منچستر یونایتد
باشگاه فوتبال منچستر یونایتداز ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزادمنچستر یونایتدنام کامل باشگاهباشگاه فوتبال منچستر یونایتدلقب(ها)شیاطین سرخ[۱] (Red Devils)تاریخ تأسیسسال ۱۸۷۸ (۱۳۵ سال پیش) با نام نیوتون هیثنام ورزشگاهالدترافورد(گنجایش:۷۵،۸۱۱[۲])مالک خانواده گلیزرمدیرعامل جوئل و آورام گلیزرسرمربی دیوید مویسلیگلیگ برتر انگلستان۲۰۱۳ – ۲۰۱۲اولآدرس اینترنتیmanutd.comبهترین گلزن تاریخ بابی چارلتون (۲۴۹ گل)[۳]لباس اوللباس دوملباس سوم
فصل جاری
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (به انگلیسی: Manchester United Football Club) یکی از باشگاههای حرفهای فوتبال در لیگ برتر انگلستاناست. این باشگاه در سال ۱۸۷۸، با نام باشگاه فوتبال نیوتون هیث (به انگلیسی: Newton Heath LYR Football Club) تأسیس شد. در سال ۱۹۰۲، نام این باشگاه به منچستر یونایتد تغییر یافت[۱] و در سال ۱۹۱۰، ورزشگاه الدترافورد به عنوان ورزشگاه خانگی این تیم انتخاب شد.[۴]
در سال ۱۹۶۸، منچستریونایتد با سرمربیگری مت بازبی به عنوان اولین تیم انگلیسی در لیگ قهرمانان اروپا به قهرمانی رسید. این اتفاق ۱۰ سال پس از حادثه مونیخ رخ داد. در این حادثه ۸ تن از بازیکنان تیم فوتبال منچستریونایتد جان خود را از دست دادند. سر الکس فرگوسن که از نوامبر ۱۹۸۶ تا مهٔ ۲۰۱۳ سرمربیگری این تیم را بر عهده داشت، توانست ۳۸ جام مختلف برای باشگاه به دست آورد.[۵][۶][۷]بعد از کنارهگیری فرگوسن،دیوید مویس جانشین وی شد.[۸]
منچستر یونایتد با داشتن ۲۰ عنوان قهرمانی در لیگ برتر، ۴ قهرمانی در جام اتحادیه، ۱۱ قهرمانی در جام حذفی[۹]، ۲۰ قهرمانی در سوپر جام انگلستان و همچنین سه عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا یکی از پرافتخارترین باشگاههای فوتبال جهان بهشمار میآید. آنها تنها تیم انگلیسی هستند که توانستند در فصل ۹۹–۱۹۹۸ هر سهجام لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا (سهگانه) را به دست آورند.
منچستر یونایتد یکی از ثروتمندترین و پرطرفدارترین تیمهای دنیا به حساب میآید.[۱۰][۱۱][۱۲] در ژانویه ۲۰۱۳، منچستر یونایتد به نخستین باشگاهی تبدیل شد که ارزشش بیش از ۳ میلیارد دلار است. طبق اعلام مجله فوربز، باشگاه منچستر یونایتد ۳٫۳ میلیارد دلار ارزش دارد و با ۱٫۲ میلیارد دلار اختلاف با باشگاه دوم، ارزشمندترین باشگاه ورزشی دنیاست.[۱۲] مالک فعلی این باشگاه، مالکوم گلیزر است که در ماه مهٔ سال ۲۰۰۵، با مبلغی بالغ بر ۸۰۰ میلیون پوند باشگاه منچستر یونایتد را خرید.[۱۳]
محتویات [نهفتن] ۱ تاریخچه۱.۱ سالهای ابتدایی (۱۹۴۵–۱۸۷۸)۱.۲ سالهای بازبی (۱۹۶۹–۱۹۴۵)۱.۳ ۱۹۸۶–۱۹۶۹۱.۴ سالهای فرگوسن (۲۰۱۳–۱۹۸۶)۱.۵ تاکنون–۲۰۱۳۲ آرم و لباس تیم۳ ورزشگاههای خانگی۴ هواداران۴.۱ رقیبان سنتی۵ برند جهانی۵.۱ حامیان مالی۶ مالکیت و امور مالی۷ بازیکنان۷.۱ ترکیب تیم نخست۷.۲ بازیکنان جدا شده به صورت قرضی۷.۳ کاپیتانهای باشگاه۷.۴ آکادمی و بازیکنان ذخیره۸ رکوردها و آمار۸.۱ رکوردهای بازیکنان۸.۱.۱ بیشترین تجربه بازی۸.۱.۲ بهترین گلزنان تاریخ باشگاه۸.۲ جوایز بازیکنان۸.۲.۱ توپ طلای اروپا۸.۲.۲ کفش طلای اروپا۸.۲.۳ بهترین بازیکن سال یوفا۸.۲.۴ بازیکن سال فوتبال جهان۸.۲.۵ جایزه پوشکاش فیفا۸.۳ نقل و انتقالات۸.۳.۱ بیشترین هزینه خرید بازیکن۸.۳.۲ بیشترین مبلغ فروش بازیکن۹ مقامات باشگاه۹.۱ مدیران و سرپرستان باشگاه۹.۲ مقامات باشگاه فوتبال منچستر یونایتد۹.۳ کادر فنی و پزشکی۹.۴ تاریخچه مربیان باشگاه۱۰ افتخارات۱۰.۱ دوگانه و سهگانهها۱۰.۱.۱ دوگانهها۱۰.۱.۲ سهگانهها۱۱ توضیحات۱۲ پانویس۱۳ پیوند به بیرون۱۳.۱ وبگاههای مستقل
تاریخچه[ویرایش]سالهای ابتدایی (۱۹۴۵–۱۸۷۸)[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۴۵–۱۸۷۸)نمودار پیشرفت باشگاه منچستر یونایتد در لیگ برتر انگلستان از فصل ۹۳–۱۸۹۲ تا ۰۸–۲۰۰۷
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد در سال ۱۸۷۸ توسط شرکت راهآهن لانکشایر و یورکشایر و با نام نیوتون هیث شکل گرفت.[۱۴] در ابتدا این تیم فقط با تیمهای شرکتهای راهآهن دیگر بازی میکرد، ولی در ۲۰ نوامبر ۱۸۸۰ اولین بازی رسمی خود را در برابر بولتون واندررز انجام داد. بازیکنان تیم نیوتون هیث در این بازی لباس سبز و طلایی پوشیده بودند و بازی را نیز با نتیجه ۶ بر صفر واگذار کردند. این تیم از سال ۱۸۸۸ به عضویت یک لیگ محلی کوچک درآمد. این لیگ محلی پس از یک سال منحل شد و آنها به لیگ دیگری به نام اتحاد فوتبال پیوستند. سه فصل بعد این لیگ با لیگ برتر فوتبال ادغام شد. این تیم از فصل ۹۳–۱۸۹۲ کار خود را در لیگ دسته اول شروع کرد. در آن موقع تیم از شرکت راهآهن استقلال یافته بود و پسوند LYR (مخفف Lancashire and Yorkshire Railway) از نام این تیم حذف شد. بعد از فقط دو فصل، باشگاه به دستهٔ دوم سقوط کرد.[۱۵]تیم منچستر یونایتد در فصل ۱۹۰۶–۱۹۰۵در این سال آنها نایب قهرمان لیگ شدند
در ژانویه ۱۹۰۲، باشگاه با بدهی ۲،۶۷۰ پوند (معادل ۲۱۰،۰۰۰ پوند در سال ۲۰۱۱ میلادی) ورشکستهشد.[۱۶][۱۷] هری استفورد، کاپیتان تیم ۴ تاجر از جمله جان هنری دیویس (که رئیس باشگاه شد) را یافت که حاضر شدند هر کدام ۵۰۰ پوند در باشگاه سرمایهگذاری کنند و تیم را نجات دهند.[۱۸] در آن موقع نام تیم نیز تغییر کرد[۱۶] و در ۲۴ آوریل ۱۹۰۲ باشگاهی با نام منچستر یونایتد به صورت رسمی شکل گرفت.[۱۶] با سرمربیگری ارنست منگنال که تیم را در سال ۱۹۰۳ تحویل گرفت،[۱۸] آنها موفق به نایب قهرمانی در لیگ دسته دوم در سال ۱۹۰۶ شدند و به لیگ دسته اول راه یافتند.[۱۸] همچنین منچستر یونایتد در سال ۱۹۰۸، برای اولین بار توانست لیگ دسته اول را فتح کند که اولین قهرمانی منچستر یونایتد در لیگ به حساب میآید. در شروع فصل بعد، منچستر یونایتد عنوان قهرمانی در جام خیریه انگلیس را بهدست آورد.[۱۶] و در پایان فصل نیز برای اولین بار، به عنوان قهرمانی جام حذفی انگلیس رسید. منچستر یونایتد در سال ۱۹۱۱، بار دیگر در لیگ دسته اول قهرمان شد، ولی در پایان آن فصل، منگنال منچستر یونایتد را ترک کرد و به منچستر سیتی پیوست.[۱۹]
در سال ۱۹۲۲، بعد از شروع دوباره لیگهای فوتبال پس از توقف سه ساله به علت جنگ جهانی اول، باشگاه به دسته دوم سقوط کرد.[۲۰] منچستر یونایتد در سال ۱۹۲۵، دوباره به لیگ دسته اول بازگشت،[۲۰] ولی در سال ۱۹۳۱ دوباره به دسته دوم رفت و به باشگاه یو-یویی تبدیل شد. در آن سال، منچستر یونایتد ضعیفترین نتیجهٔ تاریخ خود را گرفت و در لیگ دسته دوم در رتبهٔ بیستم قرار گرفت. در اکتبر ۱۹۲۷، جان هنری دیویس درگذشت. باشگاه بار دیگر در آستانهٔ ورشکستگی قرار گرفت، ولی در دسامبر ۱۹۳۱، جیمز گیبسون در باشگاه سرمایهگذاری کرد و اداره باشگاه را در دست گرفت.[۲۱] در فصل ۳۹–۱۹۳۸ و در فاصله یک سال قبل از شروع جنگ جهانی دوم، باشگاه کار خود را در لیگ دسته اول در رتبه چهاردهم به پایان رساند.[۱۶]سالهای بازبی (۱۹۶۹–۱۹۴۵)[ویرایش]نوشتارهای اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۶۹–۱۹۴۵) و فاجعه هوایی مونیخ«بچههای بازبی» در دانمارک (۱۹۵۵)
در اکتبر ۱۹۴۵، پس از از سرگیری دوبارهٔ مسابقات فوتبال بعد از جنگ جهانی دوم، مت بازبی با قراردادی ۵ ساله به منچستر یونایتد پیوست. او کارش را با جذب پنج بازیکن شروع کرد.[۲۲] بازبی در سالهای ۱۹۴۷، ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ با تیم نایب قهرمان لیگ دسته اول شد و در سال ۱۹۴۸ نیز قهرمان جام حذفی انگلیس شد. در سال ۱۹۵۲، باشگاه پس از ۴۱ سال قهرمان لیگ دسته اول شد.[۲۲] با میانگین سنی ۲۲ سال، تیم سر مت بازبی در آن سالها توسط رسانهها «بچههای بازبی» (به انگلیسی: Busby Babes) خوانده میشد.[۲۳] در سال ۱۹۵۷، منچستر یونایتد به عنوان اولین تیم انگلیسی به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. آنها در این مسابقات، در نیمهنهایی بازی را به رئال مادرید واگذار کردند و حذف شدند.[۲۴] در همان مسابقات، منچستر یونایتد با نتیجه ۱۰ بر صفر باشگاه بلژیکیاندرلشت را شکست داد. این پیروزی، به عنوان پرگل ترین بُرد منچستر یونایتد در تاریخ این باشگاه محسوب میشود.[۲۵]
در سال بعد و در همین مسابقات، در راه برگشت به خانه پس از برد مقابل ستاره سرخ بلگراد، هواپیمایی که بازیکنان منچستر یونایتد، تعدادی خبرنگار و مقامات باشگاه را به انگلیس انتقال میداد، در حالی که در مونیخ آلمان سوختگیری کرده بود، درحال بلند شدن از زمین دچار سانحه شد. فاجعه هوایی مونیخ در ۶ فوریه ۱۹۵۸ رخ داد و جان ۲۳ نفر را گرفت، از جمله ۸ تن از بازیکنان منچستر یونایتد. جئوف بنت، راجر بایرن، ادی کولمن، دانکن ادواردز، مارک جونز،دیوید پگ، تامی تیلور و بیلی ولان بازیکنانی بودند که در این حادثه جان باختند و چندی دیگر از بازیکنان در این حادثه به شدت مجروح شدند.[۲۶]نشانی که به افتخار کشتهشدگان فاجعه هوایی مونیخ در الدترافورد نصب شدهاست
مت بازبی در این حادثه مجروح شد و در دوران درمانش، جیمی مورفی هدایت تیم را بر عهده گرفت.[۲۷] در آن سال آنها به فینال جام حذفی رسیدند، اما در مقابل بولتون واندررز مغلوب شدند.[۱۶] با به رسمیت شناختن این فاجعه، یوفا از باشگاه دعوت کرد تا در فصل ۵۹–۱۹۵۸ لیگ قهرمانان اروپا درکنار ولورهمپتونشرکت کند. با وجود تصویب اتحادیه فوتبال انگلیس، سازمان لیگ تشخیص داد به علت این که منچستر یونایتد به این مسابقات راه پیدا نکردهاست، نمیتواند در آن شرکت کند.[۱۶] بازبی با خریدن بازیکنانی همچون دنیس لا و پت کرراند تیم دههٔ ۶۰ منچستر یونایتد را دوباره ساخت.[۲۸] این تیم همراه با بازیکنانی همچون جرج بست در سال ۱۹۶۳ در جام حذفی قهرمان شد.[۱۶]
در فصل بعدی در لیگ نایب قهرمان شدند و در سال ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ توانستند در لیگ به مقام قهرمانی برسند.[۱۶] در سال ۱۹۶۸، منچستر یونایتد در فینال لیگ قهرمانان اروپا با نتیجهٔ ۴ بر ۱ تیم بنفیکا را شکست داد و به عنوان اولین تیم انگلیسی، در لیگ قهرمانان اروپا، قهرمان شد.[۲۴] در آن تیم، سه برندهٔ توپ طلای اروپا[۲۹] یعنی بابی چارلتون، دنیس لا و جرج بست حضور داشتند.[۲۸] مت بازبی در سال ۱۹۶۹ از سِمَت خود استعفا داد[۲۸] و ویلف مکگینس، بازیکن سابق منچستر یونایتد، جانشین وی شد.[۳۰]۱۹۸۶–۱۹۶۹[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۸۶–۱۹۶۹)برایان رابسون برای ۱۲ سال کاپیتان تیم منچستر یونایتد بود. او دارای رکورد بلندترین مدت کاپیتانی در این تیم است.[۳۱]
به دنبال کسب رتبهٔ هشتم در فصل ۷۰–۱۹۶۹ و شروع ضعیف در فصل ۷۱–۱۹۷۰، بازبی پذیرفت تا به صورت موقت سرمربی تیم بشود و ویلف مکگینس نیز به عنوان کمک مربی در تیم مشغول شد.[۳۲] در ژوئن ۱۹۷۱، فرانک اوفارل، به عنوان سرمربی برگزیده شد.[۳۲] ولی ۱۸ ماه بعد و در دسامبر ۱۹۷۲ تامی دوچرتی جانشین وی شد.[۳۳] دوچرتی منچستر یونایتد را از سقوط به دستهٔ پایینتر نجات داد. ولی در سال ۱۹۷۴ آنها به دستهٔ پایینتر سقوط کردند. مثلث خط حملهٔ یونایتد یعنیبست، لا و چارلتون باشگاه را ترک کردند.[۳۲] باشگاه سال بعد به دسته اول بازگشت و در سال ۱۹۷۶ به بازی نهایی جام حذفی رسید. اما در آنجا مغلوبساوتهمپتون شد.[۳۲] منچستر یونایتد در سال ۱۹۷۷ باز هم به فینال رسید و این بار ۲ بر ۱ مقابل لیورپول به برتری رسید.[۳۲] دوچرتی پس از مدت کوتاهی و به دنبال افشای رابطهاش با همسر فیزیوتراپیست باشگاه، برکنار شد.[۳۴]
دیو سکستون در سال ۱۹۷۷، جانشین دوچرتی شد.[۳۳] با وجود خرید بازیکنان بزرگی همچون جو جردن، گوردون مککوئین، گری بیلی و رای ویلکینز، باشگاه در آن سال به نتیجهٔ قابل توجهی دست نیافت. آنها در فصل ۸۰–۱۹۷۹ در لیگ و جام حذفی نایب قهرمان شدند.[۳۲] سکستون در سال ۱۹۸۱ برکنار و ران اتکینسونجانشین وی شد.[۳۳] او رکورد نقلوانقالات انگلیس را شکست و برایان رابسون را از وست برومویچ با مبلغ ۱٫۵ میلیون پوند به منچستر یونایتد آورد.[۳۵] با هدایت اتکینسون، منچستر یونایتد دو بار در سالهای ۱۹۸۳ و ۱۹۸۵، قهرمان جام حذفی شد.[۳۳] در فصل ۸۶–۱۹۸۵ منچستر یونایتد، در حالی که به قهرمانی خیلی نزدیک بود، لیگ را با رتبه چهارم به پایان رساند. سال بعد منچستر یونایتد خطر سقوط را از سر گذراند و اتکینسون برکنار شد.[۳۳]سالهای فرگوسن (۲۰۱۳–۱۹۸۶)[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (تاکنون–۱۹۸۶)سر الکس فرگوسن
الکس فرگوسن و دستیارش آرچی ناکس در روز برکناری اتکینسون از تیم آبردین به منچستر یونایتد آمدند[۳۶] و با هدایت آنها، باشگاه در آن فصل به رتبهٔ یازدهم لیگ دست یافت. [۳۶][۳۷] با وجود این که فرگوسن منچستر یونایتد را در فصل ۸۸–۱۹۸۷ در لیگ به مقام دوم رساند، ولی در فصل بعدی دوباره منچستر یونایتد یازدهم شد.[۱۶] فرگوسن در آستانهٔ برکناری بود، ولی با شکست دادن کریستال پالاس، آنها قهرمان جام حذفی سال ۱۹۹۰ شدند و فرگوسن در سمت خود باقیماند.[۳۸][۳۹]در فصل بعد منچستر یونایتد برای اولین بار در جام در جام اروپا قهرمان شد و در بازی سوپر جام اروپا با یک گل، ستاره سرخ بلگراد، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا را شکست داد و سوپر جام اروپا را نیز به دست آورد.[۴۰] در فصل بعدی منچستر یونایتد در ومبلی تیم ناتینگهام فارست را یک بر صفر شکست داد و عنوان قهرمانی جام اتحادیه را به دست آورد.[۱۶] در سال ۱۹۹۳ باشگاه برای اولین پس از سال ۱۹۶۷، قهرمان لیگ برتر شد و در فصل بعدی نیز منچستر یونایتد جام حذفی و لیگ برتر را فتح کرد.[۴۰]
در فصل ۹۹–۱۹۹۸ منچستر یونایتد به نخستین تیم انگلیسی تبدیل شد که هر سه جام لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا را در یک فصل به دست میآورد. در حقیقت منچستر یونایتد تنها تیم انگلیسی است که سهگانه را در کارنامهٔ خود ثبت کردهاست.[۴۱] آنها در فینال لیگ قهرمانان سال ۱۹۹۹ در حالی که از بایرن مونیخبا یک گل عقب بودند، در وقتهای اضافه با گلهای اوله گانر سولسشیر و تدی شرینگهام به پیروزی رسیدند.[۴۲] همچنین با شکست دادن تیم پالمیراس در توکیو،جام بین قارهای را نیز به دست آوردند.[۴۳] پس از آن، فرگوسن به خاطر خدمات خود به فوتبال لقب سر را از ملکه بریتانیا دریافت کرد.[۳۸]رایان گیگز رکورددار تعداد بازی و پرافتخارترین بازیکن در لیگ برتر انگلستان[۴۴]
در سال ۲۰۰۰، منچستر یونایتد به جام باشگاههای جهان راه یافت [۴۵] و لیگ برتر را نیز دوباره در فصلهای ۲۰۰۰–۱۹۹۹ و ۲۰۰۱–۲۰۰۰ فتح کرد. آنها در فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۱ نایب قهرمان لیگ شدند و در فصل بعد، دوباره عنوان قهرمانی را به دست آوردند. قهرمانی جام حذفی فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ نیز نصیب منچستر یونایتد شد.[۴۶] در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ منچستر یونایتد برای اولین بار در تاریخ خود، از راهیابی به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا بازماند. اما با نایب قهرمانی در لیگ برتر و قهرمانی در جام اتحادیه، این امر را جبران کرد. منچستر یونایتد در فصلهای ۰۷–۲۰۰۶ و ۰۸–۲۰۰۷ قهرمان لیگ برتر شد و در سال ۲۰۰۸ با شکست ۶ بر ۵ تیم چلسی در ضربات پنالتی (۱ بر ۱ مساوی در وقت قانونی و اضافه) قهرمان اروپا شد. در این بازی، رایان گیگز برای ۷۵۹مین بار برای منچستر یونایتد به میدان رفت و رکورد بابی چارلتونرا شکست[۴۷]. در دسامبر همان سال، منچستر یونایتد قهرمان باشگاههای جهان شد و در فصل ۰۹–۲۰۰۸ در جام اتحادیه عنوان قهرمانی را کسب کرد.[۴۸] در تابستان آن سال، کریستیانو رونالدو با مبلغ ۸۰ میلیون پوند که در زمان خود رکوردی جهانی محسوب میشد، به رئال مادرید فروخته شد.[۴۹] در سال ۲۰۱۰ منچستریونایتد ۲ بر ۱ استون ویلا را در بازی نهایی جام اتحادیه شکست داد و توانست برای اولین بار در این جام، از مقام قهرمانی خود دفاع کند.[۵۰]
منچستر یونایتد در فصل ۱۰–۲۰۰۹ به مقام نایب قهرمانی رسید. اما در فصل ۱۱–۲۰۱۰، برای نوزدهمین بار در لیگ برتر قهرمان شد. منچستر یونایتد با کسب این عنوان، رکورد ۱۸ قهرمانی تیم لیورپول در لیگ را شکست و به پرافتخارترین تیم باشگاهی در لیگ برتر انگلستان تبدیل شد.[۵۱][۵۲]
بعد از نایب قهرمانی در فصل ۱۲–۲۰۱۱، منچستر یونایتد در فصل ۱۳–۲۰۱۲ توانست برای بیستمین بار قهرمان لیگ برتر شود.[۵۳]تاکنون–۲۰۱۳[ویرایش]
روز ۸ مهٔ ۲۰۱۳، فرگوسن اعلام کرد که در پایان فصل بازنشسته میشود، اما به عنوان عضو هیئت رئیسه و سفیر، به فعالیتش در این باشگاه ادامه میدهد.[۷][۵۴] یک روز بعد، باشگاه منچستر یونایتد اعلام کرد که دیوید مویس با منچستر یونایتد قرارداد ۶ ساله امضا کرده و هدایت این تیم را بر عهده خواهد گرفت.[۵۵][۵۶][۵۷]آرم و لباس تیم[ویرایش]
آرم باشگاه منچستر یونایتد، از آرم شورای شهر منچستر گرفته شدهاست. اگرچه تغییرات بسیاری در آن دیده میشود و از آن آرم، فقط کشتی آن باقیماندهاست.[۵۸] در دههٔ ۶۰ میلادی، به منچستر یونایتد لقب شیاطین سرخ داده شد. در آن زمان این لقب به صورت رسمی وارد برنامههای باشگاه شد و در دههٔ ۷۰ میلادی، نشان یک شیطان به آرم باشگاه اضافه شد.[۵۸]
۱۹۷۳–۱۹۶۰
۱۹۹۸–۱۹۷۳
تاکنون–۱۹۹۸
لباس تیم نیوتون هیث در ابتدا، پیراهنهای سبز و زرد به همراه جوراب و شورت ورزشی آبی بود.[۵۹] بین سالهای ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۶ پیراهن باشگاه رنگ سبز و طلایی بود[۵۹] تا اینکه در سال ۱۸۹۶، پیراهن باشگاه یک دست سفید شد و بازیکنان جورابهای آبیرنگ پوشیدند.[۵۹] بعد از آن که نام باشگاه در سال ۱۹۰۲ به منچستر یونایتد تغییر یافت، رنگ لباس تیم نیز عوض شد. از آن زمان به بعد بازیکنان پیراهن قرمز، شورت ورزشی سفید و جوراب سیاه میپوشیدند. تا سال ۱۹۲۲، تغییرات چندانی در لباس تیم صورت نگرفت تا این که در آن سال یک علامت V قرمز تیره به قسمت اطراف یقه پیراهن تیم اضافه شد. لباس خانگی تیم تا سال ۱۹۲۷ به همین شکل بود.[۵۹] در سال ۱۹۳۴، بازیکنان پیراهنهای آلبالویی و سفید رنگ پوشیدند، ولی در فصل بعدی پیراهن تیم به همان قرمز یکدست تغییر یافت. از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵، جورابهای بازیکنان از رنگ مشکی به رنگ سفید تغییر کرد و از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱، جورابهای تیم، قرمزرنگ شد. در آن سال دوباره جورابهای تیم به رنگ مشکی در آمد. لباس تیم در فصل ۱۱–۲۰۱۰، قرمز رنگ با یقههای سفید، شورت ورزشی سفید و جورابهای مشکی بود.[۶۰] در طراحی پیراهن فصل ۱۳–۲۰۱۲ منچستر یونایتد، از نوعی پارچه از جنس کتان به نام گینگهام الهام گرفته شدهاست. این پارچه در طول انقلاب صنعتی در شهر منچستر تولید شده و به نوعی نماد این شهر به حساب میآید.[۶۱]
لباس دوم تیم اغلب فصلها پیراهن و شورت ورزشی سفید و جورابهای سیاه بودهاست، ولی چندین استثنا هم وجود داشتهاست. مثلاً در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ پیراهن دوم تیم، آبی نفتی به همراههای راهراههای باریک نقرهای رنگ بود[۶۲] و در فصل ۱۱–۲۰۱۰ لباس دوم تیم، پیراهن سفید به همراه خطهای آبی و قرمز رنگ و شورت ورزشی سیاه و جوراب سفید رنگ بود.[۶۳] در فصل ۹۶–۱۹۹۵، آنها برای دو بازی پیراهن تمام خاکستری پوشیدند، ولی به دلیل شکایت بازیکنان از این که در زمین نمیتوانند یکدیگر را پیدا کنند، پیراهن دوم تیم تغییر کرد.[۶۴] از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶، پیراهن دوم تیم آبی و سفید رنگ بود. در سالی که منچستر یونایتد هر سه جام را به دست آورد، پیراهن دوم تیم یکدست سیاهرنگ بود. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵، پیراهن دوم تیم سفید به همراه خطوط آبی و قرمز رنگ و جورابها و شورتهای ورزشی آبی رنگ بود.[۶۲] در فصل ۰۹–۲۰۰۸، به مناسبت چهلمین سالگرد فتح لیگ قهرمانان اروپا برای نخستین بار، باشگاه پیراهن دوم تیم را به یکدست آبی تغییر داد.[۶۵]ورزشگاههای خانگی[ویرایش]الدترافوردتئاتر رویاهامحلخیابان سر مت بازبی،الدترافورد، منچستر بزرگ،انگلستانشروع ساخت۱۹۰۹تأسیس۱۹ فوریه ۱۹۱۰مالکمنچستر یونایتدگردانندهمنچستر یونایتدنوع زمینچمنهزینه ساخت۹۰،۰۰۰ پوند (سال ۱۹۰۹)طراحآرچیبالد لیچ (۱۹۰۹)گنجایش۷۵،۸۱۱ (نشسته)[۲]مستاجرهامنچستر یونایتد (۱۹۱۰–تاکنون)ابعاد زمین۱۰۵ × ۶۸ مترنوشتارهای اصلی: الدترافورد، بانک استریت (زمین فوتبال)، و نورث رود (زمین فوتبال)
نیوتون هیث در ابتدا در زمین نورث وود که زمینی نزدیک حیاط راهآهن بود، بازی میکرد.[۶۶] گنجایش اصلی آن ورزشگاه ۱۲،۰۰۰ نفر بود. مقامات باشگاه تصمیم گرفتند تا برای پیوستن به لیگ برتر بر امکانات این ورزشگاه بیفزایند. در سال ۱۸۸۷، تغییرات کوچکی در ورزشگاه صورت گرفت و در سال ۱۸۹۱، باشگاه از حداقل ذخایر مالی خود برای نصب دو جایگاه جدید در ورزشگاه و اضافه شدن ۲٬۰۰۰ نفر به ظرفیت ورزشگاه استفاده کرد.[۶۷]
در ماه ژوئن ۱۸۹۳ که باشگاه به تازگی تحویل صاحبان جدیدش داده شده بود، زمین نورث وود برای باشگاه نامناسب تشخیص داده شد. ای. اچ آلبوت زمینهٔ استفاده از زمین بانک استریت در کلیتون را فراهم کرد.[۶۶]
در زمانی که بانک استریت به دلیل مشکلات مالی باشگاه تعطیل شد، هری استفورد توانست پول کافی جمعآوری کند و یک زمین موقت برای بازیهای تیم درهارپورهی فراهم آورد. به دنبال سرمایهگذاریهای جدید در باشگاه، جی. اچ دیویس ۵۰۰ پوند پرداخت و علاوه بر احیای زمین بانک استریت، یک جایگاه ۱،۰۰۰ نفری جدید نیز به آن افزود. در عرض چهار سال، چهار طرف ورزشگاه دارای جایگاه شد و ظرفیت ورزشگاه به ۵۰،۰۰۰ نفر رسید.[۶۷]
بعد از کسب عنوان قهرمانی لیگ در سال ۱۹۰۸ و قهرمانی در جام حذفی در سال بعد، بانک استریت برای جاهطلبیهای بزرگ دیویس کافی نبود. در فوریه ۱۹۰۹، شش هفته قبل از فینال جام حذفی، الدترافورد به عنوان نام ورزشگاه جدید منچستر یونایتد تصویب شد.[۶۷] باشگاه، زمین ورزشگاه را به قیمت ۶۰،۰۰۰ پوند خرید. بودجهای ۳۰،۰۰۰ پوندی به آرچیبالد لیچ (معمار) داده شد تا کار ساخت را شروع کند. در ابتدا قرار بود تا ورزشگاه ۱۰۰،۰۰۰ نفری باشد، ولی با توجه به بودجه، به ۷۷،۰۰۰ نفر کاهش یافت.[۶۷] ورزشگاه توسط آقایان براملد و اسمیت در شهر منچستر ساخته شد. رکورد حضور بیشترین تماشاگر در این ورزشگاه، در ۲۵ مارس ۱۹۳۹ ثبت شد. در آن بازی که نیمهنهایی جام حذفی بود،۷۶٬۹۶۲ تماشاگر به ورزشگاه آمدند.[۶۷]نمای بیرونی ورزشگاه الدترافورد
در طول جنگ جهانی دوم و به دلیل بمباران، بخش زیادی از ورزشگاه تخریب شد. تونل ورودی جنوب ورزشگاه، تنها قسمت باقیمانده از آن بود. بعد از جنگ باشگاه از کمیسیون خسارت جنگ ۲۲٬۲۷۸ پوند دریافت کرد تا ورزشگاه را بازسازی کند. در طول بازسازی ورزشگاه، منچستر یونایتد بازیهای خانگیاش را در ورزشگاه خانگی منچسترسیتی برگزار میکرد. منچستر یونایتد سالانه ۵،۰۰۰ پوند و به علاوه قسمتی از سود باشگاه را صرف کرد تا استرتفورد اند، جایگاههای غربی و شرقی ورزشگاه بازسازی شد. در مارس ۱۹۵۷، ۴۰،۰۰۰ پوند صرف شد تا سیستم نور ورزشگاه برقرار شود. در سال ۱۹۸۷، سیستم روشنایی جدیدی در ورزشگاه نصب شد. سیستمی که تا امروز باقیماندهاست.[۶۷]
بعد از ابلاغ گزارش تیلور، ظرفیت الدترافورد به ۴۴،۰۰۰ نفر کاهش پیدا کرد. در سال ۱۹۹۵، جایگاه شمالی ورزشگاه، بازسازی شد و ظرفیت ورزشگاه به ۵۵،۰۰۰ نفر افزایش یافت. در پایان فصل ۹۹–۱۹۹۸، جایگاههای شرقی و غربی نیز بازسازی شد و ظرفیت ورزشگاه به ۶۷،۰۰۰ نفر افزایش یافت. از ژوئیه ۲۰۰۵ تا مهٔ ۲۰۰۶، با اضافه شدن جایگاههای شمال غربی و شمال شرقی، ۸،۰۰۰ نفر دیگر به ظرفیت ورزشگاه افزوده شد. در ۲۶ مارس ۲۰۰۶، یک رکورد برای بیشترین حضور تماشاگر در یک بازی ثبت شد و ۶۹٬۰۷۰ نفر در ورزشگاه الدترافورد حضور یافتند.[۶۸] در ۳۱ مارس ۲۰۰۷، این رکورد شکسته شد، چرا که ۷۶٬۰۹۸ نفر بازی منچستر یونایتد و بلکبرن را از نزدیک تماشا کردند.[۶۹] یعنی فقط ۱۱۴ صندلی در این بازی خالی مانده بود (۰٫۱۵ ٪ از ظرفیت ورزشگاه). در سال ۲۰۰۹، به دلیل تعمیرات مختلف بر روی جایگاهها، ۲۵۵ نفر از ظرفیت ورزشگاه کم شد و ظرفیت کل به ۷۵٬۹۵۷ کاهش یافت.[۷۰]هواداران[ویرایش]هواداران منچستر یونایتد در مسکو؛ محل برگزاری بازی نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۸
منچستر یونایتد با داشتن بیشترین هوادار، باشگاههای هواداری و بیشترین میانگین تماشاگر برای هر بازی خانگی، پرطرفدارترین تیم جهان به حساب میآید.[۷۱] این باشگاه بالغ بر ۲۰۰ باشگاه هواداری رسمی را در ۲۴ کشور دنیا اداره میکند.[۷۲] باشگاه منچستر یونایتد به خاطر تورهای تابستانی خود و سفر به نقاط مختلف جهان در تعطیلات، محبوبیت ویژهای در نزد مردم جهان دارد. نتایج یک نظرسنجی نیز در سال ۲۰۱۲ نشان میدهد که منچستر یونایتد با ۶۵۹ میلیون هوادار در سرتاسر دنیا، پرطرفدارترین تیم فوتبال دنیاست.[۷۳][۷۴]رقیبان سنتی[ویرایش]نوشتارهای اصلی: شهرآورد منچستر، هماوردی لیورپول و منچستر یونایتد، هماوردی لیدز یونایتد و منچستر یونایتد، و هماوردی آرسنال و منچستر یونایتد
منچستر یونایتد سه رقیب سنتی دارد:لیورپول، لیدز یونایتد و منچستر سیتی
حساسیت بازی دو تیم منچستر یونایتد و منچستر سیتی، به خاطر آن است که هر دو از یک شهر هستند و منچستر سیتی سالهاست سعی میکند تا جای منچستر یونایتد را به عنوان تیم اول شهر منچستر بگیرد.[۷۵]
رقابت دو تیم منچستر یونایتد و لیورپول، به دوران انقلاب صنعتی باز میگردد. در آن زمان منچستر یک شهر مهم در صنعت نساجی بود و لیورپول نیز بندر مهمی به حساب میآمد.[۷۶]
به بازی بین دو تیم منچستر یونایتد و لیدز یونایتد جنگ رزها هم گفته میشود. زیرا لیدز یونایتد نمایندهٔ منطقهٔ یورکشایر و منچستر یونایتد نمایندهٔ منطقهٔ لانکشایر میباشد.[۷۷]برند جهانی[ویرایش]شرکت هواپیمایی آئروفلوت، رسماً وظیفهٔ جابهجایی اعضای باشگاه را بر عهده دارد.
باشگاه منچستر یونایتد به عنوان یک برند جهانی توصیف میشود. یک گزارش در سال ۲۰۰۹، نشان میدهد که ارزش تجاری و مالکیت معنوی باشگاه، حدود ۳۲۹ میلیون پوند است که از نظر قدرت برند دارای نمرهٔ AAA میباشد (قویترین برند).[۷۸] در سال ۲۰۱۳، مجله فوربز، برند منچستر یونایتد را با ارزشی معادل ۳٫۳ میلیارددلار در رده نخست ارزشمندترین برندهای باشگاههای ورزشی جهان قرار داد.[۱۲] این باشگاه، در جدول پولی فوتبال دیلویت در ردهٔ سوم قرار دارد. (پس از رئال مادرید و بارسلونا)[۷۹]
قدرت برند و به طور کلی شهرت منچستر یونایتد در جهان، اغلب به بازسازی تیم منچستر یونایتد توسط مت بازبی و به دنبال آن کسب موفقیتهای مختلف بعد از فاجعه هوایی مونیخ نسبت داده میشود، کاری که تحسین همگان را برانگیخت. تیمی شامل بازیکنانی چون بابی چارلتون، نوبی استایلز (اعضای تیم ملی انگلستان که قهرمان جهان شد)، دنیس لا و جرج بست. سبک بازی حملهای این تیم به «تسخیر ابتکار فوتبال انگلیس» مشهور شده بود.[۸۰]
منچستر یونایتد نخستین باشگاه انگلیسی بود که سهامش در سال ۱۹۹۱، در بورس اوراق بهادار لندن، به فروش گذاشته شد.[۸۱] با این کار، باشگاه پیشرفت قابل توجهی در مسائل مالی کرد و استراتژیاش در بخش تبلیغاتی را بهبود بخشید. تمرکز باشگاه روی تبلیغات و موفقیتهای ورزشی تیم در مسابقات مختلف، سود قابل توجهی را برای باشگاه به ارمغان آورد. قدرت برند منچستر یونایتد، با توجه رسانههای مختلف به بازیکنان این تیم در خارج از زمین، از جملهدیوید بکهام (که خیلی زود خودش یک برند در جهان شد)، بیشتر شد. این توجه باعث شد تا در روی زمین نیز توجه بیشتری به منچستر یونایتد شود و فرصتهای خوبی از جمله حامیان مالی خوب و حق پخش تلویزیونی نصیب این تیم شود.[۸۲] در این زمان محوبیت دیوید بکهام در آسیا دلیل جدایی ناپذیر موفقیت تجاری باشگاه در این قاره بود.[۸۳]
به خاطر کسب نتایج عالی در رقابتهای مختلف، زمینه برای تولید درآمد بیشتر از طریق حقّ پخش تلویزیونی بازیهای تیم، ایجاد شد. از آغاز لیگ برتر، منچستر یونایتد برای فروش حق پخش تلویزیونی بازیهای تیم خود، بیشترین درآمد را در بین باشگاههای انگلیسی کسب کردهاست. این باشگاه با شبکه اسکای بریتانیا قرارداد دارد.[۸۴][۸۵] منچستر یونایتد دارای بیشترین درآمد از طریق تبلیغات در بین تیمهای انگلیسی است.[۸۶] راز موفقیت باشگاه در جذب حامیان مالی درجه یک، داشتن قرارداد ۱۳ ساله و ۳۰۳ میلیون پوندی با کمپانی نایک است که از سال ۲۰۰۲ طراحی و تولید لباس تیم را بر عهده گرفتهاست.[۸۷]بازه زمانیتولیدکننده لباسحامی مالی پیراهن تیم۱۹۴۵–۱۹۷۵آمبروبدون حامی مالی۱۹۷۵–۱۹۸۰ادمیرال اسپورتزور۱۹۸۰–۱۹۸۲آدیداس۱۹۸۲–۱۹۹۲شارپ۱۹۹۲–۲۰۰۰آمبرو۲۰۰۰–۲۰۰۲وودافون۲۰۰۲–۲۰۰۶نایک۲۰۰۶–۲۰۱۰ایآیجی۲۰۱۰–۲۰۱۴ایاوان۲۰۱۴–شورولتحامیان مالی[ویرایش]حامیان مالی پیراهن تیم
شرکت شارپ، نخستین حامی مالی منچستر یونایتد به حساب میآید. این شرکت در فصل ۸۳–۱۹۸۲، قراردادی پنج ساله به ارزش ۵۰۰،۰۰۰ پوند با منچستر یونایتد امضا کرد. شارپ تا فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹، حامی مالی منچستر بود. بعد از آن، باشگاه با شرکت وودافون، قرارداد چهارساله و ۳۰ میلیون پوندی امضا کرد.[۸۸] وودافون برای امضای قرارداد چهارسالهای دیگر به ارزش ۳۶ میلیون پوند موافقت کرد، ولی پس از دو فصل تصمیم گرفت قراردادش با باشگاه منچستر یونایتد را فسخ کند. آنها دلیل اینکار را تمرکز بیشتر روی حمایت مالی از لیگ قهرمانان اروپا اعلام کردند.[۸۸]
در شروع فصل ۰۷–۲۰۰۶، شرکت بیمه گروه بینالمللی آمریکایی قراردادی چهارساله به ارزش ۵۶٫۵ میلیون پوند با باشگاه به امضا رساند که این مقدار، بالاترین مبلغ، برای یک حامی مالی در دنیا بود. این قرارداد در سپتامبر ۲۰۰۶ منعقد شد.[۸۹][۹۰] در ابتدای فصل ۱۱–۲۰۱۰، شرکت بیمه اتکاییآمریکایی به نام ایاوان قراردادی چهارساله و به مبلغ ۸۰ میلیون پوند با باشگاه منچستر یونایتد به امضا رساند که ارزشمندترین حامی مالی باشگاههای فوتبال در تاریخ به حساب میآید.[۹۱] در اوت ۲۰۱۱، دیاچال با یونایتد قراردادی چهارساله و به ارزش ۴۰ میلیون پوند امضا کرد و حامی لباسهای تمرین تیم شد. گفته میشود این نخستین بار در فوتبال انگلستان است که شرکتی حامی مالی لباسهای تمرین تیمی میشود.[۹۲][۹۳]در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۲ باشگاه منچستر یونایتد با جنرال موتورز قرارداد هفت سالهای به امضا رساند و از ابتدای فصل ۱۵–۲۰۱۴، به جای ایاوان حامی مالی پیراهن تیم خواهد بود. جنرال موتورز سالانه حدود ۸۰ میلیون دلار و در مجموع هفت سال، ۵۵۹ میلیون دلار به باشگاه منچستر یونایتد پرداخت خواهد کرد. لوگوی شورولت که از برندهای شرکت جنرال موتورز است، بر روی پیراهن تیم خواهد بود.[۹۴][۹۵]تولیدکنندگان لباس تیم
تولیدکننده لباسهای باشگاه در ابتدا آمبرو بود تا این که در سال ۱۹۷۵، باشگاه با شرکت ادمیرال اسپورتزور قراردادی ۵ ساله امضا کرد.[۹۶] در سال ۱۹۸۰، آدیداس تولید البسه یونایتد را به عهده گرفت[۵۹] تا این که در سال ۱۹۹۲، آمبرو دوباره با باشگاه قرارداد امضا کرد. آمبرو ۱۰ سال تولید لباسهای منچستر را بر عهده داشت.[۵۹] پس از آن نایک قراردادی به ارزش ۳۰۲٫۹ میلیون پوند و تا سال ۲۰۱۵ با باشگاه امضا کرد. آنها در ۲۲ ماه اول کار خود ۳٫۸ میلیون پیراهن فروختند.[۹۷] به علاوه نایک و ایاوان، باشگاه چند اسپانسر دیگر دارد که در سطح پایین هستند و تبلیغات آنها در کنار زمین و یا در وبسایت رسمی باشگاه دیده میشود، مانند:آئودی و بادویزر.[۹۸]مالکیت و امور مالی[ویرایش]
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد توسط شرکت راهآهن لانکشایر و یورکشایر تأسیس شد و در سال ۱۸۹۲ سهام آن به صورت اوراق بهادار ۱ پوندی به فروش گذاشته شد.[۹۹] در سال ۱۹۰۲، چهار سرمایهدار که یکی از آنها جان هنری دیویس بود، هر کدام در باشگاه ۵۰۰ پوند سرمایهگذاری کردند و باشگاه را از ورشکستگی نجات دادند.[۱۶] بعد از مرگ دیویس در سال ۱۹۲۷، باشگاه دوباره در آستانهٔ ورشکستگی قرار گرفت، ولی در دسامبر ۱۹۳۱، جیمز گیبسون با سرمایهگذاری ۲،۰۰۰ پوند، کنترل باشگاه را در دست گرفت.[۱۶] گیبسون در سال ۱۹۴۸، کار ادارهٔ باشگاه را به پسرش آلن، واگذار کرد. گیبسون سه سال بعد درگذشت. خانوادهٔ گیبسون مالکیت باشگاه را حفظ کردند، اما مدیریت باشگاه را به هارولد هاردمن، بازیکن سابق این تیم، سپردند.[۹۹]
چند روز پس از فاجعه مونیخ، لوئیس ادواردز که یکی از دوستان مت بازبی نیز بود، به هیئت مدیره پیشنهاد شد. وی ۴۰،۰۰۰ پوند در باشگاه سرمایهگذاری کرد، ۵۴٪ سهام کل باشگاه را تصاحب کرد و در سال ۱۹۵۴، مدیر باشگاه شد. وقتی لیلیان گیبسون در ژانویه ۱۹۷۱ درگذشت، سهام وی به آلن گیبسون رسید. آلن مقداری از سهم خود را به پسر لوئیس ادواردز، مارتین، فروخت.[۹۹] مارتین ادواردز، بعد از مرگ پدرش در سال ۱۹۸۰ ادارهٔ باشگاه را در دست گرفت.[۱۰۰] رابرت مکسول که سرمایهداری بزرگ در حوزهٔ رسانهها بود، تلاش کرد تا باشگاه را در سال ۱۹۸۴ بخرد، ولی ادواردز نپذیرفت.[۹۹] در سال ۱۹۸۹، مارتین ادواردز میخواست تا باشگاه را با مبلغ ۲۰ میلیون پوند به مایکل نایتون بفروشد، اما موفق نشد و بهجای آن، نایتون به هیئت مدیرهٔ باشگاه پیوست. منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۱، بار دیگر به بورس انگلستان (بورس لندن) رفت و ۶٫۷ میلیون پوند از سهامش فروخته شد.[۹۹] در سال ۱۹۹۸، پیشنهاد دیگری برای خرید منچستر یونایتد به آن باشگاه ارائه شد. این بار از طرف یکی از بزرگترین سرمایهداران رسانهای دنیا یعنیروپرت مرداک. سهامداران باشگاه علیه مرداک جبهه گرفتند و گروه اعتماد حامیان منچستر یونایتد هواداران را به خرید سهام باشگاه تشویق کرد تا مرداک باشگاه را صاحب نشود.[۱۰۱] پیشنهاد مرداک در آن زمان نظیر نداشت. او برای خرید باشگاه ۶۲۳ میلیون پوند پیشنهاد کرده بود.[۹۹] هیئت مدیره با فروش باشگاه موافقت کرد، اما کمیسیون انحصار و ادغام بریتانیا در آوریل ۱۹۹۹، این قرارداد را لغو کرد.[۹۹] چند سال بعد، بین سرمربی باشگاه سر الکس فرگوسن و مدیران آن یعنی جان مگنیر و جان پاتریک مککانوس(که تا آن زمان بیشتر سهام باشگاه را تصاحب کرده بودند) جنگ قدرت درگرفت. این دو سعی کردند تا فرگوسن را از منصبش برکنار کنند. هیئت مدیره پاسخ آنها را با کم کردن سهمشان و اخراج تدریجیشان از باشگاه داد.[۹۹]
در ماه مهٔ ۲۰۰۵، مالکوم گلیزر ۲۸٫۷٪ سهام باشگاه را خرید. سپس با ۸۰۰ میلیون پوند (۱٫۵ میلیارد دلار) ۹۹٪ درصد باشگاه را خرید.[۱۰۲][۱۰۳] در سال ۲۰۰۶، باشگاه اعلام کرد که ۶۶۰ میلیون پوند بدهی دارد و در نتیجه سود سالانه باشگاه به ۶۲ میلیون پوند کاهش مییابد.[۱۰۴][۱۰۵] در ژانویه ۲۰۱۰، باشگاه با بدهی ۷۱۶،۵ میلیون پوند (۱،۱۷ میلیارد دلار)[۱۰۶] مجبور شد تا ۵۰۴ میلیون پوند از سهام خود را از طریق اوراق بهادار به فروش بگذارد که به آنها کمک کرد تا ۵۰۹ میلیون پوند از بدهی خود به بانکهای خارجی را بپردازد.[۱۰۷] سود سالیانهٔ باشگاه به ۴۵ میلیون پوند تقلیل یافت و این باعث شروع اعتراض هواداران شد.[۱۰۸]از آن زمان بعد گروههای هواداری در اعتراض به گلیزرها تشکیل شد که با نمادهای سبز و طلایی رنگ (به رنگ لباس تیم اولیه یعنی نیوتون هیث) در ورزشگاه و زمین تمرین باشگاه حاضر میشوند.[۱۰۹]بازیکنان[ویرایش]ترکیب تیم نخست[ویرایش]
تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳ [۱۱۰]
تذکر:پرچم استفاده شده در کنار نام بازیکنان نشاندهندهٔ ملیتی است که برای بازیکنان در فیفا ثبت شدهاست. این بازیکنان ممکن است بیش از یک ملیت داشته باشند.شمارهنقشبازیکن۱دروازهباندیوید د خئا۲مدافعرافائل۳مدافعپاتریس اورا (کاپیتان دوم)۴مدافعفیل جونز۵مدافعریو فردیناند۶مدافعجانی اوانز۸هافبکاندرسون۱۰مهاجموین رونی۱۱هافبکرایان گیگز۱۲دفاعکریس اسمالینگ۱۳دروازهبانآندرس لیندگارد۱۴مهاجمخاویر هرناندز۱۵مدافعنمانیا ویدیچ (کاپیتان)۱۶هافبکمایکل کریک۱۷هافبکنانی۱۸هافبکاشلی یانگشمارهنقشبازیکن۱۹مهاجمدنی ولبک۲۰مهاجمرابین فن پرسی۲۲مدافعفابیو۲۳هافبکتام کلورلی۲۴هافبکدرن فلچر۲۵هافبکآنتونیو والنسیا۲۶هافبکشینجی کاگاوا۲۸مهاجمالکساندر بوتنر۲۹مهاجمویلفرد زاها۳۰مدافعگیلرمو وارلا۳۱هافبکمروانه فلینی۳۴هافبکلرنل کول۳۸مدافعمایکل کین۴۰دروازهبانبن آموس۴۴مهاجمعدنان یانوزایبازیکنان جدا شده به صورت قرضی[ویرایش]
تذکر:پرچم استفاده شده در کنار نام بازیکنان نشاندهندهٔ ملیتی است که برای بازیکنان در فیفا ثبت شدهاست. این بازیکنان ممکن است بیش از یک ملیت داشته باشند.شمارهنقشبازیکن۲۱مهاجمآنخلو هنریکز (در تیم ساراگوسا)[۱۱۱]۲۷مهاجمفدریکو ماکدا (در تیم دونکستر راورز)۳۲هافبکنیک پاول (در تیم ویگان)[۱۱۲]شمارهنقشبازیکن۳۳مهاجمبهبه (در تیم پاسوس د فریرا)۳۵هافبکجس لینگارد (در تیم بیرمنگام سیتی)۵۰دروازهبانسام جانستون (در تیم یئوویل تاون)[۱۱۳]کاپیتانهای باشگاه[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست بازیکنان باشگاه فوتبال منچستر یونایتد#کاپیتانهای باشگاه
از سال ۱۸۸۲ تاکنون، ۴۵ بازیکن وظیفهٔ کاپیتانی را برای تیم منچستر یونایتد (در ابتدا نیوتون هیث) برعهده داشتهاند.[۱۱۴] اولین کاپیتان باشگاه که نامش مشخص است، ئی. توماس (E. Thomas) بودهاست. وی از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۳ کاپیتانی تیم را عهدهدار بودهاست.[۱۱۴] برایان رابسون دارای رکورد بلندمدت ترین دوران کاپیتانی در تیم میباشد. او از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۴ کاپیتان منچستر یونایتد بود.[۱۱۴] روی کین که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ کاپیتان تیم بود[۱۱۴]، پرافتخارترین کاپیتان باشگاه به حساب میآید.[۱۱۵] او در طول این سالها همراه با منچستر یونایتد، چهار بار در لیگ برتر، دو بار در جام حذفی، یک بار در جام خیریه، یک بار در لیگ قهرمانان اروپا و یک بار در جام بین قارهای قهرمان شد.[۱۱۵][۱۱۶] کاپیتان کنونی این تیم، نمانیا ویدیچ است که پس از خداحافظی گری نویل از فوتبال، بازوبند کاپیتانی تیم را بر بازو میبندد.[۱۱۷][۱۱۸]آکادمی و بازیکنان ذخیره[ویرایش]نوشتار اصلی: آکادمی و بازیکنان ذخیره باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
آکادمی و بازیکنان ذخیره باشگاه فوتبال منچستر یونایتد تیم دوم باشگاه فوتبال منچستر یونایتد است. این تیم در لیگ برتر فوتبال آکادمی انگلستان بازی میکند. از سال ۱۹۹۹ که این لیگ تأسیس شد، آنها در سالهای ۲۰۰۲، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ قهرمان این لیگ شدند. بسیاری از بازیکنان بزرگ تیم منچستر یونایتد مانند رایان گیگز، پل اسکولز و دیوید بکهام در این تیم رشد کردهاند.[۱۱۹][۱۲۰]رکوردها و آمار[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست رکوردها و آمارهای باشگاه فوتبال منچستر یونایتدرکوردهای بازیکنان[ویرایش]بیشترین تجربه بازی[ویرایش]تندیس مثلث خط حمله منچستر یونایتد در سالهای دور
رایان گیگز که از سال ۱۹۹۱ در منچستر یونایتد بازی میکند، تاکنون ۹۴۱ بازی برای این تیم انجام داده که از این حیث، در بین بازیکنان منچستر یونایتد رکورد دار میباشد. بعد از وی بابی چارلتون که از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۳ در یونایتد بازی میکرد، با ۷۵۸ بازی در رتبه دوم قرار دارد. همچنین پل اسکولز با ۷۱۸ بازی در رتبه سوم قرار دارد.[۱۲۱]بهترین گلزنان تاریخ باشگاه[ویرایش]
بابی چارلتون با زدن ۲۴۹ گل در ۷۵۸ بازی برای منچستر یونایتد، بهترین گلزن تاریخ باشگاه به حساب میآید. رکورد وی از سال ۱۹۷۳ تاکنون دست نخورده باقیماندهاست. بعد از او دنیس لا با ۲۳۷ گل در ۴۰۴ بازی در رده دوم قرار دارد. جک رولی هم با ۲۱۱ گل در ۴۲۴ مسابقه، سومین گلزن تاریخ باشگاه محسوب میشود.[۱۲۲]جوایز بازیکنان[ویرایش]توپ طلای اروپا[ویرایش]کریستیانو رونالدو
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب توپ طلای اروپا شدهاند:[۱۲۳] دنیس لا - ۱۹۶۴ بابی چارلتون - ۱۹۶۶ جرج بست - ۱۹۶۸ کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸کفش طلای اروپا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب کفش طلای اروپا شدهاند: کریستیانو رونالدو (۳۱ گل) - ۲۰۰۸[۱۲۴]بهترین بازیکن سال یوفا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب عنوان بهترین بازیکن سال یوفا شدهاند:[۱۲۵] دیوید بکهام - ۱۹۹۹ کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸بازیکن سال فوتبال جهان[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب عنوان بازیکن سال فوتبال جهان شدهاند: کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸[۱۲۶]جایزه پوشکاش فیفا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب جایزه پوشکاش فیفا شدهاند: کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۹[۱۲۷]نقل و انتقالات[ویرایش]بیشترین هزینه خرید بازیکن[ویرایش]دیمیتار برباتوف، در حال امضا دادن به هواداران درصوفیه
گران قیمتترین خرید باشگاه منچستر یونایتد، دیمیتار برباتوف است. برباتوف در سپتامبر ۲۰۰۸ و با مبلغ ۳۰،۷۵ میلیون پوند، از تاتنهام به منچستر یونایتد پیوست.[۱۲۸][۱۲۹] پیش از این، این رکورد ۲۹،۱ میلیون پوند بود که باشگاه در سال ۲۰۰۲ و برای انتقال ریو فردیناند به لیدز یونایتد پرداخته بود[۱۲۸] که او را به گرانترین مدافع فوتبال جهان تبدیل کرد.[۱۳۰] همچنین منچستر برای امضای قرارداد با وین رونی در سال ۲۰۰۴، ۲۵،۶ پوند میلیون پرداخت که بیشترین هزینهٔ پرداخت شده برای یک بازیکن نوجوان به حساب میآید.[۱۳۱]بیشترین مبلغ فروش بازیکن[ویرایش]
رکورد دار گران قیمتترین بازیکن فروخته شده باشگاه ، دیوید بکهام بود که در سال ۲۰۰۳، با مبلغ ۱۵٫۲۵ میلیون پوند به رئال مادرید رفت.[۱۲۸] کریستیانو رونالدو، در تابستان ۲۰۰۹، با انتقال ۸۰ میلیون پوندیاش به رئال مادرید، این رکورد را شکست[۱۳۲] خوان سباستین ورون که در سال ۲۰۰۳ با مبلغ ۱۵ میلیون پوند به چلسی رفت، در رتبه بعدی قرار دارد.[۱۲۸]مقامات باشگاه[ویرایش]مالک باشگاه: خانوادهٔ گلیزر[۱۳۳]مدیر افتخاری: مارتین ادواردز[۱۳۴]مدیران و سرپرستان باشگاه[ویرایش]رئیس باشگاه: جوئل گلیزر و آورام گلیزر[۱۳۵]مدیر اجرایی:اد وودوارد [۱۳۵]رئیس دفتر باشگاه: مایکل بالینگبروک[۱۳۵]مدیر بازرگانی: ریچارد آرنولد[۱۳۵]مدیران غیر اجرایی: برایان گلیزر، کوین گلیزر، ادوارد گلیزر و داریس گلیزر[۱۳۵]مقامات باشگاه فوتبال منچستر یونایتد[ویرایش]متصدیان باشگاه: دیوید گیل، مایکل ادلسون، سر بابی چارلتون، الکس فرگوسن[۱۳۶]دبیر باشگاه: جان الکساندر[۱۳۷]سفیر جهانی: برایان رابسون[۱۳۸]کادر فنی و پزشکی[ویرایش]سرمربی: دیوید مویس[۱۳۹]دستیار سرمربی: استیو راوند[۱۴۰]مربی اول تیم: جیمی لامسدن[۱۴۰]مربی اول تیم: فیل نویل[۱۴۱]بازیکن-مربی: رایان گیگز[۱۴۱]مربی دروازهبانان: کریس وودز[۱۴۰]مربی بدنسازی: تونی استرادویک[۱۴۲]مربی تیم آکادمی باشگاه: وارن جویس[۱۴۳]تاریخچه مربیان باشگاه[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست مربیان باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
نام مربیان منچستر یونایتد از آغاز تاکنون در پی آمدهاست:[۱۴۴][۱۴۵]سالنامتوضیحات۱۸۷۸–۱۸۹۲نامعلوم۱۸۹۲–۱۹۰۰ آلفرد هارولد آلبوت۱۹۰۰–۱۹۰۳ جیمز وست۱۹۰۳–۱۹۱۲ ارنست منگنال۱۹۱۲–۱۹۱۴ جان بنتلی۱۹۱۴–۱۹۲۲ جک رابسون۱۹۲۲–۱۹۲۶ جان چپمناولین مربی غیر انگلیسی۱۹۲۶–۱۹۲۷ لل هیلدیتچ۱۹۲۷–۱۹۳۱ هربرت باملت۱۹۳۱–۱۹۳۲ والتر کریکمر۱۹۳۲–۱۹۳۷ اسکات دانکن۱۹۳۷–۱۹۴۵ والتر کریکمر۱۹۴۵–۱۹۶۹ مت بازبی۱۹۶۹–۱۹۷۰ ویلف مکگینس۱۹۷۰–۱۹۷۱ مت بازبی۱۹۷۱–۱۹۷۲ فرانک اوفارلاولین مربی غیر بریتانیایی۱۹۷۲–۱۹۷۷ تامی دوچرتی۱۹۷۷–۱۹۸۱ دیو سکستون۱۹۸۱–۱۹۸۶ ران اتکینسون۱۹۸۶–۲۰۱۳ سر الکس فرگوسنپرافتخارترین مربی و دارای طولانیترین مدت مربیگری در منچستر یونایتد[۱۴۶]۲۰۱۳– دیوید مویسافتخارات[ویرایش]جام لیگ قهرمانان اروپا که منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۹ آن را به دست آورد
منچستر یونایتد در سال ۱۹۰۸، برای اولین بار قهرمان لیگ دسته اول شد و در سال بعد نیز برای اولین بار در جام حذفی مقام قهرمانی را کسب کرد. دهه ۹۰ میلادی، موفقترین دههٔ منچستر یونایتد به حساب میآید. آنها در این سالها ۵ قهرمانی لیگ برتر، ۴ قهرمانی در جام حذفی، ۱ قهرمانی در جام اتحادیه، ۵ عنوان قهرمانی در جام خیریه، ۱ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، ۱ قهرمانی در جام در جام اروپا، ۱ قهرمانی در سوپر جام اروپا و ۱ عنوان قهرمانی در جام بین قارهای به دست آوردند. این باشگاه با ۱۱ عنوان قهرمانی در جام اتحادیه و ۱۸ بار حضور در بازی نهایی این رقابتها رکورددار محسوب میشود.[۱۴۷] منچستر یونایتد ۲۰ بار قهرمان لیگ شدهاست[توضیح ۱] و از این حیث در بین تیمهای انگلیسی پیشتاز است.[۵۲] همچنین منچستریونایتد در سال ۱۹۶۸ به عنوان نخستین تیم انگلیسی به قهرمانی اروپا رسید.[۲۴]
تنها افتخاری که منچستریونایتد کسب نکردهاست، قهرمانی در لیگ اروپا است.[۱۴۸] یونایتدها فقط یک بار در فصل ۸۵–۱۹۸۴ به یکچهارمنهایی این رقابتها رسیدهاند.[۱۴۹]
قهرمانیهای باشگاه فوتبال منچستر یونایتد در پی آمدهاست:[۱۴۸][۳۲][۲۱]دوره۱۹۰۷۱۹۰۸۱۹۰۸۱۹۰۹۱۹۱۰۱۹۱۱۱۹۳۵۱۹۳۶۱۹۴۷۱۹۴۸۱۹۵۱۱۹۵۲۱۹۵۵۱۹۵۶۱۹۵۶۱۹۵۷۱۹۶۲۱۹۶۳۱۹۶۴۱۹۶۵۱۹۶۶۱۹۶۷۱۹۶۷۱۹۶۸۱۹۷۴۱۹۷۵۱۹۷۶۱۹۷۷دسته اولجام حذفی فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام خیریه انگلیسدسته دومدوره۱۹۸۲۱۹۸۳۱۹۸۴۱۹۸۵۱۹۸۹۱۹۹۰۱۹۹۰۱۹۹۱۱۹۹۲۱۹۹۳۱۹۹۳۱۹۹۴۱۹۹۴۱۹۹۵۱۹۹۵۱۹۹۶۱۹۹۶۱۹۹۷۱۹۹۸۱۹۹۹۱۹۹۹۲۰۰۰۲۰۰۰۲۰۰۱۲۰۰۲۲۰۰۳۲۰۰۳۲۰۰۴لیگ برترجام حذفی فوتبال انگلیسجام اتحادیه فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام خیریه انگلیسجام در جام اروپاجام بین قارهایسوپر جام اروپادوره۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۳۲۰۱۴لیگ برترجام حذفی فوتبال انگلیسجام اتحادیه فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام باشگاههای جهانجام خیریه انگلیسدوگانه و سهگانهها[ویرایش]دوگانهها[ویرایش]دوره۱۹۹۳۱۹۹۴۱۹۹۵۱۹۹۶۱۹۹۸۱۹۹۹۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۸۲۰۰۹لیگ و جام حذفیلیگ و جام اتحادیه
لیگ و لیگ قهرمانان اروپاسهگانهها[ویرایش]دوره۱۹۹۸۱۹۹۹لیگ و جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا
جامهایی نظیر جام باشگاههای جهان، جام خیریه، سوپر جامها و جام بین قارهای به دلیل حضور تعداد کمی تیم، در بحث سهگانهها و دوگانهها قابل صرف نظر کردن هستند و جز سهگانه در نظر گرفته نمیشوند.[۱۵۰]
فصل جاری
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (به انگلیسی: Manchester United Football Club) یکی از باشگاههای حرفهای فوتبال در لیگ برتر انگلستاناست. این باشگاه در سال ۱۸۷۸، با نام باشگاه فوتبال نیوتون هیث (به انگلیسی: Newton Heath LYR Football Club) تأسیس شد. در سال ۱۹۰۲، نام این باشگاه به منچستر یونایتد تغییر یافت[۱] و در سال ۱۹۱۰، ورزشگاه الدترافورد به عنوان ورزشگاه خانگی این تیم انتخاب شد.[۴]
در سال ۱۹۶۸، منچستریونایتد با سرمربیگری مت بازبی به عنوان اولین تیم انگلیسی در لیگ قهرمانان اروپا به قهرمانی رسید. این اتفاق ۱۰ سال پس از حادثه مونیخ رخ داد. در این حادثه ۸ تن از بازیکنان تیم فوتبال منچستریونایتد جان خود را از دست دادند. سر الکس فرگوسن که از نوامبر ۱۹۸۶ تا مهٔ ۲۰۱۳ سرمربیگری این تیم را بر عهده داشت، توانست ۳۸ جام مختلف برای باشگاه به دست آورد.[۵][۶][۷]بعد از کنارهگیری فرگوسن،دیوید مویس جانشین وی شد.[۸]
منچستر یونایتد با داشتن ۲۰ عنوان قهرمانی در لیگ برتر، ۴ قهرمانی در جام اتحادیه، ۱۱ قهرمانی در جام حذفی[۹]، ۲۰ قهرمانی در سوپر جام انگلستان و همچنین سه عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا یکی از پرافتخارترین باشگاههای فوتبال جهان بهشمار میآید. آنها تنها تیم انگلیسی هستند که توانستند در فصل ۹۹–۱۹۹۸ هر سهجام لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا (سهگانه) را به دست آورند.
منچستر یونایتد یکی از ثروتمندترین و پرطرفدارترین تیمهای دنیا به حساب میآید.[۱۰][۱۱][۱۲] در ژانویه ۲۰۱۳، منچستر یونایتد به نخستین باشگاهی تبدیل شد که ارزشش بیش از ۳ میلیارد دلار است. طبق اعلام مجله فوربز، باشگاه منچستر یونایتد ۳٫۳ میلیارد دلار ارزش دارد و با ۱٫۲ میلیارد دلار اختلاف با باشگاه دوم، ارزشمندترین باشگاه ورزشی دنیاست.[۱۲] مالک فعلی این باشگاه، مالکوم گلیزر است که در ماه مهٔ سال ۲۰۰۵، با مبلغی بالغ بر ۸۰۰ میلیون پوند باشگاه منچستر یونایتد را خرید.[۱۳]
محتویات [نهفتن] ۱ تاریخچه۱.۱ سالهای ابتدایی (۱۹۴۵–۱۸۷۸)۱.۲ سالهای بازبی (۱۹۶۹–۱۹۴۵)۱.۳ ۱۹۸۶–۱۹۶۹۱.۴ سالهای فرگوسن (۲۰۱۳–۱۹۸۶)۱.۵ تاکنون–۲۰۱۳۲ آرم و لباس تیم۳ ورزشگاههای خانگی۴ هواداران۴.۱ رقیبان سنتی۵ برند جهانی۵.۱ حامیان مالی۶ مالکیت و امور مالی۷ بازیکنان۷.۱ ترکیب تیم نخست۷.۲ بازیکنان جدا شده به صورت قرضی۷.۳ کاپیتانهای باشگاه۷.۴ آکادمی و بازیکنان ذخیره۸ رکوردها و آمار۸.۱ رکوردهای بازیکنان۸.۱.۱ بیشترین تجربه بازی۸.۱.۲ بهترین گلزنان تاریخ باشگاه۸.۲ جوایز بازیکنان۸.۲.۱ توپ طلای اروپا۸.۲.۲ کفش طلای اروپا۸.۲.۳ بهترین بازیکن سال یوفا۸.۲.۴ بازیکن سال فوتبال جهان۸.۲.۵ جایزه پوشکاش فیفا۸.۳ نقل و انتقالات۸.۳.۱ بیشترین هزینه خرید بازیکن۸.۳.۲ بیشترین مبلغ فروش بازیکن۹ مقامات باشگاه۹.۱ مدیران و سرپرستان باشگاه۹.۲ مقامات باشگاه فوتبال منچستر یونایتد۹.۳ کادر فنی و پزشکی۹.۴ تاریخچه مربیان باشگاه۱۰ افتخارات۱۰.۱ دوگانه و سهگانهها۱۰.۱.۱ دوگانهها۱۰.۱.۲ سهگانهها۱۱ توضیحات۱۲ پانویس۱۳ پیوند به بیرون۱۳.۱ وبگاههای مستقل
تاریخچه[ویرایش]سالهای ابتدایی (۱۹۴۵–۱۸۷۸)[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۴۵–۱۸۷۸)نمودار پیشرفت باشگاه منچستر یونایتد در لیگ برتر انگلستان از فصل ۹۳–۱۸۹۲ تا ۰۸–۲۰۰۷
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد در سال ۱۸۷۸ توسط شرکت راهآهن لانکشایر و یورکشایر و با نام نیوتون هیث شکل گرفت.[۱۴] در ابتدا این تیم فقط با تیمهای شرکتهای راهآهن دیگر بازی میکرد، ولی در ۲۰ نوامبر ۱۸۸۰ اولین بازی رسمی خود را در برابر بولتون واندررز انجام داد. بازیکنان تیم نیوتون هیث در این بازی لباس سبز و طلایی پوشیده بودند و بازی را نیز با نتیجه ۶ بر صفر واگذار کردند. این تیم از سال ۱۸۸۸ به عضویت یک لیگ محلی کوچک درآمد. این لیگ محلی پس از یک سال منحل شد و آنها به لیگ دیگری به نام اتحاد فوتبال پیوستند. سه فصل بعد این لیگ با لیگ برتر فوتبال ادغام شد. این تیم از فصل ۹۳–۱۸۹۲ کار خود را در لیگ دسته اول شروع کرد. در آن موقع تیم از شرکت راهآهن استقلال یافته بود و پسوند LYR (مخفف Lancashire and Yorkshire Railway) از نام این تیم حذف شد. بعد از فقط دو فصل، باشگاه به دستهٔ دوم سقوط کرد.[۱۵]تیم منچستر یونایتد در فصل ۱۹۰۶–۱۹۰۵در این سال آنها نایب قهرمان لیگ شدند
در ژانویه ۱۹۰۲، باشگاه با بدهی ۲،۶۷۰ پوند (معادل ۲۱۰،۰۰۰ پوند در سال ۲۰۱۱ میلادی) ورشکستهشد.[۱۶][۱۷] هری استفورد، کاپیتان تیم ۴ تاجر از جمله جان هنری دیویس (که رئیس باشگاه شد) را یافت که حاضر شدند هر کدام ۵۰۰ پوند در باشگاه سرمایهگذاری کنند و تیم را نجات دهند.[۱۸] در آن موقع نام تیم نیز تغییر کرد[۱۶] و در ۲۴ آوریل ۱۹۰۲ باشگاهی با نام منچستر یونایتد به صورت رسمی شکل گرفت.[۱۶] با سرمربیگری ارنست منگنال که تیم را در سال ۱۹۰۳ تحویل گرفت،[۱۸] آنها موفق به نایب قهرمانی در لیگ دسته دوم در سال ۱۹۰۶ شدند و به لیگ دسته اول راه یافتند.[۱۸] همچنین منچستر یونایتد در سال ۱۹۰۸، برای اولین بار توانست لیگ دسته اول را فتح کند که اولین قهرمانی منچستر یونایتد در لیگ به حساب میآید. در شروع فصل بعد، منچستر یونایتد عنوان قهرمانی در جام خیریه انگلیس را بهدست آورد.[۱۶] و در پایان فصل نیز برای اولین بار، به عنوان قهرمانی جام حذفی انگلیس رسید. منچستر یونایتد در سال ۱۹۱۱، بار دیگر در لیگ دسته اول قهرمان شد، ولی در پایان آن فصل، منگنال منچستر یونایتد را ترک کرد و به منچستر سیتی پیوست.[۱۹]
در سال ۱۹۲۲، بعد از شروع دوباره لیگهای فوتبال پس از توقف سه ساله به علت جنگ جهانی اول، باشگاه به دسته دوم سقوط کرد.[۲۰] منچستر یونایتد در سال ۱۹۲۵، دوباره به لیگ دسته اول بازگشت،[۲۰] ولی در سال ۱۹۳۱ دوباره به دسته دوم رفت و به باشگاه یو-یویی تبدیل شد. در آن سال، منچستر یونایتد ضعیفترین نتیجهٔ تاریخ خود را گرفت و در لیگ دسته دوم در رتبهٔ بیستم قرار گرفت. در اکتبر ۱۹۲۷، جان هنری دیویس درگذشت. باشگاه بار دیگر در آستانهٔ ورشکستگی قرار گرفت، ولی در دسامبر ۱۹۳۱، جیمز گیبسون در باشگاه سرمایهگذاری کرد و اداره باشگاه را در دست گرفت.[۲۱] در فصل ۳۹–۱۹۳۸ و در فاصله یک سال قبل از شروع جنگ جهانی دوم، باشگاه کار خود را در لیگ دسته اول در رتبه چهاردهم به پایان رساند.[۱۶]سالهای بازبی (۱۹۶۹–۱۹۴۵)[ویرایش]نوشتارهای اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۶۹–۱۹۴۵) و فاجعه هوایی مونیخ«بچههای بازبی» در دانمارک (۱۹۵۵)
در اکتبر ۱۹۴۵، پس از از سرگیری دوبارهٔ مسابقات فوتبال بعد از جنگ جهانی دوم، مت بازبی با قراردادی ۵ ساله به منچستر یونایتد پیوست. او کارش را با جذب پنج بازیکن شروع کرد.[۲۲] بازبی در سالهای ۱۹۴۷، ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ با تیم نایب قهرمان لیگ دسته اول شد و در سال ۱۹۴۸ نیز قهرمان جام حذفی انگلیس شد. در سال ۱۹۵۲، باشگاه پس از ۴۱ سال قهرمان لیگ دسته اول شد.[۲۲] با میانگین سنی ۲۲ سال، تیم سر مت بازبی در آن سالها توسط رسانهها «بچههای بازبی» (به انگلیسی: Busby Babes) خوانده میشد.[۲۳] در سال ۱۹۵۷، منچستر یونایتد به عنوان اولین تیم انگلیسی به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. آنها در این مسابقات، در نیمهنهایی بازی را به رئال مادرید واگذار کردند و حذف شدند.[۲۴] در همان مسابقات، منچستر یونایتد با نتیجه ۱۰ بر صفر باشگاه بلژیکیاندرلشت را شکست داد. این پیروزی، به عنوان پرگل ترین بُرد منچستر یونایتد در تاریخ این باشگاه محسوب میشود.[۲۵]
در سال بعد و در همین مسابقات، در راه برگشت به خانه پس از برد مقابل ستاره سرخ بلگراد، هواپیمایی که بازیکنان منچستر یونایتد، تعدادی خبرنگار و مقامات باشگاه را به انگلیس انتقال میداد، در حالی که در مونیخ آلمان سوختگیری کرده بود، درحال بلند شدن از زمین دچار سانحه شد. فاجعه هوایی مونیخ در ۶ فوریه ۱۹۵۸ رخ داد و جان ۲۳ نفر را گرفت، از جمله ۸ تن از بازیکنان منچستر یونایتد. جئوف بنت، راجر بایرن، ادی کولمن، دانکن ادواردز، مارک جونز،دیوید پگ، تامی تیلور و بیلی ولان بازیکنانی بودند که در این حادثه جان باختند و چندی دیگر از بازیکنان در این حادثه به شدت مجروح شدند.[۲۶]نشانی که به افتخار کشتهشدگان فاجعه هوایی مونیخ در الدترافورد نصب شدهاست
مت بازبی در این حادثه مجروح شد و در دوران درمانش، جیمی مورفی هدایت تیم را بر عهده گرفت.[۲۷] در آن سال آنها به فینال جام حذفی رسیدند، اما در مقابل بولتون واندررز مغلوب شدند.[۱۶] با به رسمیت شناختن این فاجعه، یوفا از باشگاه دعوت کرد تا در فصل ۵۹–۱۹۵۸ لیگ قهرمانان اروپا درکنار ولورهمپتونشرکت کند. با وجود تصویب اتحادیه فوتبال انگلیس، سازمان لیگ تشخیص داد به علت این که منچستر یونایتد به این مسابقات راه پیدا نکردهاست، نمیتواند در آن شرکت کند.[۱۶] بازبی با خریدن بازیکنانی همچون دنیس لا و پت کرراند تیم دههٔ ۶۰ منچستر یونایتد را دوباره ساخت.[۲۸] این تیم همراه با بازیکنانی همچون جرج بست در سال ۱۹۶۳ در جام حذفی قهرمان شد.[۱۶]
در فصل بعدی در لیگ نایب قهرمان شدند و در سال ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ توانستند در لیگ به مقام قهرمانی برسند.[۱۶] در سال ۱۹۶۸، منچستر یونایتد در فینال لیگ قهرمانان اروپا با نتیجهٔ ۴ بر ۱ تیم بنفیکا را شکست داد و به عنوان اولین تیم انگلیسی، در لیگ قهرمانان اروپا، قهرمان شد.[۲۴] در آن تیم، سه برندهٔ توپ طلای اروپا[۲۹] یعنی بابی چارلتون، دنیس لا و جرج بست حضور داشتند.[۲۸] مت بازبی در سال ۱۹۶۹ از سِمَت خود استعفا داد[۲۸] و ویلف مکگینس، بازیکن سابق منچستر یونایتد، جانشین وی شد.[۳۰]۱۹۸۶–۱۹۶۹[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۸۶–۱۹۶۹)برایان رابسون برای ۱۲ سال کاپیتان تیم منچستر یونایتد بود. او دارای رکورد بلندترین مدت کاپیتانی در این تیم است.[۳۱]
به دنبال کسب رتبهٔ هشتم در فصل ۷۰–۱۹۶۹ و شروع ضعیف در فصل ۷۱–۱۹۷۰، بازبی پذیرفت تا به صورت موقت سرمربی تیم بشود و ویلف مکگینس نیز به عنوان کمک مربی در تیم مشغول شد.[۳۲] در ژوئن ۱۹۷۱، فرانک اوفارل، به عنوان سرمربی برگزیده شد.[۳۲] ولی ۱۸ ماه بعد و در دسامبر ۱۹۷۲ تامی دوچرتی جانشین وی شد.[۳۳] دوچرتی منچستر یونایتد را از سقوط به دستهٔ پایینتر نجات داد. ولی در سال ۱۹۷۴ آنها به دستهٔ پایینتر سقوط کردند. مثلث خط حملهٔ یونایتد یعنیبست، لا و چارلتون باشگاه را ترک کردند.[۳۲] باشگاه سال بعد به دسته اول بازگشت و در سال ۱۹۷۶ به بازی نهایی جام حذفی رسید. اما در آنجا مغلوبساوتهمپتون شد.[۳۲] منچستر یونایتد در سال ۱۹۷۷ باز هم به فینال رسید و این بار ۲ بر ۱ مقابل لیورپول به برتری رسید.[۳۲] دوچرتی پس از مدت کوتاهی و به دنبال افشای رابطهاش با همسر فیزیوتراپیست باشگاه، برکنار شد.[۳۴]
دیو سکستون در سال ۱۹۷۷، جانشین دوچرتی شد.[۳۳] با وجود خرید بازیکنان بزرگی همچون جو جردن، گوردون مککوئین، گری بیلی و رای ویلکینز، باشگاه در آن سال به نتیجهٔ قابل توجهی دست نیافت. آنها در فصل ۸۰–۱۹۷۹ در لیگ و جام حذفی نایب قهرمان شدند.[۳۲] سکستون در سال ۱۹۸۱ برکنار و ران اتکینسونجانشین وی شد.[۳۳] او رکورد نقلوانقالات انگلیس را شکست و برایان رابسون را از وست برومویچ با مبلغ ۱٫۵ میلیون پوند به منچستر یونایتد آورد.[۳۵] با هدایت اتکینسون، منچستر یونایتد دو بار در سالهای ۱۹۸۳ و ۱۹۸۵، قهرمان جام حذفی شد.[۳۳] در فصل ۸۶–۱۹۸۵ منچستر یونایتد، در حالی که به قهرمانی خیلی نزدیک بود، لیگ را با رتبه چهارم به پایان رساند. سال بعد منچستر یونایتد خطر سقوط را از سر گذراند و اتکینسون برکنار شد.[۳۳]سالهای فرگوسن (۲۰۱۳–۱۹۸۶)[ویرایش]نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (تاکنون–۱۹۸۶)سر الکس فرگوسن
الکس فرگوسن و دستیارش آرچی ناکس در روز برکناری اتکینسون از تیم آبردین به منچستر یونایتد آمدند[۳۶] و با هدایت آنها، باشگاه در آن فصل به رتبهٔ یازدهم لیگ دست یافت. [۳۶][۳۷] با وجود این که فرگوسن منچستر یونایتد را در فصل ۸۸–۱۹۸۷ در لیگ به مقام دوم رساند، ولی در فصل بعدی دوباره منچستر یونایتد یازدهم شد.[۱۶] فرگوسن در آستانهٔ برکناری بود، ولی با شکست دادن کریستال پالاس، آنها قهرمان جام حذفی سال ۱۹۹۰ شدند و فرگوسن در سمت خود باقیماند.[۳۸][۳۹]در فصل بعد منچستر یونایتد برای اولین بار در جام در جام اروپا قهرمان شد و در بازی سوپر جام اروپا با یک گل، ستاره سرخ بلگراد، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا را شکست داد و سوپر جام اروپا را نیز به دست آورد.[۴۰] در فصل بعدی منچستر یونایتد در ومبلی تیم ناتینگهام فارست را یک بر صفر شکست داد و عنوان قهرمانی جام اتحادیه را به دست آورد.[۱۶] در سال ۱۹۹۳ باشگاه برای اولین پس از سال ۱۹۶۷، قهرمان لیگ برتر شد و در فصل بعدی نیز منچستر یونایتد جام حذفی و لیگ برتر را فتح کرد.[۴۰]
در فصل ۹۹–۱۹۹۸ منچستر یونایتد به نخستین تیم انگلیسی تبدیل شد که هر سه جام لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا را در یک فصل به دست میآورد. در حقیقت منچستر یونایتد تنها تیم انگلیسی است که سهگانه را در کارنامهٔ خود ثبت کردهاست.[۴۱] آنها در فینال لیگ قهرمانان سال ۱۹۹۹ در حالی که از بایرن مونیخبا یک گل عقب بودند، در وقتهای اضافه با گلهای اوله گانر سولسشیر و تدی شرینگهام به پیروزی رسیدند.[۴۲] همچنین با شکست دادن تیم پالمیراس در توکیو،جام بین قارهای را نیز به دست آوردند.[۴۳] پس از آن، فرگوسن به خاطر خدمات خود به فوتبال لقب سر را از ملکه بریتانیا دریافت کرد.[۳۸]رایان گیگز رکورددار تعداد بازی و پرافتخارترین بازیکن در لیگ برتر انگلستان[۴۴]
در سال ۲۰۰۰، منچستر یونایتد به جام باشگاههای جهان راه یافت [۴۵] و لیگ برتر را نیز دوباره در فصلهای ۲۰۰۰–۱۹۹۹ و ۲۰۰۱–۲۰۰۰ فتح کرد. آنها در فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۱ نایب قهرمان لیگ شدند و در فصل بعد، دوباره عنوان قهرمانی را به دست آوردند. قهرمانی جام حذفی فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ نیز نصیب منچستر یونایتد شد.[۴۶] در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ منچستر یونایتد برای اولین بار در تاریخ خود، از راهیابی به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا بازماند. اما با نایب قهرمانی در لیگ برتر و قهرمانی در جام اتحادیه، این امر را جبران کرد. منچستر یونایتد در فصلهای ۰۷–۲۰۰۶ و ۰۸–۲۰۰۷ قهرمان لیگ برتر شد و در سال ۲۰۰۸ با شکست ۶ بر ۵ تیم چلسی در ضربات پنالتی (۱ بر ۱ مساوی در وقت قانونی و اضافه) قهرمان اروپا شد. در این بازی، رایان گیگز برای ۷۵۹مین بار برای منچستر یونایتد به میدان رفت و رکورد بابی چارلتونرا شکست[۴۷]. در دسامبر همان سال، منچستر یونایتد قهرمان باشگاههای جهان شد و در فصل ۰۹–۲۰۰۸ در جام اتحادیه عنوان قهرمانی را کسب کرد.[۴۸] در تابستان آن سال، کریستیانو رونالدو با مبلغ ۸۰ میلیون پوند که در زمان خود رکوردی جهانی محسوب میشد، به رئال مادرید فروخته شد.[۴۹] در سال ۲۰۱۰ منچستریونایتد ۲ بر ۱ استون ویلا را در بازی نهایی جام اتحادیه شکست داد و توانست برای اولین بار در این جام، از مقام قهرمانی خود دفاع کند.[۵۰]
منچستر یونایتد در فصل ۱۰–۲۰۰۹ به مقام نایب قهرمانی رسید. اما در فصل ۱۱–۲۰۱۰، برای نوزدهمین بار در لیگ برتر قهرمان شد. منچستر یونایتد با کسب این عنوان، رکورد ۱۸ قهرمانی تیم لیورپول در لیگ را شکست و به پرافتخارترین تیم باشگاهی در لیگ برتر انگلستان تبدیل شد.[۵۱][۵۲]
بعد از نایب قهرمانی در فصل ۱۲–۲۰۱۱، منچستر یونایتد در فصل ۱۳–۲۰۱۲ توانست برای بیستمین بار قهرمان لیگ برتر شود.[۵۳]تاکنون–۲۰۱۳[ویرایش]
روز ۸ مهٔ ۲۰۱۳، فرگوسن اعلام کرد که در پایان فصل بازنشسته میشود، اما به عنوان عضو هیئت رئیسه و سفیر، به فعالیتش در این باشگاه ادامه میدهد.[۷][۵۴] یک روز بعد، باشگاه منچستر یونایتد اعلام کرد که دیوید مویس با منچستر یونایتد قرارداد ۶ ساله امضا کرده و هدایت این تیم را بر عهده خواهد گرفت.[۵۵][۵۶][۵۷]آرم و لباس تیم[ویرایش]
آرم باشگاه منچستر یونایتد، از آرم شورای شهر منچستر گرفته شدهاست. اگرچه تغییرات بسیاری در آن دیده میشود و از آن آرم، فقط کشتی آن باقیماندهاست.[۵۸] در دههٔ ۶۰ میلادی، به منچستر یونایتد لقب شیاطین سرخ داده شد. در آن زمان این لقب به صورت رسمی وارد برنامههای باشگاه شد و در دههٔ ۷۰ میلادی، نشان یک شیطان به آرم باشگاه اضافه شد.[۵۸]
۱۹۷۳–۱۹۶۰
۱۹۹۸–۱۹۷۳
تاکنون–۱۹۹۸
لباس تیم نیوتون هیث در ابتدا، پیراهنهای سبز و زرد به همراه جوراب و شورت ورزشی آبی بود.[۵۹] بین سالهای ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۶ پیراهن باشگاه رنگ سبز و طلایی بود[۵۹] تا اینکه در سال ۱۸۹۶، پیراهن باشگاه یک دست سفید شد و بازیکنان جورابهای آبیرنگ پوشیدند.[۵۹] بعد از آن که نام باشگاه در سال ۱۹۰۲ به منچستر یونایتد تغییر یافت، رنگ لباس تیم نیز عوض شد. از آن زمان به بعد بازیکنان پیراهن قرمز، شورت ورزشی سفید و جوراب سیاه میپوشیدند. تا سال ۱۹۲۲، تغییرات چندانی در لباس تیم صورت نگرفت تا این که در آن سال یک علامت V قرمز تیره به قسمت اطراف یقه پیراهن تیم اضافه شد. لباس خانگی تیم تا سال ۱۹۲۷ به همین شکل بود.[۵۹] در سال ۱۹۳۴، بازیکنان پیراهنهای آلبالویی و سفید رنگ پوشیدند، ولی در فصل بعدی پیراهن تیم به همان قرمز یکدست تغییر یافت. از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵، جورابهای بازیکنان از رنگ مشکی به رنگ سفید تغییر کرد و از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱، جورابهای تیم، قرمزرنگ شد. در آن سال دوباره جورابهای تیم به رنگ مشکی در آمد. لباس تیم در فصل ۱۱–۲۰۱۰، قرمز رنگ با یقههای سفید، شورت ورزشی سفید و جورابهای مشکی بود.[۶۰] در طراحی پیراهن فصل ۱۳–۲۰۱۲ منچستر یونایتد، از نوعی پارچه از جنس کتان به نام گینگهام الهام گرفته شدهاست. این پارچه در طول انقلاب صنعتی در شهر منچستر تولید شده و به نوعی نماد این شهر به حساب میآید.[۶۱]
لباس دوم تیم اغلب فصلها پیراهن و شورت ورزشی سفید و جورابهای سیاه بودهاست، ولی چندین استثنا هم وجود داشتهاست. مثلاً در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ پیراهن دوم تیم، آبی نفتی به همراههای راهراههای باریک نقرهای رنگ بود[۶۲] و در فصل ۱۱–۲۰۱۰ لباس دوم تیم، پیراهن سفید به همراه خطهای آبی و قرمز رنگ و شورت ورزشی سیاه و جوراب سفید رنگ بود.[۶۳] در فصل ۹۶–۱۹۹۵، آنها برای دو بازی پیراهن تمام خاکستری پوشیدند، ولی به دلیل شکایت بازیکنان از این که در زمین نمیتوانند یکدیگر را پیدا کنند، پیراهن دوم تیم تغییر کرد.[۶۴] از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶، پیراهن دوم تیم آبی و سفید رنگ بود. در سالی که منچستر یونایتد هر سه جام را به دست آورد، پیراهن دوم تیم یکدست سیاهرنگ بود. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵، پیراهن دوم تیم سفید به همراه خطوط آبی و قرمز رنگ و جورابها و شورتهای ورزشی آبی رنگ بود.[۶۲] در فصل ۰۹–۲۰۰۸، به مناسبت چهلمین سالگرد فتح لیگ قهرمانان اروپا برای نخستین بار، باشگاه پیراهن دوم تیم را به یکدست آبی تغییر داد.[۶۵]ورزشگاههای خانگی[ویرایش]الدترافوردتئاتر رویاهامحلخیابان سر مت بازبی،الدترافورد، منچستر بزرگ،انگلستانشروع ساخت۱۹۰۹تأسیس۱۹ فوریه ۱۹۱۰مالکمنچستر یونایتدگردانندهمنچستر یونایتدنوع زمینچمنهزینه ساخت۹۰،۰۰۰ پوند (سال ۱۹۰۹)طراحآرچیبالد لیچ (۱۹۰۹)گنجایش۷۵،۸۱۱ (نشسته)[۲]مستاجرهامنچستر یونایتد (۱۹۱۰–تاکنون)ابعاد زمین۱۰۵ × ۶۸ مترنوشتارهای اصلی: الدترافورد، بانک استریت (زمین فوتبال)، و نورث رود (زمین فوتبال)
نیوتون هیث در ابتدا در زمین نورث وود که زمینی نزدیک حیاط راهآهن بود، بازی میکرد.[۶۶] گنجایش اصلی آن ورزشگاه ۱۲،۰۰۰ نفر بود. مقامات باشگاه تصمیم گرفتند تا برای پیوستن به لیگ برتر بر امکانات این ورزشگاه بیفزایند. در سال ۱۸۸۷، تغییرات کوچکی در ورزشگاه صورت گرفت و در سال ۱۸۹۱، باشگاه از حداقل ذخایر مالی خود برای نصب دو جایگاه جدید در ورزشگاه و اضافه شدن ۲٬۰۰۰ نفر به ظرفیت ورزشگاه استفاده کرد.[۶۷]
در ماه ژوئن ۱۸۹۳ که باشگاه به تازگی تحویل صاحبان جدیدش داده شده بود، زمین نورث وود برای باشگاه نامناسب تشخیص داده شد. ای. اچ آلبوت زمینهٔ استفاده از زمین بانک استریت در کلیتون را فراهم کرد.[۶۶]
در زمانی که بانک استریت به دلیل مشکلات مالی باشگاه تعطیل شد، هری استفورد توانست پول کافی جمعآوری کند و یک زمین موقت برای بازیهای تیم درهارپورهی فراهم آورد. به دنبال سرمایهگذاریهای جدید در باشگاه، جی. اچ دیویس ۵۰۰ پوند پرداخت و علاوه بر احیای زمین بانک استریت، یک جایگاه ۱،۰۰۰ نفری جدید نیز به آن افزود. در عرض چهار سال، چهار طرف ورزشگاه دارای جایگاه شد و ظرفیت ورزشگاه به ۵۰،۰۰۰ نفر رسید.[۶۷]
بعد از کسب عنوان قهرمانی لیگ در سال ۱۹۰۸ و قهرمانی در جام حذفی در سال بعد، بانک استریت برای جاهطلبیهای بزرگ دیویس کافی نبود. در فوریه ۱۹۰۹، شش هفته قبل از فینال جام حذفی، الدترافورد به عنوان نام ورزشگاه جدید منچستر یونایتد تصویب شد.[۶۷] باشگاه، زمین ورزشگاه را به قیمت ۶۰،۰۰۰ پوند خرید. بودجهای ۳۰،۰۰۰ پوندی به آرچیبالد لیچ (معمار) داده شد تا کار ساخت را شروع کند. در ابتدا قرار بود تا ورزشگاه ۱۰۰،۰۰۰ نفری باشد، ولی با توجه به بودجه، به ۷۷،۰۰۰ نفر کاهش یافت.[۶۷] ورزشگاه توسط آقایان براملد و اسمیت در شهر منچستر ساخته شد. رکورد حضور بیشترین تماشاگر در این ورزشگاه، در ۲۵ مارس ۱۹۳۹ ثبت شد. در آن بازی که نیمهنهایی جام حذفی بود،۷۶٬۹۶۲ تماشاگر به ورزشگاه آمدند.[۶۷]نمای بیرونی ورزشگاه الدترافورد
در طول جنگ جهانی دوم و به دلیل بمباران، بخش زیادی از ورزشگاه تخریب شد. تونل ورودی جنوب ورزشگاه، تنها قسمت باقیمانده از آن بود. بعد از جنگ باشگاه از کمیسیون خسارت جنگ ۲۲٬۲۷۸ پوند دریافت کرد تا ورزشگاه را بازسازی کند. در طول بازسازی ورزشگاه، منچستر یونایتد بازیهای خانگیاش را در ورزشگاه خانگی منچسترسیتی برگزار میکرد. منچستر یونایتد سالانه ۵،۰۰۰ پوند و به علاوه قسمتی از سود باشگاه را صرف کرد تا استرتفورد اند، جایگاههای غربی و شرقی ورزشگاه بازسازی شد. در مارس ۱۹۵۷، ۴۰،۰۰۰ پوند صرف شد تا سیستم نور ورزشگاه برقرار شود. در سال ۱۹۸۷، سیستم روشنایی جدیدی در ورزشگاه نصب شد. سیستمی که تا امروز باقیماندهاست.[۶۷]
بعد از ابلاغ گزارش تیلور، ظرفیت الدترافورد به ۴۴،۰۰۰ نفر کاهش پیدا کرد. در سال ۱۹۹۵، جایگاه شمالی ورزشگاه، بازسازی شد و ظرفیت ورزشگاه به ۵۵،۰۰۰ نفر افزایش یافت. در پایان فصل ۹۹–۱۹۹۸، جایگاههای شرقی و غربی نیز بازسازی شد و ظرفیت ورزشگاه به ۶۷،۰۰۰ نفر افزایش یافت. از ژوئیه ۲۰۰۵ تا مهٔ ۲۰۰۶، با اضافه شدن جایگاههای شمال غربی و شمال شرقی، ۸،۰۰۰ نفر دیگر به ظرفیت ورزشگاه افزوده شد. در ۲۶ مارس ۲۰۰۶، یک رکورد برای بیشترین حضور تماشاگر در یک بازی ثبت شد و ۶۹٬۰۷۰ نفر در ورزشگاه الدترافورد حضور یافتند.[۶۸] در ۳۱ مارس ۲۰۰۷، این رکورد شکسته شد، چرا که ۷۶٬۰۹۸ نفر بازی منچستر یونایتد و بلکبرن را از نزدیک تماشا کردند.[۶۹] یعنی فقط ۱۱۴ صندلی در این بازی خالی مانده بود (۰٫۱۵ ٪ از ظرفیت ورزشگاه). در سال ۲۰۰۹، به دلیل تعمیرات مختلف بر روی جایگاهها، ۲۵۵ نفر از ظرفیت ورزشگاه کم شد و ظرفیت کل به ۷۵٬۹۵۷ کاهش یافت.[۷۰]هواداران[ویرایش]هواداران منچستر یونایتد در مسکو؛ محل برگزاری بازی نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۸
منچستر یونایتد با داشتن بیشترین هوادار، باشگاههای هواداری و بیشترین میانگین تماشاگر برای هر بازی خانگی، پرطرفدارترین تیم جهان به حساب میآید.[۷۱] این باشگاه بالغ بر ۲۰۰ باشگاه هواداری رسمی را در ۲۴ کشور دنیا اداره میکند.[۷۲] باشگاه منچستر یونایتد به خاطر تورهای تابستانی خود و سفر به نقاط مختلف جهان در تعطیلات، محبوبیت ویژهای در نزد مردم جهان دارد. نتایج یک نظرسنجی نیز در سال ۲۰۱۲ نشان میدهد که منچستر یونایتد با ۶۵۹ میلیون هوادار در سرتاسر دنیا، پرطرفدارترین تیم فوتبال دنیاست.[۷۳][۷۴]رقیبان سنتی[ویرایش]نوشتارهای اصلی: شهرآورد منچستر، هماوردی لیورپول و منچستر یونایتد، هماوردی لیدز یونایتد و منچستر یونایتد، و هماوردی آرسنال و منچستر یونایتد
منچستر یونایتد سه رقیب سنتی دارد:لیورپول، لیدز یونایتد و منچستر سیتی
حساسیت بازی دو تیم منچستر یونایتد و منچستر سیتی، به خاطر آن است که هر دو از یک شهر هستند و منچستر سیتی سالهاست سعی میکند تا جای منچستر یونایتد را به عنوان تیم اول شهر منچستر بگیرد.[۷۵]
رقابت دو تیم منچستر یونایتد و لیورپول، به دوران انقلاب صنعتی باز میگردد. در آن زمان منچستر یک شهر مهم در صنعت نساجی بود و لیورپول نیز بندر مهمی به حساب میآمد.[۷۶]
به بازی بین دو تیم منچستر یونایتد و لیدز یونایتد جنگ رزها هم گفته میشود. زیرا لیدز یونایتد نمایندهٔ منطقهٔ یورکشایر و منچستر یونایتد نمایندهٔ منطقهٔ لانکشایر میباشد.[۷۷]برند جهانی[ویرایش]شرکت هواپیمایی آئروفلوت، رسماً وظیفهٔ جابهجایی اعضای باشگاه را بر عهده دارد.
باشگاه منچستر یونایتد به عنوان یک برند جهانی توصیف میشود. یک گزارش در سال ۲۰۰۹، نشان میدهد که ارزش تجاری و مالکیت معنوی باشگاه، حدود ۳۲۹ میلیون پوند است که از نظر قدرت برند دارای نمرهٔ AAA میباشد (قویترین برند).[۷۸] در سال ۲۰۱۳، مجله فوربز، برند منچستر یونایتد را با ارزشی معادل ۳٫۳ میلیارددلار در رده نخست ارزشمندترین برندهای باشگاههای ورزشی جهان قرار داد.[۱۲] این باشگاه، در جدول پولی فوتبال دیلویت در ردهٔ سوم قرار دارد. (پس از رئال مادرید و بارسلونا)[۷۹]
قدرت برند و به طور کلی شهرت منچستر یونایتد در جهان، اغلب به بازسازی تیم منچستر یونایتد توسط مت بازبی و به دنبال آن کسب موفقیتهای مختلف بعد از فاجعه هوایی مونیخ نسبت داده میشود، کاری که تحسین همگان را برانگیخت. تیمی شامل بازیکنانی چون بابی چارلتون، نوبی استایلز (اعضای تیم ملی انگلستان که قهرمان جهان شد)، دنیس لا و جرج بست. سبک بازی حملهای این تیم به «تسخیر ابتکار فوتبال انگلیس» مشهور شده بود.[۸۰]
منچستر یونایتد نخستین باشگاه انگلیسی بود که سهامش در سال ۱۹۹۱، در بورس اوراق بهادار لندن، به فروش گذاشته شد.[۸۱] با این کار، باشگاه پیشرفت قابل توجهی در مسائل مالی کرد و استراتژیاش در بخش تبلیغاتی را بهبود بخشید. تمرکز باشگاه روی تبلیغات و موفقیتهای ورزشی تیم در مسابقات مختلف، سود قابل توجهی را برای باشگاه به ارمغان آورد. قدرت برند منچستر یونایتد، با توجه رسانههای مختلف به بازیکنان این تیم در خارج از زمین، از جملهدیوید بکهام (که خیلی زود خودش یک برند در جهان شد)، بیشتر شد. این توجه باعث شد تا در روی زمین نیز توجه بیشتری به منچستر یونایتد شود و فرصتهای خوبی از جمله حامیان مالی خوب و حق پخش تلویزیونی نصیب این تیم شود.[۸۲] در این زمان محوبیت دیوید بکهام در آسیا دلیل جدایی ناپذیر موفقیت تجاری باشگاه در این قاره بود.[۸۳]
به خاطر کسب نتایج عالی در رقابتهای مختلف، زمینه برای تولید درآمد بیشتر از طریق حقّ پخش تلویزیونی بازیهای تیم، ایجاد شد. از آغاز لیگ برتر، منچستر یونایتد برای فروش حق پخش تلویزیونی بازیهای تیم خود، بیشترین درآمد را در بین باشگاههای انگلیسی کسب کردهاست. این باشگاه با شبکه اسکای بریتانیا قرارداد دارد.[۸۴][۸۵] منچستر یونایتد دارای بیشترین درآمد از طریق تبلیغات در بین تیمهای انگلیسی است.[۸۶] راز موفقیت باشگاه در جذب حامیان مالی درجه یک، داشتن قرارداد ۱۳ ساله و ۳۰۳ میلیون پوندی با کمپانی نایک است که از سال ۲۰۰۲ طراحی و تولید لباس تیم را بر عهده گرفتهاست.[۸۷]بازه زمانیتولیدکننده لباسحامی مالی پیراهن تیم۱۹۴۵–۱۹۷۵آمبروبدون حامی مالی۱۹۷۵–۱۹۸۰ادمیرال اسپورتزور۱۹۸۰–۱۹۸۲آدیداس۱۹۸۲–۱۹۹۲شارپ۱۹۹۲–۲۰۰۰آمبرو۲۰۰۰–۲۰۰۲وودافون۲۰۰۲–۲۰۰۶نایک۲۰۰۶–۲۰۱۰ایآیجی۲۰۱۰–۲۰۱۴ایاوان۲۰۱۴–شورولتحامیان مالی[ویرایش]حامیان مالی پیراهن تیم
شرکت شارپ، نخستین حامی مالی منچستر یونایتد به حساب میآید. این شرکت در فصل ۸۳–۱۹۸۲، قراردادی پنج ساله به ارزش ۵۰۰،۰۰۰ پوند با منچستر یونایتد امضا کرد. شارپ تا فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹، حامی مالی منچستر بود. بعد از آن، باشگاه با شرکت وودافون، قرارداد چهارساله و ۳۰ میلیون پوندی امضا کرد.[۸۸] وودافون برای امضای قرارداد چهارسالهای دیگر به ارزش ۳۶ میلیون پوند موافقت کرد، ولی پس از دو فصل تصمیم گرفت قراردادش با باشگاه منچستر یونایتد را فسخ کند. آنها دلیل اینکار را تمرکز بیشتر روی حمایت مالی از لیگ قهرمانان اروپا اعلام کردند.[۸۸]
در شروع فصل ۰۷–۲۰۰۶، شرکت بیمه گروه بینالمللی آمریکایی قراردادی چهارساله به ارزش ۵۶٫۵ میلیون پوند با باشگاه به امضا رساند که این مقدار، بالاترین مبلغ، برای یک حامی مالی در دنیا بود. این قرارداد در سپتامبر ۲۰۰۶ منعقد شد.[۸۹][۹۰] در ابتدای فصل ۱۱–۲۰۱۰، شرکت بیمه اتکاییآمریکایی به نام ایاوان قراردادی چهارساله و به مبلغ ۸۰ میلیون پوند با باشگاه منچستر یونایتد به امضا رساند که ارزشمندترین حامی مالی باشگاههای فوتبال در تاریخ به حساب میآید.[۹۱] در اوت ۲۰۱۱، دیاچال با یونایتد قراردادی چهارساله و به ارزش ۴۰ میلیون پوند امضا کرد و حامی لباسهای تمرین تیم شد. گفته میشود این نخستین بار در فوتبال انگلستان است که شرکتی حامی مالی لباسهای تمرین تیمی میشود.[۹۲][۹۳]در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۲ باشگاه منچستر یونایتد با جنرال موتورز قرارداد هفت سالهای به امضا رساند و از ابتدای فصل ۱۵–۲۰۱۴، به جای ایاوان حامی مالی پیراهن تیم خواهد بود. جنرال موتورز سالانه حدود ۸۰ میلیون دلار و در مجموع هفت سال، ۵۵۹ میلیون دلار به باشگاه منچستر یونایتد پرداخت خواهد کرد. لوگوی شورولت که از برندهای شرکت جنرال موتورز است، بر روی پیراهن تیم خواهد بود.[۹۴][۹۵]تولیدکنندگان لباس تیم
تولیدکننده لباسهای باشگاه در ابتدا آمبرو بود تا این که در سال ۱۹۷۵، باشگاه با شرکت ادمیرال اسپورتزور قراردادی ۵ ساله امضا کرد.[۹۶] در سال ۱۹۸۰، آدیداس تولید البسه یونایتد را به عهده گرفت[۵۹] تا این که در سال ۱۹۹۲، آمبرو دوباره با باشگاه قرارداد امضا کرد. آمبرو ۱۰ سال تولید لباسهای منچستر را بر عهده داشت.[۵۹] پس از آن نایک قراردادی به ارزش ۳۰۲٫۹ میلیون پوند و تا سال ۲۰۱۵ با باشگاه امضا کرد. آنها در ۲۲ ماه اول کار خود ۳٫۸ میلیون پیراهن فروختند.[۹۷] به علاوه نایک و ایاوان، باشگاه چند اسپانسر دیگر دارد که در سطح پایین هستند و تبلیغات آنها در کنار زمین و یا در وبسایت رسمی باشگاه دیده میشود، مانند:آئودی و بادویزر.[۹۸]مالکیت و امور مالی[ویرایش]
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد توسط شرکت راهآهن لانکشایر و یورکشایر تأسیس شد و در سال ۱۸۹۲ سهام آن به صورت اوراق بهادار ۱ پوندی به فروش گذاشته شد.[۹۹] در سال ۱۹۰۲، چهار سرمایهدار که یکی از آنها جان هنری دیویس بود، هر کدام در باشگاه ۵۰۰ پوند سرمایهگذاری کردند و باشگاه را از ورشکستگی نجات دادند.[۱۶] بعد از مرگ دیویس در سال ۱۹۲۷، باشگاه دوباره در آستانهٔ ورشکستگی قرار گرفت، ولی در دسامبر ۱۹۳۱، جیمز گیبسون با سرمایهگذاری ۲،۰۰۰ پوند، کنترل باشگاه را در دست گرفت.[۱۶] گیبسون در سال ۱۹۴۸، کار ادارهٔ باشگاه را به پسرش آلن، واگذار کرد. گیبسون سه سال بعد درگذشت. خانوادهٔ گیبسون مالکیت باشگاه را حفظ کردند، اما مدیریت باشگاه را به هارولد هاردمن، بازیکن سابق این تیم، سپردند.[۹۹]
چند روز پس از فاجعه مونیخ، لوئیس ادواردز که یکی از دوستان مت بازبی نیز بود، به هیئت مدیره پیشنهاد شد. وی ۴۰،۰۰۰ پوند در باشگاه سرمایهگذاری کرد، ۵۴٪ سهام کل باشگاه را تصاحب کرد و در سال ۱۹۵۴، مدیر باشگاه شد. وقتی لیلیان گیبسون در ژانویه ۱۹۷۱ درگذشت، سهام وی به آلن گیبسون رسید. آلن مقداری از سهم خود را به پسر لوئیس ادواردز، مارتین، فروخت.[۹۹] مارتین ادواردز، بعد از مرگ پدرش در سال ۱۹۸۰ ادارهٔ باشگاه را در دست گرفت.[۱۰۰] رابرت مکسول که سرمایهداری بزرگ در حوزهٔ رسانهها بود، تلاش کرد تا باشگاه را در سال ۱۹۸۴ بخرد، ولی ادواردز نپذیرفت.[۹۹] در سال ۱۹۸۹، مارتین ادواردز میخواست تا باشگاه را با مبلغ ۲۰ میلیون پوند به مایکل نایتون بفروشد، اما موفق نشد و بهجای آن، نایتون به هیئت مدیرهٔ باشگاه پیوست. منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۱، بار دیگر به بورس انگلستان (بورس لندن) رفت و ۶٫۷ میلیون پوند از سهامش فروخته شد.[۹۹] در سال ۱۹۹۸، پیشنهاد دیگری برای خرید منچستر یونایتد به آن باشگاه ارائه شد. این بار از طرف یکی از بزرگترین سرمایهداران رسانهای دنیا یعنیروپرت مرداک. سهامداران باشگاه علیه مرداک جبهه گرفتند و گروه اعتماد حامیان منچستر یونایتد هواداران را به خرید سهام باشگاه تشویق کرد تا مرداک باشگاه را صاحب نشود.[۱۰۱] پیشنهاد مرداک در آن زمان نظیر نداشت. او برای خرید باشگاه ۶۲۳ میلیون پوند پیشنهاد کرده بود.[۹۹] هیئت مدیره با فروش باشگاه موافقت کرد، اما کمیسیون انحصار و ادغام بریتانیا در آوریل ۱۹۹۹، این قرارداد را لغو کرد.[۹۹] چند سال بعد، بین سرمربی باشگاه سر الکس فرگوسن و مدیران آن یعنی جان مگنیر و جان پاتریک مککانوس(که تا آن زمان بیشتر سهام باشگاه را تصاحب کرده بودند) جنگ قدرت درگرفت. این دو سعی کردند تا فرگوسن را از منصبش برکنار کنند. هیئت مدیره پاسخ آنها را با کم کردن سهمشان و اخراج تدریجیشان از باشگاه داد.[۹۹]
در ماه مهٔ ۲۰۰۵، مالکوم گلیزر ۲۸٫۷٪ سهام باشگاه را خرید. سپس با ۸۰۰ میلیون پوند (۱٫۵ میلیارد دلار) ۹۹٪ درصد باشگاه را خرید.[۱۰۲][۱۰۳] در سال ۲۰۰۶، باشگاه اعلام کرد که ۶۶۰ میلیون پوند بدهی دارد و در نتیجه سود سالانه باشگاه به ۶۲ میلیون پوند کاهش مییابد.[۱۰۴][۱۰۵] در ژانویه ۲۰۱۰، باشگاه با بدهی ۷۱۶،۵ میلیون پوند (۱،۱۷ میلیارد دلار)[۱۰۶] مجبور شد تا ۵۰۴ میلیون پوند از سهام خود را از طریق اوراق بهادار به فروش بگذارد که به آنها کمک کرد تا ۵۰۹ میلیون پوند از بدهی خود به بانکهای خارجی را بپردازد.[۱۰۷] سود سالیانهٔ باشگاه به ۴۵ میلیون پوند تقلیل یافت و این باعث شروع اعتراض هواداران شد.[۱۰۸]از آن زمان بعد گروههای هواداری در اعتراض به گلیزرها تشکیل شد که با نمادهای سبز و طلایی رنگ (به رنگ لباس تیم اولیه یعنی نیوتون هیث) در ورزشگاه و زمین تمرین باشگاه حاضر میشوند.[۱۰۹]بازیکنان[ویرایش]ترکیب تیم نخست[ویرایش]
تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳ [۱۱۰]
تذکر:پرچم استفاده شده در کنار نام بازیکنان نشاندهندهٔ ملیتی است که برای بازیکنان در فیفا ثبت شدهاست. این بازیکنان ممکن است بیش از یک ملیت داشته باشند.شمارهنقشبازیکن۱دروازهباندیوید د خئا۲مدافعرافائل۳مدافعپاتریس اورا (کاپیتان دوم)۴مدافعفیل جونز۵مدافعریو فردیناند۶مدافعجانی اوانز۸هافبکاندرسون۱۰مهاجموین رونی۱۱هافبکرایان گیگز۱۲دفاعکریس اسمالینگ۱۳دروازهبانآندرس لیندگارد۱۴مهاجمخاویر هرناندز۱۵مدافعنمانیا ویدیچ (کاپیتان)۱۶هافبکمایکل کریک۱۷هافبکنانی۱۸هافبکاشلی یانگشمارهنقشبازیکن۱۹مهاجمدنی ولبک۲۰مهاجمرابین فن پرسی۲۲مدافعفابیو۲۳هافبکتام کلورلی۲۴هافبکدرن فلچر۲۵هافبکآنتونیو والنسیا۲۶هافبکشینجی کاگاوا۲۸مهاجمالکساندر بوتنر۲۹مهاجمویلفرد زاها۳۰مدافعگیلرمو وارلا۳۱هافبکمروانه فلینی۳۴هافبکلرنل کول۳۸مدافعمایکل کین۴۰دروازهبانبن آموس۴۴مهاجمعدنان یانوزایبازیکنان جدا شده به صورت قرضی[ویرایش]
تذکر:پرچم استفاده شده در کنار نام بازیکنان نشاندهندهٔ ملیتی است که برای بازیکنان در فیفا ثبت شدهاست. این بازیکنان ممکن است بیش از یک ملیت داشته باشند.شمارهنقشبازیکن۲۱مهاجمآنخلو هنریکز (در تیم ساراگوسا)[۱۱۱]۲۷مهاجمفدریکو ماکدا (در تیم دونکستر راورز)۳۲هافبکنیک پاول (در تیم ویگان)[۱۱۲]شمارهنقشبازیکن۳۳مهاجمبهبه (در تیم پاسوس د فریرا)۳۵هافبکجس لینگارد (در تیم بیرمنگام سیتی)۵۰دروازهبانسام جانستون (در تیم یئوویل تاون)[۱۱۳]کاپیتانهای باشگاه[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست بازیکنان باشگاه فوتبال منچستر یونایتد#کاپیتانهای باشگاه
از سال ۱۸۸۲ تاکنون، ۴۵ بازیکن وظیفهٔ کاپیتانی را برای تیم منچستر یونایتد (در ابتدا نیوتون هیث) برعهده داشتهاند.[۱۱۴] اولین کاپیتان باشگاه که نامش مشخص است، ئی. توماس (E. Thomas) بودهاست. وی از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۳ کاپیتانی تیم را عهدهدار بودهاست.[۱۱۴] برایان رابسون دارای رکورد بلندمدت ترین دوران کاپیتانی در تیم میباشد. او از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۴ کاپیتان منچستر یونایتد بود.[۱۱۴] روی کین که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ کاپیتان تیم بود[۱۱۴]، پرافتخارترین کاپیتان باشگاه به حساب میآید.[۱۱۵] او در طول این سالها همراه با منچستر یونایتد، چهار بار در لیگ برتر، دو بار در جام حذفی، یک بار در جام خیریه، یک بار در لیگ قهرمانان اروپا و یک بار در جام بین قارهای قهرمان شد.[۱۱۵][۱۱۶] کاپیتان کنونی این تیم، نمانیا ویدیچ است که پس از خداحافظی گری نویل از فوتبال، بازوبند کاپیتانی تیم را بر بازو میبندد.[۱۱۷][۱۱۸]آکادمی و بازیکنان ذخیره[ویرایش]نوشتار اصلی: آکادمی و بازیکنان ذخیره باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
آکادمی و بازیکنان ذخیره باشگاه فوتبال منچستر یونایتد تیم دوم باشگاه فوتبال منچستر یونایتد است. این تیم در لیگ برتر فوتبال آکادمی انگلستان بازی میکند. از سال ۱۹۹۹ که این لیگ تأسیس شد، آنها در سالهای ۲۰۰۲، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ قهرمان این لیگ شدند. بسیاری از بازیکنان بزرگ تیم منچستر یونایتد مانند رایان گیگز، پل اسکولز و دیوید بکهام در این تیم رشد کردهاند.[۱۱۹][۱۲۰]رکوردها و آمار[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست رکوردها و آمارهای باشگاه فوتبال منچستر یونایتدرکوردهای بازیکنان[ویرایش]بیشترین تجربه بازی[ویرایش]تندیس مثلث خط حمله منچستر یونایتد در سالهای دور
رایان گیگز که از سال ۱۹۹۱ در منچستر یونایتد بازی میکند، تاکنون ۹۴۱ بازی برای این تیم انجام داده که از این حیث، در بین بازیکنان منچستر یونایتد رکورد دار میباشد. بعد از وی بابی چارلتون که از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۳ در یونایتد بازی میکرد، با ۷۵۸ بازی در رتبه دوم قرار دارد. همچنین پل اسکولز با ۷۱۸ بازی در رتبه سوم قرار دارد.[۱۲۱]بهترین گلزنان تاریخ باشگاه[ویرایش]
بابی چارلتون با زدن ۲۴۹ گل در ۷۵۸ بازی برای منچستر یونایتد، بهترین گلزن تاریخ باشگاه به حساب میآید. رکورد وی از سال ۱۹۷۳ تاکنون دست نخورده باقیماندهاست. بعد از او دنیس لا با ۲۳۷ گل در ۴۰۴ بازی در رده دوم قرار دارد. جک رولی هم با ۲۱۱ گل در ۴۲۴ مسابقه، سومین گلزن تاریخ باشگاه محسوب میشود.[۱۲۲]جوایز بازیکنان[ویرایش]توپ طلای اروپا[ویرایش]کریستیانو رونالدو
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب توپ طلای اروپا شدهاند:[۱۲۳] دنیس لا - ۱۹۶۴ بابی چارلتون - ۱۹۶۶ جرج بست - ۱۹۶۸ کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸کفش طلای اروپا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب کفش طلای اروپا شدهاند: کریستیانو رونالدو (۳۱ گل) - ۲۰۰۸[۱۲۴]بهترین بازیکن سال یوفا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب عنوان بهترین بازیکن سال یوفا شدهاند:[۱۲۵] دیوید بکهام - ۱۹۹۹ کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸بازیکن سال فوتبال جهان[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب عنوان بازیکن سال فوتبال جهان شدهاند: کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸[۱۲۶]جایزه پوشکاش فیفا[ویرایش]
بازیکنان ذیل در زمانی که در منچستر یونایتد بازی میکردهاند، موفق به کسب جایزه پوشکاش فیفا شدهاند: کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۹[۱۲۷]نقل و انتقالات[ویرایش]بیشترین هزینه خرید بازیکن[ویرایش]دیمیتار برباتوف، در حال امضا دادن به هواداران درصوفیه
گران قیمتترین خرید باشگاه منچستر یونایتد، دیمیتار برباتوف است. برباتوف در سپتامبر ۲۰۰۸ و با مبلغ ۳۰،۷۵ میلیون پوند، از تاتنهام به منچستر یونایتد پیوست.[۱۲۸][۱۲۹] پیش از این، این رکورد ۲۹،۱ میلیون پوند بود که باشگاه در سال ۲۰۰۲ و برای انتقال ریو فردیناند به لیدز یونایتد پرداخته بود[۱۲۸] که او را به گرانترین مدافع فوتبال جهان تبدیل کرد.[۱۳۰] همچنین منچستر برای امضای قرارداد با وین رونی در سال ۲۰۰۴، ۲۵،۶ پوند میلیون پرداخت که بیشترین هزینهٔ پرداخت شده برای یک بازیکن نوجوان به حساب میآید.[۱۳۱]بیشترین مبلغ فروش بازیکن[ویرایش]
رکورد دار گران قیمتترین بازیکن فروخته شده باشگاه ، دیوید بکهام بود که در سال ۲۰۰۳، با مبلغ ۱۵٫۲۵ میلیون پوند به رئال مادرید رفت.[۱۲۸] کریستیانو رونالدو، در تابستان ۲۰۰۹، با انتقال ۸۰ میلیون پوندیاش به رئال مادرید، این رکورد را شکست[۱۳۲] خوان سباستین ورون که در سال ۲۰۰۳ با مبلغ ۱۵ میلیون پوند به چلسی رفت، در رتبه بعدی قرار دارد.[۱۲۸]مقامات باشگاه[ویرایش]مالک باشگاه: خانوادهٔ گلیزر[۱۳۳]مدیر افتخاری: مارتین ادواردز[۱۳۴]مدیران و سرپرستان باشگاه[ویرایش]رئیس باشگاه: جوئل گلیزر و آورام گلیزر[۱۳۵]مدیر اجرایی:اد وودوارد [۱۳۵]رئیس دفتر باشگاه: مایکل بالینگبروک[۱۳۵]مدیر بازرگانی: ریچارد آرنولد[۱۳۵]مدیران غیر اجرایی: برایان گلیزر، کوین گلیزر، ادوارد گلیزر و داریس گلیزر[۱۳۵]مقامات باشگاه فوتبال منچستر یونایتد[ویرایش]متصدیان باشگاه: دیوید گیل، مایکل ادلسون، سر بابی چارلتون، الکس فرگوسن[۱۳۶]دبیر باشگاه: جان الکساندر[۱۳۷]سفیر جهانی: برایان رابسون[۱۳۸]کادر فنی و پزشکی[ویرایش]سرمربی: دیوید مویس[۱۳۹]دستیار سرمربی: استیو راوند[۱۴۰]مربی اول تیم: جیمی لامسدن[۱۴۰]مربی اول تیم: فیل نویل[۱۴۱]بازیکن-مربی: رایان گیگز[۱۴۱]مربی دروازهبانان: کریس وودز[۱۴۰]مربی بدنسازی: تونی استرادویک[۱۴۲]مربی تیم آکادمی باشگاه: وارن جویس[۱۴۳]تاریخچه مربیان باشگاه[ویرایش]نوشتار اصلی: فهرست مربیان باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
نام مربیان منچستر یونایتد از آغاز تاکنون در پی آمدهاست:[۱۴۴][۱۴۵]سالنامتوضیحات۱۸۷۸–۱۸۹۲نامعلوم۱۸۹۲–۱۹۰۰ آلفرد هارولد آلبوت۱۹۰۰–۱۹۰۳ جیمز وست۱۹۰۳–۱۹۱۲ ارنست منگنال۱۹۱۲–۱۹۱۴ جان بنتلی۱۹۱۴–۱۹۲۲ جک رابسون۱۹۲۲–۱۹۲۶ جان چپمناولین مربی غیر انگلیسی۱۹۲۶–۱۹۲۷ لل هیلدیتچ۱۹۲۷–۱۹۳۱ هربرت باملت۱۹۳۱–۱۹۳۲ والتر کریکمر۱۹۳۲–۱۹۳۷ اسکات دانکن۱۹۳۷–۱۹۴۵ والتر کریکمر۱۹۴۵–۱۹۶۹ مت بازبی۱۹۶۹–۱۹۷۰ ویلف مکگینس۱۹۷۰–۱۹۷۱ مت بازبی۱۹۷۱–۱۹۷۲ فرانک اوفارلاولین مربی غیر بریتانیایی۱۹۷۲–۱۹۷۷ تامی دوچرتی۱۹۷۷–۱۹۸۱ دیو سکستون۱۹۸۱–۱۹۸۶ ران اتکینسون۱۹۸۶–۲۰۱۳ سر الکس فرگوسنپرافتخارترین مربی و دارای طولانیترین مدت مربیگری در منچستر یونایتد[۱۴۶]۲۰۱۳– دیوید مویسافتخارات[ویرایش]جام لیگ قهرمانان اروپا که منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۹ آن را به دست آورد
منچستر یونایتد در سال ۱۹۰۸، برای اولین بار قهرمان لیگ دسته اول شد و در سال بعد نیز برای اولین بار در جام حذفی مقام قهرمانی را کسب کرد. دهه ۹۰ میلادی، موفقترین دههٔ منچستر یونایتد به حساب میآید. آنها در این سالها ۵ قهرمانی لیگ برتر، ۴ قهرمانی در جام حذفی، ۱ قهرمانی در جام اتحادیه، ۵ عنوان قهرمانی در جام خیریه، ۱ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، ۱ قهرمانی در جام در جام اروپا، ۱ قهرمانی در سوپر جام اروپا و ۱ عنوان قهرمانی در جام بین قارهای به دست آوردند. این باشگاه با ۱۱ عنوان قهرمانی در جام اتحادیه و ۱۸ بار حضور در بازی نهایی این رقابتها رکورددار محسوب میشود.[۱۴۷] منچستر یونایتد ۲۰ بار قهرمان لیگ شدهاست[توضیح ۱] و از این حیث در بین تیمهای انگلیسی پیشتاز است.[۵۲] همچنین منچستریونایتد در سال ۱۹۶۸ به عنوان نخستین تیم انگلیسی به قهرمانی اروپا رسید.[۲۴]
تنها افتخاری که منچستریونایتد کسب نکردهاست، قهرمانی در لیگ اروپا است.[۱۴۸] یونایتدها فقط یک بار در فصل ۸۵–۱۹۸۴ به یکچهارمنهایی این رقابتها رسیدهاند.[۱۴۹]
قهرمانیهای باشگاه فوتبال منچستر یونایتد در پی آمدهاست:[۱۴۸][۳۲][۲۱]دوره۱۹۰۷۱۹۰۸۱۹۰۸۱۹۰۹۱۹۱۰۱۹۱۱۱۹۳۵۱۹۳۶۱۹۴۷۱۹۴۸۱۹۵۱۱۹۵۲۱۹۵۵۱۹۵۶۱۹۵۶۱۹۵۷۱۹۶۲۱۹۶۳۱۹۶۴۱۹۶۵۱۹۶۶۱۹۶۷۱۹۶۷۱۹۶۸۱۹۷۴۱۹۷۵۱۹۷۶۱۹۷۷دسته اولجام حذفی فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام خیریه انگلیسدسته دومدوره۱۹۸۲۱۹۸۳۱۹۸۴۱۹۸۵۱۹۸۹۱۹۹۰۱۹۹۰۱۹۹۱۱۹۹۲۱۹۹۳۱۹۹۳۱۹۹۴۱۹۹۴۱۹۹۵۱۹۹۵۱۹۹۶۱۹۹۶۱۹۹۷۱۹۹۸۱۹۹۹۱۹۹۹۲۰۰۰۲۰۰۰۲۰۰۱۲۰۰۲۲۰۰۳۲۰۰۳۲۰۰۴لیگ برترجام حذفی فوتبال انگلیسجام اتحادیه فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام خیریه انگلیسجام در جام اروپاجام بین قارهایسوپر جام اروپادوره۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۳۲۰۱۴لیگ برترجام حذفی فوتبال انگلیسجام اتحادیه فوتبال انگلیسلیگ قهرمانان اروپاجام باشگاههای جهانجام خیریه انگلیسدوگانه و سهگانهها[ویرایش]دوگانهها[ویرایش]دوره۱۹۹۳۱۹۹۴۱۹۹۵۱۹۹۶۱۹۹۸۱۹۹۹۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۸۲۰۰۹لیگ و جام حذفیلیگ و جام اتحادیه
لیگ و لیگ قهرمانان اروپاسهگانهها[ویرایش]دوره۱۹۹۸۱۹۹۹لیگ و جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا
جامهایی نظیر جام باشگاههای جهان، جام خیریه، سوپر جامها و جام بین قارهای به دلیل حضور تعداد کمی تیم، در بحث سهگانهها و دوگانهها قابل صرف نظر کردن هستند و جز سهگانه در نظر گرفته نمیشوند.[۱۵۰]
+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم آذر ۱۳۹۲ ساعت 14:35 توسط amir hoseyn
|