد. به نظر می‌رسید ۳۱ ایگوانودون در یک فروریزی زمین فرورفته و غرق شده باشند. سپس مرگ‌هایی توده‌ای در چند جایگاه دیگر نیز کشف شد.بر اساس این کشفیات و نیز فسیل‌هایی یافته شده، دانش‌مندان به این نتیجه رسیدند که زندگی گروهی در بسیاری از گونه‌های دایناسور رایج بوده‌است.[۱۱]لانه‌سازی[ویرایش]
کشف لانه‌های مایاسورها[پ ۶] در مونتانا در سال ۱۹۷۸ نشان داد که مراقبت از نوزادان در راستهٔ پرنده‌پایان[پ ۷] فقط تا زمان باز شدن تخم‌ها نیست.[۱۲] شواهد دیگری نشان می‌دادند که چنین رفتاری در بعضی دایناسورهای دوران کرتاسه نیز همچون سالتازوروس[پ ۸] وجود داشت و آن‌ها همچون پنگوئنها کلنیهای عظیمی برای لانه‌سازی تشکیل می‌دادند.[۱۳]جفت‌گیری[ویرایش]
با وجود این که دانسته‌های امروز ما در این مبحث ناچیز هستند، ولی به نظر می‌رسد شاخ‌های برخی از دایناسورها همچون ددپایان احتمالاً به علت شکنندگی خود نه به عنوان وسیلهٔ دفاع، بلکه به عوان وسیلهٔ زورآزمایی در نرها استفاده می‌شدند.[۱۱]طرز جابه‌جایی[ویرایش]
با توجه به فسیل‌های یافت شده، گمان می‌رود که هیچ‌کدام از دایناسورها حفار نبود، و فقط تعداد کمی از آن‌ها می‌توانستند از درخت بالا بروند. از آن‌جا که روندتکاملی پستانداران در دورهٔ نوزیستی به پیدایش جاندارانی حفار و بالارونده انجامید، نبود شواهدی بر وجود دایناسورهایی با چنین خصوصیاتی تعجب‌برانگیز است.
درک درستی از چگونگی جابه‌جایی دایناسورها درواقع کلیدی برای مدل‌سازی از رفتار آن‌ها می‌باشد. روش بیومکانیک اطلاعات مفیدی را در اختیار ما می‌گذارد، به طور مثال می‌تواند بر اساس نیروی ماهیچه‌ها و نیروی وزن بر ساختار اسکلت سرعت حرکت جاندار را مشخص کند، و یا این که آیا ددپایان بزرگ برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی به هنگام دنبال کردن شکار، سرعت خود را کم می‌کردند یا نه[۱۴][۱۵]جانداران هم‌دوره[ویرایش]
هم‌زمان با دایناسورها خزندههایی می‌زیستند که اغلب توسط فیلم‌ها و داستان‌ها دایناسور شناخته شده‌اند، با این حال از لحاظ علمی چنین نیست. معروف‌ترین آن‌ها عبارت اند از پتروسورها و پلسیوسورها، از جمله موساسورها و ایکتیوسورها.[۱۶]تاریخچهٔ مطالعهٔ دایناسورها[ویرایش]موزهٔ فیلد شیکاگو
سابقهٔ شناخت دایناسورها به قرن‌ها پیش باز می‌گردد، بدون این که لزوماً به این نام شناخته شوند و یا حتی درک درستی از آن‌ها بشود.
چینی‌ها آثار و استخوان‌های یافت شدهٔ آن‌ها را به اژدها نسبت می‌دادند، درحالی که اروپاییان آن‌ها را بقایای نفیلیم یا موجوداتی غول‌آسا که در طوفان بزرگ کشته شدند می‌دانستند.
ژرژ کوویه[پ ۹]، زیست‌شناس فرانسوی، در سال ۱۸۰۸ مارمولک دریایی بزرگی را توصیف می‌کرد که موساسور نام دارد.
ایگوآنودون اولین گونه‌ای بود که در سال ۱۸۲۲ توسط زمین‌شناس انگلیسی گیدئون مانتل، که متوجه تشابهاتی میان فسیل‌های آن و ایگوانای امروزی شده بود، کشف شد. اولین مقالهٔ علمی دربارهٔ دایناسورها دو سال بعد توسط ویلیام باکلند[پ ۱۰]، استاد دانشگاه آکسفورد، و در رابطه با مگالوسور که فسیل آن به تازگی در نزدیکی آکسفورد کشف شده بود، منتشر گردید.
مطالعهٔ این جانداران به زودی مورد توجه همایش‌های علمی اروپایی و آمریکایی گردید، و در سال ۱۸۴۲، دیرین‌شناس انگلیسی، ریچارد اوون واژهٔ دایناسور را اختراع کرد. او مشاهده کرد که در میان بقایای دایناسورهایی که تا آن زمان کشف شده بودند تشابهاتی وجود دارد، به همین دلیل تصمیم گرفت رده‌بندی جدیدی تهیه کند. او با کمک همسر ملکه ویکتوریا موزهٔ تاریخ طبیعی لندن را به وجود آورد تا کلکسیون ملی فسیل‌ها و بقایای دایناسورها را به نمایش بگذارد.
یکی از اولین دایناسورهایی که در آمریکا کشف شد هادروسوروس فولکی[پ ۱۱] بود که در سال ۱۸۵۸ در نیوجرسی کشف شد. این اکتشاف بسیار مهم بود، چرا که این اولین اسکلتی بود که تقریباً به طور کامل پیدا شده بود، و در ضمن نشان می‌داد که این جانور بدون شک دوپا بوده‌است. تا این زمان دانشمندان فکر می‌کردند که دایناسورها همچون مارمولکها بر روی چهار پای خود راه می‌روند.
این اکتشاف ابتدای دورهٔ شکار سنگواره دایناسورها در آمریکا بود، به طوری که رقابت شدید میان ادوارد درینکر کوپ[پ ۱۲] و چارلز مارش[پ ۱۳] به جنگ استخوان معروف شد. این درگیری تقریباً ۳۰ سال، تا ۱۸۷۹، سال مرگ کوپ (که تمام دارایی خود را در این راه خرج کرده بود) انجامید. به این ترتیب مارش که تحت حمایت مالی سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده آمریکا بود از این جنگ پیروز بیرون آمد. کلکسیون کوپ امروزه در موزهٔ تاریخ طبیعی نیویورک و کلکسیون مارش در دانشگاه ییل نگاهداری می‌شوند.
از آن پس، تجسس برای کشف دایناسورها در سراسر جهان، حتی در جنوبگان وسعت یافت. امروزه آمریکای جنوبی به ویژه آرژانتین، و چین که در اعماق خاک‌های آن فسیل‌های دست‌نخورده و اسکلت‌های کاملی پیدا شده‌اند، مورد توجه خاصی قرار می‌گیرند.[۱۷]طبقه‌بندی دایناسورها[ویرایش]دایناسورهاخزنده‌کفلان (ددپا و ساروپودس[پ ۱۴])هرِرِاسورها[پ ۱۵] (طعمه‌خوار[پ ۱۶] دوپای قدیمی)ددپایان[پ ۱۷] (همه دو پایه‌ها[پ ۱۸] گوشتخوار بودند)طبقه‌بندی دایناسورهابراکیوسوروس[پ ۱۹] یک مثال از دایناسورهای سوسمارپا[پ ۲۰]کوئلوپیسویدس[پ ۲۱] (کوئلوپیسیس[پ ۲۲] و منسوبان نزدیکش)سراتوساریانس[پ ۲۳] (سراتوسوروس[پ ۲۴] و آبلی‌سورها[پ ۲۵] شکارگران مهم کرتاسه پسین در قاره‌ها[پ ۲۶])اسپینوزارودیا[پ ۲۷]کارنوزاریا[پ ۲۸] (آلوسور[پ ۲۹] و نزدیکانش، مانند آرچارودونتوساروس[پ ۳۰])دم‌تهی سوسماران[پ ۳۱] (درندگان چابک و سبک وزن با استخوان‌های توخالی و مغز بزرگ)تیرانوسورودیا[پ ۳۲] (کوچک تا غول‌پیکر)شترمرغی‌واران[پ ۳۳] (مقلد شترمرغ[پ ۳۴] بی‌دندان، گوشتخوار تا گیاهخوار)تریزینوسور[پ ۳۵] (گیاه‌خواران دوپا با بازوی بلند و سر کوچک)خاگ‌دزدسوسماران[پ ۳۶] (بی‌دندان، رژیم غذایی و سبک زندکی نامعلوم)درومااوسوریدیا[پ ۳۷] (مانند شکارچی پرندگان[پ ۳۸] در پارک ژوراسیک)ترودونتیدا[پ ۳۹] (شبیه درومااوساریدیا، شاید همه چیز خوار)پرندگان (تنها دیناسور زنده)سوسمارپاشکلان[پ ۴۰] (گیاهخواران چهارپا با سرهای کوچک و گردن و دم‌های بلند و بدنی شبیه فیل)پروساروپودا[پ ۴۱] (خویشاوندان قدیمی ساراپود؛ کوچک تا کاملا بزرگ؛ احتمالا همه چیز خوار؛ دوپا و چهارپا)ساروپودا[پ ۴۲] (خیلی بزرگ حدود ۱۵ متر درازا)دیپلودوکودیا (جمجمه و دم‌های درازشده دندان‌های باریک مانند مداد)ماکروناریان[پ ۴۳](جمجمه جعبه‌ای؛ دندان قشقی شکل یا مدادی شکل)برکیوسورسانان[پ ۴۴] (گردن خیلی بلند؛ اندام‌های جلو بزگتر)تیتانوسورها[پ ۴۵] (کرتاسه پسین در قاره‌های جنوبی)استروتیومیموس، یک دایناسورددپا[پ ۴۶] شترمرغ مانند.پرنده‌کفلان (گوناگون از گیاهخوار دوپا وچهارپا)دایناسور ناجوردندان[پ ۴۷] (گیاهخوار یا همه چیز خوار با دندان سگی برجسته)زره‌پوشان[پ ۴۸] (دایناسور زره‌دار بیشتر چهارپا)آنکیلوساریان[پ ۴۹] (زره دار و دمی چماق مانند)استگوسوریان[پ ۵۰] (زره پوش)پرنده‌پایان[پ ۵۱]هادروسارید[پ ۵۲]پاچیسوالوساریان[پ ۵۳] (استخوان‌سرها، دو پا و با رشد گنبدی یا گره‌دار روی جمجمه)شاخ‌چهرگان[پ ۵۴] (دایناسورهای شاخ‌دار و منقاردار)[۱۸][۱۹][۲۰][۲۱][۲۲]دایناسورهای پرنده‌پای[پ ۵۵]مختلف و یک دایناسور ناجوردندان[پ ۵۶]. دور چپ:کامپتوزاروس[پ ۵۷]، چپ: ایگوانودون، مرکز زمینه: شانتونگوسور، مرکز پیش‌زمینه: دریوسوروس، راست:کاریتوسور، دور راست (کوچک):هترودونتوسور[پ ۵۸]، دور راست (بزرگ): تنونتوسور
موزه‌ها[ویرایش]
موزه‌های بسیاری در جهان بقایای دایناسورها را به نمایش می‌گذارند، از جمله:موزهٔ تاریخ طبیعی لندنموزهٔ ملی تاریخ طبیعی در پاریسموزهٔ فیلد شیکاگوموزهٔ تاریخ طبیعی آمریکا در نیویورکموزهٔ علوم طبیعی بلژیک در بروکسل[۲۳]
‎انقراض[ویرایش]
دانشمندان، تقریبا مطمئن بودند که انقراض نسل دایناسورها بر اثر برخوردی بزرگ بوده است. زیست‌شناس‌ها و زمین‌شناس‌ها احتمال می‌دادند که شاید علت دیگری باعث این انقراض شده باشد. از جمله:دهانه برخوردی شیوا در هند که باعث فعال شدن آتش فشان‌ها شدهفوران‌های عظیم آتش فشانی در سطح زمینشاید هم فرآیندی تدریجی اینها نظریه‌های موازی به شمار می‌رفتند.
طبق آخرین تحقیقات ثابت شد که برخورد یک شهاب سنگ عظیم در مکزیک، عامل انقراض دایناسورها بوده است. تیمی از دانشمندان امریکایی و اروپایی این مسئله را تایید کرده‌اند که انقراض کامل در دوران سوم کرتاسه یعنی اتفاقی که تقریباً ۷۵ درصد از گونه‌های زنده روی زمین از جمله تقریباً تمام دایناسورها را منقرض کرد، به وسیله شهاب سنگی که ۶۶ میلیون سال قبل با زمین برخورد کرد، رخ داده است. انقراض دوران سوم کرتاسه در اصل آخرین انقراض بزرگی است که بر روی زمین رخ داده است و به همین دلیل مورد توجه است که منجر به گوناگونی پستانداران و سرانجام پیدایش انسان گردید.واقعه[ویرایش]
۶۶ میلیون سال قبل، شهاب سنگی که ۱۵ کیلومتر عرض داشت به منطقه‌ای که امروزه به نام دهانه چیکسالوب نامیده می‌شود و در مکزیک می‌باشد، برخورد کرد. این برخورد، باعث فرورفتن زمین و تشکیل گودالی به قطر ۱۸۰ کیلومتر شد و نزدیک به ۴۲۰ زتا ژول (یعنی ۴۲۰ ضربدر ۱۰ به توان ۲۱ ژول) انرژی را آزاد کرد که برابر با انرژی انفجار ۱۰۰ ترا تن (یعنی ۱۰۰ ضربدر ۱۰ به توان ۱۲ تن) TNT بود. برای مقایسه، کافی است اشاره کنیم که انرژی آزاد شده از برخورد چیکسالوب، ۲ میلیون بار بزرگتر از انرژی رها شده در قوی ترین آزمایش هسته‌ای بشر یعنی بمب تزار روسیه است که به سال ۱۹۶۱ انجام شده است.اتفاقات بعد از برخورد[ویرایش]
در اثر این برخورد، یک ابر عظیم از گرد و غبار به پا خواست که نور خورشید را مسدود کرد و منجر به شروع فرآیند مرگ بخش بزرگی از پوشش گیاهی زمین شد که آن هم منجر به مرگ جانوران گیاه خوار، و بعداز آن جانوران گوشت خوار شد. با توجه به درصد بالای اکسیژن هوای زمین در دوران کرتاسه، این برخورد بزرگ، احتمالاً منجر به توفان‌های بزرگ آتشین، در سطح کره زمین شده که آن نیز می‌تواند علت مرگ تعداد دیگری از جانوران باشد. محل برخورد در اقیانوس بوده و احتمالا سونامی‌های عظیم هم در سواحل کره زمین بوجود آمده است.تاریخ دقیق برخورد[ویرایش]
با این حال اکنون دانشمندان اروپایی و امریکایی با استفاده از تجهیزات جدید توانسته‌اند دامنه تخمین زمان برخورد در دهانه چیکسالوب را به ۱۱ هزار سال محدود کرده و بین ۶۶٫۰۳ تا ۶۶٫۰۴ میلیون سال قبل قرار دهند که تقریباً همزمان با انقراض عظیم دایناسورها است. وقتی از زمان وقایع زیست شناسی بحث می‌شود، ۱۱ هزار سال نهایت دقت ممکن به شمار می‌رود.[۲۴][۲۵][۲۶]جستارهای وابسته[ویرایش]نخستین دایناسورهافهرست دایناسورهامامینکیزاروس.دوره‌های زمین‌شناسی

جام جهانی فوتبال 2014

جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزادجام جهانی فوتبال ۲۰۱۴Copa do Mundo da FIFABrasil 2014نشان رسمی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴جزئیات تورنمنتکشور میزبان برزیلتاریخ برگزاری۱۳ ژوئن – ۱۳ ژوئیهتعداد تیم‌ها۳۲ (از ۵ کنفدراسیون‌)تعداد میزبان‌ها۱۲ (در ۱۲ شهر)→ ۲۰۱۸۲۰۱۰ ←ن • ب • و
جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بیستمین دورهٔ جام جهانی فوتبال است که از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴ در کشور برزیل برگزار می‌شود.
نشان رسمی این جام، جمعه ۱۸ تیر ۱۳۸۹ با برگزاری مراسمی در ژوهانسبورگ رونمایی شد. در این مراسم علاوه بر سپ بلاتر، داسیلوا رییس جمهوری برزیلریکاردو تکسریا رییس فدراسیون فوتبال برزیل، کافو، روبرتو کارلوس، روماریو و کارلوس آلبرتر تورس و کارلوس آلبرتو پریه حضور داشتند نماد جام جهانی ‪ ۲۰۱۴‬برزیل، تندیس جام قهرمانی است که ‪ ۲‬دست سبز رنگ روی آن و یک دست زرد زیر آن قرار دارد.[۱]
اولین بار برزیل در سال ۱۹۵۰ میزبان جام جهانی بود و این بار دومی است که این کشور میزبان جام جهانی می‌شود. بعد از مکزیک، ایتالیا، فرانسه و آلمان برزیل پنجمین کشوری است که برای دومین بار میزبان جام جهانی می‌شود.
فروش بلیط‌های جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل از ۲۰ آگوست ۲۰۱۳ شروع می‌شود. قرار است ۳٫۳ میلیون بلیط از طریق سایت رسمی فیفا (FIFA.COM) به فروش می‌رسد. در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل طبق ادوار گذشته، ۳۲ تیم حضور دارند که ۱۳ تیم از اروپا، ۴ تیم از آسیا، ۵ تیم از آمریکای جنوبی به غیر از برزیل میزبان بازی‌ها، آفریقا با ۵ و آمریکای شمالی و دریای کارائیب با ۴ سهمیه در جام جهانی برزیل شرکت خواهند شد.
طراحی پوستر این جام توسط کارن هایدینگر، طراح برزیلی انجام شده است. این پوستر شامل نقشهٔ برزیل است که از خطوط پاهای بازیکنان تشکیل شده است.
محتویات  [نهفتن] ۱ مرحله مقدماتی۲ تیم‌های واجد شرایط۳ ورزشگاه‌ها۴ سیدبندی۵ قرعه‌کشی و گروه‌بندی۶ مسابقات۶.۱ گروه A۶.۲ گروه B۶.۳ گروه C۶.۴ گروه D۶.۵ گروه E۶.۶ گروه F۶.۷ گروه G۶.۸ گروه H۶.۹ مرحلهٔ حذفی۶.۱۰ مرحلهٔ یک هشتم نهایی۶.۱۰.۱ یک چهارم نهایی۶.۱۰.۲ نیمه‌نهایی۶.۱۰.۳ مسابقه رده‌بندی۶.۱۰.۴ فینال۷ منابع۸ پیوند به بیرون
مرحله مقدماتی     صعود کرده     دارای شانس صعود     بازمانده از صعود - درحال رقابت در مسابقات     بازمانده از صعود - خارج شده از رقابت انتخابی     عدم ورود به رقابت انتخابی - عضو فیفا     عدم ورود به رقابت انتخابی - عدم عضویت در فیفا قبل از آغاز رقابت‌ها
نوشتار اصلی: مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برای کسب ۳۱ سهمیه جام جهانی ۲۰۱۴ در سراسر جهان از ۳ مارس ۲۰۱۱ تا ۲۰ نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شده است.[۲]آسیا: با حضور ۴۳ تیم برای انتخاب ۴ یا ۵ تیمآفریقا: با حضور ۵۲ تیم برای انتخاب ۵ تیمکونکاکاف: با حضور ۳۵ تیم برای انتخاب ۳ یا ۴ تیمآمریکای جنوبی: با حضور ۹ تیم برای انتخاب ۴ یا ۵ تیماقیانوسیه: با حضور ۱۱ تیم برای انتخاب صفر یا ۱ تیماروپا: با حضور ۵۳ تیم برای انتخاب ۱۳ تیمتیم‌های واجد شرایطتیمروش صعودبه جام جهانیتاریخ راه یابیبه جام جهانیحضور درجام جهانیآخریندورهبهترین عملکردگذشتهرده‌بندی فیفابرای شروع رویداد برزیلمیزبان۳۰ اکتبر ۲۰۰۷۲۰۲۰۱۰قهرمان (۱۹۵۸, ۱۹۶۲, ۱۹۷۰, ۱۹۹۴, ۲۰۰۲) ژاپنتیم اول گروه B مرحله گروهی آسیا۴ ژوئن ۲۰۱۳۵۲۰۱۰یک هشتم نهایی (۲۰۰۲, ۲۰۱۰) استرالیاتیم دوم گروه B مرحله گروهی آسیا۱۸ ژوئن ۲۰۱۳۴۲۰۱۰یک هشتم نهایی (۲۰۰۶) ایرانتیم اول گروه A مرحله گروهی آسیا۱۸ ژوئن ۲۰۱۳۴۲۰۰۶مرحله گروهی (۱۹۷۸, ۱۹۹۸ , ۲۰۰۶) کره جنوبیتیم دوم گروه A مرحله گروهی آسیا۱۸ ژوئن ۲۰۱۳۹۲۰۱۰رتبه چهارم (۲۰۰۲) هلندتیم اول گروه D مرحله گروهی اروپا۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳۱۰۲۰۱۰نایب قهرمان (۱۹۷۴, ۱۹۷۸, ۲۰۱۰) ایتالیاتیم اول گروه B مرحله گروهی اروپا۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳۱۸۲۰۱۰قهرمان (۱۹۳۴, ۱۹۳۸, ۱۹۸۲, ۲۰۰۶) ایالات متحده آمریکاتیم اول کنکاکاف۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳۱۰۲۰۱۰رتبه سوم (۱۹۳۰) کاستاریکاتیم دوم کنکاکاف۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳۴۲۰۰۶یک‌شانزدهم نهایی (۱۹۹۰) آرژانتینتیم اول آمریکای جنوبی۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳۱۶۲۰۱۰قهرمان (۱۹۷۸, ۱۹۸۶) بلژیکتیم اول گروه A مرحله گروهی اروپا۱۱ اکتبر ۲۰۱۳۱۲۲۰۰۲رتبه چهارم (۱۹۸۶) سوئیستیم اول گروه E مرحله گروهی اروپا۱۱ اکتبر ۲۰۱۳۱۰۲۰۱۰یک چهارم نهایی (۱۹۳۴, ۱۹۳۸, ۱۹۵۴) آلمانتیم اول گروه C مرحله گروهی اروپا۱۱ اکتبر ۲۰۱۳۱۸۲۰۱۰قهرمان (۱۹۵۴, ۱۹۷۴, ۱۹۹۰) کلمبیاتیم دوم آمریکای جنوبی۱۱ اکتبر ۲۰۱۳۵۱۹۹۸یک هشتم نهایی (۱۹۹۰) روسیهتیم اول گروه F مرحله گروهی اروپا۱۵ اکتبر ۲۰۱۳۳۲۰۰۲رتبه چهارم (۱۹۶۶) بوسنی و هرزگوینتیم اول گروه G مرحله گروهی اروپا۱۵ اکتبر ۲۰۱۳۱-- انگلیستیم اول گروه H مرحله گروهی اروپا۱۵ اکتبر ۲۰۱۳۱۴۲۰۱۰قهرمان (۱۹۶۶) اسپانیاتیم اول گروه I مرحله گروهی اروپا۱۵ اکتبر ۲۰۱۳۱۴۲۰۱۰قهرمان (۲۰۱۰) شیلیتیم سوم آمریکای جنوبی۱۵ اکتبر ۲۰۱۳۹۲۰۱۰رتبه سوم (۱۹۶۲) اکوادورتیم چهارم آمریکای جنوبی۱۵ اکتبر ۲۰۱۳۳۲۰۰۶یک هشتم نهایی (۲۰۰۶) هندوراسسوم کنکاکاف۱۵ اکتبر ۲۰۱۳۳۲۰۱۰مرحله گروهی (۱۹۸۲, ۲۰۱۰) نیجریهبرنده مرحله سوم آفریقا۱۶ نوامبر ۲۰۱۳۵۲۰۱۰یک هشتم نهایی (۱۹۹۴), (۱۹۹۸) ساحل عاجبرنده مرحله سوم آفریقا۱۶ نوامبر ۲۰۱۳۳۲۰۱۰مرحله گروهی (۲۰۰۶), (۲۰۱۰) کامرونبرنده مرحله سوم آفریقا۱۷ نوامبر ۲۰۱۳۷۲۰۱۰یک چهارم نهایی (۱۹۹۰) غنابرنده مرحله سوم آفریقا۱۹ نوامبر ۲۰۱۳۳۲۰۱۰یک چهارم نهایی (۲۰۱۰) الجزایربرنده مرحله سوم آفریقا۱۹ نوامبر ۲۰۱۳۴۲۰۱۰مرحله گروهی (۱۹۸۲،۱۹۸۶،۲۰۱۰) یونانبرنده مرحله حذفی اروپا۱۹ نوامبر ۲۰۱۳۳۲۰۱۰مرحله گروهی (۱۹۹۴،۲۰۱۰) کرواسیبرنده مرحله حذفی اروپا۱۹ نوامبر ۲۰۱۳۴۲۰۰۶رتبه سوم (۱۹۹۸) پرتغالبرنده مرحله حذفی اروپا۱۹ نوامبر ۲۰۱۳۵۲۰۱۰رتبه چهارم (۲۰۰۶) فرانسهبرنده مرحله حذفی اروپا۱۹ نوامبر ۲۰۱۳۱۴۲۰۱۰قهرمان (۱۹۹۸) مکزیکبرنده مرحله حذفی اقیانوسیه-کنکاکاف۲۰ نوامبر ۲۰۱۳۱۵۲۰۱۰یک چهارم نهایی (۱۹۷۰ (۱۹۸۶) اروگوئهبرنده مرحله حذفی آسیا-آمریکای جنوبی۲۱ نوامبر ۲۰۱۳۱۲۲۰۱۰قهرمان (۱۹۳۰, ۱۹۵۰)ورزشگاه‌ها
۱۲ شهر ریو د ژانیرو، برازیلیا، سائوپائولو، فورتالزا، بلو هوریزونته، پورتو الگره، سالوادور، ریسیف، مانائوس، کوریتیبا، کویابا و ناتال شهرهای میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ خواهند بود.[۳]ریو د ژانیروبرازیلیاسائوپائولوفورتالزاورزشگاه ماراکاناورزشگاه ملی مانه گارینشا[۴]ورزشگاه آرنا کورینتیانسورزشگاه کاستلو فورتالزاظرفیت: ۷۶٬۹۳۵[۵]ظرفیت: ۷۰٬۰۴۲[۶]ظرفیت: ۶۸٬۰۰۰ظرفیت: ۶۴٬۸۴۶[۷]بلو هوریزونتهبلو هوریزونتهبرازیلیافورتالزاپورتو الگرهسائوپائولوریو د ژانیروسالوادورناتالکویاباکوریتیبامانائوسریسیفپورتو الگرهورزشگاه مینیروورزشگاه بیرا ریوظرفیت: ۶۲٬۵۴۷ظرفیت: ۵۱٬۳۰۰[۸]سالوادورریسیفورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآواورزشگاه ایتایپاوا آرنا پرنامبوکوظرفیت: ۵۶٬۰۰۰[۹]ظرفیت: ۴۶٬۱۵۴کویابامانائوسناتالکوریتیباورزشگاه آرنا پانتانالورزشگاه آرنا آمازونیاورزشگاه آرنا داس دوناسورزشگاه آرنا دا بایشاداظرفیت: ۴۲٬۹۶۸ظرفیت: ۴۲٬۳۷۴ظرفیت: ۴۲٬۰۸۶ظرفیت: ۴۳٬۹۰۰سیدبندی
سیدبندی جام جهانی ۲۰۱۴ در ۳ دسامبر ۲۰۱۳ توسط فیفا اعلام شده است، ۳۲ تیم انتخاب شده در ۴ سید تقسیم‌بندی شده‌اند که سید اول شامل برزیل به عنوان میزبان رقابت‌ها و ۷ تیم برتر رنکینگ فیفا که در اکتبر ۲۰۱۳ اعلام شده است می‌باشد، دیگر تیم‌ها نیز در ۳ سید دیگر براساس قاره‌ها و کنفدراسیون‌ها جای گرفته‌اند.[۱۰]سید ۱سید ۲ (آفریقا، آمریکای جنوبی)سید ۳ (آسیا، کونکاکاف)سید ۴ (اروپا)
 برزیل (میزبان) آرژانتین کلمبیا اروگوئه بلژیک آلمان اسپانیا سوئیس
 الجزایر کامرون ساحل عاج غنا نیجریه شیلی اکوادور
 استرالیا ژاپن ایران کره جنوبی کاستاریکا هندوراس مکزیک ایالات متحده آمریکا
 بوسنی و هرزگوین کرواسی انگلیس فرانسه یونان ایتالیا (کشیده شد به سید ۲) هلند پرتغال روسیهقرعه‌کشی و گروه‌بندی
مراسم قرعه کشی مرحله نهایی رقابت‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل در کاستا دو ساوپ ایالت باهیا، حدود ۹۰ کیلومتری شمال سالوادور در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۹۲ مصادف با روز ۶ دسامبر ۲۰۱۳ انجام شد.[۱۱]گروه Aگروه Bگروه Cگروه D برزیل اسپانیا کلمبیا اروگوئه کرواسی هلند یونان کاستاریکا مکزیک شیلی ساحل عاج انگلیس کامرون استرالیا ژاپن ایتالیاگروه Eگروه Fگروه Gگروه H سوئیس آرژانتین آلمان بلژیک اکوادور بوسنی و هرزگوین پرتغال الجزایر فرانسه ایران غنا روسیه هندوراس نیجریه ایالات متحده آمریکا کره جنوبیمسابقاتگروه Aتیمبازیبردمساویباختگل. زگل. خت. گلامتیاز برزیل۰۰۰۰۰۰۰۰ کرواسی۰۰۰۰۰۰۰۰ مکزیک۰۰۰۰۰۰۰۰ کامرون۰۰۰۰۰۰۰۰۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰برزیل بازی ۱ کرواسیورزشگاه آرنا کورینتیانس, سائوپائولو۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰مکزیک بازی ۲ کامرونورزشگاه آرنا داس دوناس, ناتال۱۷ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰برزیل بازی ۱۷ مکزیکورزشگاه کاستلو فورتالزا, فورتالزا۱۸ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰کامرون بازی ۱۸ کرواسیورزشگاه آرنا آمازونیا, مانائوس۲۳ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰کامرون بازی ۳۳ برزیلورزشگاه ملی مانه گارینشا, برازیلیا۲۳ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰کرواسی بازی ۳۴ مکزیکورزشگاه ایتایپاوا آرنا پرنامبوکو, ریسیفگروه Bتیمبازیبردمساویباختگل. زگل. خت. گلامتیاز اسپانیا۰۰۰۰۰۰۰۰ هلند۰۰۰۰۰۰۰۰ شیلی۰۰۰۰۰۰۰۰ استرالیا۰۰۰۰۰۰۰۰۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰اسپانیا بازی ۳ هلندورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا, سالوادور۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰شیلی بازی ۴ استرالیاورزشگاه آرنا پانتانال, کویابا۱۸ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰اسپانیا بازی ۱۹ شیلیورزشگاه ماراکانا, ریودو ژانیرو۱۸ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰استرالیا بازی ۲۰ هلندورزشگاه بیرا ریو, پورتو الگره۲۳ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰استرالیا بازی ۳۵ اسپانیاورزشگاه آرنا دا بایشادا, کوریتیبا۲۳ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰هلند بازی ۳۶ شیلیورزشگاه آرنا کورینتیانس, سائوپائولوگروه Cتیمبازیبردمساویباختگل. زگل. خت. گلامتیاز کلمبیا۰۰۰۰۰۰۰۰ یونان۰۰۰۰۰۰۰۰ ساحل عاج۰۰۰۰۰۰۰۰ ژاپن۰۰۰۰۰۰۰۰۱۴ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰کلمبیا بازی ۵ یونانورزشگاه مینیرو, بلو هوریزونته۱۴ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰ساحل عاج بازی ۶ ژاپنورزشگاه ایتایپاوا آرنا پرنامبوکو, ریسیف۱۹ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰کلمبیا بازی ۲۱ ساحل عاجورزشگاه ملی مانه گارینشا, برازیلیا۱۹ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰ژاپن بازی ۲۲ یونانورزشگاه آرنا داس دوناس, ناتال۲۴ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ژاپن بازی ۳۷ کلمبیاورزشگاه آرنا پانتانال, کویابا۲۴ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰یونان بازی ۳۸ ساحل عاجورزشگاه کاستلو فورتالزا, فورتالزاگروه Dتیمبازیبردمساویباختگل. زگل. خت. گلامتیاز اروگوئه۰۰۰۰۰۰۰۰ کاستاریکا۰۰۰۰۰۰۰۰ انگلیس۰۰۰۰۰۰۰۰ ایتالیا۰۰۰۰۰۰۰۰۱۴ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰اروگوئه بازی ۷ کاستاریکاورزشگاه کاستلو فورتالزا, فورتالزا۱۴ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۲۲:۰۰انگلیس بازی ۸ ایتالیاورزشگاه آرنا آمازونیا, مانائوس۱۹ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰اروگوئه بازی ۲۳ انگلیسورزشگاه آرنا کورینتیانس, سائوپائولو۲۰ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ایتالیا بازی ۲۴ کاستاریکاورزشگاه ایتایپاوا آرنا پرنامبوکو, ریسیف۲۴ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ایتالیا بازی ۳۹ اروگوئهورزشگاه آرنا داس دوناس, ناتال۲۴ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰کاستاریکا بازی ۴۰ انگلیسورزشگاه مینیرو, بلو هوریزونتهگروه Eتیمبازیبردمساویباختگل. زگل. خت. گلامتیاز سوئیس۰۰۰۰۰۰۰۰ اکوادور۰۰۰۰۰۰۰۰ فرانسه۰۰۰۰۰۰۰۰ هندوراس۰۰۰۰۰۰۰۰۱۵ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰سوئیس بازی ۹ اکوادورورزشگاه ملی مانه گارینشا, برازیلیا۱۵ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰فرانسه بازی ۱۰ هندوراسورزشگاه بیرا ریو, پورتو الگره۲۰ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰سوئیس بازی ۲۵ فرانسهورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا, سالوادور۲۰ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰هندوراس بازی ۲۶ اکوادورورزشگاه آرنا دا بایشادا, کوریتیبا۲۵ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰هندوراس بازی ۴۱ سوئیسورزشگاه آرنا آمازونیا, مانائوس۲۵ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰اکوادور بازی ۴۲ فرانسهورزشگاه ماراکانا, ریودو ژانیروگروه Fتیمبازیبردمساویباختگل. زگل. خت. گلامتیاز آرژانتین۰۰۰۰۰۰۰۰ بوسنی و هرزگوین۰۰۰۰۰۰۰۰ ایران۰۰۰۰۰۰۰۰ نیجریه۰۰۰۰۰۰۰۰۱۵ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰آرژانتین بازی ۱۱ بوسنی و هرزگوینورزشگاه ماراکانا, ریودو ژانیرو۱۶ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰ایران بازی ۱۲ نیجریهورزشگاه آرنا دا بایشادا, کوریتیبا۲۱ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰آرژانتین بازی ۲۷ ایرانورزشگاه مینیرو, بلو هوریزونته۲۱ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰نیجریه بازی ۲۸ بوسنی و هرزگوینورزشگاه آرنا پانتانال, کویابا۲۵ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰نیجریه بازی ۴۳ آرژانتینورزشگاه بیرا ریو, پورتو الگره۲۵ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰بوسنی و هرزگوین بازی ۴۴ ایرانورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا, سالوادورگروه Gتیمبازیبردمساویباختگل. زگل. خت. گلامتیاز آلمان۰۰۰۰۰۰۰۰ پرتغال۰۰۰۰۰۰۰۰ غنا۰۰۰۰۰۰۰۰ ایالات متحده آمریکا۰۰۰۰۰۰۰۰۱۶ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰آلمان بازی ۱۳ پرتغالورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا, سالوادور۱۶ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰غنا بازی ۱۴ ایالات متحده آمریکاورزشگاه آرنا داس دوناس, ناتال۲۱ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰آلمان بازی ۲۹ غناورزشگاه کاستلو فورتالزا, فورتالزا۲۲ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰ایالات متحده آمریکا بازی ۳۰ پرتغالورزشگاه آرنا آمازونیا, مانائوس۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ایالات متحده آمریکا بازی ۴۵ آلمانورزشگاه ایتایپاوا آرنا پرنامبوکو, ریسیف۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰پرتغال بازی ۴۶ غناورزشگاه ملی مانه گارینشا, برازیلیاگروه Hتیمبازیبردمساویباختگل. زگل. خت. گلامتیاز بلژیک۰۰۰۰۰۰۰۰ الجزایر۰۰۰۰۰۰۰۰ روسیه۰۰۰۰۰۰۰۰ کره جنوبی۰۰۰۰۰۰۰۰۱۷ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰بلژیک بازی ۱۵ الجزایرورزشگاه مینیرو, بلو هوریزونته۱۷ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰روسیه بازی ۱۶ کره جنوبیورزشگاه آرنا پانتانال, کویابا۲۲ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۹:۰۰بلژیک بازی ۳۱ روسیهورزشگاه ماراکانا, ریودو ژانیرو۲۲ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰کره جنوبی بازی ۳۲ الجزایرورزشگاه بیرا ریو, پورتو الگره۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰کره جنوبی بازی ۴۷ بلژیکورزشگاه آرنا کورینتیانس, سائوپائولو۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰الجزایر بازی ۴۸ روسیهورزشگاه آرنا دا بایشادا, کوریتیبامرحلهٔ حذفی
مرحلهٔ حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ مرحله دوم و نهایی مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ است که بعد از مرحلهٔ گروهی و راهیابی ۱۶ تیم به مرحله یک هشتم نهایی ادامه می‌یابد.
در این مرحله اگر بازی‌ها در ۹۰ دقیقه معمول مساوی شد بازی به وقت اضافه کشیده می‌شود که در دو نیمه ۱۵ دقیقه‌ای بازی برگزار می‌شود و اگر در وقت اضافه هم نتیجه مساوی شد برنده در ضربات پنالتیمشخص می‌شود.[۱۲]یک هشتم نهایییک چهارم نهایینیمه نهاییفینال              ۲۸ ژوئن – ورزشگاه مینیرو       تیم اول گروه A ۴ جولای – ورزشگاه کاستلو فورتالزا تیم دوم گروه B   برندهٔ بازی ۴۹ ۲۸ ژوئن – ورزشگاه ماراکانا  برندهٔ بازی ۵۰   تیم اول گروه C ۸ جولای – ورزشگاه مینیرو تیم دوم گروه D   برندهٔ بازی ۵۷ ۳۰ ژوئن – ورزشگاه ملی مانه گارینشا  برندهٔ بازی ۵۸   تیم اول گروه E ۴ جولای – ورزشگاه ماراکانا تیم دوم گروه F   برندهٔ بازی ۵۳ ۳۰ ژوئن – ورزشگاه بیرا ریو  برندهٔ بازی ۵۴   تیم اول گروه G ۱۳ جولای – ورزشگاه ماراکانا تیم دوم گروه H   برندهٔ بازی ۶۱ ۲۹ ژوئن – ورزشگاه کاستلو فورتالزا  برندهٔ بازی ۶۲  تیم اول گروه B ۵ جولای – ورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا تیم دوم گروه A   برندهٔ بازی ۵۱ ۲۹ ژوئن – ورزشگاه ایتایپاوا آرنا پرنامبوکو  برندهٔ بازی ۵۲   تیم اول گروه D ۹ جولای – ورزشگاه آرنا کورینتیانس تیم دوم گروه C   برندهٔ بازی ۵۹ ۱ جولای – ورزشگاه آرنا کورینتیانس  برندهٔ بازی ۶۰  رده‌بندی تیم اول گروه F ۵ جولای – ورزشگاه ملی مانه گارینشا۱۲ جولای – ورزشگاه ملی مانه گارینشا تیم دوم گروه E   برندهٔ بازی ۵۵  بازندهٔ بازی ۶۱ ۱ جولای – ورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا  برندهٔ بازی ۵۶   بازندهٔ بازی ۶۲  تیم اول گروه H  تیم دوم گروه G  مرحلهٔ یک هشتم نهایی۲۸ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ تیم اول گروه Aبازی ۴۹ تیم دوم گروه Bورزشگاه مینیرو, بلو هوریزونته۲۸ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ تیم اول گروه Cبازی ۵۰ تیم دوم گروه Dورزشگاه ماراکانا, ریودو ژانیرو۲۹ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ تیم اول گروه Bبازی ۵۱ تیم دوم گروه Aورزشگاه کاستلو فورتالزا, فورتالزا۲۹ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ تیم اول گروه Dبازی ۵۲ تیم دوم گروه Cورزشگاه ایتایپاوا آرنا پرنامبوکو, ریسیف۳۰ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ تیم اول گروه Eبازی ۵۳ تیم دوم گروه Fورزشگاه ملی مانه گارینشا, برازیلیا۳۰ ژوئن ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ تیم اول گروه Gبازی ۵۴ تیم دوم گروه Hورزشگاه بیرا ریو, پورتو الگره۱ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ تیم اول گروه Fبازی ۵۵ تیم دوم گروه Eورزشگاه آرنا کورینتیانس, سائوپائولو۱ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ تیم اول گروه Hبازی ۵۶ تیم دوم گروه Gورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا, سالوادوریک چهارم نهایی۴ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ برنده بازی ۵۳بازی ۵۸ برنده بازی ۵۴ورزشگاه ماراکانا, ریودو ژانیرو۴ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ برنده بازی ۴۹بازی ۵۷ برنده بازی ۵۰ورزشگاه کاستلو فورتالزا, فورتالزا۵ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۳:۰۰ برنده بازی ۵۵بازی ۶۰ برنده بازی ۵۶ورزشگاه ملی مانه گارینشا, برازیلیا۵ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ برنده بازی ۵۱بازی ۵۹ برنده بازی ۵۲ورزشگاه ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا, سالوادورنیمه‌نهایی۸ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ برنده بازی ۵۷بازی ۶۱ برنده بازی ۵۸ورزشگاه مینیرو, بلو هوریزونته۹ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ برنده بازی ۵۹بازی ۶۲ برنده بازی ۶۰ورزشگاه آرنا کورینتیانس, سائوپائولومسابقه رده‌بندی۱۲ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۷:۰۰ بازنده بازی ۶۱بازی ۶۳ بازنده بازی ۶۲ورزشگاه ملی مانه گارینشا, برازیلیافینال۱۳ جولای ۲۰۱۴ساعت : ۱۶:۰۰ برنده بازی ۶۱بازی ۶۴ برنده بازی ۶۲ورزشگاه ماراکانا, ریودو ژانیرو

قرعه کشی جام جهانی 2014 برزیل

نتایج نهایی قرعه‌کشی جام جهانی 2014

goal

ویژه

ایران

کنایه عجیب علی کریمی: ملاک دعوت شدن به تیم ملی باید خوب بازی کردن باشد/ امیدوارم در جام جهانی سر پیراهن مسی دعوایمان نشود

41

مطالب مرتبط

جام جهانی 2014

ایده آلمان برای ساخت اقامتگاه اختصاصی دربرزیل

جام جهانی 2014

محل اسکان بوسنی در جام جهانی مشخص شد؛ هتل 5 ستاره کاسا گرانده

جام جهانی 2014

فان خال: مهارت هلند در خوب بازی کردن است،نه در خطا کردن

جام جهانی 2014

ورزشگاه ماراکانا،میزبان فینال جام جهانی 2014درمحاصره سیل

جام جهانی 2014

بازگشت سابه یا به آرژآنتین بعد از بازدید از امکانات برزیل

بعدیقبلی

125

2013/12/6 21:15:00

سایت گل – قرعه‌کشی جام جهانی 2014 انجام شد و گروه‌ها به این ترتیب مشخص شدند:

گروه A

برزیل، کرواسی، مکزیک، کامرون
 

گروه B

اسپانیا، هلند، شیلی، استرالیا
 

گروه C

کلمبیا، یونان، ساحل عاج، ژاپن
 

گروه D

اروگوئه، کاستاریکا، انگلیس، ایتالیا
 

گروه E

سوییس، اکوادور، فرانسه، هندوراس
 

گروه F

آرژانتین، بوسنی، ایران، نیجریه
 

گروه G

آلمان، پرتغال، غنا، آمریکا
 

گروه H

بلژیک، الجزایر، روسیه، کره جنوبی
 

منچستر یونایتد

باشگاه فوتبال منچستر یونایتداز ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزادمنچستر یونایتدنام کامل باشگاهباشگاه فوتبال منچستر یونایتدلقب(ها)شیاطین سرخ[۱] (Red Devils)تاریخ تأسیسسال ۱۸۷۸ (۱۳۵ سال پیش) با نام نیوتون هیثنام ورزشگاهالدترافورد(گنجایش:۷۵،۸۱۱[۲])مالک خانواده گلیزرمدیرعامل جوئل و آورام گلیزرسرمربی دیوید مویسلیگلیگ برتر انگلستان۲۰۱۳ – ۲۰۱۲اولآدرس اینترنتیmanutd.comبهترین گلزن تاریخ بابی چارلتون (۲۴۹ گل)[۳]لباس اوللباس دوملباس سوم
 فصل جاری
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (به انگلیسی: Manchester United Football Club)‏ یکی از باشگاه‌های حرفه‌ای فوتبال در لیگ برتر انگلستاناست. این باشگاه در سال ۱۸۷۸، با نام باشگاه فوتبال نیوتون هیث (به انگلیسی: Newton Heath LYR Football Club)‏ تأسیس شد. در سال ۱۹۰۲، نام این باشگاه به منچستر یونایتد تغییر یافت[۱] و در سال ۱۹۱۰، ورزشگاه الدترافورد به عنوان ورزشگاه خانگی این تیم انتخاب شد.[۴]
در سال ۱۹۶۸، منچستریونایتد با سرمربیگری مت بازبی به عنوان اولین تیم انگلیسی در لیگ قهرمانان اروپا به قهرمانی رسید. این اتفاق ۱۰ سال پس از حادثه مونیخ رخ داد. در این حادثه ۸ تن از بازیکنان تیم فوتبال منچستریونایتد جان خود را از دست دادند. سر الکس فرگوسن که از نوامبر ۱۹۸۶ تا مهٔ ۲۰۱۳ سرمربیگری این تیم را بر عهده داشت، توانست ۳۸ جام مختلف برای باشگاه به دست آورد.[۵][۶][۷]بعد از کناره‌گیری فرگوسن،دیوید مویس جانشین وی شد.[۸]
منچستر یونایتد با داشتن ۲۰ عنوان قهرمانی در لیگ برتر، ۴ قهرمانی در جام اتحادیه، ۱۱ قهرمانی در جام حذفی[۹]، ۲۰ قهرمانی در سوپر جام انگلستان و هم‌چنین سه عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال جهان به‌شمار می‌آید. آن‌ها تنها تیم انگلیسی هستند که توانستند در فصل ۹۹–۱۹۹۸ هر سه‌جام لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا (سه‌گانه) را به دست آورند.
منچستر یونایتد یکی از ثروتمندترین و پرطرفدارترین تیم‌های دنیا به حساب می‌آید.[۱۰][۱۱][۱۲] در ژانویه ۲۰۱۳، منچستر یونایتد به نخستین باشگاهی تبدیل شد که ارزشش بیش از ۳ میلیارد دلار است. طبق اعلام مجله فوربز، باشگاه منچستر یونایتد ۳٫۳ میلیارد دلار ارزش دارد و با ۱٫۲ میلیارد دلار اختلاف با باشگاه دوم، ارزشمندترین باشگاه ورزشی دنیاست.[۱۲] مالک فعلی این باشگاه، مالکوم گلیزر است که در ماه مهٔ سال ۲۰۰۵، با مبلغی بالغ بر ۸۰۰ میلیون پوند باشگاه منچستر یونایتد را خرید.[۱۳]
محتویات  [نهفتن] ۱ تاریخچه۱.۱ سال‌های ابتدایی (۱۹۴۵–۱۸۷۸)۱.۲ سال‌های بازبی (۱۹۶۹–۱۹۴۵)۱.۳ ۱۹۸۶–۱۹۶۹۱.۴ سال‌های فرگوسن (۲۰۱۳–۱۹۸۶)۱.۵ تاکنون–۲۰۱۳۲ آرم و لباس تیم۳ ورزشگاه‌های خانگی۴ هواداران۴.۱ رقیبان سنتی۵ برند جهانی۵.۱ حامیان مالی۶ مالکیت و امور مالی۷ بازیکنان۷.۱ ترکیب تیم نخست۷.۲ بازیکنان جدا شده به صورت قرضی۷.۳ کاپیتان‌های باشگاه۷.۴ آکادمی و بازیکنان ذخیره۸ رکوردها و آمار۸.۱ رکوردهای بازیکنان۸.۱.۱ بیشترین تجربه بازی۸.۱.۲ بهترین گلزنان تاریخ باشگاه۸.۲ جوایز بازیکنان۸.۲.۱ توپ طلای اروپا۸.۲.۲ کفش طلای اروپا۸.۲.۳ بهترین بازیکن سال یوفا۸.۲.۴ بازیکن سال فوتبال جهان۸.۲.۵ جایزه پوشکاش فیفا۸.۳ نقل و انتقالات۸.۳.۱ بیشترین هزینه خرید بازیکن۸.۳.۲ بیشترین مبلغ فروش بازیکن۹ مقامات باشگاه۹.۱ مدیران و سرپرستان باشگاه۹.۲ مقامات باشگاه فوتبال منچستر یونایتد۹.۳ کادر فنی و پزشکی۹.۴ تاریخچه مربیان باشگاه۱۰ افتخارات۱۰.۱ دوگانه و سه‌گانه‌ها۱۰.۱.۱ دوگانه‌ها۱۰.۱.۲ سه‌گانه‌ها۱۱ توضیحات۱۲ پانویس۱۳ پیوند به بیرون۱۳.۱ وب‌گاه‌های مستقل
تاریخچه[ویرایش]سال‌های ابتدایی (۱۹۴۵–۱۸۷۸)[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۴۵–۱۸۷۸)نمودار پیشرفت باشگاه منچستر یونایتد در لیگ برتر انگلستان از فصل ۹۳–۱۸۹۲ تا ۰۸–۲۰۰۷
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد در سال ۱۸۷۸ توسط شرکت راه‌آهن لانکشایر و یورکشایر و با نام نیوتون هیث شکل گرفت.[۱۴] در ابتدا این تیم فقط با تیم‌های شرکت‌های راه‌آهن دیگر بازی می‌کرد، ولی در ۲۰ نوامبر ۱۸۸۰ اولین بازی رسمی خود را در برابر بولتون واندررز انجام داد. بازیکنان تیم نیوتون هیث در این بازی لباس سبز و طلایی پوشیده بودند و بازی را نیز با نتیجه ۶ بر صفر واگذار کردند. این تیم از سال ۱۸۸۸ به عضویت یک لیگ محلی کوچک درآمد. این لیگ محلی پس از یک سال منحل شد و آن‌ها به لیگ دیگری به نام اتحاد فوتبال پیوستند. سه فصل بعد این لیگ با لیگ برتر فوتبال ادغام شد. این تیم از فصل ۹۳–۱۸۹۲ کار خود را در لیگ دسته اول شروع کرد. در آن موقع تیم از شرکت راه‌آهن استقلال یافته بود و پسوند LYR (مخفف Lancashire and Yorkshire Railway) از نام این تیم حذف شد. بعد از فقط دو فصل، باشگاه به دستهٔ دوم سقوط کرد.[۱۵]تیم منچستر یونایتد در فصل ۱۹۰۶–۱۹۰۵در این سال آن‌ها نایب قهرمان لیگ شدند
در ژانویه ۱۹۰۲، باشگاه با بدهی ۲،۶۷۰ پوند (معادل ۲۱۰،۰۰۰ پوند در سال ۲۰۱۱ میلادی) ورشکستهشد.[۱۶][۱۷] هری استفورد، کاپیتان تیم ۴ تاجر از جمله جان هنری دیویس (که رئیس باشگاه شد) را یافت که حاضر شدند هر کدام ۵۰۰ پوند در باشگاه سرمایه‌گذاری کنند و تیم را نجات دهند.[۱۸] در آن موقع نام تیم نیز تغییر کرد[۱۶] و در ۲۴ آوریل ۱۹۰۲ باشگاهی با نام منچستر یونایتد به صورت رسمی شکل گرفت.[۱۶] با سرمربیگری ارنست منگنال که تیم را در سال ۱۹۰۳ تحویل گرفت،[۱۸] آن‌ها موفق به نایب قهرمانی در لیگ دسته دوم در سال ۱۹۰۶ شدند و به لیگ دسته اول راه یافتند.[۱۸] هم‌چنین منچستر یونایتد در سال ۱۹۰۸، برای اولین بار توانست لیگ دسته اول را فتح کند که اولین قهرمانی منچستر یونایتد در لیگ به حساب می‌آید. در شروع فصل بعد، منچستر یونایتد عنوان قهرمانی در جام خیریه انگلیس را به‌دست آورد.[۱۶] و در پایان فصل نیز برای اولین بار، به عنوان قهرمانی جام حذفی انگلیس رسید. منچستر یونایتد در سال ۱۹۱۱، بار دیگر در لیگ دسته اول قهرمان شد، ولی در پایان آن فصل، منگنال منچستر یونایتد را ترک کرد و به منچستر سیتی پیوست.[۱۹]
در سال ۱۹۲۲، بعد از شروع دوباره لیگ‌های فوتبال پس از توقف سه ساله به علت جنگ جهانی اول، باشگاه به دسته دوم سقوط کرد.[۲۰] منچستر یونایتد در سال ۱۹۲۵، دوباره به لیگ دسته اول بازگشت،[۲۰] ولی در سال ۱۹۳۱ دوباره به دسته دوم رفت و به باشگاه یو-یویی تبدیل شد. در آن سال، منچستر یونایتد ضعیف‌ترین نتیجهٔ تاریخ خود را گرفت و در لیگ دسته دوم در رتبهٔ بیستم قرار گرفت. در اکتبر ۱۹۲۷، جان هنری دیویس درگذشت. باشگاه بار دیگر در آستانهٔ ورشکستگی قرار گرفت، ولی در دسامبر ۱۹۳۱، جیمز گیبسون در باشگاه سرمایه‌گذاری کرد و اداره باشگاه را در دست گرفت.[۲۱] در فصل ۳۹–۱۹۳۸ و در فاصله یک سال قبل از شروع جنگ جهانی دوم، باشگاه کار خود را در لیگ دسته اول در رتبه چهاردهم به پایان رساند.[۱۶]سال‌های بازبی (۱۹۶۹–۱۹۴۵)[ویرایش]نوشتارهای اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۶۹–۱۹۴۵) و فاجعه هوایی مونیخ«بچه‌های بازبی» در دانمارک (۱۹۵۵)
در اکتبر ۱۹۴۵، پس از از سرگیری دوبارهٔ مسابقات فوتبال بعد از جنگ جهانی دوم، مت بازبی با قراردادی ۵ ساله به منچستر یونایتد پیوست. او کارش را با جذب پنج بازیکن شروع کرد.[۲۲] بازبی در سال‌های ۱۹۴۷، ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ با تیم نایب قهرمان لیگ دسته اول شد و در سال ۱۹۴۸ نیز قهرمان جام حذفی انگلیس شد. در سال ۱۹۵۲، باشگاه پس از ۴۱ سال قهرمان لیگ دسته اول شد.[۲۲] با میانگین سنی ۲۲ سال، تیم سر مت بازبی در آن سال‌ها توسط رسانه‌ها «بچه‌های بازبی» (به انگلیسی: Busby Babes)‏ خوانده می‌شد.[۲۳] در سال ۱۹۵۷، منچستر یونایتد به عنوان اولین تیم انگلیسی به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. آن‌ها در این مسابقات، در نیمه‌نهایی بازی را به رئال مادرید واگذار کردند و حذف شدند.[۲۴] در همان مسابقات، منچستر یونایتد با نتیجه ۱۰ بر صفر باشگاه بلژیکیاندرلشت را شکست داد. این پیروزی، به عنوان پرگل ترین بُرد منچستر یونایتد در تاریخ این باشگاه محسوب می‌شود.[۲۵]
در سال بعد و در همین مسابقات، در راه برگشت به خانه پس از برد مقابل ستاره سرخ بلگراد، هواپیمایی که بازیکنان منچستر یونایتد، تعدادی خبرنگار و مقامات باشگاه را به انگلیس انتقال می‌داد، در حالی که در مونیخ آلمان سوخت‌گیری کرده بود، درحال بلند شدن از زمین دچار سانحه شد. فاجعه هوایی مونیخ در ۶ فوریه ۱۹۵۸ رخ داد و جان ۲۳ نفر را گرفت، از جمله ۸ تن از بازیکنان منچستر یونایتد. جئوف بنت، راجر بایرن، ادی کولمن، دانکن ادواردز، مارک جونز،دیوید پگ، تامی تیلور و بیلی ولان بازیکنانی بودند که در این حادثه جان باختند و چندی دیگر از بازیکنان در این حادثه به شدت مجروح شدند.[۲۶]نشانی که به افتخار کشته‌شدگان فاجعه هوایی مونیخ در الدترافورد نصب شده‌است
مت بازبی در این حادثه مجروح شد و در دوران درمانش، جیمی مورفی هدایت تیم را بر عهده گرفت.[۲۷] در آن سال آن‌ها به فینال جام حذفی رسیدند، اما در مقابل بولتون واندررز مغلوب شدند.[۱۶] با به رسمیت شناختن این فاجعه، یوفا از باشگاه دعوت کرد تا در فصل ۵۹–۱۹۵۸ لیگ قهرمانان اروپا درکنار ولورهمپتونشرکت کند. با وجود تصویب اتحادیه فوتبال انگلیس، سازمان لیگ تشخیص داد به علت این که منچستر یونایتد به این مسابقات راه پیدا نکرده‌است، نمی‌تواند در آن شرکت کند.[۱۶] بازبی با خریدن بازیکنانی هم‌چون دنیس لا و پت کرراند تیم دههٔ ۶۰ منچستر یونایتد را دوباره ساخت.[۲۸] این تیم همراه با بازیکنانی هم‌چون جرج بست در سال ۱۹۶۳ در جام حذفی قهرمان شد.[۱۶]
در فصل بعدی در لیگ نایب قهرمان شدند و در سال ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ توانستند در لیگ به مقام قهرمانی برسند.[۱۶] در سال ۱۹۶۸، منچستر یونایتد در فینال لیگ قهرمانان اروپا با نتیجهٔ ۴ بر ۱ تیم بنفیکا را شکست داد و به عنوان اولین تیم انگلیسی، در لیگ قهرمانان اروپا، قهرمان شد.[۲۴] در آن تیم، سه برندهٔ توپ طلای اروپا[۲۹] یعنی بابی چارلتون، دنیس لا و جرج بست حضور داشتند.[۲۸] مت بازبی در سال ۱۹۶۹ از سِمَت خود استعفا داد[۲۸] و ویلف مک‌گینس، بازیکن سابق منچستر یونایتد، جانشین وی شد.[۳۰]۱۹۸۶–۱۹۶۹[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۸۶–۱۹۶۹)برایان رابسون برای ۱۲ سال کاپیتان تیم منچستر یونایتد بود. او دارای رکورد بلندترین مدت کاپیتانی در این تیم است.[۳۱]
به دنبال کسب رتبهٔ هشتم در فصل ۷۰–۱۹۶۹ و شروع ضعیف در فصل ۷۱–۱۹۷۰، بازبی پذیرفت تا به صورت موقت سرمربی تیم بشود و ویلف مک‌گینس نیز به عنوان کمک مربی در تیم مشغول شد.[۳۲] در ژوئن ۱۹۷۱، فرانک اوفارل، به عنوان سرمربی برگزیده شد.[۳۲] ولی ۱۸ ماه بعد و در دسامبر ۱۹۷۲ تامی دوچرتی جانشین وی شد.[۳۳] دوچرتی منچستر یونایتد را از سقوط به دستهٔ پایین‌تر نجات داد. ولی در سال ۱۹۷۴ آن‌ها به دستهٔ پایین‌تر سقوط کردند. مثلث خط حملهٔ یونایتد یعنیبست، لا و چارلتون باشگاه را ترک کردند.[۳۲] باشگاه سال بعد به دسته اول بازگشت و در سال ۱۹۷۶ به بازی نهایی جام حذفی رسید. اما در آن‌جا مغلوبساوت‌همپتون شد.[۳۲] منچستر یونایتد در سال ۱۹۷۷ باز هم به فینال رسید و این بار ۲ بر ۱ مقابل لیورپول به برتری رسید.[۳۲] دوچرتی پس از مدت کوتاهی و به دنبال افشای رابطه‌اش با همسر فیزیوتراپیست باشگاه، برکنار شد.[۳۴]
دیو سکستون در سال ۱۹۷۷، جانشین دوچرتی شد.[۳۳] با وجود خرید بازیکنان بزرگی هم‌چون جو جردن، گوردون مک‌کوئین، گری بیلی و رای ویلکینز، باشگاه در آن سال به نتیجهٔ قابل توجهی دست نیافت. آن‌ها در فصل ۸۰–۱۹۷۹ در لیگ و جام حذفی نایب قهرمان شدند.[۳۲] سکستون در سال ۱۹۸۱ برکنار و ران اتکینسونجانشین وی شد.[۳۳] او رکورد نقل‌وانقالات انگلیس را شکست و برایان رابسون را از وست برومویچ با مبلغ ۱٫۵ میلیون پوند به منچستر یونایتد آورد.[۳۵] با هدایت اتکینسون، منچستر یونایتد دو بار در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۵، قهرمان جام حذفی شد.[۳۳] در فصل ۸۶–۱۹۸۵ منچستر یونایتد، در حالی که به قهرمانی خیلی نزدیک بود، لیگ را با رتبه چهارم به پایان رساند. سال بعد منچستر یونایتد خطر سقوط را از سر گذراند و اتکینسون برکنار شد.[۳۳]سال‌های فرگوسن (۲۰۱۳–۱۹۸۶)[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (تاکنون–۱۹۸۶)سر الکس فرگوسن
الکس فرگوسن و دستیارش آرچی ناکس در روز برکناری اتکینسون از تیم آبردین به منچستر یونایتد آمدند[۳۶] و با هدایت آن‌ها، باشگاه در آن فصل به رتبهٔ یازدهم لیگ دست یافت. [۳۶][۳۷] با وجود این که فرگوسن منچستر یونایتد را در فصل ۸۸–۱۹۸۷ در لیگ به مقام دوم رساند، ولی در فصل بعدی دوباره منچستر یونایتد یازدهم شد.[۱۶] فرگوسن در آستانهٔ برکناری بود، ولی با شکست دادن کریستال پالاس، آن‌ها قهرمان جام حذفی سال ۱۹۹۰ شدند و فرگوسن در سمت خود باقی‌ماند.[۳۸][۳۹]در فصل بعد منچستر یونایتد برای اولین بار در جام در جام اروپا قهرمان شد و در بازی سوپر جام اروپا با یک گل، ستاره سرخ بلگراد، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا را شکست داد و سوپر جام اروپا را نیز به دست آورد.[۴۰] در فصل بعدی منچستر یونایتد در ومبلی تیم ناتینگهام فارست را یک بر صفر شکست داد و عنوان قهرمانی جام اتحادیه را به دست آورد.[۱۶] در سال ۱۹۹۳ باشگاه برای اولین پس از سال ۱۹۶۷، قهرمان لیگ برتر شد و در فصل بعدی نیز منچستر یونایتد جام حذفی و لیگ برتر را فتح کرد.[۴۰]
در فصل ۹۹–۱۹۹۸ منچستر یونایتد به نخستین تیم انگلیسی تبدیل شد که هر سه جام لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا را در یک فصل به دست می‌آورد. در حقیقت منچستر یونایتد تنها تیم انگلیسی است که سه‌گانه را در کارنامهٔ خود ثبت کرده‌است.[۴۱] آن‌ها در فینال لیگ قهرمانان سال ۱۹۹۹ در حالی که از بایرن مونیخبا یک گل عقب بودند، در وقت‌های اضافه با گل‌های اوله گانر سولسشیر و تدی شرینگهام به پیروزی رسیدند.[۴۲] هم‌چنین با شکست دادن تیم پالمیراس در توکیو،جام بین قاره‌ای را نیز به دست آوردند.[۴۳] پس از آن، فرگوسن به خاطر خدمات خود به فوتبال لقب سر را از ملکه بریتانیا دریافت کرد.[۳۸]رایان گیگز رکورددار تعداد بازی و پرافتخارترین بازیکن در لیگ برتر انگلستان[۴۴]
در سال ۲۰۰۰، منچستر یونایتد به جام باشگاه‌های جهان راه یافت [۴۵] و لیگ برتر را نیز دوباره در فصل‌های ۲۰۰۰–۱۹۹۹ و ۲۰۰۱–۲۰۰۰ فتح کرد. آن‌ها در فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۱ نایب قهرمان لیگ شدند و در فصل بعد، دوباره عنوان قهرمانی را به دست آوردند. قهرمانی جام حذفی فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ نیز نصیب منچستر یونایتد شد.[۴۶] در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ منچستر یونایتد برای اولین بار در تاریخ خود، از راه‌یابی به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا بازماند. اما با نایب قهرمانی در لیگ برتر و قهرمانی در جام اتحادیه، این امر را جبران کرد. منچستر یونایتد در فصل‌های ۰۷–۲۰۰۶ و ۰۸–۲۰۰۷ قهرمان لیگ برتر شد و در سال ۲۰۰۸ با شکست ۶ بر ۵ تیم چلسی در ضربات پنالتی (۱ بر ۱ مساوی در وقت قانونی و اضافه) قهرمان اروپا شد. در این بازی، رایان گیگز برای ۷۵۹مین بار برای منچستر یونایتد به میدان رفت و رکورد بابی چارلتونرا شکست[۴۷]. در دسامبر همان سال، منچستر یونایتد قهرمان باشگاه‌های جهان شد و در فصل ۰۹–۲۰۰۸ در جام اتحادیه عنوان قهرمانی را کسب کرد.[۴۸] در تابستان آن سال، کریستیانو رونالدو با مبلغ ۸۰ میلیون پوند که در زمان خود رکوردی جهانی محسوب می‌شد، به رئال مادرید فروخته شد.[۴۹] در سال ۲۰۱۰ منچستریونایتد ۲ بر ۱ استون ویلا را در بازی نهایی جام اتحادیه شکست داد و توانست برای اولین بار در این جام، از مقام قهرمانی خود دفاع کند.[۵۰]
منچستر یونایتد در فصل ۱۰–۲۰۰۹ به مقام نایب قهرمانی رسید. اما در فصل ۱۱–۲۰۱۰، برای نوزدهمین بار در لیگ برتر قهرمان شد. منچستر یونایتد با کسب این عنوان، رکورد ۱۸ قهرمانی تیم لیورپول در لیگ را شکست و به پرافتخارترین تیم باشگاهی در لیگ برتر انگلستان تبدیل شد.[۵۱][۵۲]
بعد از نایب قهرمانی در فصل ۱۲–۲۰۱۱، منچستر یونایتد در فصل ۱۳–۲۰۱۲ توانست برای بیستمین بار قهرمان لیگ برتر شود.[۵۳]تاکنون–۲۰۱۳[ویرایش]
روز ۸ مهٔ ۲۰۱۳، فرگوسن اعلام کرد که در پایان فصل بازنشسته می‌شود، اما به عنوان عضو هیئت رئیسه و سفیر، به فعالیتش در این باشگاه ادامه می‌دهد.[۷][۵۴] یک روز بعد، باشگاه منچستر یونایتد اعلام کرد که دیوید مویس با منچستر یونایتد قرارداد ۶ ساله امضا کرده و هدایت این تیم را بر عهده خواهد گرفت.[۵۵][۵۶][۵۷]آرم و لباس تیم[ویرایش]
آرم باشگاه منچستر یونایتد، از آرم شورای شهر منچستر گرفته شده‌است. اگرچه تغییرات بسیاری در آن دیده می‌شود و از آن آرم، فقط کشتی آن باقی‌مانده‌است.[۵۸] در دههٔ ۶۰ میلادی، به منچستر یونایتد لقب شیاطین سرخ داده شد. در آن زمان این لقب به صورت رسمی وارد برنامه‌های باشگاه شد و در دههٔ ۷۰ میلادی، نشان یک شیطان به آرم باشگاه اضافه شد.[۵۸]
۱۹۷۳–۱۹۶۰ 
۱۹۹۸–۱۹۷۳ 
تاکنون–۱۹۹۸
لباس تیم نیوتون هیث در ابتدا، پیراهن‌های سبز و زرد به همراه جوراب و شورت ورزشی آبی بود.[۵۹] بین سال‌های ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۶ پیراهن باشگاه رنگ سبز و طلایی بود[۵۹] تا این‌که در سال ۱۸۹۶، پیراهن باشگاه یک دست سفید شد و بازیکنان جوراب‌های آبی‌رنگ پوشیدند.[۵۹] بعد از آن که نام باشگاه در سال ۱۹۰۲ به منچستر یونایتد تغییر یافت، رنگ لباس تیم نیز عوض شد. از آن زمان به بعد بازیکنان پیراهن قرمز، شورت ورزشی سفید و جوراب سیاه می‌پوشیدند. تا سال ۱۹۲۲، تغییرات چندانی در لباس تیم صورت نگرفت تا این که در آن سال یک علامت V قرمز تیره به قسمت اطراف یقه پیراهن تیم اضافه شد. لباس خانگی تیم تا سال ۱۹۲۷ به همین شکل بود.[۵۹] در سال ۱۹۳۴، بازیکنان پیراهن‌های آلبالویی و سفید رنگ پوشیدند، ولی در فصل بعدی پیراهن تیم به همان قرمز یکدست تغییر یافت. از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵، جوراب‌های بازیکنان از رنگ مشکی به رنگ سفید تغییر کرد و از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱، جوراب‌های تیم، قرمزرنگ شد. در آن سال دوباره جوراب‌های تیم به رنگ مشکی در آمد. لباس تیم در فصل ۱۱–۲۰۱۰، قرمز رنگ با یقه‌های سفید، شورت ورزشی سفید و جوراب‌های مشکی بود.[۶۰] در طراحی پیراهن فصل ۱۳–۲۰۱۲ منچستر یونایتد، از نوعی پارچه از جنس کتان به نام گینگهام الهام گرفته شده‌است. این پارچه در طول انقلاب صنعتی در شهر منچستر تولید شده و به نوعی نماد این شهر به حساب می‌آید.[۶۱]
لباس دوم تیم اغلب فصل‌ها پیراهن و شورت ورزشی سفید و جوراب‌های سیاه بوده‌است، ولی چندین استثنا هم وجود داشته‌است. مثلاً در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ پیراهن دوم تیم، آبی نفتی به همراه‌های راه‌راه‌های باریک نقره‌ای رنگ بود[۶۲] و در فصل ۱۱–۲۰۱۰ لباس دوم تیم، پیراهن سفید به همراه خط‌های آبی و قرمز رنگ و شورت ورزشی سیاه و جوراب سفید رنگ بود.[۶۳] در فصل ۹۶–۱۹۹۵، آن‌ها برای دو بازی پیراهن تمام خاکستری پوشیدند، ولی به دلیل شکایت بازیکنان از این که در زمین نمی‌توانند یکدیگر را پیدا کنند، پیراهن دوم تیم تغییر کرد.[۶۴] از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶، پیراهن دوم تیم آبی و سفید رنگ بود. در سالی که منچستر یونایتد هر سه جام را به دست آورد، پیراهن دوم تیم یک‌دست سیاه‌رنگ بود. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵، پیراهن دوم تیم سفید به همراه خطوط آبی و قرمز رنگ و جوراب‌ها و شورت‌های ورزشی آبی رنگ بود.[۶۲] در فصل ۰۹–۲۰۰۸، به مناسبت چهلمین سالگرد فتح لیگ قهرمانان اروپا برای نخستین بار، باشگاه پیراهن دوم تیم را به یک‌دست آبی تغییر داد.[۶۵]ورزشگاه‌های خانگی[ویرایش]الدترافوردتئاتر رویاهامحلخیابان سر مت بازبی،الدترافورد، منچستر بزرگ،انگلستانشروع ساخت۱۹۰۹تأسیس۱۹ فوریه ۱۹۱۰مالکمنچستر یونایتدگردانندهمنچستر یونایتدنوع زمینچمنهزینه ساخت۹۰،۰۰۰ پوند (سال ۱۹۰۹)طراحآرچیبالد لیچ (۱۹۰۹)گنجایش۷۵،۸۱۱ (نشسته)[۲]مستاجرهامنچستر یونایتد (۱۹۱۰–تاکنون)ابعاد زمین۱۰۵ × ۶۸ مترنوشتارهای اصلی: الدترافورد، بانک استریت (زمین فوتبال)، و نورث رود (زمین فوتبال)
نیوتون هیث در ابتدا در زمین نورث وود که زمینی نزدیک حیاط راه‌آهن بود، بازی می‌کرد.[۶۶] گنجایش اصلی آن ورزشگاه ۱۲،۰۰۰ نفر بود. مقامات باشگاه تصمیم گرفتند تا برای پیوستن به لیگ برتر بر امکانات این ورزشگاه بیفزایند. در سال ۱۸۸۷، تغییرات کوچکی در ورزشگاه صورت گرفت و در سال ۱۸۹۱، باشگاه از حداقل ذخایر مالی خود برای نصب دو جایگاه جدید در ورزشگاه و اضافه شدن ۲٬۰۰۰ نفر به ظرفیت ورزشگاه استفاده کرد.[۶۷]
در ماه ژوئن ۱۸۹۳ که باشگاه به تازگی تحویل صاحبان جدیدش داده شده بود، زمین نورث وود برای باشگاه نامناسب تشخیص داده شد. ای. اچ آلبوت زمینهٔ استفاده از زمین بانک استریت در کلیتون را فراهم کرد.[۶۶]
در زمانی که بانک استریت به دلیل مشکلات مالی باشگاه تعطیل شد، هری استفورد توانست پول کافی جمع‌آوری کند و یک زمین موقت برای بازی‌های تیم درهارپورهی فراهم آورد. به دنبال سرمایه‌گذاری‌های جدید در باشگاه، جی. اچ دیویس ۵۰۰ پوند پرداخت و علاوه بر احیای زمین بانک استریت، یک جایگاه ۱،۰۰۰ نفری جدید نیز به آن افزود. در عرض چهار سال، چهار طرف ورزشگاه دارای جایگاه شد و ظرفیت ورزشگاه به ۵۰،۰۰۰ نفر رسید.[۶۷]
بعد از کسب عنوان قهرمانی لیگ در سال ۱۹۰۸ و قهرمانی در جام حذفی در سال بعد، بانک استریت برای جاه‌طلبی‌های بزرگ دیویس کافی نبود. در فوریه ۱۹۰۹، شش هفته قبل از فینال جام حذفی، الدترافورد به عنوان نام ورزشگاه جدید منچستر یونایتد تصویب شد.[۶۷] باشگاه، زمین ورزشگاه را به قیمت ۶۰،۰۰۰ پوند خرید. بودجه‌ای ۳۰،۰۰۰ پوندی به آرچیبالد لیچ (معمار) داده شد تا کار ساخت را شروع کند. در ابتدا قرار بود تا ورزشگاه ۱۰۰،۰۰۰ نفری باشد، ولی با توجه به بودجه، به ۷۷،۰۰۰ نفر کاهش یافت.[۶۷] ورزشگاه توسط آقایان براملد و اسمیت در شهر منچستر ساخته شد. رکورد حضور بیشترین تماشاگر در این ورزشگاه، در ۲۵ مارس ۱۹۳۹ ثبت شد. در آن بازی که نیمه‌نهایی جام حذفی بود،۷۶٬۹۶۲ تماشاگر به ورزشگاه آمدند.[۶۷]نمای بیرونی ورزشگاه الدترافورد
در طول جنگ جهانی دوم و به دلیل بمباران، بخش زیادی از ورزشگاه تخریب شد. تونل ورودی جنوب ورزشگاه، تنها قسمت باقی‌مانده از آن بود. بعد از جنگ باشگاه از کمیسیون خسارت جنگ ۲۲٬۲۷۸ پوند دریافت کرد تا ورزشگاه را بازسازی کند. در طول بازسازی ورزشگاه، منچستر یونایتد بازی‌های خانگی‌اش را در ورزشگاه خانگی منچسترسیتی برگزار می‌کرد. منچستر یونایتد سالانه ۵،۰۰۰ پوند و به علاوه قسمتی از سود باشگاه را صرف کرد تا استرتفورد اند، جایگاه‌های غربی و شرقی ورزشگاه بازسازی شد. در مارس ۱۹۵۷، ۴۰،۰۰۰ پوند صرف شد تا سیستم نور ورزشگاه برقرار شود. در سال ۱۹۸۷، سیستم روشنایی جدیدی در ورزشگاه نصب شد. سیستمی که تا امروز باقی‌مانده‌است.[۶۷]
بعد از ابلاغ گزارش تیلور، ظرفیت الدترافورد به ۴۴،۰۰۰ نفر کاهش پیدا کرد. در سال ۱۹۹۵، جایگاه شمالی ورزشگاه، بازسازی شد و ظرفیت ورزشگاه به ۵۵،۰۰۰ نفر افزایش یافت. در پایان فصل ۹۹–۱۹۹۸، جایگاه‌های شرقی و غربی نیز بازسازی شد و ظرفیت ورزشگاه به ۶۷،۰۰۰ نفر افزایش یافت. از ژوئیه ۲۰۰۵ تا مهٔ ۲۰۰۶، با اضافه شدن جایگاه‌های شمال غربی و شمال شرقی، ۸،۰۰۰ نفر دیگر به ظرفیت ورزشگاه افزوده شد. در ۲۶ مارس ۲۰۰۶، یک رکورد برای بیشترین حضور تماشاگر در یک بازی ثبت شد و ۶۹٬۰۷۰ نفر در ورزشگاه الدترافورد حضور یافتند.[۶۸] در ۳۱ مارس ۲۰۰۷، این رکورد شکسته شد، چرا که ۷۶٬۰۹۸ نفر بازی منچستر یونایتد و بلکبرن را از نزدیک تماشا کردند.[۶۹] یعنی فقط ۱۱۴ صندلی در این بازی خالی مانده بود (۰٫۱۵ ٪ از ظرفیت ورزشگاه). در سال ۲۰۰۹، به دلیل تعمیرات مختلف بر روی جایگاه‌ها، ۲۵۵ نفر از ظرفیت ورزشگاه کم شد و ظرفیت کل به ۷۵٬۹۵۷ کاهش یافت.[۷۰]هواداران[ویرایش]هواداران منچستر یونایتد در مسکو؛ محل برگزاری بازی نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۸
منچستر یونایتد با داشتن بیشترین هوادار، باشگاه‌های هواداری و بیشترین میانگین تماشاگر برای هر بازی خانگی، پرطرفدارترین تیم جهان به حساب می‌آید.[۷۱] این باشگاه بالغ بر ۲۰۰ باشگاه هواداری رسمی را در ۲۴ کشور دنیا اداره می‌کند.[۷۲] باشگاه منچستر یونایتد به خاطر تورهای تابستانی خود و سفر به نقاط مختلف جهان در تعطیلات، محبوبیت ویژه‌ای در نزد مردم جهان دارد. نتایج یک نظرسنجی نیز در سال ۲۰۱۲ نشان می‌دهد که منچستر یونایتد با ۶۵۹ میلیون هوادار در سرتاسر دنیا، پرطرفدارترین تیم فوتبال دنیاست.[۷۳][۷۴]رقیبان سنتی[ویرایش]نوشتارهای اصلی: شهرآورد منچستر، هماوردی لیورپول و منچستر یونایتد، هماوردی لیدز یونایتد و منچستر یونایتد، و هماوردی آرسنال و منچستر یونایتد
منچستر یونایتد سه رقیب سنتی دارد:لیورپول، لیدز یونایتد و منچستر سیتی
حساسیت بازی دو تیم منچستر یونایتد و منچستر سیتی، به خاطر آن است که هر دو از یک شهر هستند و منچستر سیتی سال‌هاست سعی می‌کند تا جای منچستر یونایتد را به عنوان تیم اول شهر منچستر بگیرد.[۷۵]
رقابت دو تیم منچستر یونایتد و لیورپول، به دوران انقلاب صنعتی باز می‌گردد. در آن زمان منچستر یک شهر مهم در صنعت نساجی بود و لیورپول نیز بندر مهمی به حساب می‌آمد.[۷۶]
به بازی بین دو تیم منچستر یونایتد و لیدز یونایتد جنگ رزها هم گفته می‌شود. زیرا لیدز یونایتد نمایندهٔ منطقهٔ یورکشایر و منچستر یونایتد نمایندهٔ منطقهٔ لانکشایر می‌باشد.[۷۷]برند جهانی[ویرایش]شرکت هواپیمایی آئروفلوت، رسماً وظیفهٔ جابه‌جایی اعضای باشگاه را بر عهده دارد.
باشگاه منچستر یونایتد به عنوان یک برند جهانی توصیف می‌شود. یک گزارش در سال ۲۰۰۹، نشان می‌دهد که ارزش تجاری و مالکیت معنوی باشگاه، حدود ۳۲۹ میلیون پوند است که از نظر قدرت برند دارای نمرهٔ AAA می‌باشد (قوی‌ترین برند).[۷۸] در سال ۲۰۱۳، مجله فوربز، برند منچستر یونایتد را با ارزشی معادل ۳٫۳ میلیارددلار در رده نخست ارزشمندترین برندهای باشگاه‌های ورزشی جهان قرار داد.[۱۲] این باشگاه، در جدول پولی فوتبال دیلویت در ردهٔ سوم قرار دارد. (پس از رئال مادرید و بارسلونا)[۷۹]
قدرت برند و به طور کلی شهرت منچستر یونایتد در جهان، اغلب به بازسازی تیم منچستر یونایتد توسط مت بازبی و به دنبال آن کسب موفقیت‌های مختلف بعد از فاجعه هوایی مونیخ نسبت داده می‌شود، کاری که تحسین همگان را برانگیخت. تیمی شامل بازیکنانی چون بابی چارلتون، نوبی استایلز (اعضای تیم ملی انگلستان که قهرمان جهان شد)، دنیس لا و جرج بست. سبک بازی حمله‌ای این تیم به «تسخیر ابتکار فوتبال انگلیس» مشهور شده بود.[۸۰]
منچستر یونایتد نخستین باشگاه انگلیسی بود که سهامش در سال ۱۹۹۱، در بورس اوراق بهادار لندن، به فروش گذاشته شد.[۸۱] با این کار، باشگاه پیشرفت قابل توجهی در مسائل مالی کرد و استراتژی‌اش در بخش تبلیغاتی را بهبود بخشید. تمرکز باشگاه روی تبلیغات و موفقیت‌های ورزشی تیم در مسابقات مختلف، سود قابل توجهی را برای باشگاه به ارمغان آورد. قدرت برند منچستر یونایتد، با توجه رسانه‌های مختلف به بازیکنان این تیم در خارج از زمین، از جملهدیوید بکهام (که خیلی زود خودش یک برند در جهان شد)، بیشتر شد. این توجه باعث شد تا در روی زمین نیز توجه بیشتری به منچستر یونایتد شود و فرصت‌های خوبی از جمله حامیان مالی خوب و حق پخش تلویزیونی نصیب این تیم شود.[۸۲] در این زمان محوبیت دیوید بکهام در آسیا دلیل جدایی ناپذیر موفقیت تجاری باشگاه در این قاره بود.[۸۳]
به خاطر کسب نتایج عالی در رقابت‌های مختلف، زمینه برای تولید درآمد بیشتر از طریق حقّ پخش تلویزیونی بازی‌های تیم، ایجاد شد. از آغاز لیگ برتر، منچستر یونایتد برای فروش حق پخش تلویزیونی بازی‌های تیم خود، بیشترین درآمد را در بین باشگاه‌های انگلیسی کسب کرده‌است. این باشگاه با شبکه اسکای بریتانیا قرارداد دارد.[۸۴][۸۵] منچستر یونایتد دارای بیشترین درآمد از طریق تبلیغات در بین تیم‌های انگلیسی است.[۸۶] راز موفقیت باشگاه در جذب حامیان مالی درجه یک، داشتن قرارداد ۱۳ ساله و ۳۰۳ میلیون پوندی با کمپانی نایک است که از سال ۲۰۰۲ طراحی و تولید لباس تیم را بر عهده گرفته‌است.[۸۷]بازه زمانیتولیدکننده لباسحامی مالی پیراهن تیم۱۹۴۵–۱۹۷۵آمبروبدون حامی مالی۱۹۷۵–۱۹۸۰ادمیرال اسپورتزور۱۹۸۰–۱۹۸۲آدیداس۱۹۸۲–۱۹۹۲شارپ۱۹۹۲–۲۰۰۰آمبرو۲۰۰۰–۲۰۰۲وودافون۲۰۰۲–۲۰۰۶نایک۲۰۰۶–۲۰۱۰ای‌آی‌جی۲۰۱۰–۲۰۱۴ای‌اوان۲۰۱۴–شورولتحامیان مالی[ویرایش]حامیان مالی پیراهن تیم
شرکت شارپ، نخستین حامی مالی منچستر یونایتد به حساب می‌آید. این شرکت در فصل ۸۳–۱۹۸۲، قراردادی پنج ساله به ارزش ۵۰۰،۰۰۰ پوند با منچستر یونایتد امضا کرد. شارپ تا فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹، حامی مالی منچستر بود. بعد از آن، باشگاه با شرکت وودافون، قرارداد چهارساله و ۳۰ میلیون پوندی امضا کرد.[۸۸] وودافون برای امضای قرارداد چهارساله‌ای دیگر به ارزش ۳۶ میلیون پوند موافقت کرد، ولی پس از دو فصل تصمیم گرفت قراردادش با باشگاه منچستر یونایتد را فسخ کند. آن‌ها دلیل این‌کار را تمرکز بیشتر روی حمایت مالی از لیگ قهرمانان اروپا اعلام کردند.[۸۸]
در شروع فصل ۰۷–۲۰۰۶، شرکت بیمه گروه بین‌المللی آمریکایی قراردادی چهارساله به ارزش ۵۶٫۵ میلیون پوند با باشگاه به امضا رساند که این مقدار، بالاترین مبلغ، برای یک حامی مالی در دنیا بود. این قرارداد در سپتامبر ۲۰۰۶ منعقد شد.[۸۹][۹۰] در ابتدای فصل ۱۱–۲۰۱۰، شرکت بیمه اتکاییآمریکایی به نام ای‌اوان قراردادی چهارساله و به مبلغ ۸۰ میلیون پوند با باشگاه منچستر یونایتد به امضا رساند که ارزشمندترین حامی مالی باشگاه‌های فوتبال در تاریخ به حساب می‌آید.[۹۱] در اوت ۲۰۱۱، دی‌اچ‌ال با یونایتد قراردادی چهارساله و به ارزش ۴۰ میلیون پوند امضا کرد و حامی لباس‌های تمرین تیم شد. گفته می‌شود این نخستین بار در فوتبال انگلستان است که شرکتی حامی مالی لباس‌های تمرین تیمی می‌شود.[۹۲][۹۳]در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۲ باشگاه منچستر یونایتد با جنرال موتورز قرارداد هفت ساله‌ای به امضا رساند و از ابتدای فصل ۱۵–۲۰۱۴، به جای ای‌اوان حامی مالی پیراهن تیم خواهد بود. جنرال موتورز سالانه حدود ۸۰ میلیون دلار و در مجموع هفت سال، ۵۵۹ میلیون دلار به باشگاه منچستر یونایتد پرداخت خواهد کرد. لوگوی شورولت که از برندهای شرکت جنرال موتورز است، بر روی پیراهن تیم خواهد بود.[۹۴][۹۵]تولیدکنندگان لباس تیم
تولیدکننده لباس‌های باشگاه در ابتدا آمبرو بود تا این که در سال ۱۹۷۵، باشگاه با شرکت ادمیرال اسپورتزور قراردادی ۵ ساله امضا کرد.[۹۶] در سال ۱۹۸۰، آدیداس تولید البسه یونایتد را به عهده گرفت[۵۹] تا این که در سال ۱۹۹۲، آمبرو دوباره با باشگاه قرارداد امضا کرد. آمبرو ۱۰ سال تولید لباس‌های منچستر را بر عهده داشت.[۵۹] پس از آن نایک قراردادی به ارزش ۳۰۲٫۹ میلیون پوند و تا سال ۲۰۱۵ با باشگاه امضا کرد. آن‌ها در ۲۲ ماه اول کار خود ۳٫۸ میلیون پیراهن فروختند.[۹۷] به علاوه نایک و ای‌اوان، باشگاه چند اسپانسر دیگر دارد که در سطح پایین هستند و تبلیغات آن‌ها در کنار زمین و یا در وب‌سایت رسمی باشگاه دیده می‌شود، مانند:آئودی و بادویزر.[۹۸]مالکیت و امور مالی[ویرایش]
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد توسط شرکت راه‌آهن لانکشایر و یورکشایر تأسیس شد و در سال ۱۸۹۲ سهام آن به صورت اوراق بهادار ۱ پوندی به فروش گذاشته شد.[۹۹] در سال ۱۹۰۲، چهار سرمایه‌دار که یکی از آن‌ها جان هنری دیویس بود، هر کدام در باشگاه ۵۰۰ پوند سرمایه‌گذاری کردند و باشگاه را از ورشکستگی نجات دادند.[۱۶] بعد از مرگ دیویس در سال ۱۹۲۷، باشگاه دوباره در آستانهٔ ورشکستگی قرار گرفت، ولی در دسامبر ۱۹۳۱، جیمز گیبسون با سرمایه‌گذاری ۲،۰۰۰ پوند، کنترل باشگاه را در دست گرفت.[۱۶] گیبسون در سال ۱۹۴۸، کار ادارهٔ باشگاه را به پسرش آلن، واگذار کرد. گیبسون سه سال بعد درگذشت. خانوادهٔ گیبسون مالکیت باشگاه را حفظ کردند، اما مدیریت باشگاه را به هارولد هاردمن، بازیکن سابق این تیم، سپردند.[۹۹]
چند روز پس از فاجعه مونیخ، لوئیس ادواردز که یکی از دوستان مت بازبی نیز بود، به هیئت مدیره پیشنهاد شد. وی ۴۰،۰۰۰ پوند در باشگاه سرمایه‌گذاری کرد، ۵۴٪ سهام کل باشگاه را تصاحب کرد و در سال ۱۹۵۴، مدیر باشگاه شد. وقتی لیلیان گیبسون در ژانویه ۱۹۷۱ درگذشت، سهام وی به آلن گیبسون رسید. آلن مقداری از سهم خود را به پسر لوئیس ادواردز، مارتین، فروخت.[۹۹] مارتین ادواردز، بعد از مرگ پدرش در سال ۱۹۸۰ ادارهٔ باشگاه را در دست گرفت.[۱۰۰] رابرت مکسول که سرمایه‌داری بزرگ در حوزهٔ رسانه‌ها بود، تلاش کرد تا باشگاه را در سال ۱۹۸۴ بخرد، ولی ادواردز نپذیرفت.[۹۹] در سال ۱۹۸۹، مارتین ادواردز می‌خواست تا باشگاه را با مبلغ ۲۰ میلیون پوند به مایکل نایتون بفروشد، اما موفق نشد و به‌جای آن، نایتون به هیئت مدیرهٔ باشگاه پیوست. منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۱، بار دیگر به بورس انگلستان (بورس لندن) رفت و ۶٫۷ میلیون پوند از سهامش فروخته شد.[۹۹] در سال ۱۹۹۸، پیشنهاد دیگری برای خرید منچستر یونایتد به آن باشگاه ارائه شد. این بار از طرف یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌داران رسانه‌ای دنیا یعنیروپرت مرداک. سهام‌داران باشگاه علیه مرداک جبهه گرفتند و گروه اعتماد حامیان منچستر یونایتد هواداران را به خرید سهام باشگاه تشویق کرد تا مرداک باشگاه را صاحب نشود.[۱۰۱] پیشنهاد مرداک در آن زمان نظیر نداشت. او برای خرید باشگاه ۶۲۳ میلیون پوند پیشنهاد کرده بود.[۹۹] هیئت مدیره با فروش باشگاه موافقت کرد، اما کمیسیون انحصار و ادغام بریتانیا در آوریل ۱۹۹۹، این قرارداد را لغو کرد.[۹۹] چند سال بعد، بین سرمربی باشگاه سر الکس فرگوسن و مدیران آن یعنی جان مگنیر و جان پاتریک مک‌کانوس(که تا آن زمان بیشتر سهام باشگاه را تصاحب کرده بودند) جنگ قدرت درگرفت. این دو سعی کردند تا فرگوسن را از منصبش برکنار کنند. هیئت مدیره پاسخ آن‌ها را با کم کردن سهمشان و اخراج تدریجی‌شان از باشگاه داد.[۹۹]
در ماه مهٔ ۲۰۰۵، مالکوم گلیزر ۲۸٫۷٪ سهام باشگاه را خرید. سپس با ۸۰۰ میلیون پوند (۱٫۵ میلیارد دلار) ۹۹٪ درصد باشگاه را خرید.[۱۰۲][۱۰۳] در سال ۲۰۰۶، باشگاه اعلام کرد که ۶۶۰ میلیون پوند بدهی دارد و در نتیجه سود سالانه باشگاه به ۶۲ میلیون پوند کاهش می‌یابد.[۱۰۴][۱۰۵] در ژانویه ۲۰۱۰، باشگاه با بدهی ۷۱۶،۵ میلیون پوند (۱،۱۷ میلیارد دلار)[۱۰۶] مجبور شد تا ۵۰۴ میلیون پوند از سهام خود را از طریق اوراق بهادار به فروش بگذارد که به آن‌ها کمک کرد تا ۵۰۹ میلیون پوند از بدهی خود به بانک‌های خارجی را بپردازد.[۱۰۷] سود سالیانهٔ باشگاه به ۴۵ میلیون پوند تقلیل یافت و این باعث شروع اعتراض هواداران شد.[۱۰۸]از آن زمان بعد گروه‌های هواداری در اعتراض به گلیزرها تشکیل شد که با نمادهای سبز و طلایی رنگ (به رنگ لباس تیم اولیه یعنی نیوتون هیث) در ورزشگاه و زمین تمرین باشگاه حاضر می‌شوند.[۱۰۹]بازیکنان[ویرایش]ترکیب تیم نخست[ویرایش]
تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳ [۱۱۰]
تذکر:پرچم استفاده شده در کنار نام بازیکنان نشان‌دهندهٔ ملیتی است که برای بازیکنان در فیفا ثبت شده‌است. این بازیکنان ممکن است بیش از یک ملیت داشته باشند.شمارهنقشبازیکن۱دروازه‌باندیوید د خئا۲مدافعرافائل۳مدافعپاتریس اورا (کاپیتان دوم)۴مدافعفیل جونز۵مدافعریو فردیناند۶مدافعجانی اوانز۸هافبکاندرسون۱۰مهاجموین رونی۱۱هافبکرایان گیگز۱۲دفاعکریس اسمالینگ۱۳دروازه‌بانآندرس لیندگارد۱۴مهاجمخاویر هرناندز۱۵مدافعنمانیا ویدیچ (کاپیتان)۱۶هافبکمایکل کریک۱۷هافبکنانی۱۸هافبکاشلی یانگشمارهنقشبازیکن۱۹مهاجمدنی ولبک۲۰مهاجمرابین فن پرسی۲۲مدافعفابیو۲۳هافبکتام کلورلی۲۴هافبکدرن فلچر۲۵هافبکآنتونیو والنسیا۲۶هافبکشینجی کاگاوا۲۸مهاجمالکساندر بوتنر۲۹مهاجمویلفرد زاها۳۰مدافعگیلرمو وارلا۳۱هافبکمروانه فلینی۳۴هافبکلرنل کول۳۸مدافعمایکل کین۴۰دروازه‌بانبن آموس۴۴مهاجمعدنان یانوزایبازیکنان جدا شده به صورت قرضی[ویرایش]
تذکر:پرچم استفاده شده در کنار نام بازیکنان نشان‌دهندهٔ ملیتی است که برای بازیکنان در فیفا ثبت شده‌است. این بازیکنان ممکن است بیش از یک ملیت داشته باشند.شمارهنقشبازیکن۲۱مهاجمآنخلو هنریکز (در تیم ساراگوسا)[۱۱۱]۲۷مهاجمفدریکو ماکدا (در تیم دونکستر راورز)۳۲هافبکنیک پاول (در تیم ویگان)[۱۱۲]شمارهنقشبازیکن۳۳مهاجمبه‌به (در تیم پاسوس د فریرا)۳۵هافبکجس لینگارد (در تیم بیرمنگام سیتی)۵۰دروازه‌بانسام جانستون (در تیم یئوویل تاون)[۱۱۳]کاپیتان‌های باشگاه[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست بازیکنان باشگاه فوتبال منچستر یونایتد#کاپیتان‌های باشگاه
از سال ۱۸۸۲ تاکنون، ۴۵ بازیکن وظیفهٔ کاپیتانی را برای تیم منچستر یونایتد (در ابتدا نیوتون هیث) برعهده داشته‌اند.[۱۱۴] اولین کاپیتان باشگاه که نامش مشخص است، ئی. توماس (E. Thomas) بوده‌است. وی از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۳ کاپیتانی تیم را عهده‌دار بوده‌است.[۱۱۴] برایان رابسون دارای رکورد بلندمدت ترین دوران کاپیتانی در تیم می‌باشد. او از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۴ کاپیتان منچستر یونایتد بود.[۱۱۴] روی کین که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ کاپیتان تیم بود[۱۱۴]، پرافتخارترین کاپیتان باشگاه به حساب می‌آید.[۱۱۵] او در طول این سال‌ها همراه با منچستر یونایتد، چهار بار در لیگ برتر، دو بار در جام حذفی، یک بار در جام خیریه، یک بار در لیگ قهرمانان اروپا و یک بار در جام بین قاره‌ای قهرمان شد.[۱۱۵][۱۱۶] کاپیتان کنونی این تیم، نمانیا ویدیچ است که پس از خداحافظی گری نویل از فوتبال، بازوبند کاپیتانی تیم را بر بازو می‌بندد.[۱۱۷][۱۱۸]آکادمی و بازیکنان ذخیره[ویرایش]نوشتار اصلی: آکادمی و بازیکنان ذخیره باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
آکادمی و بازیکنان ذخیره باشگاه فوتبال منچستر یونایتد تیم دوم باشگاه فوتبال منچستر یونایتد است. این تیم در لیگ برتر فوتبال آکادمی انگلستان بازی می‌کند. از سال ۱۹۹۹ که این لیگ تأسیس شد، آن‌ها در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ قهرمان این لیگ شدند. بسیاری از بازیکنان بزرگ تیم منچستر یونایتد مانند رایان گیگز، پل اسکولز و دیوید بکهام در این تیم رشد کرده‌اند.[۱۱۹][۱۲۰]رکوردها و آمار[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست رکوردها و آمارهای باشگاه فوتبال منچستر یونایتدرکوردهای بازیکنان[ویرایش]بیشترین تجربه بازی[ویرایش]تندیس مثلث خط حمله منچستر یونایتد در سال‌های دور
رایان گیگز که از سال ۱۹۹۱ در منچستر یونایتد بازی می‌کند، تاکنون ۹۴۱ بازی برای این تیم انجام داده که از این حیث، در بین بازیکنان منچستر یونایتد رکورد دار می‌باشد. بعد از وی بابی چارلتون که از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۳ در یونایتد بازی می‌کرد، با ۷۵۸ بازی در رتبه دوم قرار دارد. هم‌چنین پل اسکولز با ۷۱۸ بازی در رتبه سوم قرار دارد.[۱۲۱]بهترین گلزنان تاریخ باشگاه[ویرایش]
بابی چارلتون با زدن ۲۴۹ گل در ۷۵۸ بازی برای منچستر یونایتد، بهترین گلزن تاریخ باشگاه به حساب می‌آید. رکورد وی از سال ۱۹۷۳ تاکنون دست نخورده باقی‌مانده‌است. بعد از او دنیس لا با ۲۳۷ گل در ۴۰۴ بازی در رده دوم قرار دارد. جک رولی هم با ۲۱۱ گل در ۴۲۴ مسابقه، سومین گلزن تاریخ باشگاه محسوب می‌شود.[۱۲۲]جوایز بازیکنان[ویرایش]توپ طلای اروپا[ویرایش]کریستیانو رونالدو
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی می‌کرده‌اند، موفق به کسب توپ طلای اروپا شده‌اند:[۱۲۳] دنیس لا - ۱۹۶۴ بابی چارلتون - ۱۹۶۶ جرج بست - ۱۹۶۸ کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸کفش طلای اروپا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی می‌کرده‌اند، موفق به کسب کفش طلای اروپا شده‌اند: کریستیانو رونالدو (۳۱ گل) - ۲۰۰۸[۱۲۴]بهترین بازیکن سال یوفا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی می‌کرده‌اند، موفق به کسب عنوان بهترین بازیکن سال یوفا شده‌اند:[۱۲۵] دیوید بکهام - ۱۹۹۹ کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸بازیکن سال فوتبال جهان[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی می‌کرده‌اند، موفق به کسب عنوان بازیکن سال فوتبال جهان شده‌اند: کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸[۱۲۶]جایزه پوشکاش فیفا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی می‌کرده‌اند، موفق به کسب جایزه پوشکاش فیفا شده‌اند: کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۹[۱۲۷]نقل و انتقالات[ویرایش]بیشترین هزینه خرید بازیکن[ویرایش]دیمیتار برباتوف، در حال امضا دادن به هواداران درصوفیه
گران قیمت‌ترین خرید باشگاه منچستر یونایتد، دیمیتار برباتوف است. برباتوف در سپتامبر ۲۰۰۸ و با مبلغ ۳۰،۷۵ میلیون پوند، از تاتنهام به منچستر یونایتد پیوست.[۱۲۸][۱۲۹] پیش از این، این رکورد ۲۹،۱ میلیون پوند بود که باشگاه در سال ۲۰۰۲ و برای انتقال ریو فردیناند به لیدز یونایتد پرداخته بود[۱۲۸] که او را به گران‌ترین مدافع فوتبال جهان تبدیل کرد.[۱۳۰] همچنین منچستر برای امضای قرارداد با وین رونی در سال ۲۰۰۴، ۲۵،۶ پوند میلیون پرداخت که بیشترین هزینهٔ پرداخت شده برای یک بازیکن نوجوان به حساب می‌آید.[۱۳۱]بیشترین مبلغ فروش بازیکن[ویرایش]
رکورد دار گران قیمت‌ترین بازیکن فروخته شده باشگاه ، دیوید بکهام بود که در سال ۲۰۰۳، با مبلغ ۱۵٫۲۵ میلیون پوند به رئال مادرید رفت.[۱۲۸] کریستیانو رونالدو، در تابستان ۲۰۰۹، با انتقال ۸۰ میلیون پوندی‌اش به رئال مادرید، این رکورد را شکست[۱۳۲] خوان سباستین ورون که در سال ۲۰۰۳ با مبلغ ۱۵ میلیون پوند به چلسی رفت، در رتبه بعدی قرار دارد.[۱۲۸]مقامات باشگاه[ویرایش]مالک باشگاه: خانوادهٔ گلیزر[۱۳۳]مدیر افتخاری: مارتین ادواردز[۱۳۴]مدیران و سرپرستان باشگاه[ویرایش]رئیس باشگاه: جوئل گلیزر و آورام گلیزر[۱۳۵]مدیر اجرایی:اد وودوارد [۱۳۵]رئیس دفتر باشگاه: مایکل بالینگبروک[۱۳۵]مدیر بازرگانی: ریچارد آرنولد[۱۳۵]مدیران غیر اجرایی: برایان گلیزر، کوین گلیزر، ادوارد گلیزر و داریس گلیزر[۱۳۵]مقامات باشگاه فوتبال منچستر یونایتد[ویرایش]متصدیان باشگاه: دیوید گیل، مایکل ادلسون، سر بابی چارلتون، الکس فرگوسن[۱۳۶]دبیر باشگاه: جان الکساندر[۱۳۷]سفیر جهانی: برایان رابسون[۱۳۸]کادر فنی و پزشکی[ویرایش]سرمربی: دیوید مویس[۱۳۹]دستیار سرمربی: استیو راوند[۱۴۰]مربی اول تیم: جیمی لامسدن[۱۴۰]مربی اول تیم: فیل نویل[۱۴۱]بازیکن-مربی: رایان گیگز[۱۴۱]مربی دروازه‌بانان: کریس وودز[۱۴۰]مربی بدنسازی: تونی استرادویک[۱۴۲]مربی تیم آکادمی باشگاه: وارن جویس[۱۴۳]تاریخچه مربیان باشگاه[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست مربیان باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
نام مربیان منچستر یونایتد از آغاز تاکنون در پی آمده‌است:[۱۴۴][۱۴۵]سالنامتوضیحات۱۸۷۸–۱۸۹۲نامعلوم۱۸۹۲–۱۹۰۰ آلفرد هارولد آلبوت۱۹۰۰–۱۹۰۳ جیمز وست۱۹۰۳–۱۹۱۲ ارنست منگنال۱۹۱۲–۱۹۱۴ جان بنتلی۱۹۱۴–۱۹۲۲ جک رابسون۱۹۲۲–۱۹۲۶ جان چپمناولین مربی غیر انگلیسی۱۹۲۶–۱۹۲۷ لل هیلدیتچ۱۹۲۷–۱۹۳۱ هربرت باملت۱۹۳۱–۱۹۳۲ والتر کریکمر۱۹۳۲–۱۹۳۷ اسکات دانکن۱۹۳۷–۱۹۴۵ والتر کریکمر۱۹۴۵–۱۹۶۹ مت بازبی۱۹۶۹–۱۹۷۰ ویلف مک‌گینس۱۹۷۰–۱۹۷۱ مت بازبی۱۹۷۱–۱۹۷۲ فرانک اوفارلاولین مربی غیر بریتانیایی۱۹۷۲–۱۹۷۷ تامی دوچرتی۱۹۷۷–۱۹۸۱ دیو سکستون۱۹۸۱–۱۹۸۶ ران اتکینسون۱۹۸۶–۲۰۱۳ سر الکس فرگوسنپرافتخارترین مربی و دارای طولانی‌ترین مدت مربیگری در منچستر یونایتد[۱۴۶]۲۰۱۳– دیوید مویسافتخارات[ویرایش]جام لیگ قهرمانان اروپا که منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۹ آن را به دست آورد
منچستر یونایتد در سال ۱۹۰۸، برای اولین بار قهرمان لیگ دسته اول شد و در سال بعد نیز برای اولین بار در جام حذفی مقام قهرمانی را کسب کرد. دهه ۹۰ میلادی، موفق‌ترین دههٔ منچستر یونایتد به حساب می‌آید. آن‌ها در این سال‌ها ۵ قهرمانی لیگ برتر، ۴ قهرمانی در جام حذفی، ۱ قهرمانی در جام اتحادیه، ۵ عنوان قهرمانی در جام خیریه، ۱ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، ۱ قهرمانی در جام در جام اروپا، ۱ قهرمانی در سوپر جام اروپا و ۱ عنوان قهرمانی در جام بین قاره‌ای به دست آوردند. این باشگاه با ۱۱ عنوان قهرمانی در جام اتحادیه و ۱۸ بار حضور در بازی نهایی این رقابت‌ها رکورددار محسوب می‌شود.[۱۴۷] منچستر یونایتد ۲۰ بار قهرمان لیگ شده‌است[توضیح ۱] و از این حیث در بین تیم‌های انگلیسی پیشتاز است.[۵۲] هم‌چنین منچستریونایتد در سال ۱۹۶۸ به عنوان نخستین تیم انگلیسی به قهرمانی اروپا رسید.[۲۴]
تنها افتخاری که منچستریونایتد کسب نکرده‌است، قهرمانی در لیگ اروپا است.[۱۴۸] یونایتدها فقط یک بار در فصل ۸۵–۱۹۸۴ به یک‌چهارم‌نهایی این رقابت‌ها رسیده‌اند.[۱۴۹]
قهرمانی‌های باشگاه فوتبال منچستر یونایتد در پی آمده‌است:[۱۴۸][۳۲][۲۱]دوره۱۹۰۷۱۹۰۸۱۹۰۸۱۹۰۹۱۹۱۰۱۹۱۱۱۹۳۵۱۹۳۶۱۹۴۷۱۹۴۸۱۹۵۱۱۹۵۲۱۹۵۵۱۹۵۶۱۹۵۶۱۹۵۷۱۹۶۲۱۹۶۳۱۹۶۴۱۹۶۵۱۹۶۶۱۹۶۷۱۹۶۷۱۹۶۸۱۹۷۴۱۹۷۵۱۹۷۶۱۹۷۷دسته اولجام حذفی فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام خیریه انگلیسدسته دومدوره۱۹۸۲۱۹۸۳۱۹۸۴۱۹۸۵۱۹۸۹۱۹۹۰۱۹۹۰۱۹۹۱۱۹۹۲۱۹۹۳۱۹۹۳۱۹۹۴۱۹۹۴۱۹۹۵۱۹۹۵۱۹۹۶۱۹۹۶۱۹۹۷۱۹۹۸۱۹۹۹۱۹۹۹۲۰۰۰۲۰۰۰۲۰۰۱۲۰۰۲۲۰۰۳۲۰۰۳۲۰۰۴لیگ برترجام حذفی فوتبال انگلیسجام اتحادیه فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام خیریه انگلیسجام در جام اروپاجام بین قاره‌ایسوپر جام اروپادوره۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۳۲۰۱۴لیگ برترجام حذفی فوتبال انگلیسجام اتحادیه فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام باشگاه‌های جهانجام خیریه انگلیسدوگانه و سه‌گانه‌ها[ویرایش]دوگانه‌ها[ویرایش]دوره۱۹۹۳۱۹۹۴۱۹۹۵۱۹۹۶۱۹۹۸۱۹۹۹۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۸۲۰۰۹لیگ و جام حذفیلیگ و جام اتحادیه
لیگ و لیگ قهرمانان اروپاسه‌گانه‌ها[ویرایش]دوره۱۹۹۸۱۹۹۹لیگ و جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا

جام‌هایی نظیر جام باشگاه‌های جهان، جام خیریه، سوپر جام‌ها و جام بین قاره‌ای به دلیل حضور تعداد کمی تیم، در بحث سه‌گانه‌ها و دوگانه‌ها قابل صرف نظر کردن هستند و جز سه‌گانه در نظر گرفته نمی‌شوند.[۱۵۰]

مسی (1)

لیونل مسیاز ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزادلیونل مسیشناسنامهنام کامللیونل آندرس مسی[۱]زادروز۲۴ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۲۶ سال)[۱]زادگاهروزاریو، آرژانتین[۱]قد۱٫۶۹ متر (۵ پا ۷ اینچ) [۱]پستمهاجماطلاعات باشگاهیباشگاه کنونیبارسلوناشمارهٔ پیراهن۱۰باشگاه‌های جوانان۱۹۹۵–۲۰۰۰نیوولز اولد بویز۲۰۰۰–۲۰۰۳بارسلوناباشگاه‌های حرفه‌ای*سال‌هاباشگاه‌هابازی†(گل)†۲۰۰۳–۲۰۰۴بارسلونا سی۱۰(۵)۲۰۰۴–۲۰۰۵بارسلونا بی۲۲(۶)۲۰۰۴–بارسلونا۲۵۷(۲۲۳)تیم ملی‡۲۰۰۴̣–۲۰۰۵زیر ۲۰ ساله‌های آرژانتین۱۸(۱۴)۲۰۰۷–۲۰۰۸زیر ۲۳ ساله‌های آرژانتین۵(۲)۲۰۰۵–آرژانتین۸۳(۳۷)افتخارات[نمایش]*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۳.‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۱۳
لیونل آندرس مسی[۲] (به اسپانیایی: Lionel Andrés Messi)‏ فوتبالیست عضو بارسلونای اسپانیا و تیم ملی آرژانتین است که در پست‌های مهاجم و بالبازی می‌کند. از او می‌توان به‌عنوان بهترین بازیکن نسل خود نام برد. همچنین وی از دیدگاه کارشناسان بزرگ فوتبال و تحقیقاته کالج هلند باهوش ترین بازیکن دنیا به حساب می‌آید. بازیکنی که در یک صدم ثانیه توانایی تصمیم گیری با توپ را دارد.[۳][۴][۵] مسی چهار بار برنده توپ طلای اروپا و جهان و یک‌بار هم به عنوان بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال جهان برگزیده شده است. او هم‌چنین بهترین بازیکن سال فوتبال جهان در سال‌های ۲۰۰۹[۶][۷][۸] ۲۰۱۰،[۹]، ۲۰۱۱[۱۰] و ۲۰۱۲ بوده‌است و از این حیث رکورددار است.[۱۱]شیوهٔ بازی او و توانایی‌هایش باعث شده‌است که وی با دیه‌گو مارادونا مقایسه شود، این درحالی است که، مارادونا مسی را «جانشین» خود می‌داند.[۱۲][۱۳]
مسی بهترین گلزن تاریخ باشگاه بارسلونا در بازی‌های رسمی به شمار می‌آید.[۱۴] او در سال ۲۰۱۲ توانست صاحب رکورد بیشترین گل زده در یک سال با ۹۱ گل شود.[۱۵] البته این رکورد را فیفا ثبت نکرد.[۱۶]
او یکی از اعضای تیم ملی جوانان آرژانتین در جام جهانی جوانان ۲۰۰۵ بود که توانستند قهرمان آن مسابقات شوند. او در آن مسابقات بهترین بازیکن و همچنین بهترین گلزن آن مسابقات شد. مسی در المپیک پکن نیز به همراه تیم المپیک آرژانتین به مقام قهرمانی دست یافت. او تیم ملی کشورش را در تورنمنت‌هایی همچون جام‌های جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ و مسابقات کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ همراهی کرده‌است.
محتویات  [نهفتن] ۱ اوایل زندگی۲ تیم‌های باشگاهی۲.۱ بارسلونا۲.۱.۱ فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶۲.۱.۲ فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷۲.۱.۳ فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸۲.۱.۴ فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹۲.۱.۵ فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰۲.۱.۶ فصل ۲۰۱۰-۲۰۱۱۲.۱.۷ فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲۲.۱.۸ فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳۳ سابقه ملی۳.۱ جام جهانی ۲۰۰۶۳.۲ کوپا آمریکا ۲۰۰۷۳.۳ المپیک تابستانی ۲۰۰۸۳.۴ جام جهانی ۲۰۱۰۳.۵ کوپا آمریکا ۲۰۱۱۴ خارج از زمین فوتبال۴.۱ زندگی شخصی۴.۲ حضور در رسانه‌ها و تبلیغات۴.۳ شایعهٔ مرگ مسی۵ رکورد های خارق العاده مسی۶ آمار۶.۱ باشگاهی۶.۲ ملی۷ جوایز و افتخارات۷.۱ افتخارات فردی۷.۲ افتخارات تیمی۸ منابع۹ پیوند به بیرون
اوایل زندگی[ویرایش]
مسی در روزاریو، سانتا فه به‌دنیا آمد. پدرش خورخه هوراکیو مسی، کارگر کارخانه بود و مادرش سلیا ماریا کوچیتینی٬ یک نظافتچی نیمه‌وقت بود.[۱۷][۱۸][۱۹][۲۰] اصلیت والدین مسی ایتالیایی است و به شهرآنکونا باز می‌گردد. جد او، آنجلو مسی در سال ۱۸۸۳ به آرژانتین مهاجرت کرده‌است.[۲۱][۲۲] او از پنج سالگی فوتبال خودش را در تیم گراندولی آغاز کرد؛ تیمی که پدرش در آن زمان مربیش بود.[۲۳] او در سال ۱۹۹۵ به نیوولز اولد بویز رفت تیمی که در همان شهر روزاریو قرار داشت.[۲۳]در سن12 سالگی تشخیص داده‌شد که او با کمبود هورمون رشد مواجه‌است.[۲۴] ریور پلاته به پیشرفت مسی علاقه نشان داد اما پول کافی برای پرداخت هزینه‌های درمان بیماری مسی که ۹۰۰ دلار در ماه بود، نداشت.[۲۰]کارلس رکساچ، مدیر ورزشی وقت باشگاه بارسلونا، توسط بستگان مسی در لیدا و کاتالونیا، از استعداد او آگاه شده‌بود و مسی وخاله‌اش آماده برای ترتیب دادن مذاکره با او بودند.[۲۰]رکساچ، بدون کاغذی در دست، پیشنهاد قرارداد مسی را بر روی دستمال کاغذی نوشت.[۲۵][۲۶] بارسلونا پیشنهاد برای پرداخت هزینه‌های درمانی را پذیرفت به شرط آنکه مسی حاضر به نقل مکان به اسپانیا باشد. مسی و پدرش به بارسلون نقل مکان کردند، جایی که او در آکادمی جوانان باشگاه ثبت نام کرد.[۲۶][۲۳]تیم‌های باشگاهی[ویرایش]بارسلونا[ویرایش]
مسی اولین بازی رسمیش را در ترکیب اصلی بارسلونا در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۳ زمانی که ۱۶ سال و ۱۴۵ روز داشت در دیداری دوستانه برابر پورتو انجام داد.[۲۷][۲۸][۲۹] کمتر از یک سال بعد، در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۴، فرانک ریکارد، مسی را در بازی مقابل اسپانیول به میدان فرستاد تا اولین بازیش را در لالیگا انجام دهد (در حالی که ۱۷ سال و ۱۱۴ روز سن داشت). او تاکنون سومین بازیکن جوان بارسا است که در لالیگا بازی کرده‌است. جوانترین بازیکنی که در لیگ برای باشگاه به میدان رفته‌است بویان کرکیچ است که این رکورد را در سپتامبر ۲۰۰۷ به‌دست آورد. وقتی لیونل نخستین گل خود را برای باشگاه در برابر آلباسته در تاریخ ۱ مه ۲۰۰۵ به‌ثمر رساند، تنها ۱۷ سال و ده ماه و هفت روز سن داشت و همین هم باعث شد که جوانترین گلزن تاریخ بارسلونا در لالیگا شود.[۳۰] البته تا زمانی که کرکیچ با گل زدن روی پاس گل مسی در سال ۲۰۰۷ این رکورد را بشکند.[۳۱] مسی در مورد سرمربی سابقش، فرانک رایکارد، گفته‌است:واقعیت این است که ریکارد عامل اصلی پیشرفت من بود. اعتمادی که او در موقعی که من فقط شانزده یا هفده ساله بودم به من داشت را هرگز فراموش نخواهم کرد[۳۲]فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶[ویرایش]
در ۱۶ سپتامبر، برای دومین بار در طول سه ماه، بارسلونا اعلام کرد که قرارداد مسی را تمدید کرده‌است: وقت آن رسیده‌است که قرارداد او را که دیگر یکی از بازیکنان ترکیب اصلی به‌شمار می‌آید بهبود ببخشیم؛ ما قرارداد مسی را تا ژوئن ۲۰۱۴ تمدید کرده‌ایم.[۲۳] مسی در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۵ شهروند اسپانیایی شد.[۳۳] او سپس آماده برای انجام دادن اولین بازی خود در فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶ لیگ دسته اول اسپانیا شد. مسی اولین بازی اروپایی‌اش را در تاریخ ۲۷ سپتامبر مقابل تیم ایتالیایی اودینزه در لیگ قهرمانان اروپا انجام داد[۲۷] هواداران در ورزشگاه بارسلونا، نیوکمپ، مسی را به‌خاطر تسلط بر روی توپ و پاس‌های ترکیبی بارونالدینیو که باعث شده‌بود بارسلونا امتیاز لازم را کسب کند، تشویق کردند.[۳۴]
مسی شش گل در هفده بازی لیگ زد و یک گل هم در لیگ قهرمانان در شش مسابقه به ثمر رساند. فصل بازی او قبل از موعد مقرر در ۷ مارس ۲۰۰۶ به‌پایان رسید؛ چونکه در دیدار مقابل چلسی در مرحله دوم لیگ قهرمانان دچار پارگی عضله در پای دومش شد و مصدوم شد.[۳۵] و بارسلونا در پایان با رایکارد قهرمان اسپانیا و اروپا شد.[۳۶][۳۷]فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷[ویرایش]مسی لحظاتی قبل از گل زدن به ختافه
در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷، مسی با زدن ۱۴ گل در ۲۶ بازی جایگاه خود را به عنوان یک بازیکن کلیدی تثبیت کرد.[۳۸] در ۱۲ نوامبر، مسی در بازی مقابل ساراگوسااز ناحیه استخوان پا دچار مصدومیت شد که منجر به دوری ۳ ماهه او از حضور در زمین‌های فوتبال شد.[۳۹][۴۰] پس از پایان مصدومیت، مسی در روز ۱۱ فوریه در مقابل ریسینگ سانتاندر در نیمهٔ دوم بازی به عنوان یار تعویضی به زمین آمد. در ۱۱ مارس، مسی با آمادگی کامل در ال‌کلاسیکو ظاهر شد و موفق به هت‌تریک شد تا نتیجهٔ تساوی ۳-۳ را برای بارسای ۱۰ نفره به ارمغان بیاورد.[۴۱] با هت‌ریک در این بازی، او بعد از ایوان زامورانو–که برای رئال مادرید در فصل ۱۹۹۴-۱۹۹۵ موفق به هت‌تریک شده بود– اولین بازیکنی شد که توانست در ال‌کلاسیکو موفق به انجام این کار شود. او تا انتهای فصل گل‌های بیشتری زد. ۱۱ گل از ۱۴ گلی که او در طی فصل به ثمر رسانده‌بود در ۱۳ بازی آخر به ثمر رسید.[۴۲]
مسی در این فصل توانست یاد بعضی گل‌های ویژه مارادونا را زنده کند.[۴۳]در ۱۸ آوریل ۲۰۰۷، او توانست در بازی مرحله نیمه نهایی کوپا دل ری مقابل ختافه دو گل بزند، که یکی از آن‌ها شباهت بسیاری به گل معروف دیه‌گو مارادونا در بازی مقابل انگلیس در چارچوب جام جهانی ۱۹۸۶ –گلی که با عنوان گل برتر قرن شناخته می‌شود– داشت.[۴۴]خبرگزاری‌های ورزشی به بررسی شباهت بین گل او و گل مارادونا پرداختند و از آن سو رسانه‌های اسپانیایی به او لقب «مسی‌دونا» دادند.[۴۵]او تقریباً به اندازه مارادونا یعنی ۶۲ متر (۲۰۳ فوت) در بازی دوید، تعداد یکسانی بازیکن را از پیش روی برداشت (شش بازیکن با احتساب دروازه‌بان)، از یک منطقه مشابه گل را به ثمر رساند و هم‌چنین از پرچم کرنر آغاز به دویدن کرد. این همانند کاری است که ۲۱ سال پیش مارادونا در مکزیک انجام داد.[۴۳]در کنفرانس خبری بازی، دکو هم‌تیمی مسی گفت: این بهترین گلی بود که در طول زندگی‌ام دیده‌ام.[۴۳]در بازی با اسپانیول نیز مسی گلی زد که شباهت قابل ملاحظه‌ای با گل دست خدای مارادونا در مقابل انگلیس داشت. مسی خود را به توپ رساند و به وسیلهٔ دستش توپ را به پشت سر کارلوس کامنی، دروازه‌بان حریف، هدایت کرد.[۴۶]این گل او باعث اعتراض بازیکنان اسپانیول شد و نمایش دوباره این حرکت، نشان‌دهنده خطای هند لیونل مسی بود.[۴۶]فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸[ویرایش]۲۲ سپتامبر ۲۰۰۷، مسی در حال گل زدن به سویا در ورزشگاه نیوکمپفصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹[ویرایش]فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰[ویرایش]فصل ۲۰۱۰-۲۰۱۱[ویرایش]مسی در حال بازی مقابل رئال مادرید در لیگ قهرمان اروپا
در ۲۱ اوت، مسی در اولین بازی‌اش در فصل، مقابل سویا در چارچوب سوپرکاپ اسپانیا –که با حساب ۴-۰ به سود بارسلونا به پایان رسید– هت‌تریک کرد و باعث شد که تیمش فاتح اولین جامش در فصل شود با وجود این‌که بارسا بازی رفت را ۳-۱ واگذار کرده‌بود.[۴۷] او در روز ۲۹ اوت ۲۰۱۰ لالیگا را با گل مقابل ریسینگ سانتاندر در تنها بعد از سه‌دقیقه از شروع بازی آغاز کرد.[۴۸] او در لیگ قهرمانان نیز نمایش خوبی داشت و در مقابل پاناتینایکو در بازی‌ای که ۵-۱ به سود بارسلونا پایان یافته‌بود دو گل و دو پاس گل داد.[۴۹]
در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۰، مسی در بازی مقابل آتلتیکو مادرید (در چارچوب هفته سوم لالیگا) در دقیقه ۹۲ام بازی، به دلیل تکل خشن توماش اویفالوشی از ناحیهٔ مچ پا مصدوم شد. ابتدا به نظر می‌رسید که مچ پای مسی شکسته و به گفته برخی باید او را ۶ ماه از میادین فوتبال دور نگاه داشت، اما نتایج ام‌آرآی نشان داد که او دچار پیچ‌خوردگی رباط‌های داخلی و خارجی مچ پای راست خود شده‌است.[۵۰]هم‌تیمی مسی، داوید ویا بعد از بازی گفت: تکلی که به مسی زده شد وحشیانه بود؛ این در حالی است که مدافع آتلیتکو مادرید گفت که به منظور مصدوم کردن مسی روی پای این بازیکن نرفته بود.[۵۱]
در بازی با آلمریا، او برای دومین بار در فصل موفق به هت‌تریک شد و توانست تعداد گل‌های خودش در لا لیگا را به عدد ۱۰۰ برساند.[۵۲]
مسی موفق به کسب جایزه بهترین بازیکن سال ۲۰۱۰ جهان شد و توانست بالاتر از هم‌تیمی‌هایش، ژاوی و اینسیتا قرار بگیرد.[۵۳]مسی برای چهارمین بار پیاپی بود که در فهرست نامزدهای دریافت جایزه بهترین بازیکن سال جهان قرار گرفته بود.[۵۴]در ۵ فوریه، بارسا توانست رکورد بیشترین پیروزی پیاپی در لیگ را با برد ۳ بر صفر آتلتیکو مادرید در نیوکمپ بشکند و به رکورد ۱۶ برد متوالی در لالیگا دست یابد.[۵۵]مسی با به ثمر رساندن سه گل در بازی و تثبیت پیروزی برای بارسا، بعد از بازی اظهار داشت:برای من افتخار است که رکوردهای بزرگانی چون دی استفانو را بشکنم.[۵۶]فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲[ویرایش]
او توانست در دیدار سوپرکاپ اسپانیا مقابل رئال مادرید در دو دیدار رفت و برگشت سه گل و دو پاس گل بدهد تا تیمش در مجموع ۵-۴ پیروز شود.[۵۷] او در این فصل به همراه تیم بارسلونا و پپ گوردیولا قهرمان کوپا دل ری شدفصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳[ویرایش]
وی توانست در فصل 2012-2013 برای بارسلونا در لالیگا 46 گل به ثمر برساند و آقای گل آن فصل شود. او همچنین در این فصل کفش طلای اروپا را کسب کرد.سابقه ملی[ویرایش]
در ژوئن ۲۰۰۴، او به تیم ملی زیر ۲۰ ساله‌های آرژانتین برای دیداری دوستانه مقابل پاراگوئه دعوت شد.[۵۸] او در سال ۲۰۰۵ یکی از اعضای تیم ملی جوانان آرژانتین در جام جهانی جوانان بود که در هلند قهرمان آن مسابقات شده‌بودند. او در آن مسابقات بهترین بازیکن و هم‌چنین بهترین گلزن آن مسابقات شد.[۵۹]
مسی اولین بازی خودش را در رده بزرگسالان مقابل مجارستان زمانی که ۱۸ سال داشت در ۱۷ اوت ۲۰۰۵ انجام داد. او در دقیقه ۶۳ به زمین بازی آمد ولی داور بازی، مارکوس مرک او را در دقیقه ۶۵ به‌خاطر ضربه زدن به مدافع مجارستان، ویلموش وانکزاک از زمین بازی اخراج کرد. هر چند مدافع مجارستان پیراهن مسی را می‌کشید. این تصمیم بحث برانگیز بو دو مارادونا نیز ادعا کرد که این تصمیم داور از پیش برنامه‌ریزی شده بود.[۶۰][۶۱] مسی دوباره در روز ۳ سپتامبر در بازی با پاراگوئه در مقدماتی جام جهانی آلمان در ترکیب تیم قرار گرفت و در نهایت بازی با نتیجه ۱-۰ به سود آرژانتین به پایان رسید. او پیش از این بازی گفته بود:مدت حضورم در بازی اول بسیار کوتاه بود، این بازی برای من بازی اول محسوب می‌شود.[۶۲]
او دومین بازی خودظ را برای آرژانتین در برابر پرو انجام داد. پس از این بازی، پکرمن، سرمربی وقت آرژانتین، مسی را «جواهر» نامید.[۶۳]جام جهانی ۲۰۰۶[ویرایش]
او در این جام جهانی توانست ۱ گل بزند.کوپا آمریکا ۲۰۰۷[ویرایش]مسی در کوپا آمریکا ۲۰۰۷
مسی اولین بازی‌اش را در کوپا آمریکا در سال ۲۰۰۷ در مقابل ایالات متحده آمریکا انجام داد، در بازی‌ای که آرژانتین با نتیجهٔ ۴-۱ بر حریفش چیره شد. در آن بازی، مسی توانایی‌های خود را در نقش بازی‌ساز نشان داد؛ او یک پاس گل داد که توسط هرنان کرسپو تبدیل به گل شد و نیز چندین شوت در چارچوب زد. توز در دقیقهٔ ۷۹ به بازی آمد و جای مسی را در زمین بازی گرفت و چند دقیقهٔ بعد او نیز موفق به گلزنی شد.[۶۴]المپیک تابستانی ۲۰۰۸[ویرایش]مسی در مرحله نیمه پایانی در دیدار مقابل برزیل،المپیک ۲۰۰۸
مسی از حضور در بازی‌های آرژانتین در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ منع شده‌بود.[۶۵] بارسلونا با مشورت با مربی تازه منصوب‌شده، جوزپ گواردیولا، اجازه داد که مسی بتواند تیم کشورش را در المپیک همراهی کند.[۶۶]او به تیم ملی المپیک کشورش ملحق شد و توانست گل اول بازی با ساحل عاج را در بازی‌ای که ۲-۱ به سود آرژانتین به پایان رسیده‌بود به ثمر برساند.[۶۶]او در بازی با هلند هم گل اول بازی را به ثمر رساند و پاس گل دوم را هم به آنخل دی ماریا داد. آن بازی نیز در نهایت در پایان وقت اضافه ۲-۱ به سود آرژانتین به پایان رسید.[۶۷] مسی باز هم در مرحله نیمه نهایی بهترین بازیکن میدان لقب گرفت. در دیداری که تیم کشورش با ۳ گل مقابل برزیل پیروز شد و توانست به دیدار فینال راه پیدا کند. مسی با دادن پاس گل به دی ماریا باعث شد که تیمش در دیدار فینال نیز ۱-۰ بازی را از نیجریه ببرد و تیم آرژانتین قهرمان آن مسابقات شود.[۶۸]جام جهانی ۲۰۱۰[ویرایش]
او در این جام جهانی نیز موفق نبودکوپا آمریکا ۲۰۱۱[ویرایش]
مسی کمتر از یک ستاره در مسابقات کوپا آمریکا ۲۰۱۱ حاضر شده‌بود. او در این مسابقات برای تیم ملی آرژانتین هیچ گلی به ثمر نرساند و فقط دو شوت در چارچوب داشت.[۶۹]مسی در سال ۲۰۰۹خارج از زمین فوتبال[ویرایش]زندگی شخصی[ویرایش]
او در مدتی رابطه‌ای عاطفی با ماکارنو لموس- که او هم اهل روزاریو بود- داشت. گفته می‌شود چند روز بعد از بهبود یافتن مسی از بند مصدومیت و چند روز مانده به جام جهانی ۲۰۰۶، این دختر توسط پدرش به او معرفی شده‌است.[۷۰][۷۱]هم‌چنین او رابطه‌ای با مدل آرژانتینی، لوچیانا سالازار داشته‌است.[۷۲][۷۳]هم‌چنین او در ژانویهٔ ۲۰۰۹ در برنامه «هت‌تریک بارسا» کانال ۳۳ گفت که دوست‌دختری دارد که در آرژانتین زندگی می‌کند. من راحت و خوشحال هستم.[۷۳]او دختری با نام آنتونلا روکوتزو را دیده بود. حاصل رابطه لئو با آنتولا، فرزندی به نام تیاگو است.[۷۴] او در مراسم اهدای جوایز بهترین بازیکن سال ۲۰۱۲ جهان در مقر فیفا گفته‌است که این جایزه را به پسرش تقدیم می‌کند.[۱۱]حضور در رسانه‌ها و تبلیغات[ویرایش]
تصاویر او به شکلی برجسته روی جلد بازی‌های فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱[۷۵] و فیفا ۱۳ بوده‌اند.[۷۶]شایعهٔ مرگ مسی[ویرایش]
در روز ۲۷ مهٔ ۲۰۱۲، توییتی از سوی شبکه فاکس اسپورتز آمریکا تنها برای ۵۵ ثانیه در صفحهٔ اختصاصی این شبکه در توییتر قرار گرفت که خبر مرگ مسی را اعلام کرد؛ اما مسوؤلان فاکس بلافاصله این توییت را پاک کردند. متن این توییت این بود:با تاسف باید اعلام کنیم که لیونل مسی در هنگام تمرینات، به دلیل ایست قلبی درگذشته است. خدا مسی را بیامرزد.[۷۷]رکورد های خارق العاده مسی[ویرایش]
لیونل آندره مسی رکورد های دست نیافتنی و خارق العاده زیادی زده است. مسی آنقدر رکورد در گینس ثبت کرده که یک خبرنگار اسپانیایی گم شدن کتاب های گینس در کتابخانه ها را به او ربط داده! ارتباط گم شدن کتاب‌های گینس با لیونل مسی مسی در جدیدترین رکورد خود تا کنون نوزده بازی پی در پی گل زده که رکودی بی سابقه و بی نظیر می باشد.آمار[ویرایش]باشگاهی[ویرایش]
به‌روز شده در ۲۶ مه ۲۰۱۲[۲۹][۷۸][۷۹]باشگاهفصللیگ[۸۰]بازی‌هاگل‌هابارسلونا سی۲۰۰۳–۰۴ ۳ª۸۵بارسلونا بی۲۰۰۳-۰۴ 2ªB۵۰۲۰۰۴-۰۵ 2ªB۱۷۶مجموع۳۰۱۱باشگاهفصللیگجام حذفیلیگ قهرمانانسوپرجامسوپرجام اروپاباشگاه‌های جهانمجموعبازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هابارسلونا۲۰۰۴-۰۵۷۱۰۱۰۰۱۰۰———۹۱۰۲۰۰۵-۰۶۱۷۶۳۲۱۰۶۱۱۰۰۰——۲۵۸۴۲۰۰۶-۰۷۲۶۱۴۲۲۲۱۵۱۰۲۰۰۱۰۰۰۰۰۳۶۱۷۳۲۰۰۷-۰۸۲۸۱۰۱۲۳۰۰۹۶۱———۴۰۱۶۱۳۲۰۰۸-۰۹۳۱۲۳۱۱۸۶۲۱۲۹۵———۵۱۳۸۱۸۲۰۰۹-۱۰۳۵۳۴۱۰۳۱۰۱۱۸۰۱۲۰۱۰۱۲۲۰۵۳۴۷۱۱۲۰۱۰-۱۱۳۳۳۱۱۸۷۷۳۱۳۱۲۳۲۳۰——۵۵۵۳۲۴۲۰۱۱-۱۲۳۷۵۰۱۶۷۳۴۱۱۱۴۵۲۳۲۱۱۱۲۲۱۶۰۷۳۲۹مجموع۲۱۴۱۶۹۷۲۳۳۲۰۱۰۶۸۵۱۱۵۷۸۲۳۱۲۴۴۱۳۲۹۲۵۳۱۰۲ملی[ویرایش]به‌روزرسانی در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۳[۸۱][۸۲][۸۳][۸۴]تیم ملیسالبازی‌هاگل‌هاپاس گل‌هاآرژانتین زیر ۲۰۲۰۰۵۱۶۱۱۳مجموع۱۶۱۱۳آرژانتین زیر ۲۳۲۰۰۸۵۲۲مجموع۵۲۲آرژانتین۲۰۰۵۵۰۰۲۰۰۶۷۲۲۲۰۰۷۱۳۶۳۲۰۰۸۸۲۱۲۰۰۹۱۰۳۲۲۰۱۰۱۰۲۲۲۰۱۱۱۳۴۱۰۲۰۱۲۹۱۲۱۲۰۱۳۶۴۳مجموع۸۲۳۵۲۴جوایز و افتخارات[ویرایش]افتخارات فردی[ویرایش]بهترین بازیکن جوان جهان (۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸)بهترین گلزن جام جهانی زیر بیست سال (۲۰۰۵)بهترین بازیکن جام جهانی زیر بیست سال (۲۰۰۵)بهترین بازیکن لالیگا (۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ ،۲۰۱۲)بهترین گلزن لالیگا (۲۰۱۰ و ۲۰۱۲)کفش طلای اروپا (۲۰۱۰ و2012 و2013)بازیکن سال فوتبال جهان (۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲)بهترین گلزن لیگ قهرمانان اروپا (۲۰۰۹ ،۲۰۱۰، ۲۰۱۱ )بهترین گلزن تاریخ باشگاه بارسلونازدن بیشترین گل در یک سال با ۹۱ گلجایزه آلفردو دی استفانو: (۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱)افتخارات تیمی[ویرایش]قهرمانی در رقابت های فوتبال زیر بیست سال جهان (۲۰۰۵)قهرمانی در سوپرجام اروپا (۰۶-۲۰۰۵، ۰۹-۲۰۰۸ و ۱۱-۲۰۱۰)قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا (۰۶-۲۰۰۵ ۰۹-۲۰۰۸ و ۱۱-۲۰۱۰)قهرمانی در لالیگای اسپانیا (۰۶-۲۰۰۵، ۰۹-۲۰۰۸، ٬۲۰۱۰-۲۰۰۹، ۱۱-۲۰۱۰، ۲۰۱۲-۲۰۱۳)قهرمانی در سوپر جام اسپانیا (۰۶-۲۰۰۵، ۰۹-۲۰۰۸، ۱۰-۲۰۰۹ و ۱۱-۲۰۱۰)قهرمانی در کوپا دل ری (۰۹-۲۰۰۸، ۱۲-۲۰۱۱)

بارسا

                        

صعود ایران را به جام جهانی 2014 برزیل تبریک میگویم

اشکان دژاگه

messi

مسی

مسی 450

مسی 400

مسی 350

مسی 300

مسی 250

مسی 200

مسی 150

مسی 100

مسی 50